Connect with us

EDITORIAL

Λούις Σκόλα: Το ζωντανό παράδειγμα του «refuse to lose»

Τι κι αν έχει κλείσει τα 40 χρόνια ζωής; O Λούις Σκόλα συνεχίζει να παίζει σαν να είναι στην αρχή της νιότης του.

Δημοσιεύτηκε

Με τον ίδιο τρόπο που δεν μπορείς να σκεφτείς την σύγχρονη εποχή της ποδοσφαιρικής Αργεντινής χωρίς την παρουσία του Λιόνελ Μέσι,δεν υπάρχει τρόπος να σκεφτείς την μπασκετική  «Αλμπισελέστε» χωρίς την ηγετική φυσιογνωμία του Λούις Σκόλα.

Ο Αργεντίνος forward δεν θυμίζει σε τίποτα έναν παλαίμαχο παίκτη που κάνει…προσπάθεια να συμμετέχει στην ομάδα του.Έχει κομβικό ρόλο στην Εθνική του ομάδα και δεν είναι τυχαίο πως στον πίνακα των σκόρερ όλων των εποχών για την διοργάνωση του Μουντομπάσκετ βρίσκεται δεύτερος.

Το βιογραφικό του είναι αξιοζήλευτο αφού εκτός απο την φανέλα με το Εθνόσημο,έχει φορέσει άλλες 9 με τις 5 απο αυτές να είναι στον «μαγικό κόσμο».Πως ξεκίνησε όμως ο μύθος που έχτισε;

Η ανοδική του πορεία και το όνειρο του NBA:

Σε ηλικία 15 ετών,έκανε το ντεμπούτο του στο πρωτάθλημα της Αργεντινής καθώς έκανε βήματα ανόδου τοσο στην Cabitel Gijon(1998-2000) όσο και στην Tau Ceramica(1998-2007).

Η ανοδική του πορεία και το ταλέντο του,έκανε τα βλέμματα απο το NBA να πολλαπλασιάζονται.Ώπερ και εγγενετο.Η ζωή δεν του έκανε το…χατίρι να βρεθεί στην ίδια ομάδα με τον Τζινόμπιλι αφου οι Σπερς μόλις απέκτησαν τα δικαιώματά του,τον έκαναν «δώρο» στους Ρόκετς.Eκεί ο Αργεντίνος,έπαιξε δίπλα σε σπουδαία ονόματα,κέρδισε εμπειρίες και αναγνωρίστηκε απο τον αμερικανικό φίλαθλο κόσμο.

Η μεταγραφή στους Suns και η κάθοδος:

Οι Σανς το καλοκαίρι του 2012 κατάφεραν να τον φέρουν στην ομάδα τους ωστόσο η πορεία του δεν υπήρξε ανάλογη της κλάσης του.Ο Σκόλα ξεκίναγε πολλά παιχνίδια απο τον πάγκο και πέρα απο ένα «πυροτέχνημα» κόντρα στους Τίμπεργουλβς (33 πόντοι) τελείωσε την σεζόν με 12.8 πόντους ανα παιχνίδι,επίδοση που αποτέλεσε την χαμηλότερη στη μέχρι τότε πορεία του.

Οι δυσκολίες για τον ίδιο συνέχισαν,αφού ούτε η μεταγραφή του στους Pacers κατάφερε να του μεγαλώσει τον χρόνο συμμετοχής.Ο ίδιος υπήρξε back-up του David West και ξεκίνησε μόλις 18 παιχνίδια ως βασικός.

Η σταδιακή «επάνοδος» και η νέα πρόκληση στην Κίνα:

Τον Ιούλιο του 2015 υπέγραψε με τους Τορόντα Ράπτορς και τους βοήθησε μάλιστα να φτάσουν μέχρι τους τελικούς της περιφέρειάς τους το 2016 κάτι που πραγματοποίησαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους.Το καλοκαίρι θέλησε να μετακομίσει στους Μπρούκλιν Νετς όπου ήταν και ο τελευταίος σταθμός της καριέρας του στα παρκε του NBA,χωρίς ωστόσο να πραγματοποιήσει μια αξιόλογη πορεία.Αν μπορούμε να πούμε οτι αποκόμισε κάτι,πέρα απο την αδιαμφισβήτητη καθιέρωσή του στο πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα μπάσκετ,τις εμπειρίες και την αλλαγή φιλοσοφίας στον τρόπο παιχνιδιού του,ήταν το βραβείο του ως μέλος της ομάδας Rookie First Team για το 2008.

Ο Αργεντίνος θέλησε να δοκιμάσει μια εντελώς διαφορετική πορεία,κάνοντας το ταξίδι στην Κίνα και παίζοντας για λογαριασμό των Brave Dragons(2017-2018) αλλά και των Shanghai Shars(2018-2019).Eκεί λόγω και της χαμηλότερης δυναμικότητας που χαρακτηρίζει το Πρωτάθλημα προσαρμόστηκε αρκετά καλά με σπουδαίες εμφανίσεις ωστόσο η ανάγκη του και η δίψα του για το υψηλότερο επίπεδο,τον έφερε στην «Γηραιά Ήπειρο» και συγκεκριμένα στην Αρμάνι Μιλάνο όπου αγωνίζεται μέχρι και σήμερα.

Ο πιστός στρατιώτης της Εθνικής του ομάδας και οι διακρίσεις:

Κι αν όλα τα παραπάνω,έκαναν κάποιους να αμφισβητούν γιατί ο Λούις Σκόλα λογίζεται ως ένας απο τους μεγαλύτερους παίκτες μπάσκετ που «έφτιαξε» η Αργεντινή οι διακρίσεις του και οι παραστάσεις του με το Εθνόσημο θα τους κάνουν να αναθεωρήσουν ξανά τις απόψεις τους.

Απο νωρίς,πιο συγκεκριμένα το 1995 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο με την Αργεντινή στο πρωτάθλημα της South American Cadet.Aκολούθησαν ένα χρυσό το 1996(South American Junior Championship),ένα αργυρό το 1999(South American Championship) δύο χάλκινα το 1999 και το 2001(Fiba Americas Championship και Fiba-U21 World Cup αντίστοιχα) ένα χρυσό το 2000 με την ομάδα κάτω των 20 και η γεμάτη απο μετάλλια πορεία συνεχίζει.

Συνολικά κατέκτησε 8 χρυσά(συμπεριλαμβανομένων όλων των κατηγοριών με την Εθνική του ομάδα) 7 αργυρά μετάλλια και 5 χάλκινα συνδέοντας το όνομά του με την χώρα του.

Οι μεγαλύτερες στιγμές του με την Αργεντινή ήταν αδιαμφισβήτητα το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004 νικόντας μια απο τις καλύτερες ομάδες που έχουν κατέβει σε Ολυμπιακούς Αγώνες για λογαριασμό της Αμερικής,η τρίτη θέση στον ίδιο θεσμό το έτος 2008 αλλά και τα δύο αργυρά μετάλλια στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 αλλά και του 2019.

Άξιο αναφοράς για τις επιτυχίες του Λούις Σκόλα,είναι το γεγονός οτι ο ίδιος,έχει βρεθεί 2 φορές στην All-Euroleague ομάδα(2006,2007) αλλά και οι δυο φορές που κατόρθωσε να γίνει ο MVP της Ισπανικής Λίγκας(2005,2007).

Τι μας διδάσκει η πορεία του και γιατί πρέπει να θεωρείται ξεχωριστός:

Ο Λούις Σκόλα,πέρα απο τα μετάλλια αλλά και τις προσωπικές επιτυχίες του με την φανέλα της Εθνικής,είναι ένας παίκτης που διαφέρει απο όλους τους συναδέλφους του.

Ακούραστος,αλύγιστος,συνεχίζει μέχρι τα 40 του έτη να δίνει το 101% στο γήπεδο για να τιμήσει την πατρίδα του και μας δίνει δυο πολύτιμα μαθήματα.Το πρώτο,οτι οι Εθνικές ομάδες θα πρέπει να λογίζονται πιο ψηλά απο τους συλλόγους του κάθε αθλητή.Το δεύτερο που μας διδάσκει είναι πως το μπάσκετ είναι η θέληση,η ψυχή,η αυτοθυσία,η αυταπάρνηση και η μάχη που δίνεις κάθε ημέρα με τον χθεσινό εαυτό σου.Σε αυτή την μάχη ο Σκόλα είναι ο απόλυτος θριαμβευτής.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

EDITORIAL

Η μεγάλη κόντρα: Μπουλς του 1996 ή Ουόριορς του 2016; (vid)

Είναι η ερώτηση που επικρατεί απο τότε που οι Ουόριορς έσπασαν το «στοιχειωμένο» ρεκόρ των Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Ουόριορς του 2016 η Μπουλς του 1996;Ποιά ομάδα ήταν η καλύτερη και ποιά θα έβγαινε νικήτρια σε μια ενδεχόμενη αναμέτρησή τους;

Ο Χρήστος Μπατάκας σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Κιρτσίμπαση θέλησαν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα που βασανίζει τους απανταχού μπασκετόφιλους,έβαλαν την κονσόλα στον…αυτόματο πιλότο και απόλαυσαν ένα φανταστικό παιχνίδι στο NBA 2K20 ανάμεσα στις δυο ομάδες.

Νικήτρια ομάδα ήταν αυτή του Μάικλ Τζόρνταν με το τελικό σκορ να γράφει 51-42 υπέρ της ομάδας του Σικάγο (με το παιχνίδι να έχει συνολική διάρκεια 20 λεπτά αγώνα).

Οι «πολεμιστές» αν και προηγήθηκαν και φάνηκε να έχουν τον πλήρη έλεγχο του παιχνιδιού υπολόγιζαν χωρίς τον «Αir» που ήταν ο MVP του παιχνιδιού πετυχαίνοντας 18 πόντους.Απο 15 είχαν οι Πίπεν,Λόνγκλει και Ρόντμαν με τον Χάρπερ να σκοράρει 13 πόντους και τον Κούκοτς να συμπληρώνει με 9.

Απο την πλευρά των ηττημένων ο Γκρίν είχε 17 πόντους,ο Κάρι 15 και ο Τόμπσον 14.Σημαντική βοήθεια προσέφεραν και οι Μπογκούτ και Μπαρνς με 15 πόντους αλλά και ο Ιγκουοντάλα με 10 πόντους μαζέυοντας και 5 ριμπάουντ.

Απο στατιστικής πλευράς το Σικάγο είχε το απόλυτο στις βολές(7/7),33% ποσοστό στα σουτ τριών πόντων και συνολικά 30 απο τους 51 πόντους τους πέτυχαν στο «ζωγραφιστό».Σημαντικό ρόλο έπαιξαν και οι ασίστ των δυο ομάδων με τους νικητές να έχουν 13 ενώ τους αντιπάλους τους μόλις 5.

Ακολουθεί το βίντεο του αγώνα:

Video edit: Παναγιώτης Κιρτσίμπασης

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Τα ιδανικά δεν πεθαίνουν ΠΟΤΕ

Ο Παναθηναϊκός που έμεινε πιστός στα ιδανικά και τις αξίες του, ακολουθώντας πιστά τον δρόμο που δείχνει η ιστορία του. Γράφει ο Νίκος Τόλιας

Δημοσιεύτηκε

Από την στιγμή που το πρωτάθλημα Ελλάδας διακόπηκε λόγω της πανδημίας, ο Παναθηναϊκός ξεκαθάρισε από την αρχή την θέση. «Πρωτάθλημα που δεν θα ολοκληρωθεί μέσα στο παρκέ δεν το θέλουμε.» Τι κι αν το απίστευτο σερί που ξεκίνησε το 1996 θα διακοπτόταν ; Τι κι αν το πιο ένδοξο τμήμα του Ομίλου έμενε μετά από 24 χρόνια χωρίς κούπα ; Τι κι αν το «τριφύλλι» ήταν το αδιαφιλονίκητο φαβορί για το φετινό πρωτάθλημα ; Αυτό δεν θα είχε καμία αξία για τον Εξάστερο αν δεν κρινόταν στο παρκέ.

Χθες στην συνεδρίαση του ΕΣΑΚΕ οι ομάδες ψήφισαν να αναδειχθεί ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής, με τους «πράσινους» να τιμούν για ακόμα μια φορά τα ιδανικά τους ψηφίζοντας λευκό. Από την ΚΑΕ κανένα ποστ..πρωταθλήματος δεν ακολούθησε, καμία εικόνα δεν ανέβηκε, κανένα πανηγυρικό πρωτοσέλιδο δεν υπήρξε (σε αντίθεση με άλλους συλλόγους σε άλλα αθλήματα).

Οι «πράσινοι» έκαναν αυτό που απαιτούσε η ιστορία τους. O Παναθηναϊκός είναι η μοναδική μεγάλη ομάδα που στο παρελθόν στο ποδόσφαιρο έχει ζητήσει…επανάληψη αγώνα γιατί θεώρησε ότι ευνοήθηκε από διαιτητή. Το ίδιο έκανε πριν λίγα χρόνια και το τμήμα ποδηλασίας, οι ιθύνοντες του οποίου ζήτησαν να μην επικυρωθεί ο χρόνος ενός «πράσινου» ποδηλάτη διότι η μέτρηση τον ευνοούσε. Το 2017 ο Παναθηναϊκός πρότεινε να διεξαχθεί ο τελικός Κυπέλλου στην έδρα του αντιπάλου του στο «Αλεξάνδρειο», όπως και έγινε. Πράξεις πολύ σημαντικότερες από τίτλους και επιτυχίες που διέπουν διαχρονικά το DNA του Συλλόγου του μεγάλου.

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

AEK Blog: Έδειξε έναν δρόμο που οι άλλοι αρνήθηκαν να δουν

Είχε… πραγματάκια αυτό το ΔΣ του ΕΣΑΚΕ, στο οποίο πάρθηκε η πλέον αναμενόμενη απόφαση και τα δεδομένα για το νέο πρωτάθλημα αλλάζουν σημαντικά. Έστω κι αν κάποιοι θέλησαν να πάνε με στην πιο βολική… οδό.

Δημοσιεύτηκε

Η στάση της ΑΕΚ στα πράγματα ήταν ξεκάθαρη τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Οι αγώνες θέλουμε -και πρέπει- να τελειώσουν στο γήπεδο. Αυτό θα ήταν το σωστό και το πρέπον για κάθε πρωτάθλημα που σέβεται τον εαυτό του. Άλλωστε, σε κάθε λίγκα στην Ευρώπη φρόντισαν να εξαντλήσουν κάθε περιθώριο μέχρι να παρθεί οριστική απόφαση. Στην Ελλάδα βέβαια έχουμε αποδείξει πως λειτουργούμε διαφορετικά από τους άλλους. Είναι στη φύση μας. Είναι το στοιχείο που μας ξεχωρίζει. Πείτε το όπως θέλετε.

Η ΑΕΚ χάραξε ένα δρόμο τις τελευταίες μέρες. Προσπάθησε να κρατήσει «ζωντανό» το άθλημα για τους παίκτες, τους χορηγούς, την επιβίωσή του. Έστω κι αν οι πιθανότητες ευθύς εξαρχής δεν ήταν με το μέρος της. Κάποιοι είχαν βολευτεί στην υπάρχουσα κατάσταση και πού να τρέχουν να ξανακαλούνε τους ξένους για να τους πληρώσουν για 2-3 παιχνίδια.

Στον δρόμο που χάραξε η ΑΕΚ ήταν μόνη της. Εντελώς μόνη. Και φάνηκε πως δεν είχε υποστηρικτές ούτε μέσα στο περιβάλλον της. Γιατί αυτό που έγινε με τον Σταύρο Δουβή ήταν τουλάχιστον ακραίο. Την στιγμή που η ομάδα λέει σε όλους τους τόνους πως θέλουμε και πάλι πρωτάθλημα, εσύ (ως μέλος με δικαίωμα ψήφου στον ΕΣΑΚΕ) ψηφίζεις το αντίθετο.

Σε κάθε περίπτωση ΑΕΚ και Δουβής πρέπει να πορευτούν σε χωριστούς δρόμους πια. Δεν υπάρχει άλλη λύση, άλλος δρόμος γι αυτό. Όσο κι αν αργήσει η όποια συνάντηση με τον Αγγελόπουλο, ο Δουβής αποτελεί παρελθόν από την ΑΕΚ από το απόγευμα της Πέμπτης. Τόσο απλά. Και κάπως έτσι έφτασε -και τυπικά- στο τέλος του ένα πρωτάθλημα με έναν πρωταθλητή που δεν ήθελε τον τίτλο (ψήφισε λευκό), με ομάδες που δεν υποβιβάζονται και με την επόμενη μέρα να έχει πολλά ερωτηματικά. Ωραίο καλοκαίρι θα περάσουμε…

ΥΓ. Σίγουρα αν ο Μάκης Αγγελόπουλος έριχνε στο τραπέζι την ιδέα του Final 8 νωρίτερα, τώρα τα πράγματα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

ΥΓ1. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να δούμε αν ομάδες όπως το Λαύριο, το Ρέθυμνο και ο Πανιώνιος θα έχουν μπάτζετ κοντά στα 800 χιλιάρικα που απαιτούνται.

ΥΓ2. Τα κριτήρια που τέθηκαν ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Καιρός να μπουν κανόνες στο πρωτάθλημα γιατί το κακό παραέγινε τα τελευταία χρόνια.

ΥΓ3. Όποιος πιστεύει ότι ο Ολυμπιακός πραγματικά δεν θέλει να επιστρέψει στην Basket League είναι -τουλάχιστον- γελασμένος. Από κάθε άποψη. Και ας αφήσουμε στην άκρη τα #mexritelous και όλα αυτά τα τσιτάτα.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Περιμένοντας τον επόμενο χορό!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για το πως βίωσε το Last dance ως ηλικιακά νέος fan των Σικάγο Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Αν είσαι fan των Σικάγο Μπουλς και μεγάλωσες στην δεκαετία του 90, τότε μπορείς να δηλώσεις περήφανα ποια ομάδα υποστηρίζεις και γιατί. Αν μεγάλωσες όμως στην εποχή των Gar/pax τότε τα πράγματα γίνονται λίγο περίπλοκα.

Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας μύθους για γεγονότα και καταστάσεις που έμειναν στην ιστορία, όμως δεν πρόλαβα να τα ζήσω. Ο Πελέ είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε η Βραζιλία, ο Μαραντόνα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ο Γκάλης ο καλύτερος Έλληνας μπασκετμπολίστας, η νίκη στον τελικό με την Σοβιετική ένωση που λειτούργησε σαν «γέννηση» του Ελληνικού μπάσκετ κι άλλα διάφορα. Ένας από αυτούς τους μύθους είναι ότι ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο «Θεός» του μπάσκετ.

Όσο περνούσαν τα χρόνια με έτρωγε η απορία γιατί ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο καλύτερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών; Γιατί οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται στην αφάνεια, ενώ έχουν υπάρξει η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών; Άρχισα να σκαλίζω αρχεία, να βλέπω διάφορα βίντεο ή αφιερώματα που αφορούσαν την χρυσή εποχή της ομάδας που υποστηρίζω, όμως όλα αυτά δεν ήταν αρκετά. Ο λόγος; Γιατί άλλο είναι να ζεις ένα γεγονός και άλλο απλά να το βλέπεις σε επανάληψη, γνωρίζοντας την ιστορία και την κατάληξή του.

Το Last dance ήταν μια παραγωγή που την περιμέναμε καιρό. Ήρθε και έδωσε την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που έθεσα παραπάνω. Δεν ήρθε για να αφηγηθεί γεγονότα. Ήρθε για να ξεδιπλώσει την ιστορία των Σικάγο Μπουλς σε όλο της το μεγαλείο. Μια παραγωγή που σε βάζει μέσα στην εποχή της δεκαετίας του 90 και σε κάνει να νιώθεις σαν να το ζεις τώρα. Παρασκήνια, γεγονότα , αποκαλύψεις, ιστορίες, αφηγήσεις γεγονότων, δηλώσεις πρωταγωνιστών… Εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι». Όσοι ανήκουν στην δική μου γενιά και νιώθουν άτυχοι που δεν έζησαν την εποχή της κορυφαίας ομάδας όλων των εποχών, το Last dance τους έβαλε στα θρανία και τους αφηγήθηκε μια ιστορία που τους έκανε μπασκετικά σοφότερους . Υπάρχουν όμως και αυτοί που βλέποντας το ντοκιμαντέρ θυμήθηκαν την ιστορία που είχαν ήδη ζήσει. Ξύπνησαν συναισθήματα από μία άλλη εποχή, στην οποία ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν το ίνδαλμα της.

Παρ’όλα αυτά, το Last dance έδωσε και κάποιες απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και κρίνουμε το άθλημα:

• Πρώτον, κανένας παίκτης δεν κερδίζει πρωταθλήματα μόνος του. Είτε είσαι ο Τζόρνταν, είτε ο Λεμπρόν, είτε ο Κόμπε, τα πρωταθλήματα δεν έρχονται αποκλειστικά από έναν παίκτη. Όχι, δεν θα πλέξω το εγκώμιο των Πίπεν και Ρόντμαν που απάρτιζαν μία μοναδική «big three» μαζί με τον «air». Θα μιλήσω για τις μονάδες που βρίσκονται μόνιμα στον πάγκο, κάτω από την σκιά των μεγάλων αστέρων. Όταν η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά και τα δευτερόλεπτα μοιάζουν με αιωνιότητα, κανείς δεν πρόκειται να δώσει σημασία σε ρολίστες. Τα φώτα θα πέσουν πάνω στα μεγάλα ονόματα. Αυτό έκανε και ο Τζόρνταν όταν χρειάστηκε να σπάσει την αντίπαλη άμυνα. Το απρόβλεπτο. Πάσαρε σε αμαρκάριστο παίκτη και οι Κερ και Πάξον δεν φοβήθηκαν να πάρουν την ευθύνη του σουτ που θα κρίνει τον αγώνα της χρονιάς. Ο κάθε παίκτης έχει τον ρόλο του, ο κάθε παίκτης βάζει το λιθαράκι του στην επιτυχία και όλοι μαζί συμβάλουν για την επίτευξη ενός σκοπού. Απλώς ο καθένας κουβαλάει φορτίο διαφορετικού βάρους στον τομέα της ευθύνης.

• Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Ναι, το είπα! Ξέρω ότι τα λόγια και τα «what if» ανήκουν σε συζητήσεις που κάνουμε, προσπαθόντας να αποδείξουμε κάτι που ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας. Όμως αλήθεια, τι θα γινόταν αν δεν ξεσπούσε η κόντρα μεταξύ των Τζέρι Κράουζ και Φιλ Τζάκσον; Τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτός ο τελευταίος χορός και το τέλος ερχόταν τα επόμενα χρόνια από το πλήρωμα του χρόνου; Θα είχε έρθει άραγε το έβδομο πρωτάθλημα; Δεν θα το μάθουμε ποτέ και ο λόγος είναι η κόντρα ανάμεσα στον GM και τον προπονητή της ομάδας και όχι ανάμεσα σε δύο αστέρια της ομάδας που μάλωσαν για τον ηγετικό ρόλο.

• Δεν γίνεται να μην είσαι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών, όταν βάζεις στόχο να εξαφανίζεις κάθε σου αδυναμία. Όταν απαντάς σε κάθε πρόκληση. Όταν σου λένε ότι δεν θα καταφέρεις κάτι και εσύ βάζεις στόχο να το καταφέρεις όσο πιο σύντομα γίνεται. Όταν το παραμικρό σκληρό μαρκάρισμα το λαμβάνεις ως λόγο για να βάλεις 40 και 50 πόντους. Όταν δεν δέχεσαι να χάνεις ούτε στο ρίψιμο κέρματος. Ο Τζόρνταν έψαχνε μονίμως μία αφορμή για να πάρει προσωπικά το κάθε παιχνίδι. Το αξιοσημείωτο είναι πως πάντα έβρισκε το κίνητρο για να κερδίσει και να πει στα μούτρα του αντιπάλου «σε κέρδισα».

• Επίσης, η κακή διαγωγή ενός παίκτη δεν σημαίνει απαραίτητα αδιαφορία. Όταν ένας αθλητής παραβαίνει τους κανόνες της ομάδας, δεν σημαίνει ότι ψάχνει να βρει τρόπο να αποχωρήσει. Ο Ρόντμαν κουβαλούσε μπόλικη τρέλα μέσα του. Ποτέ δεν συμβιβάστηκε να είναι το πρότυπο του συμπαίκτη. Έβγαινε έξω, ξενυχτούσε, γλεντούσε, έπινε, συμμετείχε σε πάρτι. Όμως όταν έμπαινε στο γήπεδο καθάριζε κάθε ριμπάουντ, έβγαζε κάθε άμυνα, διεκδικούσε κάθε μπάλα και έγινε ένας από τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών. Ο Τζόρνταν πριν από τελικό πρωταθλήματος ξενύχτησε παίζοντας τζόγο, έφαγε μία πίτσα τα μεσάνυχτα και έπαθε τροφική δηλητηρίαση ένα βράδυ πριν τον αγώνα. Βγήκε όμως στο παρκέ και με όσες δυνάμεις είχε σημείωσε 37 πόντους και έδωσε την νίκη στους Σικάγο Μπουλς. Την επόμενη φορά που θα μαθευτεί ότι κάποιος παίκτης της ομάδας μας έσπασε τους κανόνες των αποδυτηρίων, ας προσπαθήσουμε να μην σπάσουμε τα πληκτρολόγια γράφοντας για τον αδιάφορο παίκτη που παίζει με τον σύλλογο που του δίνει ψωμί. Ας μην λειτουργήσουμε ως τεχνικοί διευθυντές του υπολογιστή και ας μείνουμε στα καθήκοντα του απλού θεατή, δηλαδή να πάμε στο γήπεδο να φωνάξουμε ώστε να εμψυχώσουμε την ομάδα μας.

Ο τελευταίος χορός έφτασε λοιπόν στο τέλος του. Ήρθε, μας έκανε την τρίχα κάγκελο και έφυγε. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από την μία πλευρά έζησα μέσα σε 10 επεισόδια την χρυσή εποχή της «πόλης των ανέμων». Νιώθω σαν να έχω ζήσει τα γεγονότα. Κατάλαβα τους λόγους που οι Σικάγο Μπουλς ήταν η δυναστεία της δεκαετίας του 90 και που ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο «Greatest Of All Time». Από την άλλη όμως επικρατεί μια παγωμάρα. «Αυτό ήταν; Τέλος; Αυτή είναι η ιστορία της ομάδας που υποστηρίζω;». Τυχαίνει το Last dance να προβάλλεται σε μία εποχή που οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο. Τα ηνία της τεχνικής διεύθυνσης ανήκουν πλέον στον Καρνισόβας, ο οποίος καταστρώνει τα πλάνα του για να βάλει και πάλι τους «ταύρους» στην ελίτ του ΝΒΑ. Ο επόμενος χορός στο United Center εύχομαι να μην αργήσει και αυτή τη φορά θα ζήσω κάθε βήμα της μεταμόρφωσης των Σικάγο Μπουλς σε υπερδύναμη του πρωταθλήματος.

Πίνακας ζωγραφικής. Έργο τέχνης, βγαλμένο από την φαντασία. Ο τελευταίος χορός κλείνει με το τελευταίο σουτ του Τζόρνταν,το οποίο είναι και το τελευταίο νικητήριο καλάθι της καριέρας του. Η μπάλα ταξιδεύει προς το καλάθι και από πίσω οι φίλαθλοι της Γιούτα με τα χέρια στο κεφάλι. Ανάμεσα τους όμως και ένα παιδί το οποίο προέβλεψε το μέλλον…

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

NBA Draft Review 2020 (part 2)

Ο Δημήτρης Φωτεινόπουλος αναλύει τα αστέρια του ανερχόμενου Draft του NBA!

Δημοσιεύτηκε

Πριν μία εβδομάδα σας είχα γράψει το part 1 για τους πρώτους 15 παίχτες(κατά δικιά μου άποψη πάντα) του πρώτου γύρου του Draft στο NBA, του 2020. Για αυτό καλύτερα να πάτε να διαβάσετε αυτό πρώτα αν δεν το έχετε διαβάσει.

16. Πρέσιους Ατσίουα(Πάουερ Φόργουορντ – 20 ετών – Κολέγιο Μέμφις) – Μινεσότα Τίμπεργουλβς
Αυτή είναι η δεύτερη φορά που οι Μινεσότα Τίμπεργουλβς αναφέρονται στο συγκεκριμένο draft και αυτή την φορά κατά την γνώμη μου, πρέπει να κοιτάξουν να δυναμωθούν στις θέσεις «4» και «5». Καθώς τα μόνα στηρίγματα του Τάουνς σε αυτές τις θέσεις είναι οι Μαλίκ Μπίσλεϊ και ο Γουϊλι Χερνανγκόμεζ, όπου και για τους δύο παίχτες το συμβόλαιο τους τελειώνει στο τέλος της σεζόν. Ο Ατσίουα είναι ένας πολύτιμος παίχτης για κάθε ρόστερ(όπως λέει και το όνομα Precious=πολύτιμος). Είναι ένα πάουερ φόργουορντ που παίζει με άνεση ως σέντερ αλλά και ως σμολ φόργουορντ. Η Μινεσότα έχει ήδη τον εξαιρετικό από την περιφέρεια Τάουνς, για αυτό καλό θα ήταν να προσθέσει κάποιον παίχτη δυνατό μέσα στην ρακέτα όπως είναι ο Ατσίουα.

17. Αλεκσέι Ποκουσέφσκι(Πάουερ Φόργουορντ – 18 ετών – Ολυμπιακός) – Μπόστον Σέλτικς(via Μέμφις Γκρίζλις)
Οι Σέλτικς θα έχουν ένα πικ στο Draft ανάμεσα στις θέσεις 15-20 μέσω των καλών και έξυπνων trade που έχουν κάνει όλα αυτά τα χρόνια. Η ομάδα της Βοστόνης έχει καταφέρει να φτιάξει ένα σύνολο με νεαρούς και ενθουσιώδεις ταλαντούχους παίχτες αλλά και βετεράνους που βοηθάνε την ομάδα. Σε αυτό το σύνολο μπορεί να ενταχθεί και ο Ποκουσέφσκι. Οι εμφανίσεις του Σέρβου την φετινή σεζόν δεν ήταν τίποτα το ιδιαίτερο και αυτό μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες του να αγωνιστεί στο NBA, ακόμα και αν γίνει Draft από κάποια ομάδα. Όμως ο Ποκουσέφσκι έχει όλα τα προσόντα να κάνει καριέρα στο NBA. Ο πάουερ φόργουορντ του Ολυμπιακού βλέπει τον κόσμο από τα 2,13 μ. και αν πάρει λίγο όγκο στο NBA μπορεί να γίνει μια καλή λύση για τις θέσεις «4» και «5» για κάθε ομάδα στο NBA. Μεγάλο προνόμιο του ότι μπορεί να αγωνιστεί με επιτυχία και σαν σμολ φόργουορντ. Προσωπικά είμαι σίγουρος πως ο Ποκουσέφσκι μπορεί να κάνει καριέρα ως ένας ρολίστας στο NBA ή σε ένα πολύ ψηλό επίπεδο στην Ευρώπη.

18. Ιζάια Στιούαρτ(Σέντερ – 19 ετών – Κολέγιο Ουάσινγκτον) – Ντάλας Μάβερικς
Είναι δεδομένο ότι οι Ντάλας Μάβερικς θα φτιάξουν το ρόστερ τους γύρω από τον Λούκα Ντόνσιτς. Οι Μάβερικς μόνο αδύναμοι στην ρακέτα δεν μπορούν να χαρακτηριστούν, έχοντας παίχτες όπως οι Κιντ-Γκίλχριστ, Κλέμπερ, Πάουελ, Μαριάνοβιτς και Πορζίνγκις, αλλά καλό θα ήταν να αποκτήσουν και έναν ψηλό που να μπορεί να παίξει με την ρακέτα στην πλάτη, Αυτός μπορεί να είναι ο Ιζάια Στιούαρτ. Ο Στιούαρτ παρά το νεαρό της ηλικίας το σώμα του είναι έτοιμο για το NBA. Το παιχνίδι του είναι μέσα στο ζωγραφιστό και παίζει πολύ με την επαφή.

19. Τέο Μαλεντόν(Πόιντ Γκαρντ – 18 ετών – ASVEL) – Μιλγουόκι Μπακς(via Ιντιάνα Πέισερς)
Μετά το trade με τους Πέισερς που είδε τον Μπρογκντόν να φεύγει από το Μιλγουόκι, οι Μπακς πονάνε στην θέση του άσου. Ο Μπλέντσοου είναι ο ορισμός του μη σταθερού παίχτη και ο Τζορτζ Χιλ είναι μια καλή λύση από τον πάγκο, αλλά ως εκεί. Οι Μπακς λόγω της επιτυχίας που είχε το τελευταίο draft πικ που επιλέξανε από την Ευρώπη(Γιάννης Αντεντοκούμπο) δεν είναι απίθανο να ξανά κοιτάξουν αυτή την αγορά. Ο Μαλέντον ήταν εξαιρετικός στην πρώτη του σεζόν ως επαγγελματίας στην Βιλερμπάν στο πρωτάθλημα της Γαλλίας, αλλά και στην EuroLeague. Ο Μάλεντον θα ταιριάξει γάντι με το αμυντικό παιχνίδι των Μπακς και θα προσφέρει μια επιπλέον λύση και στην επίθεση. Γενικά, ο Γάλλος πόιντ γκαρντ έχει το potential να κάνει καριέρα ακόμα και στο πιο υψηλό επίπεδο του NBA.

20. Σάντικ Μπέι(Σμολ Φόργουορντ – 22 ετών – Κολέγιο Βιλανόβα) – Μπρούκλιν Νετς(via Φιλαδέλφια 76ers)
Οι Νετς του χρόνου με υγιείς τους Ίρβινγκ και Ντουράντ θα προσπαθήσουν να διεκδικήσουν τον τίτλο του NBA. Για αυτό χρειάζονται ρολίστες που θα μπορούν να προσφέρουν από τον πάγκο. Ο Μπέι μπορεί να εξελιχθεί ως ένας πολύ καλός 3&D παίχτης στο NBA, και η εξαιρετική του ευστοχία από την περιφέρεια θα τον κρατήσει στο πρωτάθλημα για πολύ καιρό ακόμα.

21. Κίρα Λούις Jr (Πόιντ Γκαρντ – 19 ετών – Κολέγιο Αλαμπάμα) – Ντένβερ Νάγκετς(via Χιούστον Ρόκετς)
Οι Νάγκετς πραγματικά χρειάζονται έναν γρήγορο πόιντ γκαρντ. Έναν που να μπορεί να παίξει με άνεση και στις δύο πλευρές του παρκέ. Αυτός ακριβώς είναι ο Λουίς Jr. Το Ντένβερ εχοντας έναν τέτοιο παίχτη στην διάθεση τους, θα επιτρέψει στον Μάικλ Μαλόουν να αφήσει τον Τζαμάλ Μάρεϊ να παίξει περισσότερο off-ball και οι Νάγκετς θα βελτιωθούν ριζικά στο επιθετικό κομμάτι.

22. Νίκο Μάνιον(Πόιντ Γκαρντ – 19 ετών – Κολέγιο Αριζόνα) – Φιλαδέλφεια 76ers
Οι 76ers έχουν μία από τις καλύτερες 5αδες σε όλο το πρωτάθλημα, αλλά έναν από τους χειρότερους πάγκους. Μία από τις θέσεις που μπορούν να βελτιωθούν είναι αυτή του άσου. Ο Μάνιον μπορεί να έχει περιορισμένη αθλητικότητα, αλλά αυτό δεν τον απέτρεψε από το να γίνει ένας καλός παίχτης στο NCAA και μέσω της επαγγελματικής προπόνησης μπορεί να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο. Αν η Φιλαδέλφεια είχε στην διάθεση της ένα παίχτη σαν τον Μάνιον, που θα μπορούσε να καλύψει το κενό του άσου για ένα χρονικό διάστημα, θα επέτρεπε την επιλογή να παίξει ο Μπεν Σίμονς σε μια άλλη από τις τέσσερις υπόλοιπες θέσεις, την διάρκεια του παιχνιδιού.

23. Πάτρικ Γουίλιαμς(Σμολ Φόργουορντ – 18 ετών – Φλόριντα Στέιτ) – Μαϊάμι Χιτ
Οι Χιτ να πούμε την αλήθεια δεν έχουν πολλές αδυναμίες να καλύψουν μέσω του Draft. Ίσως θα μπορούσαν να ψάξουν για έναν σμολ φόργουορντ καθώς ο Τζέι Κράουερντ μένει restricted free agent, το καλοκαίρι και μπορεί να επιλέξει να αγωνιστεί κάπου άλλου. Ένας παίχτης που μπορεί να καλύψει αυτό το κενό είναι ο Πάτρικ Γουίλιαμς. Ο Γουίλιαμς είναι ένας παίχτης γνωστός για την άμυνα του. Στο Φλόριντα Στέιτ δεν είχε τους καλύτερους αριθμούς, αλλά οι Χιτ είναι ειδικοί στο να βγάζουν το καλύτερο πρόσωπο όποιου παίχτη αγωνιστεί στο ρόστερ τους. Ο Γουίλιαμς πρέπει να βελτιώσει τα ποσοστά του από το τρίποντο, αλλά η εξαιρετική άμυνα του θα τον κρατήσει στο πρωτάθλημα για πολλά χρόνια.

24. Τζος Γκριν(Σούτινγκ Γκαρντ – 19 ετών – Κολέγιο Αριζόνα) – Γιούτα Τζαζ
Οι Τζαζ είναι μια από τις πληρέστερες ομάδες στο NBA. Είναι καλυμμένοι σχεδόν σε κάθε θέση. Στο Draft ίσως κινηθούν για έναν παίχτη περιφέρειας καθώς αγωνίζονται συχνά με σχετικά χαμηλές 5άδες. Μια καλή περίπτωση που μπορούν να κοιτάξουν οι Τζαζ είναι ο Τζος Γκριν. Ο Γκριν είναι φοβέρα αθλητικός και εξαιρετικός αμυντικός. Επίσης έχει και καλό τρίποντο. Το μόνο κομμάτι που πρέπει να φτιάξει στο παιχνίδι του είναι το passing game του.

25. Τζαμί’ας Ράμσεϊ(Σούτινγκ Γκαρντ – 18 ετών – Τέξας Τεκ) – Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ
Στην αρχή της σεζόν περιμέναμε οι Θάντερ να κάνουνε tanking για να έχουνε ένα από τα υψηλά πικ, αντιθέτως όπως πέτυχαν τζάκποτ με τον Σάι Γκίλτζιους-Αλεξάντερ και ο Κρις Πολ θυμίζει το παλιό του εαυτό. Επίσης έχουν έναν εξαιρετικό τρίτο γκαρντ τον Ντένις Σρόντερ, που όμως είναι πολύ πιθανό να αποχωρήσει την νέα σεζόν. Αν ο Γερμανός πόιντ γκαρντ αποχωρήσει από την Οκλαχόμα, τότε μια πολύ καλή περίπτωση αντικαταστάτη είναι ο Τζαμί’ας Ράμσεϊ. Ο Ράμσεϊ είναι ο ορισμός του catch and shoot παίχτη και μπορεί να εξελιχθεί σε έναν πολύ καλό 6th man.

26. Βέρνον Κάρεϊ Jr(Σέντερ – 19 ετών – Ντιουκ) – Μπόστον Σέλτικς(via Νιου Γιορκ Νικς)
Οι Σέλτικς όπως κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια έχουνε πολυτέλεια σε πολλά first-round picks. Έναν παίχτη που μπορούν να κυνηγήσουν αν θα είναι διαθέσιμος είναι ο Βέρνον Κάρεϊ Jr. Ο 19χρονος σέντερ είναι ένα πραγματικό τέρας μέσα στην ρακέτα και θα ενισχύσει σημαντικά τον πάγκο των Σέλτικς.

27. Τζάλεν Σμιθ(Σέντερ – 19 ετών – Κολέγιο Μέριλαντ) – Νιου Γιορκ Νικς(via Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ)
Οι Νικς όπως είχαμε προαναφέρει στο part 1 είναι γεμάτοι τρύπες που πρέπει να καλύψουν. Στο πρώτο part καλύψαμε το κενό στην θέση του άσου. Αυτή την φορά θα κοιτάξουμε για να καλυφθεί το κενό στην θέση του σέντερ. Στην συγκεκριμένη θέση οι Νικς έχουν τον ταλαντούχο Μίτσελ Ρόμπινσον και επίσης σε αυτή την θέση μπορεί να αγωνιστεί και ο Τζούλιους Ραντλ. Ένας παίχτης που ταιριάζει απόλυτα με το παιχνίδι αυτών των δύο παιχτών είναι ο Τζάλεν Σμιθ. Επίσης βοηθάει πολύ τον Σμιθ το γεγονός ότι είναι ικανός να σκοράρει και από την περιφέρεια.

28. Τρε Τζόουνς(Πόιντ Γκαρντ – 20 ετών – Ντιουκ) – Τορόντο Ράπτορς
Οι Ράπτορς δεν έχουν κάποιο ιδιαίτερο κενό για να καλυφθεί στο Draft. Ίσως κοιτάξουν την θέση του άσου σε περίπτωση αποχώρησης του Φρεντ ΦανΦλιτ. Μια καλή περίπτωση για τους Ράπτορς είναι ο Τρε Τζόουνς. Ο Τζόουνς είναι ακριβώς το στυλ παίκτη που ψάχνουν οι Ράπτορς και είναι από τους πιο υποτιμημένους παίχτες στο φετινό Draft. Είναι ένας προπονητής μέσα στο γήπεδο που έχει πολύ μέλλον στον κόσμο του NBA.

29. Τάιλερ Μπέι(Σμολ Φόργουορντ – 22 ετών – Κολέγιο Κολοράντο) – Λος Άντζελες Λέικερς
Προσωπική μου γνώμη είναι πως δεν βλέπω τους Λέικερς να κυνηγάνε να αποκτήσουν κάποιον παίχτη μέσω Draft και λογικά θα κοιτάξουν να κάνουν trade το πικ τους. Όμως αν υποθέσουμε ότι οι Λέικερς τελικά θα επιλέξουν κάποιον στο Draft, πιστεύω ότι αυτός θα είναι ένας ρολίστας που θα μπορεί να πάρει λίγα λεπτά συμμετοχής στο ροτέισον. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Τάιλερ Μπέι. Ο Μπέι είναι ένας σχετικά έμπειρος παίχτης που μπορεί να προσφέρει πολλά στο αμυντικό κομμάτι και στο ψηλό παιχνίδι.

30. Κάσιους Γουίνστον(Πόιντ Γκανρτ – 22 ετών – Μίσιγκαν Στέιτ) – Μπόστον Σέλτικς
Φτάσαμε και στο τελευταίο πικ του πρώτου γύρου και έχουμε άλλη μια φορά ένα ακόμα πικ για τους Μπόστον Σέλτικς. Δεν νομίζω οι Σέλτικς να χρησιμοποιήσουν το συγκεκριμένο πικ, αλλά ας υποθέσουμε κι εδώ πως αποφασίσουν να αποκτήσουν κάποιον από το Draft. Πολύ πιθανό είναι να κινηθούν για ένα αναπληρωματικό πόιντ γκαρντ. Μια καλή περίπτωση είναι ο Κάσιους Γουίνστον που την σεζόν που μας πέρασε είχε καλό ποσοστό στα τρίποντα(43%) και έχει την ωριμότητα να δεχθεί έναν περιορισμένο ρόλο.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Ποίος είναι ο G.O.A.T όταν η μπάλα «καίει»; (pic)

Τρεις θρύλοι του μπάσκετ.Σε ποιόν δίνεις την μπάλα όταν ζυγίζει…τόνους;

Δημοσιεύτηκε

Η απάντηση είναι στον Τζόρνταν και τα στατιστικά μιλάνε απο μόνα τους.

Στο σύνολο των σουτ που έχουν πάρει οι 3 παίκτες με 5 δευτερόλεπτα να απομένουν ο Τζόρνταν έχει ποσοστό 45% (5/11),ο Λεμπρόν 41% (7/17) και ο Κόμπι μόλις 29% (4/14).

Σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα(10 δευτερόλεπτα) ο «Αir» έχει 7/15 (47%), ο «Βασιλιάς» 9/22 (41%) ενώ ο «Μάμπα» μετράει 5/17 (29%).

Τέλος,σε διάστημα 24 δευτερολέπτων ο MJ σημειώνει το απίθανο 50% (9/18 σουτ), ο Λεμπρόν 10/27 δηλαδή μόλις 37% επιτυχία και ο Κόμπι 7/28 (25%).

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Το μοντέλο ηγεσίας καθορίζει την επιτυχία του προπονητή!

Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος αναλύει πως τα μοντέλα ηγεσίας, οδηγούν έναν προπονητή στην επιτυχία.

Δημοσιεύτηκε

Προπονητής. Ο κάθε άνθρωπος αντιλαμβάνεται διαφορετικά την λέξη που μόλις ανέφερα. Στο δικό μου το μυαλό η λέξη «προπονητής» συνάδει με τις εξής λέξεις: ηγέτης, παιδαγωγός, άνθρωπος, συστηματικός, στοχευμένος, γνώστης και ανοιχτόμυαλος.

Αυτά είναι τα κύρια χαρακτηριστικά που οφείλει να έχει ένας προπονητής για να μπορέσει να βαδίσει στον δρόμο της επιτυχίας. Η κάθε λέξη που ανέφερα έχει την δική της σημασία, όντας ένα κομμάτι που συμπληρώνει το παζλ του «Coach». Σαν σπουδαστής προπονητικής σχολής, θέλω να σας αναλύσω σε βάθος ένα από αυτά τα χαρακτηριστικά. Αυτό του ηγέτη.

Όσο και να μην αρέσει πολλές φορές στους παίκτες, στους γονείς ή στον κόσμο, αυτός που οφείλει να έχει τα ηνία μίας ομάδας είναι μόνο ο προπονητής. Ο παίκτης-ηγέτης μπορεί-και πρέπει- να μιλήσει, να εμψυχώσει και να στηρίξει τους συμπαίκτες του, αλλά τοποθετείτε ένα σκαλί κάτω από άποψη ιεραρχίας. Ο καπετάνιος μιας ομάδας είναι ο προπονητής. Αυτός που επιλέχθηκε από την διοίκηση για να κατευθύνει το «καράβι» προς τον προορισμό. Αυτός μέσα από τις γνώσεις, τις ικανότητες και την μεθοδολογία του θα προσπαθήσει να κατευθύνει το σύνολο προς το επιθυμητό αποτέλεσμα. Σε περίπτωση που τα πράγματα δεν πάνε καλά, βλέποντας το παράδειγμα του «Τιτανικού», ο καπετάνιος θα είναι αυτός που θα πάρει την ευθύνη. Ακόμα και αν δεν είναι ο κύριος φταίχτης ενός ναυαγίου.

Ο κάθε προπονητής αρχικά είναι άνθρωπος. Σαν άνθρωπος διαθέτει κάποια στοιχεία που επηρεάζουν σε βάθος την προσέγγιση που βγάζει προς την ομάδα. Στην θεωρία υπάρχουν τρία μοντέλα προπονητή. Τρεις κατηγορίες οι οποίες δείχνουν τον δρόμο που ακολουθεί ο κάθε άνθρωπος. Φυσικά η επιλογή μοντέλου εξαρτάται άμεσα και άρρηκτα από την προσωπικότητα.

Ας εξετάσουμε αυτά τα μοντέλα σε βάθος.

Το πρώτο είναι το αυταρχικό μοντέλο. Σύμφωνα με αυτό ο προπονητής αποφασίζει για τα πάντα μέσα στο σύνολο, χωρίς να ενδιαφέρεται για οποιαδήποτε άλλη άποψη. Όντας ένας εγωκεντρικός άνθρωπος, θέλει ο πρώτος του λόγος να είναι και ο τελευταίος, για αυτό το στυλ συμπεριφοράς του δεν επιτρέπει ερωτήσεις ή παρατηρήσεις. Θεωρεί ότι πάντα έχει δίκιο και δεν είναι σε θέση να να αναπτύξει σχέσεις εμπιστοσύνης και ανθρωπιάς με τους παίκτες του. Ουσιαστικά τους προσεγγίζει σαν αντικείμενα τα οποία θα τον φτάσουν στην επιτυχία. Για να γίνει αυτό πιο αντιληπτό θα συνεχίσω την παρομοίωση του καραβιού. Για τον αυταρχικό προπονητή οι παίκτες συμβαδίζουν με τις μηχανές. Δεν γίνεται κάποιος όταν διαθέτει τέτοια κοσμοθεωρία, να δημιουργήσει σχέσεις με «μηχανές». Ποιος άνθρωπος μιλάει με μηχανές;

Αυτό το μοντέλο φυσικά μπορεί να λειτουργήσει τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Σε ένα υψηλό επαγγελματικό επίπεδο μπορεί ένας προπονητής να δράσει ανάλογα με αυτό. Ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα ανθρώπου που αδυνατεί να δράσει με διαφορετικό τρόπο. Απαιτεί την πλήρη πειθαρχία και ενισχύει το χάσμα μεταξύ αυτού και των αθλητών του. Παρόλα αυτά είναι επιτυχημένος. Προπονεί χρόνια στο κορυφαίο επίπεδο έχοντας σπουδαία αποτελέσματα.

Το δεύτερο μοντέλο είναι το Δημοκρατικό. Ουσιαστικά μιλάμε για το άλλο άκρο. Η ανθρωποκεντρική και φιλελεύθερη εστίαση που δείχνει στην ομάδα «περνάει» στους αθλητές. Ο Δημοκράτης προπονητής ενδιαφέρεται για τους αθλητές του πρώτα σε μία ανθρώπινη βάση και μετέπειτα σε ένα αθλητικό πλαίσιο. Είναι μεθοδοκεντρικός, δηλαδή θέλει την νίκη, αλλά επιθυμεί να την πάρει με τον δικό του τρόπο. Εμπιστεύεται τους παίκτες του και θεωρεί δεδομένο ότι θα δουλέψουν έτσι όπως πρέπει. Συνάμα μπορεί να τους αφήσει στην δικιά τους επιθυμία τον προγραμματισμό μίας προπόνησης ή και την δημιουργία στόχων.

Ένα τέτοιο μοτίβο φαντάζει ιδανικό για μικρές ηλικίες και καταστροφικό για πρωταθλητισμό. Το μόνο φυσικό πρόσωπο που μου έρχεται στο μυαλό, πλησιάζοντας αρκετά το μοντέλο αυτό είναι ο Τσάβι Πασκουάλ. Ο ικανότατος Ισπανός προπονητής παρέχει ελευθερία τους παίκτες του, τους εμπιστεύεται και θεωρεί ότι κάνουν αυτά που οφείλουν να κάνουν. Για τον Τσάβι δεν υπάρχει «βούρδουλας», αφού όλοι είναι επαγγελματίες και κάνουν την δουλειά τους σωστά. Δυστυχώς όμως για τον Πασκουάλ, αυτό δεν ισχύει πάντα και αυτό ακριβώς πλήρωσε στον Παναθηναϊκό.

Το τρίτο και τελευταίο μοτίβο είναι του αδιάφορου προπονητή. Δεν θεωρώ όμως πως έχει κάποια αξία να δώσουμε έκταση σε αυτό το στυλ. Προτιμώ να σας μιλήσω για κάτι πολύ βαθύ. Στον αθλητισμό και γενικότερα στην ζωή υφίσταται η θεωρία του αυτοκαθορισμού. Με απλά λόγια η εσωτερική παρακίνηση του ανθρώπου ενισχύεται όταν εμφανίζονται τα εξής τρία σημαντικά στοιχεία: η ανάγκη για αυτονομία, η ανάγκη του ατόμου να αισθάνεται ικανό και η ανάγκη ανάπτυξης ουσιωδών σχέσεων.

Η ανάγκη για αυτονομία, δείχνει την θέληση των ανθρώπων να έχουν δικαίωμα στην λήψη αποφάσεων. Ουσιαστικά τους καλύπτει την ανάγκη να νιώθουν πως η άποψη τους-και σε προέκταση και οι ίδιοι-είναι σημαντικοί. Αυτό ενισχύει το ενδιαφέρον και τον επαγγελματισμό τους. Η δεύτερη ανάγκη είναι αυτή της ικανότητας. Η σκληρή προσπάθεια και τελικά η επίτευξη ενός στόχου αποτελεί ένα φοβερό συναίσθημα για τον άνθρωπο.Τελευταίο κομμάτι και απολύτως κατανοητό είναι πως όλοι οι άνθρωπο σαν «πλάσματα αγέλης», επιθυμούμε να νιώσουμε ότι ανήκουμε κάπου. Ότι υπάρχουν άνθρωποι με ίδιους στόχους και μας καλύπτουν την στήριξη την κατανόηση και την επικοινωνία.

Θεωρώ αυτονόητο πως το αυταρχικό στυλ προπονητή παραβιάζει αυτήν την θεωρία. Αυτό, λοιπόν είναι το κύριο αρνητικό του πρώτου μοντέλου προπόνησης. Παρόλα αυτά η ανάλυση των τριών μοντέλων είναι θεωρία. Ο κάθε άνθρωπος σύμφωνα με τον σμιλευμένο χαρακτήρα του από την παιδική ηλικία, λαμβάνει τα χαρακτηριστικά από κάθε μοντέλο και δημιουργεί την δίκη του φιλοσοφία. Αυτό είναι και το σωστό. Κάθε μοντέλο έχει τα θετικά και τα αρνητικά του. Η τέλεια ισορροπία μεταξύ των δύο αυτών είναι το ζητούμενο.

Σε αυτό το σημείο επιθυμώ να σας μιλήσω για κάτι που είχε πει ο Ρικ Πιτίνο στο βιβλίο του. Συγκεκριμένα ο Αμερικανός προπονητής είχε αναφέρει το εξής: «Στην ζωή είναι καλό να έχεις υποδείγματα και όχι πρότυπα. Η βασική διαφορά αυτών των δύο είναι πως τα δεύτερα τα υιοθετείς αυτούσια. Αντίθετα τα πρώτα τα υιοθετείς «φιλτραρισμένα» και τα προσαρμόζεις στον δικό σου χαρακτήρα.»

Αυτό ακριβώς είναι για εμένα η σωστή λύση. Πολλοί σπουδαίοι προπονητές ανά τα έτη «δανείζονται» και λειτουργούν κάπου στην μέση από αυτά τα πρότυπα. Ζέλικο Ομπράντοβιτς, Ρικ Πιτίνο, Ντούντα Ίβκοβιτς. Γκρεγκ Πόποβιτς και πολλοί ακόμα είναι άνθρωποι που ισορροπούν μεταξύ δημοκρατικού και αυταρχικού μοντέλου. Σε αυτήν την ισορροπία, κρύβεται και η επιτυχία.

Διαβάστε περισσότερα...

COACHES

Σεμινάριο προπονητικής από τον Κωνσταντίνο Πανά (vid)

Ένα επιτυχημένο προπονητικό σεμινάριο ολοκλήρωσε ο δικός μας Κωνσταντίνος Πανάς, που αν μη τι άλλο είχε περιεχόμενο ενδιαφέρον για μικρούς και μεγάλους, αλλά και για ανθρώπους που ασχολούνται με το μπάσκετ.

Δημοσιεύτηκε

Μια ομιλία για προπονητικές τακτικές που αφορούν τους δύο τύπους αμυντικής κατάστασης, ήταν αρκετή για να δώσει στον κόσμο να καταλάβει το πως πρέπει να λειτουργούν αμυντικά οι ομάδες. Μια πρωτοβουλία του ίδιου του coach Πανά, αλλά και του Scouting View.

Απολαύστε το προπονητικό σεμινάριο:

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα