Connect with us

EDITORIAL

Τα ιδανικά δεν πεθαίνουν ΠΟΤΕ

Ο Παναθηναϊκός που έμεινε πιστός στα ιδανικά και τις αξίες του, ακολουθώντας πιστά τον δρόμο που δείχνει η ιστορία του. Γράφει ο Νίκος Τόλιας

Δημοσιεύτηκε

Από την στιγμή που το πρωτάθλημα Ελλάδας διακόπηκε λόγω της πανδημίας, ο Παναθηναϊκός ξεκαθάρισε από την αρχή την θέση. «Πρωτάθλημα που δεν θα ολοκληρωθεί μέσα στο παρκέ δεν το θέλουμε.» Τι κι αν το απίστευτο σερί που ξεκίνησε το 1996 θα διακοπτόταν ; Τι κι αν το πιο ένδοξο τμήμα του Ομίλου έμενε μετά από 24 χρόνια χωρίς κούπα ; Τι κι αν το «τριφύλλι» ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για το φετινό πρωτάθλημα ; Αυτό δεν θα είχε καμία αξία για τον Εξάστερο αν δεν κρινόταν στο παρκέ.

Χθες στην συνεδρίαση του ΕΣΑΚΕ οι ομάδες ψήφισαν να αναδειχθεί ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής, με τους «πράσινους» να τιμούν για ακόμα μια φορά τα ιδανικά τους ψηφίζοντας λευκό. Από την ΚΑΕ κανένα ποστ..πρωταθλήματος δεν ακολούθησε, καμία εικόνα δεν ανέβηκε, κανένα πανηγυρικό πρωτοσέλιδο δεν υπήρξε (σε αντίθεση με άλλους συλλόγους σε άλλα αθλήματα).

Οι «πράσινοι» έκαναν αυτό που απαιτούσε η ιστορία τους. O Παναθηναϊκός είναι η μοναδική μεγάλη ομάδα που στο παρελθόν στο ποδόσφαιρο έχει ζητήσει…επανάληψη αγώνα γιατί θεώρησε ότι ευνοήθηκε από διαιτητή. Το ίδιο έκανε πριν λίγα χρόνια και το τμήμα ποδηλασίας, οι ιθύνοντες του οποίου ζήτησαν να μην επικυρωθεί ο χρόνος ενός «πράσινου» ποδηλάτη διότι η μέτρηση τον ευνοούσε. Το 2017 ο Παναθηναϊκός πρότεινε να διεξαχθεί ο τελικός Κυπέλλου στην έδρα του αντιπάλου του στο «Αλεξάνδρειο», όπως και έγινε. Πράξεις πολύ σημαντικότερες από τίτλους και επιτυχίες που διέπουν διαχρονικά το DNA του Συλλόγου του μεγάλου.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Γιώργος Διπλοΐδης

Θεσσαλονίκη Blog: Το σωτήριο κλείσιμο της σεζόν και οι προτεραιότητες της επόμενης ημέρας

To φετινό πρωτάθλημα τελείωσε και τυπικά με την παραμονή του Άρη και του ΠΑΟΚ και πλέον το ενδιαφέρον έχει στραφεί στην επόμενη μέρα του πρωταθλήματος.

Δημοσιεύτηκε

Θα αρχίσω με τις δύο ομάδες της Θεσσαλονίκης που κάποιοι υποστηρίζουν πως τις κρατήσανε χαριστικά στην Basket League. Εγώ γενικά σε σοβαρά πρωταθλήματα δεν είδα να ρίχνουν συλλόγους κατηγορία, με έξι αγωνιστικές να απομένουν  για την ολοκλήρωση της κανονικής περιόδου. Άλλωστε τον ιό δεν τον… έφεραν αυτές στην Ελλάδα.

Φυσικά παρά τα προβλήματα τους οι δύο συμπολίτες δίνουν το δικό τους χρώμα στο πρωτάθλημα που βρίσκεται πολύ χαμηλά από άποψη ποιότητας. Το κάτι διαφορετικό προσέδωσε φυσικά και η επιστροφή του Ηρακλή, με το γεμάτο γήπεδο και την ιδιαίτερα αξιόμαχη ομάδα.    

Ο «Ημίθεος» ήταν από τους άτυχους της σεζόν καθώς είχε αρχίσει να πατάει για τα καλά το… γκάζι με την έλευση στον πάγκο του, των Καντζούρη και Σιγάλα. Οι τελευταίοι ανέδειξαν ακόμα περισσότερο το αρκετά καλό έμψυχο δυναμικό του που διέθετε.

Όσον αφορά το μέλλον που τόσος λόγος γίνεται,  δική μου άποψη είναι πως οι ομάδες στην Basket League θα πρέπει να είναι 12. Ούτε 10 που θα είναι πολύ λίγες, ούτε όμως και παραπάνω καθώς θα ρίξει την εμπορικότητα του νέου πρωταθλήματος.

Φυσικά ιδανικό θα ήταν σ’ αυτό να συμμετέχει και ο Ολυμπιακός. Η απουσία του φέτος ήταν κάτι παραπάνω από αισθητή. Όπως ήταν παλαιότερα και της ΑΕΚ. Στην νέα αυτή προσπάθεια θα ήταν προτιμότερο να μειωθεί ο αριθμός των ξένων (λίγο) και να παίξουν περισσότερα νέα παιδιά.

Δεν το βλέπω όμως να περνάει καθώς οι περισσότερες ομάδες μπορούν να στελεχωθούν με αρκετούς και φθηνούς Αμερικάνους και αν τους… κάτσει και κανένας Φράνκαμπ, όλα θα φαίνονται ιδανικά.

Όσον αφορά το μπάσκετ της Θεσσαλονίκης, ο Ηρακλής έχει τον κ. Δρακόπουλο. Έτσι θα είναι δύσκολο να κρατήσει κάποιους παίκτες που τους ανέβασε ιδιαίτερα το κασέ, όμως έχει πολλές πιθανότητες να τους αντικαταστήσει με ισάξιους και γιατί όχι και καλύτερους.

Σε Άρη και ΠΑΟΚ το πάθημα θα πρέπει να γίνει μάθημα. Τουλάχιστον όσον αφορά την στελέχωση των ρόστερ. Ο πρώτος δεν έκανε καθόλου προετοιμασία ενώ ο δεύτερος κάποιες ελάχιστες μέρες. Φυσικά η πτώση των μπάτζετ θα τους βοηθήσει να κάνουν πιο αξιόμαχες ομάδες από πέρσι.

Οι σκόπελοι τους όμως είναι τα μεγάλα χρέη που κουβαλούν από τα παλαιότερα χρόνια και πόσο γρήγορα θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα στο διοικητικό τους τομέα. Έτσι ώστε να μην χάσουν πολύτιμους παίκτες που είναι διαθέσιμοι στην αγορά λόγων κωλυσιεργίας.    

Διαβάστε περισσότερα...

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Αν η Euroleague δεν βρει άμεσα χορηγούς, η καταστροφή είναι κοντά

Η… επεισοδιακή συνάντηση μεταξύ της Euroleague και των ομάδων, πραγματοποιήθηκε, ωστόσο τα πράγματα δεν είναι τόσο… απλά όσο φαίνονται.

Δημοσιεύτηκε

Όπως διαβάσατε από τα ρεπορτάζ, η Euroleague ακυρώθηκε και θα μπει μια μεγάλη παύλα στη σεζόν 2019-2020. Η μοναδική ομάδα που ψήφισε υπέρ για να συνεχιστεί η σεζόν ήταν ο Παναθηναϊκός, για τους δικούς του λόγους, οι οποίοι είναι απόλυτα σεβαστοί, όπως και κάθε άλλη απόφαση οποιασδήποτε ομάδας.

Ο κύριος Μπερτομέου μπορεί να ευχαρίστησε όλες τις ομάδες και να νιώθει περήφανος για τόσο για τους συλλόγους, όσο και για τους ιδιοκτήτες, αλλά στη πραγματικότητα, το συναίσθημα που έχει κατακλείσει τον ισχυρό άνδρα της Euroleague, είναι ο φόβος. Η Euroleague μοιάζει με ένα ακυβέρνητο καράβι, χωρίς καπετάνιο, με ένα πλήρωμα που δεν γνωρίζει τον προορισμό του ταξιδιού. Δυστυχώς για τη Euroleague, δεν παίζει μόνη της… Υπάρχουν και άλλες πλοιοκτήτριες εταιρείες που ήδη κερδίζουν έδαφος.

Η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση, αρμενίζει στραβά και πολύ πιθανό να έχει βρει σε ξέρα και να μην το έχει καταλάβει. Όπως διαβάσατε, ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έριξε μια «βομβα». ««Αν δεν ακούσουμε ποια είναι τα έσοδα, δεν ξέρουμε αν θα μείνουμε στην Euroleague», δήλωσε ο ισχυρός άνδρας της ΚΑΕ Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ. Δεν πρόκειται για λόγια του αέρα, ο Γιαννακόπουλος εννοεί κάθε του λέξη και δεν μεταφράζεται ως απειλή, αλλά ως η απλή πραγματικότητα. Γιατί οι ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό ή σαν τον Ολυμπιακό, να μένουν σε μια διοργάνωση που δεν τους προσφέρει τίποτα;

Ωστόσο, στην… αντίπερα όχθη, βλέπουμε ένα Basketball Champions League που κάθε χρόνο γίνεται καλύτερο. Τεχνογνωσία, άμεσα αντανακλαστικά και οικονομική ασφάλεια. Κάτι που δεν βρίσκεις στη Euroleague, όπως είναι δομημένη αυτή τη στιγμή. Το σίγουρο είναι πως ο κύριος Μπερτομέου έχει χάσει το ίδιο του το καράβι και πρέπει να παρθούν οριστικές αποφάσεις. Ήδη έχει χάσει Νταρουσάφακα, Λιέτουβος Ρίτας, Μπιλμπάο και ήδη ακούγονται και άλλες ομάδες πως θα μεταπηδήσουν στην διοργάνωση της FIBA.

Το μέλλον του βασικού χορηγού της Euroleague, είναι αβέβαιο. Φημολογείται έντονα πως η Turkish Airlines θα αποχωρήσει και τη θέση της θα την πάρει η Gazprom. Ωστόσο, τίποτε δεν είναι σίγουρο. Ακόμη και να μπει η Gazprom ως επίσημος χορηγός στην Euroleague, δεν θα αλλάξει και τίποτα. Το φορμάτ, οι αποφάσεις και η οργάνωση πιθανώς να παραμείνουν οι ίδιες. Απλά να έχετε στο μυαλό σας πως αρκετές ομάδες γλυκοκοιτάζουν την FIBA.

Πάντως, αν ο Παναθηναϊκός ή οποιοδήποτε μεγάλο brand της Euroleague τραβήξει για FIBA και BCL, τότε είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο πως θα ακολουθήσουν και άλλοι…

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Κωνσταντόπουλος

Η ψαλίδα, όλο κλείνει…

Η πανδημία, σηματοδοτεί μία νέα εποχή για το ελληνικό μπάσκετ. Αναλύει ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος!

Δημοσιεύτηκε

Η πανδημία του Covid-19 στέρησε την ζωή σε πολλούς ανθρώπους παγκοσμίως και είχε ως αποτέλεσμα μία νέα οικονομική κρίση. Το παγκόσμιο lockdown, ήταν καταστροφικό για όλες τις μικρο-μεσαίες επιχειρήσεις. Από αυτό μάλιστα, δεν γλίτωσαν ούτε οι «εταιρίες-κολοσσοί», που είδαν τα κέρδη τους να μειώνονται. Σε αυτό το κλίμα αβεβαιότητας για το μέλλον, ζημιωμένος θα βγει και ο αθλητισμός.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ΚΑΕ είναι εταιρίες. Σε μία τόσο κρίσιμη στιγμή, η βιωσιμότητα του οργανισμού είναι πιο σημαντική από οτιδήποτε άλλο. Για τον λόγο αυτό, οι δύο «αιώνιοι» θα μειώσουν κατά 30% το μπάτζετ της νέας σεζόν. Με πολύ απλά μαθηματικά, τα 10 εκατομμύρια θα γίνουν 7. Αυτή η εξέλιξη δημιουργεί μία πρωτόγνωρη κατάσταση στο ελληνικό μπάσκετ, καθώς για πρώτη φορά οι αιώνιοι δεν εκκινούν την σεζόν ως ακλόνητα φαβορί στις εγχώριες διοργανώσεις.

Για να εξηγήσουμε την κατάσταση αυτή, πρέπει να αναλύσουμε σε δύο βασικές παραμέτρους. Η πρώτη παράμετρος αφορά το ρόστερ των «αιωνίων». Τα δημοσιεύματα των ημερών, αναφέρουν συγκεκριμένα ονόματα αθλητών που «εξετάζουν» οι δύο ομάδες. Για αρχή ο Παναθηναϊκός έχει κοιτάξει τους Κασελάκη, Μάντζαρη, Μποχωρίδη και πληθώρα ξένων παικτών επιπέδου Eurocup. Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κανέναν, η ομάδα που τα τελευταία χρόνια προσέλκυσε παίκτες σαν τον James και τον Fredette, θα στραφεί προς αθλητές κατώτερου επιπέδου. Ταυτόχρονα, αμφίβολο είναι το μέλλον του Νικ Καλάθη στα «πράσινα».

Στο ίδιο κλίμα θα κινηθεί και ο Ολυμπιακός. Το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο της ομάδας, ο Milutinov θα αποχωρήσει. Αντικαταστάτης στο επίπεδο του Σέρβου δεν θα αποκτηθεί. Η ομάδα του Πειραιά, ουσιαστικά, θα στηριχθεί στην ικανότητα του Μπαρτζώκα να ανιχνεύει ταλέντα. Πράγματι, ο έμπειρος προπονητής μπορεί να βγάλει αρκετούς «λαγούς από το καπέλο του». Βέβαια, αν η ομάδα στηριχτεί σε «παίκτες-στοιχήματα», τότε το πρόσημο του αποτελέσματος δεν θα είναι θετικό.

Δεύτερος παράγοντας που θα πρέπει να αναλυθεί, αφορά την ΑΕΚ. Η Ένωση, επέστρεψε δυνατή στην Basket League και διεκδικεί πλέον τίτλους από τους δύο «κορυφαίους». Στο παρελθόν, έχει αποδείξει πως μπορεί σε νοκ άουτ παιχνίδι να κερδίσει τον οποιονδήποτε. Όταν απέκλεισε τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του κυπέλλου και κέρδισε τον Ολυμπιακό στον τελικό, έδειξε ότι η «ψαλίδα» έχει κλείσει.

Όπως γίνεται αντιληπτό,η μεγάλη πτώση στα μπάτζετ των «αιωνίων», θα επιφέρει πτώση και στην ποιότητα του ρόστερ. Την ίδια στιγμή, η ΑΕΚ θα μειώσει και αυτή το μπάτζετ της, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό. Έτσι, η ποιότητα της, δυνητικά, θα μειωθεί ελάχιστα σε σχέση με το παρελθόν.

Η ΑΕΚ έπαιρνε νίκες, τότε που η διαφορά της με τους «δυνάστες», ήταν μεγάλη! Άρα, τι είναι ικανή να κάνει τώρα, που η διαφορά αυτό ολοένα και μειώνεται; Η απάντηση αυτή θα δοθεί στο εντός του παρκέ.Προσωπικά, όμως, θεωρώπως θα μπει πολύ δυναμικά στην διεκδίκηση του επόμενου πρωταθλήματος.

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Ολόκληρη η ιστορία της Ασίας στο NBA!

Ο Δημήτρης Φωτεινόπουλος αναλύει την ιστορία των Ασιατών παιχτών που έχουν αγωνιστεί στην κορυφαία λίγκα του πλανήτη!

Δημοσιεύτηκε

Η Ασία είναι μια ήπειρος που δεν έχει ιδιαίτερη παράδοση στα μπασκετικά παρκέ, αλλά έχει τις εξαιρέσεις της με μερικούς παίχτες που έχουν κάνει το μεγάλο βήμα στην μεγάλη λίγκα του NBA! Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε μερικούς παίχτες που αφήσανε το στίγμα τους στην Αμερικάνικη λίγκα.

Γουαταρού Μισάκα(Ιαπωνία – Νιου Γιορκ Νικς)

Ο Μισάκα δεν ήταν μόνο ο πρώτος Ασιάτης παίχτης στο NBA, αλλά ήταν και ο πρώτος μη καυκάσιος! Ο πρωταθλητής του NCAA(1944) με το Κολέγιο της Γιούτα, Μισάκα έγινε Draft το 1947 από τους Νικς και αγωνίστηκε μόλις σε 3 παιχνίδια σημειώνοντας 7 πόντους. Αυτό σήμαινε και το τέλος της μπασκετικής του καριέρας. Ο παίχτης έφαγε μεγάλο ρατσισμό στον ελάχιστο χρόνο στο παρκέ του καθώς μόλις είχε τελειώσει ο Β’ Παγκόσμιος πόλεμος με τους Ιάπωνες. Ο Μισάκα μπορεί αγωνιστικά να μην έκανε πολλά στην καριέρα του στο NBA, αλλά θα μείνει για πάντα στην ιστορία του ως ο πρώτος μη καυκάσιος που αγωνίστηκε στο NBA!

Ρέιμοντ Τάουνσεντ(Φιλιππίνες – Γκόλντεν Στέιτ Γουόριος, Ιντιάνα Πέισερς)

31 χρόνια έπρεπε να περάσουν για τον δεύτερο Ασιάτη παίχτη στο NBA, και αυτός ήταν ο Φιλιππινέζος Ρέιμοντ Τάουνσεντ. Ο πρωταθλητής NCAA(1975) με το UCLA, Τάουνσεντ έγινε Draft το 1978 από τους Γουόριορς, στο 22ο πικ. Ο Τάουνσεντ ήταν ο πρώτος Φιλιππινέζος παίχτης που αγωνίστηκε στο NBA. Ο Τάουνσεντ αγωνίστηκε δύο χρόνια στους Γουόριορς και έναν στους Πέισερς. Μετά αποχώρησε από το NBA και αγωνίστηκε για ακόμα τρία χρόνια σε Βραζιλία και Ιταλία.

Ρεξ Γουόλτερς(Ιαπωνία – Νιου Τζέρσεϊ Νετς, Φιλαδέλφεια 76ers, Μαϊάμι Χιτ)

Ο Γουόλτερς ήταν το 16ο πικ στο Draft του 1993, έχοντας επιλεχθεί από τους Νετς. Εφτά χρόνια πέρασε στο NBA, έχοντας αγωνιστεί σε Νετς, 76ers και Χιτ, και έγινε ο πρώτος Ασιάτης που σημείωσε πάνω από 1000 πόντους στο NBA. Συγκεκριμένα ο Γουόλτερς είχε σημειώσει σε όλη του την καριέρα στο NBA, 1547 πόντους, μόνο 1540 περισσότερους από τον προηγούμενο Ιάπωνα στο NBA.

Μένγκε Μπατέερ(Κίνα – Ντένβερ Νάγκετς, Σαν Αντόνιο Σπερς, Τορόντο Ράπροτς)

Ο Μπατέερ είναι ο πρώτος Κινέζος παίχτης που αγωνίστηκε στο NBA. Συγκεκριμένα ο 2.11 ύψους σέντερ δεν έγινε ποτέ draft. Αλλά οι εμφανίσεις του με τους Μπεϊτζίνγκ Ντακς τράβηξαν τα βλέμματα των Νάγκετς όπου τον αποκτήσανε το 2002. Τον επόμενο χρόνο τον πέρασε στους Σπερς, όπου εκεί πέρα έγινε ο πρώτος Ασιάτης που κατακτάει το NBA! Η επόμενη χρονιά θα τον βρει στους Ράπτορς, όπου αυτή ήταν και η τελευταίο του χρονιά στο NBA.

Γουάνγκ Ζίζι(Κίνα – Ντάλας Μάβερικς, Λος Άντζελες Κλίπερς, Μαϊάμι Χιτ)

O Ζίζι έγινε Draft το 1999 από τους Ντάλας Μάβερικς αλλά στο NBA πήγε το 2001. Στο ντεμπούτο του έβαλε 6 πόντους σε 8 λεπτά στους Ατλάντα Χοκς. Ο δύο φορές κυπελλούχος Ασίας έπαιξε στο NBA για τέσσερα χρόνια με τις φανέλες των Μάβερικς, Κλίπερς και Χιτ.

Γιάο Μινγκ(Κίνα – Χιούστον Ρόκετς)

Με διαφορά ο καλύτερος Ασιάτης καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών! Ο Γιάο Μινγκ έκανε τεράστια καριέρα στο NBA με τους Χιούστον Ρόκετς και αν δεν είχε τους τραυματισμούς θα έκανε ακόμα μεγαλύτερη! Ο Μινκ έγινε ντραφτ το 2002 ως το πρώτο πικ! Ο σέντερ με ύψος 2,29 μέτρα ήταν από τους πιο dominant παίχτες των 2000’s και για αυτό των χαρακτηρίζουν στο top 5 εκείνης της δεκαετίας(μαζί με τους Λεμπρόν Τζέιμς, Κόμπε Μπράιαντ, Άλεν Άιβερσον και Σακίλ Ο’νίλ). Ο 8 φορές NBA All-Star έχει το νούμερο του(11) αποσυρμένο από τους Ρόκετς. Επίσης έχει κατακτήσει και τρία(μάλιστα και συνεχόμενα) κύπελλα Ασίας.

Γιούτα Ταμπούσε(Ιαπωνία – Φοίνιξ Σανς)

Ο μόλις 1,75 πόιντ γκαρντ είναι ένας από τους πιο διάσημους Ιάπωνες παίχτες, αλλά η καριέρα του στο NBA είναι πολύ μικρή. Συγκεκριμένα αγωνίστηκε το 2004 μόλις σε 4 ματς με τους Φοίνιξ Σανς. Ο 39χρονος πόιντ γκαρντ ακόμα αγωνίζεται στην Λινκ Τοσίγκι Μπρεξ, στο Ιαπωνικό πρωτάθλημα.

Χα Σενγκ-Ζιν(Νότια Κορέα – Πόρτλαντ Τρέιλμπλεϊζερς)

Ο Σενγκ-Ζιν ήταν ο πρώτος παίχτης από την Νότια Κορέα που αγωνίστηκε στο NBA! Ο παίχτης αγωνίστηκε μόλις μια σεζόν στο NBA με τους Τρέιλμπλεϊζερς.

Γι Ζιάνλιαν(Κίνα – Μιλγουόκι Μπακς, Νιου Τζέρσεϊ Νετς, Ουάσινγκτον Γούιζαρντς, Ντάλας Μάβερικς, Λος Άντζελες Λέικερς)

Ο Κινέζος Ντιρκ όπως τον είχαν ονομάσει, Γι Ζιάνλιαν δεν έκανε ποτέ την καριέρα που μπορούσε. Οι Μιλγουόκι Μπακς είχαν κάνει τα πάντα για να τον πάρουν με το 6ο πικ στο Draft του 2007, αλλά ο παίχτης ποτέ δεν έφτασε τις προσδοκίες που περιμένανε όλοι. Η καλύτερη του σεζόν ήρθε το 2009/10 με τους Νετς όπου είχε 12 πόντους και 7.2 ριμπάουντ σε μια ομάδα όμως που τελείωσε με ρεκόρ 10-72.

Σουν Γιούε(Κίνα – Λος Άντζελες Λέικερς)

Μια σεζόν στο NBA και μια φορά πρωταθλητής με τους Λέικερς το 2009. Ο Γιούε ήταν το 40ο πικ στο Draft του 2007, αλλά στο ρόστερ εντάχθηκε το 2008. Οι Λέικερς τον αποδέσμευσαν ένα μήνα μετά την κατάκτηση του ΝΒΑ.

Τζέρεμι Λιν(Κίνα – Γκόλντεν Στέιτ Γούοριορς, Νιου Γιορκ Νικς, Χιούστον Ρόκετς, Λος Άντζελες Λέικερς, Σάρλοτ Χόρνετς, Μπρούκλιν Νετς, Ατλάντα Χοκς, Τορόντο Ράπτορς)

Ο Λιν είναι με διαφορά ο πιο πολυταξιδεμένος Ασιάτης παίχτης στο NBA, καθώς έχει αγωνιστεί σε οκτώ διαφορετικές ομάδες! Αποκορύφωμα της καριέρας του το πρωτάθλημα με τους Ράπτορς το 2019 και το τετραετές συμβόλαιο, αξίας 28 εκατομμυρίων το χρόνο!, με τους Χιούστον Ρόκετς. Παρά το τετραετές συμβόλαιο με το Χιούστον, ο Λιν εκεί παρέμεινε για δύο χρόνια.

Άλλοι παίχτες που μπορούσαμε να αναφέρουμε ήταν ο Κινέζος Ζου Κι, που αγωνίστηκε μια χρονιά στους Ρόκετς, οι Ιάπωνες Νικ Φαζέκας και J.R. Σακουράγκι, οι Λιβανέζοι Ματ Φρέιζε(έχει παίξει και Ολυμπιακό) και Τζάκσον Βρόμαν, ο Φιλιππινέζος Άντρεϊ Μπλάτσε, οι Καταριανοί Τζάρβις Χέις και Τρέι Τζόνσον. Ενώ και αναφορά αξίζουν οι τωρινοί NBAers, Νόρβελ Πέλλε(Λίβανος – Φιλαδέλφεια 76ers), Τζόρνταν Κλάρκσον(Φιλιππινέζος – Γιούτα Τζαζ), Ρούι Χατσιμούρα(Ιάπωνια – Ουάσινγκτον Γουίζαρντς) και Γιούτα Γουατανάβε(Ιαπωνία – Μέμφις Γκρίζλις).

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Η μεγάλη κόντρα: Μπουλς του 1996 ή Ουόριορς του 2016; (vid)

Είναι η ερώτηση που επικρατεί απο τότε που οι Ουόριορς έσπασαν το «στοιχειωμένο» ρεκόρ των Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Ουόριορς του 2016 η Μπουλς του 1996;Ποιά ομάδα ήταν η καλύτερη και ποιά θα έβγαινε νικήτρια σε μια ενδεχόμενη αναμέτρησή τους;

Ο Χρήστος Μπατάκας σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Κιρτσίμπαση θέλησαν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που βασανίζει τους απανταχού μπασκετόφιλους,έβαλαν την κονσόλα στον…αυτόματο πιλότο και απόλαυσαν ένα φανταστικό παιχνίδι στο NBA 2K20 ανάμεσα στις δυο ομάδες.

Νικήτρια ομάδα ήταν αυτή του Μάικλ Τζόρνταν με το τελικό σκορ να γράφει 51-42 υπέρ της ομάδας του Σικάγο (με το παιχνίδι να έχει συνολική διάρκεια 20 λεπτά αγώνα).

Οι «πολεμιστές» αν και προηγήθηκαν και φάνηκε να έχουν τον πλήρη έλεγχο του παιχνιδιού υπολόγιζαν χωρίς τον «Αir» που ήταν ο MVP του παιχνιδιού πετυχαίνοντας 18 πόντους.Απο 15 είχαν οι Πίπεν,Λόνγκλει και Ρόντμαν με τον Χάρπερ να σκοράρει 13 πόντους και τον Κούκοτς να συμπληρώνει με 9.

Απο την πλευρά των ηττημένων ο Γκρίν είχε 17 πόντους,ο Κάρι 15 και ο Τόμπσον 14.Σημαντική βοήθεια προσέφεραν και οι Μπογκούτ και Μπαρνς με 15 πόντους αλλά και ο Ιγκουοντάλα με 10 πόντους μαζέυοντας και 5 ριμπάουντ.

Απο στατιστικής πλευράς το Σικάγο είχε το απόλυτο στις βολές(7/7),33% ποσοστό στα σουτ τριών πόντων και συνολικά 30 απο τους 51 πόντους τους πέτυχαν στο «ζωγραφιστό».Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι ασίστ των δυο ομάδων με τους νικητές να έχουν 13 ενώ τους αντιπάλους τους μόλις 5.

Ακολουθεί το βίντεο του αγώνα:

Video edit: Παναγιώτης Κιρτσίμπασης

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

AEK Blog: Έδειξε έναν δρόμο που οι άλλοι αρνήθηκαν να δουν

Είχε… πραγματάκια αυτό το ΔΣ του ΕΣΑΚΕ, στο οποίο πάρθηκε η πλέον αναμενόμενη απόφαση και τα δεδομένα για το νέο πρωτάθλημα αλλάζουν σημαντικά. Έστω κι αν κάποιοι θέλησαν να πάνε με στην πιο βολική… οδό.

Δημοσιεύτηκε

Η στάση της ΑΕΚ στα πράγματα ήταν ξεκάθαρη τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Οι αγώνες θέλουμε -και πρέπει- να τελειώσουν στο γήπεδο. Αυτό θα ήταν το σωστό και το πρέπον για κάθε πρωτάθλημα που σέβεται τον εαυτό του. Άλλωστε, σε κάθε λίγκα στην Ευρώπη φρόντισαν να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο μέχρι να παρθεί οριστική απόφαση. Στην Ελλάδα βέβαια έχουμε αποδείξει πως λειτουργούμε διαφορετικά από τους άλλους. Είναι στη φύση μας. Είναι το στοιχείο που μας ξεχωρίζει. Πείτε το όπως θέλετε.

Η ΑΕΚ χάραξε ένα δρόμο τις τελευταίες μέρες. Προσπάθησε να κρατήσει «ζωντανό» το άθλημα για τους παίκτες, τους χορηγούς, την επιβίωσή του. Έστω κι αν οι πιθανότητες ευθύς εξαρχής δεν ήταν με το μέρος της. Κάποιοι είχαν βολευτεί στην υπάρχουσα κατάσταση και πού να τρέχουν να ξανακαλούνε τους ξένους για να τους πληρώσουν για 2-3 παιχνίδια.

Στον δρόμο που χάραξε η ΑΕΚ ήταν μόνη της. Εντελώς μόνη. Και φάνηκε πως δεν είχε υποστηρικτές ούτε μέσα στο περιβάλλον της. Γιατί αυτό που έγινε με τον Σταύρο Δουβή ήταν τουλάχιστον ακραίο. Την στιγμή που η ομάδα λέει σε όλους τους τόνους πως θέλουμε και πάλι πρωτάθλημα, εσύ (ως μέλος με δικαίωμα ψήφου στον ΕΣΑΚΕ) ψηφίζεις το αντίθετο.

Σε κάθε περίπτωση ΑΕΚ και Δουβής πρέπει να πορευτούν σε χωριστούς δρόμους πια. Δεν υπάρχει άλλη λύση, άλλος δρόμος γι αυτό. Όσο κι αν αργήσει η όποια συνάντηση με τον Αγγελόπουλο, ο Δουβής αποτελεί παρελθόν από την ΑΕΚ από το απόγευμα της Πέμπτης. Τόσο απλά. Και κάπως έτσι έφτασε -και τυπικά- στο τέλος του ένα πρωτάθλημα με έναν πρωταθλητή που δεν ήθελε τον τίτλο (ψήφισε λευκό), με ομάδες που δεν υποβιβάζονται και με την επόμενη μέρα να έχει πολλά ερωτηματικά. Ωραίο καλοκαίρι θα περάσουμε…

ΥΓ. Σίγουρα αν ο Μάκης Αγγελόπουλος έριχνε στο τραπέζι την ιδέα του Final 8 νωρίτερα, τώρα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

ΥΓ1. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε αν ομάδες όπως το Λαύριο, το Ρέθυμνο και ο Πανιώνιος θα έχουν μπάτζετ κοντά στα 800 χιλιάρικα που απαιτούνται.

ΥΓ2. Τα κριτήρια που τέθηκαν ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Καιρός να μπουν κανόνες στο πρωτάθλημα γιατί το κακό παραέγινε τα τελευταία χρόνια.

ΥΓ3. Όποιος πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός πραγματικά δεν θέλει να επιστρέψει στην Basket League είναι -τουλάχιστον- γελασμένος. Από κάθε άποψη. Και ας αφήσουμε στην άκρη τα #mexritelous και όλα αυτά τα τσιτάτα.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Περιμένοντας τον επόμενο χορό!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για το πως βίωσε το Last dance ως ηλικιακά νέος fan των Σικάγο Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Αν είσαι fan των Σικάγο Μπουλς και μεγάλωσες στην δεκαετία του 90, τότε μπορείς να δηλώσεις περήφανα ποια ομάδα υποστηρίζεις και γιατί. Αν μεγάλωσες όμως στην εποχή των Gar/pax τότε τα πράγματα γίνονται λίγο περίπλοκα.

Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας μύθους για γεγονότα και καταστάσεις που έμειναν στην ιστορία, όμως δεν πρόλαβα να τα ζήσω. Ο Πελέ είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε η Βραζιλία, ο Μαραντόνα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ο Γκάλης ο καλύτερος Έλληνας μπασκετμπολίστας, η νίκη στον τελικό με την Σοβιετική ένωση που λειτούργησε σαν «γέννηση» του Ελληνικού μπάσκετ κι άλλα διάφορα. Ένας από αυτούς τους μύθους είναι ότι ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο «Θεός» του μπάσκετ.

Όσο περνούσαν τα χρόνια με έτρωγε η απορία γιατί ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο καλύτερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών; Γιατί οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται στην αφάνεια, ενώ έχουν υπάρξει η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών; Άρχισα να σκαλίζω αρχεία, να βλέπω διάφορα βίντεο ή αφιερώματα που αφορούσαν την χρυσή εποχή της ομάδας που υποστηρίζω, όμως όλα αυτά δεν ήταν αρκετά. Ο λόγος; Γιατί άλλο είναι να ζεις ένα γεγονός και άλλο απλά να το βλέπεις σε επανάληψη, γνωρίζοντας την ιστορία και την κατάληξή του.

Το Last dance ήταν μια παραγωγή που την περιμέναμε καιρό. Ήρθε και έδωσε την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που έθεσα παραπάνω. Δεν ήρθε για να αφηγηθεί γεγονότα. Ήρθε για να ξεδιπλώσει την ιστορία των Σικάγο Μπουλς σε όλο της το μεγαλείο. Μια παραγωγή που σε βάζει μέσα στην εποχή της δεκαετίας του 90 και σε κάνει να νιώθεις σαν να το ζεις τώρα. Παρασκήνια, γεγονότα , αποκαλύψεις, ιστορίες, αφηγήσεις γεγονότων, δηλώσεις πρωταγωνιστών… Εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι». Όσοι ανήκουν στην δική μου γενιά και νιώθουν άτυχοι που δεν έζησαν την εποχή της κορυφαίας ομάδας όλων των εποχών, το Last dance τους έβαλε στα θρανία και τους αφηγήθηκε μια ιστορία που τους έκανε μπασκετικά σοφότερους . Υπάρχουν όμως και αυτοί που βλέποντας το ντοκιμαντέρ θυμήθηκαν την ιστορία που είχαν ήδη ζήσει. Ξύπνησαν συναισθήματα από μία άλλη εποχή, στην οποία ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν το ίνδαλμα της.

Παρ’όλα αυτά, το Last dance έδωσε και κάποιες απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και κρίνουμε το άθλημα:

• Πρώτον, κανένας παίκτης δεν κερδίζει πρωταθλήματα μόνος του. Είτε είσαι ο Τζόρνταν, είτε ο Λεμπρόν, είτε ο Κόμπε, τα πρωταθλήματα δεν έρχονται αποκλειστικά από έναν παίκτη. Όχι, δεν θα πλέξω το εγκώμιο των Πίπεν και Ρόντμαν που απάρτιζαν μία μοναδική «big three» μαζί με τον «air». Θα μιλήσω για τις μονάδες που βρίσκονται μόνιμα στον πάγκο, κάτω από την σκιά των μεγάλων αστέρων. Όταν η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά και τα δευτερόλεπτα μοιάζουν με αιωνιότητα, κανείς δεν πρόκειται να δώσει σημασία σε ρολίστες. Τα φώτα θα πέσουν πάνω στα μεγάλα ονόματα. Αυτό έκανε και ο Τζόρνταν όταν χρειάστηκε να σπάσει την αντίπαλη άμυνα. Το απρόβλεπτο. Πάσαρε σε αμαρκάριστο παίκτη και οι Κερ και Πάξον δεν φοβήθηκαν να πάρουν την ευθύνη του σουτ που θα κρίνει τον αγώνα της χρονιάς. Ο κάθε παίκτης έχει τον ρόλο του, ο κάθε παίκτης βάζει το λιθαράκι του στην επιτυχία και όλοι μαζί συμβάλουν για την επίτευξη ενός σκοπού. Απλώς ο καθένας κουβαλάει φορτίο διαφορετικού βάρους στον τομέα της ευθύνης.

• Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Ναι, το είπα! Ξέρω ότι τα λόγια και τα «what if» ανήκουν σε συζητήσεις που κάνουμε, προσπαθόντας να αποδείξουμε κάτι που ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας. Όμως αλήθεια, τι θα γινόταν αν δεν ξεσπούσε η κόντρα μεταξύ των Τζέρι Κράουζ και Φιλ Τζάκσον; Τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτός ο τελευταίος χορός και το τέλος ερχόταν τα επόμενα χρόνια από το πλήρωμα του χρόνου; Θα είχε έρθει άραγε το έβδομο πρωτάθλημα; Δεν θα το μάθουμε ποτέ και ο λόγος είναι η κόντρα ανάμεσα στον GM και τον προπονητή της ομάδας και όχι ανάμεσα σε δύο αστέρια της ομάδας που μάλωσαν για τον ηγετικό ρόλο.

• Δεν γίνεται να μην είσαι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών, όταν βάζεις στόχο να εξαφανίζεις κάθε σου αδυναμία. Όταν απαντάς σε κάθε πρόκληση. Όταν σου λένε ότι δεν θα καταφέρεις κάτι και εσύ βάζεις στόχο να το καταφέρεις όσο πιο σύντομα γίνεται. Όταν το παραμικρό σκληρό μαρκάρισμα το λαμβάνεις ως λόγο για να βάλεις 40 και 50 πόντους. Όταν δεν δέχεσαι να χάνεις ούτε στο ρίψιμο κέρματος. Ο Τζόρνταν έψαχνε μονίμως μία αφορμή για να πάρει προσωπικά το κάθε παιχνίδι. Το αξιοσημείωτο είναι πως πάντα έβρισκε το κίνητρο για να κερδίσει και να πει στα μούτρα του αντιπάλου «σε κέρδισα».

• Επίσης, η κακή διαγωγή ενός παίκτη δεν σημαίνει απαραίτητα αδιαφορία. Όταν ένας αθλητής παραβαίνει τους κανόνες της ομάδας, δεν σημαίνει ότι ψάχνει να βρει τρόπο να αποχωρήσει. Ο Ρόντμαν κουβαλούσε μπόλικη τρέλα μέσα του. Ποτέ δεν συμβιβάστηκε να είναι το πρότυπο του συμπαίκτη. Έβγαινε έξω, ξενυχτούσε, γλεντούσε, έπινε, συμμετείχε σε πάρτι. Όμως όταν έμπαινε στο γήπεδο καθάριζε κάθε ριμπάουντ, έβγαζε κάθε άμυνα, διεκδικούσε κάθε μπάλα και έγινε ένας από τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών. Ο Τζόρνταν πριν από τελικό πρωταθλήματος ξενύχτησε παίζοντας τζόγο, έφαγε μία πίτσα τα μεσάνυχτα και έπαθε τροφική δηλητηρίαση ένα βράδυ πριν τον αγώνα. Βγήκε όμως στο παρκέ και με όσες δυνάμεις είχε σημείωσε 37 πόντους και έδωσε την νίκη στους Σικάγο Μπουλς. Την επόμενη φορά που θα μαθευτεί ότι κάποιος παίκτης της ομάδας μας έσπασε τους κανόνες των αποδυτηρίων, ας προσπαθήσουμε να μην σπάσουμε τα πληκτρολόγια γράφοντας για τον αδιάφορο παίκτη που παίζει με τον σύλλογο που του δίνει ψωμί. Ας μην λειτουργήσουμε ως τεχνικοί διευθυντές του υπολογιστή και ας μείνουμε στα καθήκοντα του απλού θεατή, δηλαδή να πάμε στο γήπεδο να φωνάξουμε ώστε να εμψυχώσουμε την ομάδα μας.

Ο τελευταίος χορός έφτασε λοιπόν στο τέλος του. Ήρθε, μας έκανε την τρίχα κάγκελο και έφυγε. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από την μία πλευρά έζησα μέσα σε 10 επεισόδια την χρυσή εποχή της «πόλης των ανέμων». Νιώθω σαν να έχω ζήσει τα γεγονότα. Κατάλαβα τους λόγους που οι Σικάγο Μπουλς ήταν η δυναστεία της δεκαετίας του 90 και που ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο «Greatest Of All Time». Από την άλλη όμως επικρατεί μια παγωμάρα. «Αυτό ήταν; Τέλος; Αυτή είναι η ιστορία της ομάδας που υποστηρίζω;». Τυχαίνει το Last dance να προβάλλεται σε μία εποχή που οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο. Τα ηνία της τεχνικής διεύθυνσης ανήκουν πλέον στον Καρνισόβας, ο οποίος καταστρώνει τα πλάνα του για να βάλει και πάλι τους «ταύρους» στην ελίτ του ΝΒΑ. Ο επόμενος χορός στο United Center εύχομαι να μην αργήσει και αυτή τη φορά θα ζήσω κάθε βήμα της μεταμόρφωσης των Σικάγο Μπουλς σε υπερδύναμη του πρωταθλήματος.

Πίνακας ζωγραφικής. Έργο τέχνης, βγαλμένο από την φαντασία. Ο τελευταίος χορός κλείνει με το τελευταίο σουτ του Τζόρνταν,το οποίο είναι και το τελευταίο νικητήριο καλάθι της καριέρας του. Η μπάλα ταξιδεύει προς το καλάθι και από πίσω οι φίλαθλοι της Γιούτα με τα χέρια στο κεφάλι. Ανάμεσα τους όμως και ένα παιδί το οποίο προέβλεψε το μέλλον…

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Λούις Σκόλα: Το ζωντανό παράδειγμα του «refuse to lose»

Τι κι αν έχει κλείσει τα 40 χρόνια ζωής; O Λούις Σκόλα συνεχίζει να παίζει σαν να είναι στην αρχή της νιότης του.

Δημοσιεύτηκε

Με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορείς να σκεφτείς την σύγχρονη εποχή της ποδοσφαιρικής Αργεντινής χωρίς την παρουσία του Λιόνελ Μέσι,δεν υπάρχει τρόπος να σκεφτείς την μπασκετική  «Αλμπισελέστε» χωρίς την ηγετική φυσιογνωμία του Λούις Σκόλα.

Ο Αργεντίνος forward δεν θυμίζει σε τίποτα έναν παλαίμαχο παίκτη που κάνει…προσπάθεια να συμμετέχει στην ομάδα του.Έχει κομβικό ρόλο στην Εθνική του ομάδα και δεν είναι τυχαίο πως στον πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών για την διοργάνωση του Μουντομπάσκετ βρίσκεται δεύτερος.

Το βιογραφικό του είναι αξιοζήλευτο αφού εκτός απο την φανέλα με το Εθνόσημο,έχει φορέσει άλλες 9 με τις 5 απο αυτές να είναι στον «μαγικό κόσμο».Πως ξεκίνησε όμως ο μύθος που έχτισε;

Η ανοδική του πορεία και το όνειρο του NBA:

Σε ηλικία 15 ετών,έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα της Αργεντινής καθώς έκανε βήματα ανόδου τοσο στην Cabitel Gijon(1998-2000) όσο και στην Tau Ceramica(1998-2007).

Η ανοδική του πορεία και το ταλέντο του,έκανε τα βλέμματα απο το NBA να πολλαπλασιάζονται.Ώπερ και εγγενετο.Η ζωή δεν του έκανε το…χατίρι να βρεθεί στην ίδια ομάδα με τον Τζινόμπιλι αφου οι Σπερς μόλις απέκτησαν τα δικαιώματά του,τον έκαναν «δώρο» στους Ρόκετς.Eκεί ο Αργεντίνος,έπαιξε δίπλα σε σπουδαία ονόματα,κέρδισε εμπειρίες και αναγνωρίστηκε απο τον αμερικανικό φίλαθλο κόσμο.

Η μεταγραφή στους Suns και η κάθοδος:

Οι Σανς το καλοκαίρι του 2012 κατάφεραν να τον φέρουν στην ομάδα τους ωστόσο η πορεία του δεν υπήρξε ανάλογη της κλάσης του.Ο Σκόλα ξεκίναγε πολλά παιχνίδια απο τον πάγκο και πέρα απο ένα «πυροτέχνημα» κόντρα στους Τίμπεργουλβς (33 πόντοι) τελείωσε την σεζόν με 12.8 πόντους ανα παιχνίδι,επίδοση που αποτέλεσε την χαμηλότερη στη μέχρι τότε πορεία του.

Οι δυσκολίες για τον ίδιο συνέχισαν,αφού ούτε η μεταγραφή του στους Pacers κατάφερε να του μεγαλώσει τον χρόνο συμμετοχής.Ο ίδιος υπήρξε back-up του David West και ξεκίνησε μόλις 18 παιχνίδια ως βασικός.

Η σταδιακή «επάνοδος» και η νέα πρόκληση στην Κίνα:

Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε με τους Τορόντα Ράπτορς και τους βοήθησε μάλιστα να φτάσουν μέχρι τους τελικούς της περιφέρειάς τους το 2016 κάτι που πραγματοποίησαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους.Το καλοκαίρι θέλησε να μετακομίσει στους Μπρούκλιν Νετς όπου ήταν και ο τελευταίος σταθμός της καριέρας του στα παρκε του NBA,χωρίς ωστόσο να πραγματοποιήσει μια αξιόλογη πορεία.Αν μπορούμε να πούμε οτι αποκόμισε κάτι,πέρα απο την αδιαμφισβήτητη καθιέρωσή του στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα μπάσκετ,τις εμπειρίες και την αλλαγή φιλοσοφίας στον τρόπο παιχνιδιού του,ήταν το βραβείο του ως μέλος της ομάδας Rookie First Team για το 2008.

Ο Αργεντίνος θέλησε να δοκιμάσει μια εντελώς διαφορετική πορεία,κάνοντας το ταξίδι στην Κίνα και παίζοντας για λογαριασμό των Brave Dragons(2017-2018) αλλά και των Shanghai Shars(2018-2019).Eκεί λόγω και της χαμηλότερης δυναμικότητας που χαρακτηρίζει το Πρωτάθλημα προσαρμόστηκε αρκετά καλά με σπουδαίες εμφανίσεις ωστόσο η ανάγκη του και η δίψα του για το υψηλότερο επίπεδο,τον έφερε στην «Γηραιά Ήπειρο» και συγκεκριμένα στην Αρμάνι Μιλάνο όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Ο πιστός στρατιώτης της Εθνικής του ομάδας και οι διακρίσεις:

Κι αν όλα τα παραπάνω,έκαναν κάποιους να αμφισβητούν γιατί ο Λούις Σκόλα λογίζεται ως ένας απο τους μεγαλύτερους παίκτες μπάσκετ που «έφτιαξε» η Αργεντινή οι διακρίσεις του και οι παραστάσεις του με το Εθνόσημο θα τους κάνουν να αναθεωρήσουν ξανά τις απόψεις τους.

Απο νωρίς,πιο συγκεκριμένα το 1995 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Αργεντινή στο πρωτάθλημα της South American Cadet.Aκολούθησαν ένα χρυσό το 1996(South American Junior Championship),ένα αργυρό το 1999(South American Championship) δύο χάλκινα το 1999 και το 2001(Fiba Americas Championship και Fiba-U21 World Cup αντίστοιχα) ένα χρυσό το 2000 με την ομάδα κάτω των 20 και η γεμάτη απο μετάλλια πορεία συνεχίζει.

Συνολικά κατέκτησε 8 χρυσά(συμπεριλαμβανομένων όλων των κατηγοριών με την Εθνική του ομάδα) 7 αργυρά μετάλλια και 5 χάλκινα συνδέοντας το όνομά του με την χώρα του.

Οι μεγαλύτερες στιγμές του με την Αργεντινή ήταν αδιαμφισβήτητα το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 νικόντας μια απο τις καλύτερες ομάδες που έχουν κατέβει σε Ολυμπιακούς Αγώνες για λογαριασμό της Αμερικής,η τρίτη θέση στον ίδιο θεσμό το έτος 2008 αλλά και τα δύο αργυρά μετάλλια στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 αλλά και του 2019.

Άξιο αναφοράς για τις επιτυχίες του Λούις Σκόλα,είναι το γεγονός οτι ο ίδιος,έχει βρεθεί 2 φορές στην All-Euroleague ομάδα(2006,2007) αλλά και οι δυο φορές που κατόρθωσε να γίνει ο MVP της Ισπανικής Λίγκας(2005,2007).

Τι μας διδάσκει η πορεία του και γιατί πρέπει να θεωρείται ξεχωριστός:

Ο Λούις Σκόλα,πέρα απο τα μετάλλια αλλά και τις προσωπικές επιτυχίες του με την φανέλα της Εθνικής,είναι ένας παίκτης που διαφέρει απο όλους τους συναδέλφους του.

Ακούραστος,αλύγιστος,συνεχίζει μέχρι τα 40 του έτη να δίνει το 101% στο γήπεδο για να τιμήσει την πατρίδα του και μας δίνει δυο πολύτιμα μαθήματα.Το πρώτο,οτι οι Εθνικές ομάδες θα πρέπει να λογίζονται πιο ψηλά απο τους συλλόγους του κάθε αθλητή.Το δεύτερο που μας διδάσκει είναι πως το μπάσκετ είναι η θέληση,η ψυχή,η αυτοθυσία,η αυταπάρνηση και η μάχη που δίνεις κάθε ημέρα με τον χθεσινό εαυτό σου.Σε αυτή την μάχη ο Σκόλα είναι ο απόλυτος θριαμβευτής.

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα