Connect with us

EDITORIAL

NBA Draft 2020: Η τάξη των Ευρωπαίων

Ένας θεσμός που έχει τις ρίζες του από το μακρινό 1947, είναι το κοινό μυστικό της επιτυχίας του NBA. Είναι η ευκαιρία για έναν ταλαντούχο νέο από κάθε γωνιά του πλανήτη να πιστώσει το ταλέντο του στο μπάσκετ και να κυνηγήσει τα όνειρά του. Το Jumpshot.gr παρουσιάζει το μεγάλο γεγονός του NBA, το NBA Draft και όλα τα φλέγοντα ονόματα τα οποία «κρατούν την σκούφια τους» από την Ευρώπη.

Δημοσιεύτηκε

Μπορεί να απέχουμε αρκετά από το Draft, ωστόσο όσο το φετινό πρωτάθλημα του NCAA πλησιάζει στην λήξη του, έχουμε και μια όλο και καλύτερη εικόνα της διαδικασίας της επιλογής των 30 ομάδων.

Ωστόσο οι νέοι που έχουμε ξεχωρίσει στα δικά μας μέρη είναι αρχικά σε αυτούς που έχουν ήδη λάμψει στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, ως μέλη ομάδων στο «υποκατάστημα» της κορυφαίας λίγκας στον πλανήτη, και σε αυτούς που θαυμάζουμε στα δικά μας μέρη, ως μέλη ομάδων της Ευρωλίγκας και όχι μόνο.

Είναι είναι κάποιοι που έχουν ξεδιπλώσει τα ταλέντα τους κυρίως με τις φανέλες των Εθνικών τους ομάδων, καθώς λόγω του νεαρού της ηλικίας τους δεν είναι βασικά στελέχη στους συλλόγους τους. Ενώ, άλλοι ζουν ήδη το Αμερικάνικο όνειρο όντας μέλη ομάδων σε κολέγια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πολλοί απ’ αυτούς μάλλον θα έχουν ένα μικρό πέρασμα από το NBA και μετά θα έχουμε την ευκαιρία να τους θαυμάσουμε στα Ευρωπαϊκά παρκέ, ενώ άλλοι θα βρουν τον δρόμο τους στην Αμερική αφήνοντας πίσω τους την γηραιά ήπειρο με αναμνήσεις αγάπης και αποθέωσης.

  • Νίκο Μανιόν (Γαλλία, Αριζόνα, 2001)

Ο Ιταλός ανήκει σε αυτούς που ζουν ήδη το «Αμερικάνικο όνειρο», αφού πέρα από την καταγωγή του αποτελεί μέλος του NCAA με την φανέλα των Αριζόνα Ουάιλντκατς. Υπάρχουν ενστάσεις για το ύψος του και την αθλητικότητα του. Διαθέτει καλή πάσα, είναι ικανός σουτέρ και τίμιος σκόρερ. Έχει ικανότητα, μπασκετικό I.Q και ανταγωνιστικότητα για να κάνει καριέρα στο ΝΒΑ. Όχι ως σταρ point guard, αλλά σαν χρήσιμος παίκτης.

Είναι ένας από αυτούς τους παίχτες που πιθανότατα θα θυμόμαστε για τα κατορθώματα του ιδίως με την Εθνική του (π.χ. Τόμας Σατοράνσκι) παρά για την παρουσία του στο NBA. Επίσης αγωνιστικά μοιάζει πολύ στον Φακούντο Καμπάτσο, με την διαφορά πως είναι πιο αθλητικός, κάτι το οποίο ίσως στέρησε στον Αργεντινό μια καριέρα στο NBA.

  • Αλεξέι Ποκυσέφσκι (Σερβία, Ολυμπιακός, 2001)

Εμείς τον γνωρίζουμε πολύ καλά στην Ελλάδα αφού αγωνίζεται με την φανέλα του Ολυμπιακού. Σαν prospect ενθουσιάζει με το ύψος του και τα φυσικά του προσόντα, αλλά υστερεί εμφανώς στην αθλητικότητα και την δύναμη με αποτέλεσμα πολλές φορές να γίνεται στόχος από τις αντίπαλες επιθέσεις.

Η αλήθεια είναι πως έχει απασχολήσει πολύ την «ερυθρόλευκη» διοίκηση η χρήση του και την θέση την οποία πρέπει να αναλάβει. Είναι ένας φύση άσσος με ύψος και χαρακτηριστικά 5αριου. Είναι 2.11, όμως, ο… σκληρός δίσκος γράφει «playmaker» και ο Ολυμπιακός δεν θέλησε να κάνει… format. Στο Ευρωπαϊκό U18 είχε επίσης 3.7 ασίστ ανά ματς, ενώ έκανε θραύση στα μπλοκ με 4 μέσο όρο. Είναι αρκετά αδύνατος, ξεπέρασε τραυματισμό στο γόνατο, ενώ αγωνίστηκε για 2 λεπτά κόντρα στη Βιλερμπάν. Καλός χειρισμός μπάλας, καλό σουτ. Οι Αμερικάνοι τον αποκαλούν έναν πιο «soft» Κέβιν Γκαρνέτ.

Η λογική λέει πως θα κάνει ένα μικρό πέρασμα, δίχως πολλά πράγματα. Όμως ακόμα και αυτό λόγω σωματοδομής θα αργήσει να το πετύχει. Το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε του ατέλεια δεν είναι θέμα ταλέντου, οπότε είναι στο χέρι του να αντιστρέψει την οποιαδήποτε εις βάρος του κατάσταση.

  • Λιάντρο Μπολμάρο (Αργεντινή, Μπαρτσελόνα, 2000)

Η αλήθεια είναι πως με αυτό το ρόστερ που διαθέτουν οι «Καταλανοί» δύσκολα ένας 19χρονος να βρει ρόλο σε ένα τόσο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα. Γι’ αυτό και στην Μπαρτσελόνα του δίνουν λεπτά με την θυγατρική ομάδα (Μπαρτσλόνα Β’), η οποία αγωνίζεται στην Τρίτη κατηγορία Ισπανίας. Εκεί ο Αργεντινός (με καταγωγή από την Ιταλία) μετρά 15.6 πόντους ανά ματς.

Εξαιρετικός πασέρ, καλός στις κινήσεις χωρίς τη μπάλα και στο τρίποντο. Θα ήταν καλό να τον δούμε να παίρνει σιγά σιγά χρόνο στη Μπάρτσα πριν έρθει η ώρα για το draft. Δεν θα ήταν απίθανο να εντυπωσιάζει στα workouts έναντι στους παίκτης του NCAA.

Το σίγουρο είναι πως εάν εν τέλει δεν πιάσει στην Αμερική, θα έχει την τιμητική του στην Ευρώπη, αφού διαθέτει το κλασικό Λατινοαμερικάνικο άγριο ταμπεραμέντο.

  • Κίλιαν Τιγί (Γαλλία, Γκονζάκα, 1998)

Είναι ο μικρός αδερφός του παλιού μας γνώριμου με την φανέλα του Ολυμπιακού, Κιμ Τιγί. Το ότι αγωνίζεται εδώ και τέσσερα χρόνια στο NCAA με τους Γκονζάκα Μπούλντογκς, δείχνει από μόνο του πως θα έχει αν μη τι άλλο αφομοιώσει την Αμερικάνικη κουλτούρα. Βέβαια τα πολλά χρόνια παρουσίας του στο κολεγιακό πρωτάθλημα είναι και προϊόν της κακοτυχίας του με τους τραυματισμούς.

Το μεγάλο του προσόν είναι το μεγάλο άνοιγμα χεριών του και ταυτόχρονα ή ισορροπία που τον διακατέχει. Σουτάρει πολύ καλά ιδίως από την κορυφή, ενώ και λόγω του ύψους του (2.08) προκαλεί ζημιά στις αντίπαλες ρακέτες. Ένα ακόμη θετικό για τον ίδιο είναι πως έχει ήδη συμμετοχές και διακρίσεις με τις μικρές Εθνικές ομάδες της Γαλλίας, γεγονός που προμηνύει πως μπορεί να ανταποκριθεί και στις Ευρωπαϊκές απαιτήσεις.

Αν ο ίδιος βελτιώσει την προσωπική του άμυνα, που είναι και το «μελανό» του σημείο, ενώ την ίδια στιγμή μείνει μακριά από τραυματισμούς, είναι σίγουρο που θα είναι ένα βασικό «γρανάζι» για πολλές ομάδες του NBA.

  • Τίο Μαλεντόν (Γαλλία, Βιλερμπάν, 2001)

Ένας ακόμη Γάλλος στην λίστα εντελώς διαφορετικού είδους από τον προηγούμενο και μάλιστα αρκετά πιο ελπιδοφόρος. Ο Τέο Μαλεντόν μεγαλωμένος σε μία άκρως μπασκετική οικογένεια. Η μητέρα του Τέο, Σιλβί έπαιζε μπάσκετ -υπήρξε διεθνής με τις κορασίδες- και μετά έγινε προπονήτρια. Ο πατέρας του, Γκλοντ, έφτασε μέχρι τη Nationale 1 με τη Ρουέν ως παίκτης. Μετά έγινε διαιτητής. Η αδελφή του, Λένα έφυγε μετά το λύκειο για προπαρασκευαστική ακαδημία στο Τέξας και πλέον είναι στο Southern Arkansas University. Ο θείος του, Ντομινίκ Γκέρε υπήρξε από τους πιο γνωστούς προπονητές των μικρών κατηγοριών.

Ο Τόνι Πάρκερ του πρόσφερε πέρυσι νέο συμβόλαιο για τρία χρόνια στην Βιλερμπάν, κάτι που σε καμία περίπτωση δεν μετάνιωσε. Έχει τον εντυπωσιακό μέσο όρο με 7.2 πόντους ανά παιχνίδι, ενώ για εμάς είναι αρκετά γνώριμος με τους 19 πόντους που είχε σκοράρει στο ΟΑΚΑ. Διαθέτει δυνατό drive, παρόλο που δεν είναι τόσο αθλητικός. Ξεχωρίζει για τα pull-ups, floaters, spot-up τρίποντα και τις πάσες του.

Όλα αυτά και είναι μόλις 18! Η αλήθεια δυστυχώς είναι πως παρά το νεαρό της ηλικίας του, εάν θέλει να αντεπεξέλθει σε ένα τόσο ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως το NBA, θα πρέπει να μεγαλώσει το ρεπερτόριό του, αλλά και να επενδύσει περισσότερο χρόνο στο κορμί του.

  • Ντένι Αβντίγια (Ισραήλ, Μακάμπι, 2001)

Ο μεγάλος Ευρωπαίος σταρ του επερχόμενου Draft. Τι να πει κανείς; Αυτό το παιδί «τρέλανε» κόσμο με τις εμφανίσεις του στο Ευρωμπάσκετ U20, οδήγησε το Ισραήλ στο χρυσό μετάλλιο. Αυτό το παιδί ανήκει στην πολύ απαιτητική φέτος Μακάμπι Τελ Αβίβ του Γιάννη Σφαιρόπουλου. Ο 19χρονος σε αυτό το υπερπλήρες ρόστερ της Μακάμπι καταφέρνει και βρίσκει χρόνο, ενώ ταυτόχρονα φιγουράρει στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας.

Εξαιρετικός σκόρερ. Το παιχνίδι του περιλαμβάνει spot-ups, κοψίματα και transition game. Ίσως ο πιο ολοκληρωμένος παίκτης του draft. Aν φτιάξει ακόμα πιο πολύ το σουτ, μπορεί να ανεβεί κι άλλο στη λίστα των prospects. Πρέπει να βελτιωθεί στις βολές. Τίμιος χειριστής μπάλας, ικανός σκόρερ, συνεπής στην άμυνα.

Με τον Ισραηλινό στην Ευρωλίγκα αναπολούμε τις μέρες που ο Λούκα Ντόνσιτς «μάγευε» στα μέρη μας. Το πιο τρομακτικό στην περίπτωσή του είναι ότι έχει όλα τα περιθώρια να βελτιωθεί σε σημείο που να είναι ένα από τα πρώτα ονόματα της Αμερικής τα επόμενα χρόνια. Ενώ ταυτόχρονα να γίνει και ο μεγάλος πρεσβευτής του Ισραηλινού μπάσκετ στο παγκόσμιο στερέωμα.

  • Κίλιαν Χέιζ (Γαλλία, Ράτιοφαρμ Ουλμ, 2001)

Απ’ ό,τι φαίνεται οι Γάλλοι θα έχουν την τιμητική τους στο Draft του Ιουνίου, καθώς έχουν και τρίτο μεγάλο όνομα να επιδείξουν. Ο Κίλιαν Χέιζ, όπως και οι άλλοι δύο Γάλλοι, έτσι και αυτός προέρχεται από μπασκετική οικογένεια, με τον Αμερικάνο πατέρα του, ΝτεΡον Χέιζ να παίζει στην Νανσί, απ’ την οποία ξεκίνησε ο 18χρονος. Ενώ η οικογένειά του διατηρεί πολύ καλή σχέση με αυτή του Νάντο Ντε Κολό.

Ένα ένα από τα καλύτερα prospects και όχι αδίκως. Είναι γεννημένος το 2001 και παρ’ όλα αυτά είναι ένας από τους βασικούς παίχτες του Γιάκα Λάκοβιτς στην Γερμανική Ουλμ, στο Eurocup. Έχει μέσο όρο πόντων 12.8 ανά παιχνίδι, με ρεκόρ καριέρας του τους 25 τους οποίους πέτυχε κόντρα στην Μακάμπι Ρισόν. Απειλεί με drives and floaters, έχει καλό footwork που τον βοηθάει στα runners, τα pull-ups τα step-backs. Δυνατός στην πάσα και στο vision πάνω στο παρκέ. Βλέπει τις καταστάσεις, παίζει τα pick n rolls, ενώ υψώνει αρκετές λόμπες για τους ψηλούς της ομάδας του. Μεγάλο ρίσκο, αλλά αξίζει να το πάρει κάποιος για 18χρονο.

Ο «killer» (όπως τον φωνάζουν οι συμπαίκτες του), αν μπορέσει να σταθεροποιήσει την απόδοσή του στα σουτ από την περιφέρεια και να μπορέσει να «βάλει» περισσότερα μυϊκά κιλά, τότε θα μιλάμε για μια φανταστική περίπτωση παίχτη.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Χρήστος Μπατάκας

Team Jordan-Team Kobe (poll)

Οι αναγνώστες του Jumpshot.gr επέλεξαν τους δέκα κορυφαίους παίκτες όλων των εποχών μέσω της ψηφοφορίας.

Δημοσιεύτηκε

Η ψηφοφορία είχε στην κορυφή της με τεράστια διαφορά τον Μάικλ Τζόρνταν,ενώ δεύτερος στην κατάταξη ήταν ο Κόμπι Μπράιαντ που απο χθες βρίσκεται και επίσημα στο Hall of Fame του NBA.

Το αποτέλεσμα περιείχε και παίκτες..εκπλήξεις,όπως ο Άλεν Άιβερσον,αλλά και παίκτες που έχουν ακόμη μπασκετικά χρόνια για να φτάσουν στο…πάνθεον της Λίγκας,όπως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας:

Έτσι,το Jumpshot.gr και ο Χρήστος Μπατάκας πήραν την πρωτοβουλία να..χωρίσουν τις επιλογές των αναγνωστών σε δυο ομάδες και έπειτα να τους αφήσουν να βγάλουν…νικητή.

Η Team Jordan με αρχηγό τον ίδιο απαρτίζεται απο τους Άιβερσον,Γιάννη,Tζαμπάρ και τον Μπιλ Ράσελ.Απέναντι τους η ομάδα του Κόμπι Μπράιαντ (2ος σε ψήφους) με τους Μάτζικ Τζόνσον,Λεμπρόν Τζέιμς,Ντιρκ Νοβίτσκι και Χακίμ Ολάζουον.

Ψηφίστε εδώ:

Team Jordan Vs Team Kobe
 
pollcode.com free polls

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

«Μπλακ» Τζακ Ράιαν, Ένα χαμένο, αλλά επιτυχημένο, ταλέντο!

Ο παίχτης των Χάρλεμ Γουίζαρντς, άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα χαμένα ταλέντα στο Αμερικάνικο μπάσκετ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως απέτυχε!

Δημοσιεύτηκε

Ο Αμερικάνος Τζακ Ράιαν, γνωστός και ως Μπλακ Τζακ, δεν ήταν ο συνηθισμένος μπασκετμπολίστας που έχετε στο μυαλό σας.

Ο Τζακ γεννήθηκε το 1961 στο Μπρούκλιν. Προερχόμενος από μια οικογένεια που ασχολιόταν με το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, ξεκίνησε και αυτός το δημοφιλές Αμερικάνικο σπορ στην ηλικία των 8, όπως και οι δύο μεγαλύτεροι αδερφοί του. Επίσης είχε και μια μικρότερη αδερφή. Ο Τζακ στην ηλικία των 12 ετών, είχε βγει ο καλύτερος παίχτης του πρωταθλήματος, αλλά στα 13 του ήθελε να παρατήσει το άθλημα αυτό και να παίξει μπάσκετ, το οποίο αγαπούσε από την ώρα που περνούσα στο πάρκο με τα αδέρφια του. Ο πατέρας του δεν ήταν καθόλου χαρούμενος με την επιλογή του Τζακ και δεν το έκρυψε.

Ο Τζακ συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπάει και να παίζει μπάσκετ, αλλά αυτό έγινε εμπόδιο στην εκπαίδευση του. Ο Τζακ ήταν με διαφορά πάντα ο καλύτερος στην μπασκετική ομάδα του Λυκείου, αλλά οι υπερβολικά χαμηλοί βαθμοί του, τον αναγκάζανε να αλλάζει ξανά και ξανά σχολείο, μέχρι που σε ηλικία 17 ετών, βρέθηκε στο Λύκειο «Τζον Τζέις». Το «Τζον Τζέις», είναι ένα λύκειο γνωστό για το ότι ήταν προσβάσιμο κυρίως σε φτωχές μαύρες οικογένειες και Πουερτορικανούς. Οπότε ο Τζακ ήταν από τα ελάχιστα λευκά παιδιά στο σχολείο και στην αρχή, ήταν αρκετά στο περιθώριο από τους συμμαθητές του. Όλα αυτά αλλάξαν όμως την ημέρα των δοκιμαστικών για την ομάδα μπάσκετ. Εκεί ο Τζακ τους άφησε όλους με ανοιχτό το στόμα. Ο Τζακ δεν είχε την εμφάνιση ενός μπασκετμπολίστα… Ήταν κοντός(1.80), μακριά μαλλιά και λάτρευε το μαύρισμα, αλλά μες το γήπεδο είχε εξαιρετικές ικανότητες! Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις(τελείωσε την σεζόν με 26 πόντους μ.ο.) προσέλκυσαν πολλούς προπονητές από κολέγια να πάνε σε αγώνες του να τον παρακολουθήσουν, αλλά οι συνεχείς αποβολές που έπαιρνε λόγο των αντιδράσεων του προς τους διαιτητές και οι διαμάχες με αντίπαλους και συμπαίχτες, έκαναν όλους τους προπονητές να διστάσουν να του δώσουν μια ευκαιρία. Μέχρι που το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, ήρθε και του χτύπησε την πόρτα.

Όλα πήγαιναν μια χαρά για τον Τζακ και φαινόταν πως θα έχει την ευκαιρία να αγωνιστεί στο NCAA! Αλλά του έκοψαν την φόρα οι βαθμοί του… Επειδή οι βαθμοί του ήταν πολύ χαμηλή δεν μπορούσε να πάει στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Όμως επειδή τον πιστεύανε πολύ τον έστειλαν σε ένα άλλο κολέγιο της πολιτείας για να βελτιώσει τους βαθμούς του. Όμως η ζωή μακριά από το σπίτι για τον Τζακ δεν ήταν εύκολη. Αλκοόλ, γυναίκες και λεφτά του τράβηξαν την προσοχή και μόλις μία εβδομάδα μετά τον έδιωξαν! Μετά του δόθηκε μια ακόμη ευκαιρία να πάει στο Κολέγιο του Μπρούκλιν. Εκεί παρά τις πολύ καλές εμφανίσεις του, τον έδιωξαν καθώς πήγαινε μεθυσμένος στις προπονήσεις.

Ο Τζακ δεν ήξερε τι άλλο να κάνει. Είχε πετάξει κάθε ευκαιρία που του είχε δοθεί. Ο Τζακ αποφάσισε πως πρέπει να βρει δουλεία και πήγε και δούλεψε στην ψαραγορά του Μπρούκλιν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως σταμάτησε το μπάσκετ, συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπά στα πάρκα και ένιωθε επιτέλους άνετα καθώς στο στρίτμπολ δεν έχει κάποιον που θα του λέει συνέχεια τι να κάνει. Στα πάρκα το μπάσκετ που έπαιζε ήταν εξαιρετικό! Πήγαινε σε πολλά τουρνουά και έκανε τρομερές εμφανίσεις! Μια φορά σε ένα τουρνουά σε ανοιχτό γήπεδο της West 4th, ο Τζακ έβαλε 44 πόντους εναντίον του πρώην παίχτη των Ντιτρόιτ Πίστονς, Φιλ Σέλλερς! Ο Τζακ ήταν τόσο καλός που τράβηξε ξανά τα βλέμματα των επαγγελματιών!

Το 1990, σε ηλικία 29 ετών, προτάθηκε στον Τζακ, να συμμετάσχει στο καμπ των Νιου Τζέρσεϊ Νετς! Μόλις τον είδανε στο καμπ ο προπονητής των Νέτς, Μπιλ Φιτς και ο βοηθός του Ρικ Καρλάιλ(νυν προπονητής των Ντάλας Μάβερικς) είπανε: «Μας τον είχανε προτείνει χωρίς όμως να έχει βιογραφικό και καθόλου επαγγελματική εμπειρία, αλλά του δώσαμε μια ευκαιρία. Ήταν 29 ετών, μόλις ένα 1.80, και έμοιαζε με ναυαγοσώστη από την Καλιφόρνια. Λευκός, μαυρισμένος, μακρύ ξανθό μαλλί, λίγο υπέρβαρος και όχι και στην καλύτερη φυσική κατάσταση. Μόλις όμως έπιασε την μπάλα και μπήκε μέσα στο γήπεδο, άρχισε να κάνει τα δικά του, αλληλοκοιταχτήκαμε και μείναμε έκπληκτοι από το γεγονός ότι ο τύπος είχε ικανότητες!». Τελικά όμως λόγο της κακής φυσικής κατάστασης του, ανήμερα των γενεθλίων του, κόπηκε από το καμπ. Άλλη μια φορά ο Τζακ ήταν σε αδιέξοδο και δεν ήξερε την να κάνει και με την ζωή του. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο είχε σκεφτεί και την αυτοκτονία. Αυτό λοιπόν που έκανε είναι να παίζε μπάσκετ! Συνέχισε να παίζε μπάσκετ στα ανοιχτά του Μπρούκλιν, εκεί που ένιωθε βασιλιάς και όχι αποτυχημένος!

Σε ηλικία 35 ετών, το 1996 του ήρθε μια ακόμα ευκαιρία! Ο ιδιοκτήτης των Χάρλεμ Γουίζαρντς τον είδε και εντυπωσιάστηκε από τις ικανότητες του και πλέον ο Τζακ Ράιαν διασκεδάζει τα πλήθη σε πάρτι, εκδηλώσεις, ημίχρονα σε λυκειακούς, κολεγιακούς, ακόμα και σε αγώνες NBA και WNBA! Μάλιστα μαζί του παίρνει και την κόρη του που είναι από τα μεγαλύτερα ανερχόμενα ταλέντα του γυναικείου Αμερικάνικου μπάσκετ.

Παρά τις τόσες αποτυχίες ο Τζακ Ράιαν, κατάφερε να ανατρέψει την ζωή του, και να κάνει αυτό που αγαπάει επάγγελμα! Ο Τζακ πλέον είναι 59 ετών, και σε ερώτηση πότε σχεδιάζει να αποσυρθεί από τους Χάρλεμ Γουίζαρντς απάντησε: «Ελπίζω ποτέ! Δεν ξέρω τι θα κάνω άμα αποσυρθώ ποτέ μου!». Ο Τζακ είχε το διπλάσιο ταλέντο από τους μισούς παίχτες στο NBA, αλλά ποτέ δεν του ταίριαζε η ζωή του επαγγελματία αθλητή!

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Ιωάννου

Δημήτρης Καραμίντζος: «Η λέξη-κλειδί είναι δουλειά και μόνο δουλειά»

Ο Νίκος Ιωάννου ανέκρινε τον 17αχρονο παίκτη της ΑΕΚ Δημήτρη Καραμιντζο σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης.

Δημοσιεύτηκε

Ο Δημήτρης Καραμίντζος κατάγεται από την Μαλεσίνα Φθιώτιδας και αγωνίζεται ως point guard στην ομάδα U18 της ΑΕΚ . Στα 15 του χρόνια έκανε το μεγάλο βήμα αφήνοντας πίσω την επαρχία για να παίξει σε υψηλότερο επίπεδο καθώς ήταν κάτι που ονειρευόταν από μικρός . Η όρεξη για δουλειά και η αγάπη του για το άθλημα τον βοήθησαν να βρει γρήγορα τον ρόλο του στην ομάδα.

Ο ίδιος έχει ακόμη μία χρονιά στο εφηβικό πρωτάθλημα και στόχος του είναι να καταφέρει να αναδειχθεί στην τελευταία του χρονιά ως έφηβος θέτοντας τα θεμέλια για την πρώτη εθνική κατηγορία.

Αναλυτικά η συνέντευξη του 17αχρονου καλαθοσφαιριστή:

-Σε ποια ηλικία αποφάσισες να ξεκινήσεις το μπάσκετ και ποιο ήταν το ερέθισμα σου ;

Μπάσκετ ξεκίνησα να παίζω από τα 7 μου αλλά πιο σοβαρά το είδα όταν ήμουν 11 και τότε στα 11 μου ένας προπονητής μου έκανε ατομική βελτίωση της τεχνικής μου και από τότε μου άρεσε πολύ και ήθελα να δω το δω επαγγελματικά.

-Ήταν εύκολο για ένα παιδί που ζει στην επαρχία να έχει πολλές ευκαιρίες να αναδειχθεί ;

Σίγουρα χρειάζεται το ταλέντο αλλά χωρίς δουλειά είναι πολύ δύσκολο γιατί η επαρχία δεν έχει καμία σχέση με το επίπεδο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.

-Πως ένιωσες όταν σε κάλεσαν να παίξεις στην U16 της εθνικής Ελλάδα και ενώ ακόμη έπαιζες με τα χρώματα της Μαλεσίνας ;

Ένιωσα πως η δουλειά που έχω «ρίξει» αρχίζει να μου δίνει ευκαιρίες και μάλιστα σημαντικές για εμένα. Επίσης αυτό με έπεισε να δουλέψω παραπάνω γιατί το να σε καλέσουν είναι εύκολο ,το θέμα είναι να μείνεις και να βρεις ρόλο.

Σε ποια ηλικία έκανες το επόμενο βήμα πηγαίνοντας στην ΑΕΚ και πόσο εύκολο ήταν να πάρεις την απόφαση να φύγεις από τον τόπο σου ;

Ήμουν 15 χρονών και όταν ήρθε η πρόταση της ΑΕΚ ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί ήθελα να παίξω κάπου πιο ψηλά από την κατηγορία του τόπου μου και το συζήτησα με την οικογένεια μου. Ήταν δύσκολο να αποφασίσω τελικά να φύγω αλλά επειδή είχα έναν στόχο -και έχω ακόμα-  με έπεισε.

-Πως ήταν το κλίμα όταν πήγες εκεί ως “νέος” ; Ένιωσες άβολα;

Άβολα δεν ένιωσα , απλά στην αρχή ήξερα μόνο ένα παιδί ,στην συνέχεια όμως μέσα από τις προπονήσεις γνώρισα περισσότερα άτομα και ήρθαμε πολύ γρήγορα κοντά και έτσι ένιωσα από νωρίς άνετα και έβγαζα το παιχνίδι που ήξερα.

-Τι έχεις ως άμεσο στόχο αυτή την στιγμή ;

Να τελειώσει με το καλό όλο αυτό που γίνεται τώρα με τον ιό και από την νέα χρονιά που θα ξεκινήσει από το καλοκαίρι θέλω να αναδειχθώ στην τελευταία μου χρονιά σαν έφηβος. Εμένα στόχος μου είναι το πρωτάθλημα της κατηγορίας που είμαστε.

Κατά πόσο είναι εύκολο ή δύσκολο να πάρεις συμμετοχές στο πρωτάθλημα της κατηγορίας που είσαι ;

Για ένα παιδί που έρχεται από την επαρχία στις αρχές είναι δύσκολο αλλά με πολύ δουλειά βρίσκεις τον ρόλο σου στην ομάδα.

-Έχεις κάποιο είδωλο , κάποιον παίκτη που θαυμάζεις;

Μου αρέσει ο Νικ Καλαθης και παρακολουθώ συνέχεια τον τρόπο παιχνιδιού του γιατί στην θέση του είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης.

-Πως και που φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 χρόνια ;

-Σίγουρα θα παίζω μπάσκετ απλά το που θα παίζω δεν το ξέρω ,υποθέτω όμως ότι θα είμαι σε μια εθνική κατηγορία της Ελλάδος (Α εθνική , Β εθνική , Α2)

– Θα ήθελες κλείνοντας να προσθέσεις κάτι ;

Θα ήθελα απλά να πω ότι και το ταλέντο να έχει κάποιος δεν γίνεσαι καλός παίκτης μόνο με το αυτό, χρειάζεται πολύ δουλειά και μυαλό για να παίξεις μπάσκετ σε υψηλή κατηγορία και σε κανέναν δεν ήρθε στο χέρι η ευκαιρία να παίξει στην Α εθνική, όποτε το μόνο που πρέπει κάποιος να ξέρει είναι η λέξη δουλειά και μόνο δουλειά.

Διαβάστε περισσότερα...

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Να «ξορκίσει» το παρελθόν του και να κοιτάξει το παράδειγμα της Ζάλγκιρις

Ο αρχισυντάκτης του Jumpshot.gr, Πάνος Παναγιωτόπουλος, γράφει στο προσωπικό του Blog το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού που τον κρατά πίσω εδώ και χρόνια αλλά και για τον επόμενο προπονητή που πρέπει να έχει όλες τις ελευθερίες να δημιουργήσει.

Δημοσιεύτηκε

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που ο Παναθηναϊκός βίωσε ευρωπαϊκή επιτυχία. Ήταν το 2012, όταν το «τριφύλλι» υπέταξε τη Μακάμπι  και προκρίθηκε στο Final Four της Κωνσταντινούπολης. Έκτοτε, οι «πράσινοι» αγνοούν την αίγλη του Final Four και μιας πετυχημένης ευρωπαϊκής πορείας. Υπήρξαν περιπτώσεις που του στέρησαν το Final Four. Υπήρξαν περιπτώσεις που ο Παναθηναϊκός μπορούσε να προκριθεί σε Final Four, αλλά δε το άξιζε. Δεν το άξιζε, όχι γιατί δεν είχε ένα αξιόμαχο σύνολο, αντιθέτως, αλλά δεν είχε την υπομονή να το κάνει.

«Τα αγαθά κόποις κτώνται» λέει ο θυμόσοφος λαός και δεν έχει άδικο. Ο Παναθηναϊκός μετά την φυγή Ομπράντοβιτς, βιάστηκε και έκανε λάθη για να βρει τον επόμενο προπονητή που θα τον οδηγήσει στις… γρήγορες επιτυχίες. Πως θα γίνει αυτό, άραγε, όταν ο νέος προπονητής πρέπει να αποκτήσει 10 νέους παίκτες και να τους μεταλαμπαδεύσει την φιλοσοφία του Παναθηναϊκού; Δεν γίνεται ούτε με θαύμα.

Το «φάντασμα» του Ομπράντοβιτς
Ζέλικο Ομπράντοβιτς

Ο Παναθηναϊκός μετά την εποχή «Ομπράντοβιτς» κοίταγε συνέχεια πίσω. Αναπολούσε τον Σέρβο τεχνικό και αυτό του στοίχησε. Τόσο σε επίπεδο προπονητών, όσο και στο γενικότερο κλίμα που έβγαινε από το ΟΑΚΑ. Κάθε προπονητής που αναλάμβανε τον Παναθηναϊκό, είχε δίπλα του το φάντασμα του Ομπράντοβιτς. Κάθε του κίνηση, κάθε του επιλογή είχε το «πνεύμα» του Ζέλικο. «Ο Ομπράντοβιτς θα έκανε αυτό», «Ο Ζέλικο δεν θα το έκανε έτσι».

Οι διοικούντες έχουν όλο τον χρόνο να σκεφτούν και να αποφασίσουν. Ο προπονητής που θα κληθεί να αναλάβει τον Παναθηναϊκό δεν θα πρέπει να έχει ημερομηνία λήξης, όπως δεν είχε και ο Ομπράντοβιτς. Ο νέος προπονητής θα πρέπει να έχει τις ελευθερίες που είχε και ο Ζέλικο, ώστε να μπορεί να δημιουργήσει.

Το παράδειγμα της Ζαλγκίρις οδηγός
Ζάλγκιρις Κάουνας 2018

Αν, λοιπόν, μπορούμε να απαντήσουμε με μια φράση στο «τι φταίει και ο Παναθηναϊκός δεν έχει τις ευρωπαϊκές επιτυχίες του παρελθόντος;», η απάντηση είναι: «Δεν έχει ξορκίσει το φάντασμα του Ομπράντοβιτς». Φυσικά και το μπάτζετ παίζει ρόλο. Οι οικονομικές δυσκολίες που έχει η Ελλάδα, είναι ένα σημαντικό εμπόδιο για να χτίσει κανείς μια ομάδα που θα έχει ως στόχο το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ωστόσο, μην ξεχνάμε την Ζάλγκιρις του 2018 που απέκλεισε τον Ολυμπιακό με 1-3 και προκρίθηκε στο Final Four του Βελιγραδίου.

Η μισθοδοσία της τότε ομάδας της Ζάλγκιρις δεν ξεπερνούσε τα 3.500.000 ευρώ. Η Ζάλγκιρις πέρασε μια μεγάλη οικονομική αβεβαιότητα. Ο πρώην πρόεδρος των «πράσινων», Βλάντιμιρ Ρομάνοφ είδε την τράπεζα που διοικούσε (Ukio Bankas) να «καταρρέει». Έτσι, δημιουργήθηκαν χρέη και –μάλιστα- λίγο έλειψε η ομάδα να καταλήξει στον γκρεμό.

Ο Ρομάνοφ παραιτήθηκε από τον προεδρικό θώκο και την θέση του την πήρε ο Παούλιους Μοντιεγιούνας, ο οποίος έφτιαξε τα πάντα από την αρχή. Εκτός από τους χορηγούς και την οικονομική βοήθεια που πρόσφερε, ο πρόεδρος της Ζάλκγιρις επιστράτευσε ανθρώπους που «μάτωσαν» τη φανέλα για το καλό της ομάδας, όπως τον Γιασικεβίτσιους, τον Γιαφτόκας και τον Σογνκάιλα.

Μέσα σε μια διετία, ο Λιθουανός τεχνικός έφτιαξε μια ομάδα με εξαιρετικά χαμηλό μπάτζετ, βρίσκοντας παίκτες value for money, όπως τον Κέβιν Πάνγκος και τον Μπράντον Ντέιβις (αγωνίζονται αμφότεροι στη Μπαρτσελόνα), οι οποίοι ήταν οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ΟΜΑΔΑΡΑΣ. Τότε, η Ζάλκγιρις είχε το δεύτερο χαμηλότερο μπάτζετ της διοργάνωσης μετά τον Ερυθρό Αστέρα.

Άρα, το θέμα του μπάτζετ δεν είναι ο παράγοντας που θα καθορίσει την επιτυχία του συλλόγου. Φυσικά και δεν συγκρίνουμε μεγέθη, καθώς ο άλλη είναι η πίεση στη Ζάλκγιρις και διαφορετική στον Παναθηναϊκό. Όμως, οι Λιθουανοί επένδυσαν σε ένα δικό τους παιδί, τον Σάρας και βγήκαν κερδισμένοι. Είχαν την υπομονή και την επιμονή να στηρίξουν τις επιλογές του Γιασικεβίτσιους, που φυσικά δεν ήταν όλες επιτυχημένες.

Ο ελληνικός κορμός που πρέπει να στηριχθεί ο Παναθηναϊκός
Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ

Ο Παναθηναϊκός έχει μια εξαιρετική ελληνική βάση παικτών. Καλάθης, Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Μήτογλου, Παππάς (;) και ακολουθούν οι νεαροί Παπαδάκης και Καλαϊτζάκης. Τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχουν έντονες φήμες για τον επαναπατρισμό των Θανάση Αντετοκούμπο και Ζακ Όγκαστ.

Πάνω τους θα πρέπει να «χτιστεί» ο νέος Παναθηναϊκός, καθώς είναι ένα σύνολο που ενδεχομένως να υπάρχει για άλλα 10 χρόνια. Ο κορμός υπάρχει, ο προπονητής θα έρθει και όλα θα είναι στο χέρι του Παναθηναϊκού.

Υπομονή, επιμονή και πίστη στο project που θα ορίσει η διοίκηση με τον προπονητή. Το «τριφύλλι» οφείλει να επιστρέψει στα final four, αλλά πρέπει να υπάρχει η απαραίτητη εμπιστοσύνη, η οποία να μην κλονιστεί στις πρώτες αποτυχίες που δεδομένα θα υπάρξουν.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Ο Γιανγκ δεν είναι ο άσος που έχεις συνηθίσει!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για τον άσο της Ατλάντα που θα φέρει νέα εποχή και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι από το καλάθι.

Δημοσιεύτηκε

• Όσο περνάνε τα χρόνια,ο αθλητισμός γίνεται ολοένα και περισσότερο εμπορικός και αυτό που παίζει τον πρωταρχικό ρόλο είναι το αποτέλεσμα. Η χαρά της νίκης. Η ουσία έχει μπει για τα καλά στον αθλητισμό και ο σκοπός είναι η νίκη να έρχεται πάση θυσία. Σίγουρα μέσα στον «χορό» όλα είναι διαφορετικά απ’όσο τα φανταζόμαστε. Εμείς όμως που βρισκόμαστε απ’έξω και έχουμε τον ρόλο του θεατή έχουμε απαιτήσεις που πολλές φορές δεν αγγίζουν την πραγματικότητα.

• Εμένα προσωπικά με εξιτάρει το διαφορετικό. Να μην μπει δηλαδή η μπάλα στο καλάθι με εύκολο τρόπο, αλλά με έναν πιο εφετζίζικο. Πάντα έτρεφα μεγάλη συμπάθεια για παίκτες που έχουν διαφορετική ματιά στο παρκέ και προσπαθούν να δώσουν έναν πιο φαντεζί τόνο στο άθλημα. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το θέαμα είναι ένα από τα βασικά συστατικά που απαρτίζουν τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ.

• Ο Κάρι είναι limitless range shooter. Έχει δηλαδή την ικανότητα να βάζει τρίποντα από όσο μακριά θέλει και σε συχνότητα που κανείς άλλος ΝΒΑer δεν την αγγίζει. Μπορεί να έχει γίνει συνήθεια, αλλά κάθε φορά που ευστοχεί από μακρινή απόσταση συνεχίζω να αναφωνώ «τι κάνει ο άνθρωπος», παρ’ότι γνωρίζω πως αυτό είναι το μεγάλο του ατού.

• Ίρβινγκ και Γουέστμπρουκ είναι δύο άσοι που χειρίζονται την μπάλα με μαγικό τρόπο. Μπορούν να την εξαφανίσουν και να την εμφανίσουν στο αντίπαλο καλάθι, χωρίς να το κατάλαβει κανείς. Ειδικά ο «uncle drew», όσο «ηρωικό» κι αν προσπαθεί να κάνει το παιχνίδι του, πάντα θα με αφήνει άφωνο με τις ντρίμπλες του και το μοναδικό ball handling που διαθέτει.

• Ο Πολ είναι ένα κοφτερό μυαλό και ίσως να έχει το μεγαλύτερο IQ στην θέση του playmaker. Η ευρηματικότητα του είναι τέτοια που μπορεί να μετατρέψει το δύσκολο σε απλό και εύκολο.

• Ο Λίλαρντ είναι ο μεγαλύτερος «ακροβάτης» του πρωταθλήματος. Δεν θα βάλει το καλάθι με μία απλή διείσδυση, αλλά θα χωθεί μέσα στο ζωγραφιστό και θα σκοράρει ανάμεσα από δύο ή καμία φορά και τρεις παίκτες.

• Λίγο από όλα αυτά τα διαθέτει ο Τρε Γιανγκ. Δεινός εκτελεστής και με άνεση να σκοράρει από όπου θέλει. Ασίστ με πάσες κάτω από τα πόδια του αντιπάλου. Μοναδική ικανότητα να σπάει ζώνες και να ζαλίζει τις αντίπαλες άμυνες. Το φαντεζί που προανέφερα. Ο «Ice Trae» έχει τον τρόπο να συνδιάσει άρτια την ουσία με το θέαμα και να κάνει το παιχνίδι να είναι απολαυστικό.Μόλις στην δεύτερή του χρόνια στο ΝΒΑ θεωρείται ήδη ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του, όντας μάλιστα και All-star!

• Ας μιλήσουμε όμως και για την ουσία.Την φετινή σεζόν ο Γιανγκ σκόραρε κατά μέσο όρο 29.6 πόντους και μοίρασε 9.3 ασίστ. Σε παιχνίδι με τους Σικάγο Μπουλς στην πρώτη του χρονιά σημείωσε την κορυφαία επίδοση της καριέρας του, με 49 πόντους και 16 ασίστ και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με 45+ πόντους και 15+ ασίστ σε ένα παιχνίδι στην ρούκι χρονιά. Στην μεγαλύτερη παραγωγική του βραδιά σκόραρε 50 πόντους με 8 εύστοχα τρίποντα κόντρα στους Μαϊάμι Χιτ. Στην πιο δημιουργική του βραδιά έχει μοιράσει 18 ασίστ, σε αγώνα με τους Φιλαδέλφεια Σίξερς. Υπενθυμίζω, είναι 22 ετών και όλα αυτά τα έχει σημειώσει σε μόλις ενάμιση χρόνο!

• Ας εμβαθύνω τους αριθμούς περισσότερο. Το άθλημα κάθε χρόνο απομακρύνεται από το καλάθι και πλέον έχει γίνει της μόδας το σουτ από τα 10+ μέτρα, δηλαδή από το σημείο που αρχίζει το logo στο κέντρο του γηπέδου. Από αυτή την απόσταση ο μόνος που είναι περισσότερο εύστοχος από τον Γιανγκ είναι ο μεγάλος του αντίπαλος,ο Λίλαρντ. Οι δύο τους έχουν μετατρέψει σε διαγωνισμό την συγκεκριμένη υπόθεση. Και λέω οι δύο τους γιατί ο Λίλαρντ έχει 49 εύστοχα τρίποντα σε 114 εκτελέσεις, ενώ ο Γιανγκ μετράει 38/104. Ο τρίτος της λίστας, που είναι ο Πορζίνγκις, απέχει υπερβολικά μακριά με 11 τρίποντα σε 25 εκτελέσεις!

• Είναι δεύτερος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Από πάνω του ο Χάρντεν έχει σκοράρει 2096 πόντους έναντι του Γιανγκ με 1778, όμως ο Γιανγκ έχει αγωνιστεί 121 λεπτά λιγότερα. Στην περιφέρεια ο Χάρντεν έχει 271/769 τρίποντα (32.1%), ενώ ο Γιανγκ έχει 205/568 (36%).

• Σε ηλικία 22 ετών βρίσκεται στην δεύτερη θέση των ασίστ με 560, πίσω από τον Λεμπρόν Τζέιμς με 630, ο οποίος ωστόσο δεν είναι καθαρόαιμος άσος και αποτελεί μία κατηγορία μόνος του.

• Η Ατλάντα επιχειρεί ένα νέο project έπειτα από την εποχή Μπαντελχόζερ, εκεί όπου διεκδίκησαν τον τίτλο του πρωταθλητή Ανατολής. Το ολικό rebuild έφερε μία νέα εποχή με πολλά νέα ταλέντα, που ηγέτης τους είναι ο Τραε Γιανγκ. Οι Χοκς αποφάσισαν να ακολουθήσουν το ρεύμα της εποχής και να χτίσουν μια ομάδα γύρω από έναν shooting playmaker, με την ομάδα να είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του.

• Στα χρόνια του κολλεγίου οι αναλυτές τον χαρακτήριζαν “Κάρι του μέλλοντος”. Κατάλαβα το γιατί από τα πρώτα του παιχνίδια στο ΝΒΑ. Είμαι ήδη πεπεισμένος πως αν έχει την υγεία του θα αφήσει εποχή. Ο Ντόντσιτς πέρσι τράβηξε όλα τα βλέμματα καθώς οι Αμερικανοί δεν έχουν ξαναδεί Ευρωπαίο ετών 19 να τους κάνει τέτοια πλάκα στο παρκέ. Λατρεύω εξίσου τον Λούκα, όμως μπορώ να πω πως δεν έχω ξαναδεί άσο σαν τον Γιανγκ να παίζει στην πρώτη του χρονιά με τέτοια μαεστρία, να σκοράρει και να σερβίρει ασίστ κατά ριπάς και κυρίως να το κάνει με περίσσια άνεση.

• Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Γιανγκ είναι ένας από τους καλύτερους άσους του πρωταθλήματος. Προσοχή: όχι ένας από τους καλύτερους νεαρούς αλλά ένας άσος που ανήκει στην ελίτ του ΝΒΑ. Το μέλλον είναι τώρα για τον “Ice Trae” και το νέο πείραμα των «γερακιών» τον προορίζει για μεσσία στην Ατλάντα.

• Στην Ατλάντα ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία και είναι απόλυτα λογικό, καθώς τα πρώτα σημάδια του νέου εγχειρήματος είναι άκρως θετικά. Ο Γιανγκ θα οδηγήσει τους Χοκς ξανά στην ελίτ. Πως είμαι τόσο σίγουρος; Γιατί όπως ανέλυσα πιο πάνω, δεν είναι ο άσος που έχουμε συνηθίσει!

Διαβάστε περισσότερα...

CHAMPIONS LEAGUE

Η FIBA κερδίζει έδαφος όσο η Euroleague αδιαφορεί

Την στιγμή που η Euroleague “κοιμάται του καλού καιρού” , οι άνθρωποι του Basketball Champions League παίρνουν αποφάσεις-σταθμους για την διοργάνωση τους .

Δημοσιεύτηκε

Η διοργανώτρια αρχή του BCL αποφάσισε να βάλει λουκέτο στην σεζόν και να συνεχίσει τον Σεπτέμβρη με Final 8 , προστατεύοντας έτσι τις ομάδες και τους φιλάθλους τους, χωρίς παράλληλα να αφήσει το μέλλον της διοργάνωσης αβέβαιο.  Αυτή η κίνηση αν μη τι άλλο δείχνει πως η FIBA σέβεται τις ομάδες και το μπάσκετ.

Η Ευρωλίγκα κυμαίνεται προς το παρόν σε μία εντελώς αντίθετη κατεύθυνση εφόσον έχει αφήσει τα πάντα στον “αέρα” . Ούτως ή άλλως δεν γίνεται την στιγμή που όλα τα πρωταθλήματα αποφασίζουν το λουκέτο η Ευρωλίγκα να επιμένει να παιχτούν αγώνες και μόνο όταν τα πράγματα έφτασαν σε σημείο μηδέν να πάρει την απόφαση ότι σταματάνε. Μια τουλάχιστον εγκληματική στάση που δεν αποκλείεται να την “πληρώσει” στο εγγύς μέλλον. Άλλωστε τα παράπονα είναι πολλά . Στο θέμα οργάνωση η Euroleague είναι λίγο χειρότερη από ότι το δωμάτιο ενός 15χρονου το Σαββατοκύριακο.

Και το ερώτημα είναι γιατί οι παίκτες και οι ομάδες κυρίως να μην επιλέξουν από την επόμενη σεζόν να μεταβούν στο Basketball Champions League , εφόσον αυτή η διοργάνωση δείχνει νοιάζεται περισσότερο για τις ομάδες και την υγεία πρώτα και έπειτα για ολα τα υπόλοιπα.

Επίσης απέδειξαν ότι κακώς πολλοί θεωρούσαν υποδεέστερη αυτή τη διοργάνωση εφόσον βλέπουμε ότι οι αποφάσεις που παίρνει είναι ανάλογες των καταστάσεων.

Το θέμα είναι ότι παρόλο όσα έχει ακούσει η διοργάνωση της Ευρωλίγκας δεν δείχνει να ιδρώνει το αυτί της και επιμένει σε στάσεις οι οποίες βρίσκουν αντίθετες τις ομάδες.

Δεν είναι λίγα τα παράπονα και φυσικά αυτό θα έχει κάποιο αντίκτυπο.

Κανένας παίκτης δεν θα ήθελε να βάλει την υγεία του σε μπελάδες και πόσο μάλλον οι ομάδες να ακολουθήσουν αυτό το σύστημα που η Ευρωλίγκα έχει ,και να κινδυνεύσουν να χάσουν παίκτες εξαιτίας της αδιάφορης στάσης.

Δεν γίνεται εν έτει 2020 και εν μέσω πανδημίας να αδιαφορείς για την υγεία ενός ανθρώπου όποιος και αν είναι αυτός, είτε παίκτης, είτε προπονητής, είτε φίλαθλος μόνο και μόνο για να θυσιαστούν στον βωμό των χρημάτων και του θεάματος.

Είναι λυπηρό μία τόσο μεγάλη διοργάνωση όπως αυτή της Ευρωλίγκας να έχει μία τέτοια στάση απέναντι σε θέματα που δεν αφορούν μόνο την πάρτη της, αλλά και όλο τον πλανήτη.

Είχε που είχε πολλά πuρα να δεχθεί η Ευρωλίγκα τώρα αυτό είναι ακόμη ένα και το Basketball Champions League ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στα μάτια θεατών ομάδων και παικτών.

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Ιωάννου

Spurs – Parker : Χέρι-Χέρι στην καταξίωση

Όταν ακούς San Antonio Spurs σίγουρα στο μυαλό σου έρχονται δύο πράγματα : Πέντε Πρωταθλήματα και Τόνι Πάρκερ.

Δημοσιεύτηκε

Δυτική περιφέρεια, νοτιοδυτική κατηγορία. Πέντε πρωταθλήματα, έξι τίτλοι περιφέρεις , εικοσιδύο τίτλοι κατηγορίας. Πρώτο όνομα : Dallas Chaparrals.

Κυρίες και κύριοι οι Σαν Αντόνιο Σπερς. Η μόνη ομάδα του ABA (American Basketball Association) που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα του NBA . Συγκεκριμένα οι Σπερς έχουν κατακτήσει 5 πρωταθλήματα (1999, 2003, 2005, 2007, 2014). Σε 38 σεζόν του ΝΒΑ τα “Σπιρουνια” έχουν λάβει μέρος σε 23 από τα 24 πλέι οφ ,και από το 1997 δεν έχουν χάσει ούτε ένα πλέι οφ . Παίκτες – σημαίες για την ομάδα είναι : Τομ Ντάνκαν, Μάνου Τζινόμπλι , Τόνι Πάρκερ, Τζωρτζ Τζέρβιν και Ντέιβιντ Ρόμπερτσον. Εμείς θα ασχοληθούμε με τον Τονι Πάρκερ.

Ο Τόνι Πάρκερ γεννήθηκε στο Βέλγιο, όμως μεγάλωσε στη Γαλλία. Εκεί έπαιξε δύο χρόνια στην Paris Basket Racing από το 1999 έως το 2001 όταν και ανέλαβε συμμετοχή στο ντραφτ του NBA που τον επέλεξαν στην 28η γενική θέση οι Σπερς. Ο ίδιος προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα στην ομάδα και έγινε ο αρχικός της PG, και έκτοτε έμελε να είναι ένας παίκτης-σημαία για την ομάδα του Σαν Αντόνιο βοηθώντας στο έπακρον. Ο Γάλλος σούπερ σταρ θα βοηθήσει τους Σπερς να κερδίσουν τέσσερα πρωταθλήματα NBA το 2003 το 2005 το 2007 και το 2014. και λατρεύτηκε από τον φίλαθλο κόσμο όσο λίγοι.

Το υψηλό ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα των οδήγησε τρεις φορές στα all star game και μία φορά μέλος της τρίτης ομάδας όλου του NBA. Στον τελικό του 2007 ανακηρύχθηκε MVP και μάλιστα ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος παίκτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο.

Με την εθνική του ομάδα κατέκτησε την 3η θέση στο ευρωπαϊκό του 2005 και το ασημένιο μετάλλιο στην ίδια διοργάνωση του 2013 . Έχει ενταχθεί τρεις φορές στην καλύτερη ομάδα του Eurobasket και το 2013 ανακηρύχθηκε MVP του τουρνουά. Ας πιρούνα δεν γινόταν να ξεχάσουν τον Πάρκερ (ο οποίος αποσύρθηκε το 2019) και τον τίμησαν για τη συνεισφορά του.

Ο Τόνι Πάρκερ είδε τον αριθμό 9 να ανεβαίνει στην οροφή του AT& Center δίπλα στις φανέλες των συμπαικτών του Τιμ Ντάνκαν και Μανού Τζινόμπλι. Ο Πόποβιτς έχει δηλώσει για εκείνον στην τελετή που τίμησαν τον Γάλλο :

«Συγγνώμη για την πνευματική και σωματική κακοποίηση όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο που σε είδα να φτάνεις εκεί που έφτασες. Από τότε που σου είπα ωραία είσαι ο playmaker μου, να φτάσουμε στο σημείο να μπεις στο Hall Of Fame. Το σημαντικότερο είναι πως ο Πάρκερ ενδιαφέρεται για τους συμπαίκτες του, για τα παιδιά του για την οικογένεια του, για τους φίλους του».

Ο Τόνι Πάρκερ λοιπόν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των Σπερς έχοντας κατακτήσει μαζί τους τα τέσσερα από τα πέντε πρωταθλήματα της ομάδας. Λάτρεψε την ομάδα και λατρεύτηκε όσο λίγοι παίζοντας εκεί 17 ολόκληρα χρόνια .

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Ολυμπιακός-ΤΣΣΚΑ: Ο λόγος που η Μαδρίτη ήταν πιο δύσκολη από την Πόλη

Ένα από τα πιο παραδοσιακά ζευγάρια σε Final Four της Ευρωλίγκα είναι η μάχη του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ. Η αλήθεια είναι πως σε τελική φάση έχουν βρεθεί μονάχα τέσσερις φορές: σε τρεις ημιτελικούς και έναν τελικό. Ωστόσο, αυτό που κάνει «θρυλικό» αυτό το ζευγάρι είναι οι ανατροπές που έχουν υπάρξει, ενώ όλα έδειχναν τελειωμένα. Όλες οι ανατροπές έβγαζαν την ΤΣΣΚΑ ως «αυτοκτονική» και τον Ολυμπιακό ως τον μεγάλο νικητή.

Δημοσιεύτηκε

Οι χαοτικές διαφορές ποιότητας, χρηματικής αξίας ή ακόμη και εμπειρίας, έκαναν την Ρωσική «αρκούδα» να είναι πάντοτε το φαβορί. Έτσι οι «ερυθρόλευκοι» σε όλες τις περιπτώσεις βρισκόντουσαν να κυνηγούν στο σκορ ακόμα και ένα ολόκληρο παιχνίδι.

Είναι γεγονός πως οι περισσότεροι φίλοι του Ολυμπιακού και μη, θεωρούν την ανατροπή στον τελικό της Κωνσταντινούπολης το 2012, ως το κορυφαίο «come back» της ιστορίας του ζευγαριού. Ενώ στην σκιά του παιχνιδιού αυτού έρχονται και οι νίκες-ανατροπές στον ημιτελικό του Λονδίνου το 2013, στον ημιτελικό της Μαδρίτης το 2015 και στον ημιτελικό πάλι της «Πόλης» το 2017. Σωστά όμως έχουν πάρει αυτήν την σειρά οι… θρίαμβοι αυτοί;

Προφανώς και ο τελικός του 2012 ήταν αυτός που άλλαξε τελείως την ιστορία και την πορεία του Ολυμπιακού προς το καλύτερο. Η τεράστια χρηματική απόσταση των δύο ομάδων, το ιστορικό των δύο ομάδων εκείνη την σεζόν, αφού ο Ολυμπιακός είχε ηττηθεί ακόμα και με 32 πόντους, αλλά και φυσικά το -19 στο οποίο είχε βρεθεί ο Ολυμπιακός σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο, ήταν ίσως οι παράγοντες που δημιούργησαν την φήμη γύρω από αυτό το παιχνίδι

Παρ’ όλα αυτά αν δει κάνεις κάποιος μεμονωμένα τα παιχνίδια, χωρίς να τα κρίνει απ’ την επιρροή που θα έχουν μετέπειτα, ίσως να αλλάξει γνώμη…

Η πιο κρίσιμη στιγμή σε παιχνίδια μπάσκετ είναι πάντα τα τελευταία 3-5 λεπτά, οπότε εκεί θα παίξει και πάρα πολύ μεγάλο ρόλο η «ψαλίδα» που χωρίζει τις δύο ομάδες. Στον τελικό της «Πόλης» το 2012 η διαφορά των δύο ομάδων είχε κυμανθεί από τους 7 έως και στους 3 πόντους που μείωσε ο Πρίντεζης μετά από goal foul. Και γενικότερα ήταν το χρονικό σημείο που Ολυμπιακός είχε ανακάμψει πλήρως και έφτανε την αντίπαλό του.

Στο ίδιο μεσοδιάστημα των 3-5 λεπτών στων ημιτελικό της Μαδρίτης το 2015 τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Εκεί η διαφορά είχε κινηθεί από τους 6 έως και τους 9 πόντους για την ΤΣΣΚΑ. Και ειδικά μετά το επιθετικό φάουλ του Μπρεντ Πέτγουεϊ στα 3:16 πριν από την λήξη, ενώ το σκορ ήταν 61-52, τα πράγματα έδειχναν πως είναι εις βάρος του Ολυμπιακού. Και μάλιστα με έναν Σπανούλη που μέχρι εκείνο το σημείο μετρούσε μονάχα δύο πόντους.

Στατιστικώς, το παιχνίδι του 2015 ήταν πιο δύσκολο να ανατραπεί απ’ αυτό του 2012. Οπότε γιατί να θεωρείτε ο τελικός της «Πόλης» ως η μεγαλύτερη ανατροπή; Λόγω της διαφοράς που είχε προϋπάρξει; Ή λόγω του εντυπωσιακού φινάλε λίγο πριν το τέλος. Πάντως από θέμα επιρροής τα δύο παιχνίδια έχουν πάνω κάτω την ίδια σημασία στην ιστορία του Ολυμπιακού, αφού όπως ο θρίαμβος του 2012  που ήταν το ξεκίνημα της νέας εποχής για το κόκκινο «στρατόπεδο», έτσι και το παιχνίδι του 2015 σηματοδότησε την επιστροφή στις επιτυχίες για τον Ολυμπιακό.

Μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε; Δείτε τα παρακάτω βίντεο με τα τελευταία 5λεπτα των δύο αυτών παιχνιδιών:

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα