Connect with us

EDITORIAL

Το κάρο πια κόλλησε βαθιά μέσα στην λάσπη, πλέον σε ρόλο… κασκαντέρ βρίσκεται ο Κώστας Μέξας

Ο ΠΑΟΚ επέλεξε να αλλάξει τους δύο του Αμερικάνους λίγες μέρες πριν το ματς «must win», κόντρα στον Κολοσσό της Ρόδου

Δημοσιεύτηκε

Ο ΠΑΟΚ επέλεξε να αλλάξει τους δύο του Αμερικάνους λίγες μέρες πριν το ματς «must win», κόντρα στον Κολοσσό της Ρόδου. Ο Δικέφαλος έχασε σε χημεία, η νευρικότητα έφερε και μεγάλη αστοχία στα τρίποντα (με τα οποία ζουν και πεθαίνουν την φετινή σεζόν οι «Ασπρόμαυροι») και πλέον βρίσκεται όσο ποτέ με την πλάτη στον τοίχο.


Από την στιγμή που ο ΠΑΟΚ έφτασε στο σημείο… μηδέν, χρειαζόταν ένα «ηλεκτροσόκ», μήπως και ο ασθενής καταφέρει και βγει από την εντατική και ξεπεράσει και τον κίνδυνο. Έτσι ήρθε η παραίτηση του Κώστα Χαραλαμπίδη, που λογικό ήταν πως αισθανόταν πως δεν είχε κάτι παραπάνω να δώσει.


Τα ονόματα που ακούστηκαν για την αντικατάσταση του ήταν γνωστά. Το… σήριαλ Σκουρτόπουλου δεν είχε ακόμη μία φορά, θετικό τέλος. Ενώ η περίπτωση του Σούλη Μαρκόπουλου που είχε και την μεγαλύτερη αποδοχή από τον κόσμο του Δικεφάλου, δεν προχώρησε.


Έτσι ο ρόλος του… κασκαντέρ δόθηκε στον Κώστα Μέξα. Ο Έλληνας τεχνικός πλέον έχει πάρα πολύ δύσκολο έργο μπροστά του, καθώς μετά το αρνητικό αποτέλεσμα με τον Κολοσσό, ο ΠΑΟΚ πρέπει να κρατήσει απόρθητη την έδρα του και να… μάθει να επικρατεί και μακριά από αυτήν.


Παράλληλα όμως είναι και η απόλυτη πρόκληση για τον ίδιο. Ξεκίνησε εντυπωσιακά με τον ΚΑΟΔ, συνέχισε καλά στην πρώτη σεζόν του Απόλλωνα της Πάτρας. Όμως η συνέχεια δεν ήταν η ανάλογη στους «Αχαιούς» και τα Τρίκαλα αν και οι συγκεκριμένες ομάδες δεν υποβιβάστηκαν στα… χέρια του.


Η αρχή για το… “limit up” και πάλι της καριέρας του, έγινε με την επιστροφή μετά από 8 χρόνια στην Basket League, ενός πολύ σημαντικού συλλόγου όπως είναι ο Ηρακλής. Έτσι πλέον αναζητά να πατήσει και πάλι γερά στα… πόδια του, με το να σώσει ένα τμήμα με τεράστια δυναμική, που βρίσκεται στην άκρη του γκρεμού.


Η δουλειά του επίσημα αρχίζει από σήμερα και ένας από τους βασικούς πονοκεφάλους του, θα είναι σ’ αυτή την μίνι προετοιμασία που θα κάνει, να γίνει ο ΠΑΟΚ πιο ομάδα, να παίξει κάτι που να θυμίζει άμυνα αλλά και να πάρει και περισσότερα από τον ελληνικό κορμό του Δικεφάλου, που σ’ αυτήν την κατάσταση μπορεί να κάνει την διαφορά.


Πλέον τα κουκιά (αγωνιστικά), είναι συγκεκριμένα. Με τον Πανιώνιο, τον ΠΑΟΚ και τον Άρη να μάχονται ουσιαστικά για να αποφύγουν τις δύο τελευταίες θέσεις.


ΥΓ: Η πολύ μεγάλη διακοπή το πόσο θα επηρεάσει όλες τις ομάδες θα φανεί και ίσως παίξει τον ρόλο της, στην τελική έκβαση των πραγμάτων.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

«Μπλακ» Τζακ Ράιαν, Ένα χαμένο, αλλά επιτυχημένο, ταλέντο!

Ο παίχτης των Χάρλεμ Γουίζαρντς, άνετα μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα από τα μεγαλύτερα χαμένα ταλέντα στο Αμερικάνικο μπάσκετ, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως απέτυχε!

Δημοσιεύτηκε

Ο Αμερικάνος Τζακ Ράιαν, γνωστός και ως Μπλακ Τζακ, δεν ήταν ο συνηθισμένος μπασκετμπολίστας που έχετε στο μυαλό σας.

Ο Τζακ γεννήθηκε το 1961 στο Μπρούκλιν. Προερχόμενος από μια οικογένεια που ασχολιόταν με το Αμερικάνικο ποδόσφαιρο, ξεκίνησε και αυτός το δημοφιλές Αμερικάνικο σπορ στην ηλικία των 8, όπως και οι δύο μεγαλύτεροι αδερφοί του. Επίσης είχε και μια μικρότερη αδερφή. Ο Τζακ στην ηλικία των 12 ετών, είχε βγει ο καλύτερος παίχτης του πρωταθλήματος, αλλά στα 13 του ήθελε να παρατήσει το άθλημα αυτό και να παίξει μπάσκετ, το οποίο αγαπούσε από την ώρα που περνούσα στο πάρκο με τα αδέρφια του. Ο πατέρας του δεν ήταν καθόλου χαρούμενος με την επιλογή του Τζακ και δεν το έκρυψε.

Ο Τζακ συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπάει και να παίζει μπάσκετ, αλλά αυτό έγινε εμπόδιο στην εκπαίδευση του. Ο Τζακ ήταν με διαφορά πάντα ο καλύτερος στην μπασκετική ομάδα του Λυκείου, αλλά οι υπερβολικά χαμηλοί βαθμοί του, τον αναγκάζανε να αλλάζει ξανά και ξανά σχολείο, μέχρι που σε ηλικία 17 ετών, βρέθηκε στο Λύκειο «Τζον Τζέις». Το «Τζον Τζέις», είναι ένα λύκειο γνωστό για το ότι ήταν προσβάσιμο κυρίως σε φτωχές μαύρες οικογένειες και Πουερτορικανούς. Οπότε ο Τζακ ήταν από τα ελάχιστα λευκά παιδιά στο σχολείο και στην αρχή, ήταν αρκετά στο περιθώριο από τους συμμαθητές του. Όλα αυτά αλλάξαν όμως την ημέρα των δοκιμαστικών για την ομάδα μπάσκετ. Εκεί ο Τζακ τους άφησε όλους με ανοιχτό το στόμα. Ο Τζακ δεν είχε την εμφάνιση ενός μπασκετμπολίστα… Ήταν κοντός(1.80), μακριά μαλλιά και λάτρευε το μαύρισμα, αλλά μες το γήπεδο είχε εξαιρετικές ικανότητες! Οι εξαιρετικές του εμφανίσεις(τελείωσε την σεζόν με 26 πόντους μ.ο.) προσέλκυσαν πολλούς προπονητές από κολέγια να πάνε σε αγώνες του να τον παρακολουθήσουν, αλλά οι συνεχείς αποβολές που έπαιρνε λόγο των αντιδράσεων του προς τους διαιτητές και οι διαμάχες με αντίπαλους και συμπαίχτες, έκαναν όλους τους προπονητές να διστάσουν να του δώσουν μια ευκαιρία. Μέχρι που το Πανεπιστήμιο του Οχάιο, ήρθε και του χτύπησε την πόρτα.

Όλα πήγαιναν μια χαρά για τον Τζακ και φαινόταν πως θα έχει την ευκαιρία να αγωνιστεί στο NCAA! Αλλά του έκοψαν την φόρα οι βαθμοί του… Επειδή οι βαθμοί του ήταν πολύ χαμηλή δεν μπορούσε να πάει στο Πανεπιστήμιο του Οχάιο. Όμως επειδή τον πιστεύανε πολύ τον έστειλαν σε ένα άλλο κολέγιο της πολιτείας για να βελτιώσει τους βαθμούς του. Όμως η ζωή μακριά από το σπίτι για τον Τζακ δεν ήταν εύκολη. Αλκοόλ, γυναίκες και λεφτά του τράβηξαν την προσοχή και μόλις μία εβδομάδα μετά τον έδιωξαν! Μετά του δόθηκε μια ακόμη ευκαιρία να πάει στο Κολέγιο του Μπρούκλιν. Εκεί παρά τις πολύ καλές εμφανίσεις του, τον έδιωξαν καθώς πήγαινε μεθυσμένος στις προπονήσεις.

Ο Τζακ δεν ήξερε τι άλλο να κάνει. Είχε πετάξει κάθε ευκαιρία που του είχε δοθεί. Ο Τζακ αποφάσισε πως πρέπει να βρει δουλεία και πήγε και δούλεψε στην ψαραγορά του Μπρούκλιν. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως σταμάτησε το μπάσκετ, συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπά στα πάρκα και ένιωθε επιτέλους άνετα καθώς στο στρίτμπολ δεν έχει κάποιον που θα του λέει συνέχεια τι να κάνει. Στα πάρκα το μπάσκετ που έπαιζε ήταν εξαιρετικό! Πήγαινε σε πολλά τουρνουά και έκανε τρομερές εμφανίσεις! Μια φορά σε ένα τουρνουά σε ανοιχτό γήπεδο της West 4th, ο Τζακ έβαλε 44 πόντους εναντίον του πρώην παίχτη των Ντιτρόιτ Πίστονς, Φιλ Σέλλερς! Ο Τζακ ήταν τόσο καλός που τράβηξε ξανά τα βλέμματα των επαγγελματιών!

Το 1990, σε ηλικία 29 ετών, προτάθηκε στον Τζακ, να συμμετάσχει στο καμπ των Νιου Τζέρσεϊ Νετς! Μόλις τον είδανε στο καμπ ο προπονητής των Νέτς, Μπιλ Φιτς και ο βοηθός του Ρικ Καρλίσλι(νυν προπονητής των Ντάλας Μάβερικς) είπανε: «Μας τον είχανε προτείνει χωρίς όμως να έχει βιογραφικό και καθόλου επαγγελματική εμπειρία, αλλά του δώσαμε μια ευκαιρία. Ήταν 29 ετών, μόλις ένα 1.80, και έμοιαζε με ναυαγοσώστη από την Καλιφόρνια. Λευκός, μαυρισμένος, μακρύ ξανθό μαλλί, λίγο υπέρβαρος και όχι και στην καλύτερη φυσική κατάσταση. Μόλις όμως έπιασε την μπάλα και μπήκε μέσα στο γήπεδο, άρχισε να κάνει τα δικά του, αλληλοκοιταχτήκαμε και μείναμε έκπληκτοι από το γεγονός ότι ο τύπος είχε ικανότητες!». Τελικά όμως λόγο της κακής φυσικής κατάστασης του, ανήμερα των γενεθλίων του, κόπηκε από το καμπ. Άλλη μια φορά ο Τζακ ήταν σε αδιέξοδο και δεν ήξερε την να κάνει και με την ζωή του. Μάλιστα, σύμφωνα με τον ίδιο είχε σκεφτεί και την αυτοκτονία. Αυτό λοιπόν που έκανε είναι να παίζε μπάσκετ! Συνέχισε να παίζε μπάσκετ στα ανοιχτά του Μπρούκλιν, εκεί που ένιωθε βασιλιάς και όχι αποτυχημένος!

Σε ηλικία 35 ετών, το 1996 του ήρθε μια ακόμα ευκαιρία! Ο ιδιοκτήτης των Χάρλεμ Γουίζαρντς τον είδε και εντυπωσιάστηκε από τις ικανότητες του και πλέον ο Τζακ Ράιαν διασκεδάζει τα πλήθη σε πάρτι, εκδηλώσεις, ημίχρονα σε λυκειακούς, κολεγιακούς, ακόμα και σε αγώνες NBA και WNBA! Μάλιστα μαζί του παίρνει και την κόρη του που είναι από τα μεγαλύτερα ανερχόμενα ταλέντα του γυναικείου Αμερικάνικου μπάσκετ.

Παρά τις τόσες αποτυχίες ο Τζακ Ράιαν, κατάφερε να ανατρέψει την ζωή του, και να κάνει αυτό που αγαπάει επάγγελμα! Ο Τζακ πλέον είναι 59 ετών, και σε ερώτηση πότε σχεδιάζει να αποσυρθεί από τους Χάρλεμ Γουίζαρντς απάντησε: «Ελπίζω ποτέ! Δεν ξέρω τι θα κάνω άμα αποσυρθώ ποτέ μου!». Ο Τζακ είχε το διπλάσιο ταλέντο από τους μισούς παίχτες στο NBA, αλλά ποτέ δεν του ταίριαζε η ζωή του επαγγελματία αθλητή!

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Ιωάννου

Δημήτρης Καραμίντζος: «Η λέξη-κλειδί είναι δουλειά και μόνο δουλειά»

Ο Νίκος Ιωάννου ανέκρινε τον 17αχρονο παίκτη της ΑΕΚ Δημήτρη Καραμιντζο σε μια συνέντευξη εφ όλης της ύλης.

Δημοσιεύτηκε

Ο Δημήτρης Καραμίντζος κατάγεται από την Μαλεσίνα Φθιώτιδας και αγωνίζεται ως point guard στην ομάδα U18 της ΑΕΚ . Στα 15 του χρόνια έκανε το μεγάλο βήμα αφήνοντας πίσω την επαρχία για να παίξει σε υψηλότερο επίπεδο καθώς ήταν κάτι που ονειρευόταν από μικρός . Η όρεξη για δουλειά και η αγάπη του για το άθλημα τον βοήθησαν να βρει γρήγορα τον ρόλο του στην ομάδα.

Ο ίδιος έχει ακόμη μία χρονιά στο εφηβικό πρωτάθλημα και στόχος του είναι να καταφέρει να αναδειχθεί στην τελευταία του χρονιά ως έφηβος θέτοντας τα θεμέλια για την πρώτη εθνική κατηγορία.

Αναλυτικά η συνέντευξη του 17αχρονου καλαθοσφαιριστή:

-Σε ποια ηλικία αποφάσισες να ξεκινήσεις το μπάσκετ και ποιο ήταν το ερέθισμα σου ;

Μπάσκετ ξεκίνησα να παίζω από τα 7 μου αλλά πιο σοβαρά το είδα όταν ήμουν 11 και τότε στα 11 μου ένας προπονητής μου έκανε ατομική βελτίωση της τεχνικής μου και από τότε μου άρεσε πολύ και ήθελα να δω το δω επαγγελματικά.

-Ήταν εύκολο για ένα παιδί που ζει στην επαρχία να έχει πολλές ευκαιρίες να αναδειχθεί ;

Σίγουρα χρειάζεται το ταλέντο αλλά χωρίς δουλειά είναι πολύ δύσκολο γιατί η επαρχία δεν έχει καμία σχέση με το επίπεδο της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης.

-Πως ένιωσες όταν σε κάλεσαν να παίξεις στην U16 της εθνικής Ελλάδα και ενώ ακόμη έπαιζες με τα χρώματα της Μαλεσίνας ;

Ένιωσα πως η δουλειά που έχω «ρίξει» αρχίζει να μου δίνει ευκαιρίες και μάλιστα σημαντικές για εμένα. Επίσης αυτό με έπεισε να δουλέψω παραπάνω γιατί το να σε καλέσουν είναι εύκολο ,το θέμα είναι να μείνεις και να βρεις ρόλο.

Σε ποια ηλικία έκανες το επόμενο βήμα πηγαίνοντας στην ΑΕΚ και πόσο εύκολο ήταν να πάρεις την απόφαση να φύγεις από τον τόπο σου ;

Ήμουν 15 χρονών και όταν ήρθε η πρόταση της ΑΕΚ ήμουν πολύ χαρούμενος γιατί ήθελα να παίξω κάπου πιο ψηλά από την κατηγορία του τόπου μου και το συζήτησα με την οικογένεια μου. Ήταν δύσκολο να αποφασίσω τελικά να φύγω αλλά επειδή είχα έναν στόχο -και έχω ακόμα-  με έπεισε.

-Πως ήταν το κλίμα όταν πήγες εκεί ως “νέος” ; Ένιωσες άβολα;

Άβολα δεν ένιωσα , απλά στην αρχή ήξερα μόνο ένα παιδί ,στην συνέχεια όμως μέσα από τις προπονήσεις γνώρισα περισσότερα άτομα και ήρθαμε πολύ γρήγορα κοντά και έτσι ένιωσα από νωρίς άνετα και έβγαζα το παιχνίδι που ήξερα.

-Τι έχεις ως άμεσο στόχο αυτή την στιγμή ;

Να τελειώσει με το καλό όλο αυτό που γίνεται τώρα με τον ιό και από την νέα χρονιά που θα ξεκινήσει από το καλοκαίρι θέλω να αναδειχθώ στην τελευταία μου χρονιά σαν έφηβος. Εμένα στόχος μου είναι το πρωτάθλημα της κατηγορίας που είμαστε.

Κατά πόσο είναι εύκολο ή δύσκολο να πάρεις συμμετοχές στο πρωτάθλημα της κατηγορίας που είσαι ;

Για ένα παιδί που έρχεται από την επαρχία στις αρχές είναι δύσκολο αλλά με πολύ δουλειά βρίσκεις τον ρόλο σου στην ομάδα.

-Έχεις κάποιο είδωλο , κάποιον παίκτη που θαυμάζεις;

Μου αρέσει ο Νικ Καλαθης και παρακολουθώ συνέχεια τον τρόπο παιχνιδιού του γιατί στην θέση του είναι ένας από τους καλύτερους παίκτες της Ευρώπης.

-Πως και που φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε 5 χρόνια ;

-Σίγουρα θα παίζω μπάσκετ απλά το που θα παίζω δεν το ξέρω ,υποθέτω όμως ότι θα είμαι σε μια εθνική κατηγορία της Ελλάδος (Α εθνική , Β εθνική , Α2)

– Θα ήθελες κλείνοντας να προσθέσεις κάτι ;

Θα ήθελα απλά να πω ότι και το ταλέντο να έχει κάποιος δεν γίνεσαι καλός παίκτης μόνο με το αυτό, χρειάζεται πολύ δουλειά και μυαλό για να παίξεις μπάσκετ σε υψηλή κατηγορία και σε κανέναν δεν ήρθε στο χέρι η ευκαιρία να παίξει στην Α εθνική, όποτε το μόνο που πρέπει κάποιος να ξέρει είναι η λέξη δουλειά και μόνο δουλειά.

Διαβάστε περισσότερα...

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Να «ξορκίσει» το παρελθόν του και να κοιτάξει το παράδειγμα της Ζάλγκιρις

Ο αρχισυντάκτης του Jumpshot.gr, Πάνος Παναγιωτόπουλος, γράφει στο προσωπικό του Blog το μεγάλο πρόβλημα του Παναθηναϊκού που τον κρατά πίσω εδώ και χρόνια αλλά και για τον επόμενο προπονητή που πρέπει να έχει όλες τις ελευθερίες να δημιουργήσει.

Δημοσιεύτηκε

Πάνε αρκετά χρόνια από τότε που ο Παναθηναϊκός βίωσε ευρωπαϊκή επιτυχία. Ήταν το 2012, όταν το «τριφύλλι» υπέταξε τη Μακάμπι  και προκρίθηκε στο Final Four της Κωνσταντινούπολης. Έκτοτε, οι «πράσινοι» αγνοούν την αίγλη του Final Four και μιας πετυχημένης ευρωπαϊκής πορείας. Υπήρξαν περιπτώσεις που του στέρησαν το Final Four. Υπήρξαν περιπτώσεις που ο Παναθηναϊκός μπορούσε να προκριθεί σε Final Four, αλλά δε το άξιζε. Δεν το άξιζε, όχι γιατί δεν είχε ένα αξιόμαχο σύνολο, αντιθέτως, αλλά δεν είχε την υπομονή να το κάνει.

«Τα αγαθά κόποις κτώνται» λέει ο θυμόσοφος λαός και δεν έχει άδικο. Ο Παναθηναϊκός μετά την φυγή Ομπράντοβιτς, βιάστηκε και έκανε λάθη για να βρει τον επόμενο προπονητή που θα τον οδηγήσει στις… γρήγορες επιτυχίες. Πως θα γίνει αυτό, άραγε, όταν ο νέος προπονητής πρέπει να αποκτήσει 10 νέους παίκτες και να τους μεταλαμπαδεύσει την φιλοσοφία του Παναθηναϊκού; Δεν γίνεται ούτε με θαύμα.

Το «φάντασμα» του Ομπράντοβιτς
Ζέλικο Ομπράντοβιτς

Ο Παναθηναϊκός μετά την εποχή «Ομπράντοβιτς» κοίταγε συνέχεια πίσω. Αναπολούσε τον Σέρβο τεχνικό και αυτό του στοίχησε. Τόσο σε επίπεδο προπονητών, όσο και στο γενικότερο κλίμα που έβγαινε από το ΟΑΚΑ. Κάθε προπονητής που αναλάμβανε τον Παναθηναϊκό, είχε δίπλα του το φάντασμα του Ομπράντοβιτς. Κάθε του κίνηση, κάθε του επιλογή είχε το «πνεύμα» του Ζέλικο. «Ο Ομπράντοβιτς θα έκανε αυτό», «Ο Ζέλικο δεν θα το έκανε έτσι».

Οι διοικούντες έχουν όλο τον χρόνο να σκεφτούν και να αποφασίσουν. Ο προπονητής που θα κληθεί να αναλάβει τον Παναθηναϊκό δεν θα πρέπει να έχει ημερομηνία λήξης, όπως δεν είχε και ο Ομπράντοβιτς. Ο νέος προπονητής θα πρέπει να έχει τις ελευθερίες που είχε και ο Ζέλικο, ώστε να μπορεί να δημιουργήσει.

Το παράδειγμα της Ζαλγκίρις οδηγός
Ζάλγκιρις Κάουνας 2018

Αν, λοιπόν, μπορούμε να απαντήσουμε με μια φράση στο «τι φταίει και ο Παναθηναϊκός δεν έχει τις ευρωπαϊκές επιτυχίες του παρελθόντος;», η απάντηση είναι: «Δεν έχει ξορκίσει το φάντασμα του Ομπράντοβιτς». Φυσικά και το μπάτζετ παίζει ρόλο. Οι οικονομικές δυσκολίες που έχει η Ελλάδα, είναι ένα σημαντικό εμπόδιο για να χτίσει κανείς μια ομάδα που θα έχει ως στόχο το ευρωπαϊκό τρόπαιο. Ωστόσο, μην ξεχνάμε την Ζάλγκιρις του 2018 που απέκλεισε τον Ολυμπιακό με 1-3 και προκρίθηκε στο Final Four του Βελιγραδίου.

Η μισθοδοσία της τότε ομάδας της Ζάλγκιρις δεν ξεπερνούσε τα 3.500.000 ευρώ. Η Ζάλγκιρις πέρασε μια μεγάλη οικονομική αβεβαιότητα. Ο πρώην πρόεδρος των «πράσινων», Βλάντιμιρ Ρομάνοφ είδε την τράπεζα που διοικούσε (Ukio Bankas) να «καταρρέει». Έτσι, δημιουργήθηκαν χρέη και –μάλιστα- λίγο έλειψε η ομάδα να καταλήξει στον γκρεμό.

Ο Ρομάνοφ παραιτήθηκε από τον προεδρικό θώκο και την θέση του την πήρε ο Παούλιους Μοντιεγιούνας, ο οποίος έφτιαξε τα πάντα από την αρχή. Εκτός από τους χορηγούς και την οικονομική βοήθεια που πρόσφερε, ο πρόεδρος της Ζάλκγιρις επιστράτευσε ανθρώπους που «μάτωσαν» τη φανέλα για το καλό της ομάδας, όπως τον Γιασικεβίτσιους, τον Γιαφτόκας και τον Σογνκάιλα.

Μέσα σε μια διετία, ο Λιθουανός τεχνικός έφτιαξε μια ομάδα με εξαιρετικά χαμηλό μπάτζετ, βρίσκοντας παίκτες value for money, όπως τον Κέβιν Πάνγκος και τον Μπράντον Ντέιβις (αγωνίζονται αμφότεροι στη Μπαρτσελόνα), οι οποίοι ήταν οι ακρογωνιαίοι λίθοι της ΟΜΑΔΑΡΑΣ. Τότε, η Ζάλκγιρις είχε το δεύτερο χαμηλότερο μπάτζετ της διοργάνωσης μετά τον Ερυθρό Αστέρα.

Άρα, το θέμα του μπάτζετ δεν είναι ο παράγοντας που θα καθορίσει την επιτυχία του συλλόγου. Φυσικά και δεν συγκρίνουμε μεγέθη, καθώς ο άλλη είναι η πίεση στη Ζάλκγιρις και διαφορετική στον Παναθηναϊκό. Όμως, οι Λιθουανοί επένδυσαν σε ένα δικό τους παιδί, τον Σάρας και βγήκαν κερδισμένοι. Είχαν την υπομονή και την επιμονή να στηρίξουν τις επιλογές του Γιασικεβίτσιους, που φυσικά δεν ήταν όλες επιτυχημένες.

Ο ελληνικός κορμός που πρέπει να στηριχθεί ο Παναθηναϊκός
Παναθηναϊκός ΟΠΑΠ

Ο Παναθηναϊκός έχει μια εξαιρετική ελληνική βάση παικτών. Καλάθης, Παπαπέτρου, Παπαγιάννης, Μήτογλου, Παππάς (;) και ακολουθούν οι νεαροί Παπαδάκης και Καλαϊτζάκης. Τις τελευταίες εβδομάδες υπάρχουν έντονες φήμες για τον επαναπατρισμό των Θανάση Αντετοκούμπο και Ζακ Όγκαστ.

Πάνω τους θα πρέπει να «χτιστεί» ο νέος Παναθηναϊκός, καθώς είναι ένα σύνολο που ενδεχομένως να υπάρχει για άλλα 10 χρόνια. Ο κορμός υπάρχει, ο προπονητής θα έρθει και όλα θα είναι στο χέρι του Παναθηναϊκού.

Υπομονή, επιμονή και πίστη στο project που θα ορίσει η διοίκηση με τον προπονητή. Το «τριφύλλι» οφείλει να επιστρέψει στα final four, αλλά πρέπει να υπάρχει η απαραίτητη εμπιστοσύνη, η οποία να μην κλονιστεί στις πρώτες αποτυχίες που δεδομένα θα υπάρξουν.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Ο Γιανγκ δεν είναι ο άσος που έχεις συνηθίσει!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για τον άσο της Ατλάντα που θα φέρει νέα εποχή και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι από το καλάθι.

Δημοσιεύτηκε

• Όσο περνάνε τα χρόνια,ο αθλητισμός γίνεται ολοένα και περισσότερο εμπορικός και αυτό που παίζει τον πρωταρχικό ρόλο είναι το αποτέλεσμα. Η χαρά της νίκης. Η ουσία έχει μπει για τα καλά στον αθλητισμό και ο σκοπός είναι η νίκη να έρχεται πάση θυσία. Σίγουρα μέσα στον «χορό» όλα είναι διαφορετικά απ’όσο τα φανταζόμαστε. Εμείς όμως που βρισκόμαστε απ’έξω και έχουμε τον ρόλο του θεατή έχουμε απαιτήσεις που πολλές φορές δεν αγγίζουν την πραγματικότητα.

• Εμένα προσωπικά με εξιτάρει το διαφορετικό. Να μην μπει δηλαδή η μπάλα στο καλάθι με εύκολο τρόπο, αλλά με έναν πιο εφετζίζικο. Πάντα έτρεφα μεγάλη συμπάθεια για παίκτες που έχουν διαφορετική ματιά στο παρκέ και προσπαθούν να δώσουν έναν πιο φαντεζί τόνο στο άθλημα. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το θέαμα είναι ένα από τα βασικά συστατικά που απαρτίζουν τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ.

• Ο Κάρι είναι limitless range shooter. Έχει δηλαδή την ικανότητα να βάζει τρίποντα από όσο μακριά θέλει και σε συχνότητα που κανείς άλλος ΝΒΑer δεν την αγγίζει. Μπορεί να έχει γίνει συνήθεια, αλλά κάθε φορά που ευστοχεί από μακρινή απόσταση συνεχίζω να αναφωνώ «τι κάνει ο άνθρωπος», παρ’ότι γνωρίζω πως αυτό είναι το μεγάλο του ατού.

• Ίρβινγκ και Γουέστμπρουκ είναι δύο άσοι που χειρίζονται την μπάλα με μαγικό τρόπο. Μπορούν να την εξαφανίσουν και να την εμφανίσουν στο αντίπαλο καλάθι, χωρίς να το κατάλαβει κανείς. Ειδικά ο «uncle drew», όσο «ηρωικό» κι αν προσπαθεί να κάνει το παιχνίδι του, πάντα θα με αφήνει άφωνο με τις ντρίμπλες του και το μοναδικό ball handling που διαθέτει.

• Ο Πολ είναι ένα κοφτερό μυαλό και ίσως να έχει το μεγαλύτερο IQ στην θέση του playmaker. Η ευρηματικότητα του είναι τέτοια που μπορεί να μετατρέψει το δύσκολο σε απλό και εύκολο.

• Ο Λίλαρντ είναι ο μεγαλύτερος «ακροβάτης» του πρωταθλήματος. Δεν θα βάλει το καλάθι με μία απλή διείσδυση, αλλά θα χωθεί μέσα στο ζωγραφιστό και θα σκοράρει ανάμεσα από δύο ή καμία φορά και τρεις παίκτες.

• Λίγο από όλα αυτά τα διαθέτει ο Τρε Γιανγκ. Δεινός εκτελεστής και με άνεση να σκοράρει από όπου θέλει. Ασίστ με πάσες κάτω από τα πόδια του αντιπάλου. Μοναδική ικανότητα να σπάει ζώνες και να ζαλίζει τις αντίπαλες άμυνες. Το φαντεζί που προανέφερα. Ο «Ice Trae» έχει τον τρόπο να συνδιάσει άρτια την ουσία με το θέαμα και να κάνει το παιχνίδι να είναι απολαυστικό.Μόλις στην δεύτερή του χρόνια στο ΝΒΑ θεωρείται ήδη ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του, όντας μάλιστα και All-star!

• Ας μιλήσουμε όμως και για την ουσία.Την φετινή σεζόν ο Γιανγκ σκόραρε κατά μέσο όρο 29.6 πόντους και μοίρασε 9.3 ασίστ. Σε παιχνίδι με τους Σικάγο Μπουλς στην πρώτη του χρονιά σημείωσε την κορυφαία επίδοση της καριέρας του, με 49 πόντους και 16 ασίστ και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με 45+ πόντους και 15+ ασίστ σε ένα παιχνίδι στην ρούκι χρονιά. Στην μεγαλύτερη παραγωγική του βραδιά σκόραρε 50 πόντους με 8 εύστοχα τρίποντα κόντρα στους Μαϊάμι Χιτ. Στην πιο δημιουργική του βραδιά έχει μοιράσει 18 ασίστ, σε αγώνα με τους Φιλαδέλφεια Σίξερς. Υπενθυμίζω, είναι 22 ετών και όλα αυτά τα έχει σημειώσει σε μόλις ενάμιση χρόνο!

• Ας εμβαθύνω τους αριθμούς περισσότερο. Το άθλημα κάθε χρόνο απομακρύνεται από το καλάθι και πλέον έχει γίνει της μόδας το σουτ από τα 10+ μέτρα, δηλαδή από το σημείο που αρχίζει το logo στο κέντρο του γηπέδου. Από αυτή την απόσταση ο μόνος που είναι περισσότερο εύστοχος από τον Γιανγκ είναι ο μεγάλος του αντίπαλος,ο Λίλαρντ. Οι δύο τους έχουν μετατρέψει σε διαγωνισμό την συγκεκριμένη υπόθεση. Και λέω οι δύο τους γιατί ο Λίλαρντ έχει 49 εύστοχα τρίποντα σε 114 εκτελέσεις, ενώ ο Γιανγκ μετράει 38/104. Ο τρίτος της λίστας, που είναι ο Πορζίνγκις, απέχει υπερβολικά μακριά με 11 τρίποντα σε 25 εκτελέσεις!

• Είναι δεύτερος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Από πάνω του ο Χάρντεν έχει σκοράρει 2096 πόντους έναντι του Γιανγκ με 1778, όμως ο Γιανγκ έχει αγωνιστεί 121 λεπτά λιγότερα. Στην περιφέρεια ο Χάρντεν έχει 271/769 τρίποντα (32.1%), ενώ ο Γιανγκ έχει 205/568 (36%).

• Σε ηλικία 22 ετών βρίσκεται στην δεύτερη θέση των ασίστ με 560, πίσω από τον Λεμπρόν Τζέιμς με 630, ο οποίος ωστόσο δεν είναι καθαρόαιμος άσος και αποτελεί μία κατηγορία μόνος του.

• Η Ατλάντα επιχειρεί ένα νέο project έπειτα από την εποχή Μπαντελχόζερ, εκεί όπου διεκδίκησαν τον τίτλο του πρωταθλητή Ανατολής. Το ολικό rebuild έφερε μία νέα εποχή με πολλά νέα ταλέντα, που ηγέτης τους είναι ο Τραε Γιανγκ. Οι Χοκς αποφάσισαν να ακολουθήσουν το ρεύμα της εποχής και να χτίσουν μια ομάδα γύρω από έναν shooting playmaker, με την ομάδα να είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του.

• Στα χρόνια του κολλεγίου οι αναλυτές τον χαρακτήριζαν “Κάρι του μέλλοντος”. Κατάλαβα το γιατί από τα πρώτα του παιχνίδια στο ΝΒΑ. Είμαι ήδη πεπεισμένος πως αν έχει την υγεία του θα αφήσει εποχή. Ο Ντόντσιτς πέρσι τράβηξε όλα τα βλέμματα καθώς οι Αμερικανοί δεν έχουν ξαναδεί Ευρωπαίο ετών 19 να τους κάνει τέτοια πλάκα στο παρκέ. Λατρεύω εξίσου τον Λούκα, όμως μπορώ να πω πως δεν έχω ξαναδεί άσο σαν τον Γιανγκ να παίζει στην πρώτη του χρονιά με τέτοια μαεστρία, να σκοράρει και να σερβίρει ασίστ κατά ριπάς και κυρίως να το κάνει με περίσσια άνεση.

• Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Γιανγκ είναι ένας από τους καλύτερους άσους του πρωταθλήματος. Προσοχή: όχι ένας από τους καλύτερους νεαρούς αλλά ένας άσος που ανήκει στην ελίτ του ΝΒΑ. Το μέλλον είναι τώρα για τον “Ice Trae” και το νέο πείραμα των «γερακιών» τον προορίζει για μεσσία στην Ατλάντα.

• Στην Ατλάντα ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία και είναι απόλυτα λογικό, καθώς τα πρώτα σημάδια του νέου εγχειρήματος είναι άκρως θετικά. Ο Γιανγκ θα οδηγήσει τους Χοκς ξανά στην ελίτ. Πως είμαι τόσο σίγουρος; Γιατί όπως ανέλυσα πιο πάνω, δεν είναι ο άσος που έχουμε συνηθίσει!

Διαβάστε περισσότερα...

CHAMPIONS LEAGUE

Η FIBA κερδίζει έδαφος όσο η Euroleague αδιαφορεί

Την στιγμή που η Euroleague “κοιμάται του καλού καιρού” , οι άνθρωποι του Basketball Champions League παίρνουν αποφάσεις-σταθμους για την διοργάνωση τους .

Δημοσιεύτηκε

Η διοργανώτρια αρχή του BCL αποφάσισε να βάλει λουκέτο στην σεζόν και να συνεχίσει τον Σεπτέμβρη με Final 8 , προστατεύοντας έτσι τις ομάδες και τους φιλάθλους τους, χωρίς παράλληλα να αφήσει το μέλλον της διοργάνωσης αβέβαιο.  Αυτή η κίνηση αν μη τι άλλο δείχνει πως η FIBA σέβεται τις ομάδες και το μπάσκετ.

Η Ευρωλίγκα κυμαίνεται προς το παρόν σε μία εντελώς αντίθετη κατεύθυνση εφόσον έχει αφήσει τα πάντα στον “αέρα” . Ούτως ή άλλως δεν γίνεται την στιγμή που όλα τα πρωταθλήματα αποφασίζουν το λουκέτο η Ευρωλίγκα να επιμένει να παιχτούν αγώνες και μόνο όταν τα πράγματα έφτασαν σε σημείο μηδέν να πάρει την απόφαση ότι σταματάνε. Μια τουλάχιστον εγκληματική στάση που δεν αποκλείεται να την “πληρώσει” στο εγγύς μέλλον. Άλλωστε τα παράπονα είναι πολλά . Στο θέμα οργάνωση η Euroleague είναι λίγο χειρότερη από ότι το δωμάτιο ενός 15χρονου το Σαββατοκύριακο.

Και το ερώτημα είναι γιατί οι παίκτες και οι ομάδες κυρίως να μην επιλέξουν από την επόμενη σεζόν να μεταβούν στο Basketball Champions League , εφόσον αυτή η διοργάνωση δείχνει νοιάζεται περισσότερο για τις ομάδες και την υγεία πρώτα και έπειτα για ολα τα υπόλοιπα.

Επίσης απέδειξαν ότι κακώς πολλοί θεωρούσαν υποδεέστερη αυτή τη διοργάνωση εφόσον βλέπουμε ότι οι αποφάσεις που παίρνει είναι ανάλογες των καταστάσεων.

Το θέμα είναι ότι παρόλο όσα έχει ακούσει η διοργάνωση της Ευρωλίγκας δεν δείχνει να ιδρώνει το αυτί της και επιμένει σε στάσεις οι οποίες βρίσκουν αντίθετες τις ομάδες.

Δεν είναι λίγα τα παράπονα και φυσικά αυτό θα έχει κάποιο αντίκτυπο.

Κανένας παίκτης δεν θα ήθελε να βάλει την υγεία του σε μπελάδες και πόσο μάλλον οι ομάδες να ακολουθήσουν αυτό το σύστημα που η Ευρωλίγκα έχει ,και να κινδυνεύσουν να χάσουν παίκτες εξαιτίας της αδιάφορης στάσης.

Δεν γίνεται εν έτει 2020 και εν μέσω πανδημίας να αδιαφορείς για την υγεία ενός ανθρώπου όποιος και αν είναι αυτός, είτε παίκτης, είτε προπονητής, είτε φίλαθλος μόνο και μόνο για να θυσιαστούν στον βωμό των χρημάτων και του θεάματος.

Είναι λυπηρό μία τόσο μεγάλη διοργάνωση όπως αυτή της Ευρωλίγκας να έχει μία τέτοια στάση απέναντι σε θέματα που δεν αφορούν μόνο την πάρτη της, αλλά και όλο τον πλανήτη.

Είχε που είχε πολλά πuρα να δεχθεί η Ευρωλίγκα τώρα αυτό είναι ακόμη ένα και το Basketball Champions League ανεβαίνει ακόμη περισσότερο στα μάτια θεατών ομάδων και παικτών.

Διαβάστε περισσότερα...

Νίκος Ιωάννου

Spurs – Parker : Χέρι-Χέρι στην καταξίωση

Όταν ακούς San Antonio Spurs σίγουρα στο μυαλό σου έρχονται δύο πράγματα : Πέντε Πρωταθλήματα και Τόνι Πάρκερ.

Δημοσιεύτηκε

Δυτική περιφέρεια, νοτιοδυτική κατηγορία. Πέντε πρωταθλήματα, έξι τίτλοι περιφέρεις , εικοσιδύο τίτλοι κατηγορίας. Πρώτο όνομα : Dallas Chaparrals.

Κυρίες και κύριοι οι Σαν Αντόνιο Σπερς. Η μόνη ομάδα του ABA (American Basketball Association) που έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα του NBA . Συγκεκριμένα οι Σπερς έχουν κατακτήσει 5 πρωταθλήματα (1999, 2003, 2005, 2007, 2014). Σε 38 σεζόν του ΝΒΑ τα “Σπιρουνια” έχουν λάβει μέρος σε 23 από τα 24 πλέι οφ ,και από το 1997 δεν έχουν χάσει ούτε ένα πλέι οφ . Παίκτες – σημαίες για την ομάδα είναι : Τομ Ντάνκαν, Μάνου Τζινόμπλι , Τόνι Πάρκερ, Τζωρτζ Τζέρβιν και Ντέιβιντ Ρόμπερτσον. Εμείς θα ασχοληθούμε με τον Τονι Πάρκερ.

Ο Τόνι Πάρκερ γεννήθηκε στο Βέλγιο, όμως μεγάλωσε στη Γαλλία. Εκεί έπαιξε δύο χρόνια στην Paris Basket Racing από το 1999 έως το 2001 όταν και ανέλαβε συμμετοχή στο ντραφτ του NBA που τον επέλεξαν στην 28η γενική θέση οι Σπερς. Ο ίδιος προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα στην ομάδα και έγινε ο αρχικός της PG, και έκτοτε έμελε να είναι ένας παίκτης-σημαία για την ομάδα του Σαν Αντόνιο βοηθώντας στο έπακρον. Ο Γάλλος σούπερ σταρ θα βοηθήσει τους Σπερς να κερδίσουν τέσσερα πρωταθλήματα NBA το 2003 το 2005 το 2007 και το 2014. και λατρεύτηκε από τον φίλαθλο κόσμο όσο λίγοι.

Το υψηλό ποσοστό ευστοχίας στα δίποντα των οδήγησε τρεις φορές στα all star game και μία φορά μέλος της τρίτης ομάδας όλου του NBA. Στον τελικό του 2007 ανακηρύχθηκε MVP και μάλιστα ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος παίκτης που καταφέρνει κάτι τέτοιο.

Με την εθνική του ομάδα κατέκτησε την 3η θέση στο ευρωπαϊκό του 2005 και το ασημένιο μετάλλιο στην ίδια διοργάνωση του 2013 . Έχει ενταχθεί τρεις φορές στην καλύτερη ομάδα του Eurobasket και το 2013 ανακηρύχθηκε MVP του τουρνουά. Ας πιρούνα δεν γινόταν να ξεχάσουν τον Πάρκερ (ο οποίος αποσύρθηκε το 2019) και τον τίμησαν για τη συνεισφορά του.

Ο Τόνι Πάρκερ είδε τον αριθμό 9 να ανεβαίνει στην οροφή του AT& Center δίπλα στις φανέλες των συμπαικτών του Τιμ Ντάνκαν και Μανού Τζινόμπλι. Ο Πόποβιτς έχει δηλώσει για εκείνον στην τελετή που τίμησαν τον Γάλλο :

«Συγγνώμη για την πνευματική και σωματική κακοποίηση όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο που σε είδα να φτάνεις εκεί που έφτασες. Από τότε που σου είπα ωραία είσαι ο playmaker μου, να φτάσουμε στο σημείο να μπεις στο Hall Of Fame. Το σημαντικότερο είναι πως ο Πάρκερ ενδιαφέρεται για τους συμπαίκτες του, για τα παιδιά του για την οικογένεια του, για τους φίλους του».

Ο Τόνι Πάρκερ λοιπόν αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας των Σπερς έχοντας κατακτήσει μαζί τους τα τέσσερα από τα πέντε πρωταθλήματα της ομάδας. Λάτρεψε την ομάδα και λατρεύτηκε όσο λίγοι παίζοντας εκεί 17 ολόκληρα χρόνια .

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Ολυμπιακός-ΤΣΣΚΑ: Ο λόγος που η Μαδρίτη ήταν πιο δύσκολη από την Πόλη

Ένα από τα πιο παραδοσιακά ζευγάρια σε Final Four της Ευρωλίγκα είναι η μάχη του Ολυμπιακού με την ΤΣΣΚΑ. Η αλήθεια είναι πως σε τελική φάση έχουν βρεθεί μονάχα τέσσερις φορές: σε τρεις ημιτελικούς και έναν τελικό. Ωστόσο, αυτό που κάνει «θρυλικό» αυτό το ζευγάρι είναι οι ανατροπές που έχουν υπάρξει, ενώ όλα έδειχναν τελειωμένα. Όλες οι ανατροπές έβγαζαν την ΤΣΣΚΑ ως «αυτοκτονική» και τον Ολυμπιακό ως τον μεγάλο νικητή.

Δημοσιεύτηκε

Οι χαοτικές διαφορές ποιότητας, χρηματικής αξίας ή ακόμη και εμπειρίας, έκαναν την Ρωσική «αρκούδα» να είναι πάντοτε το φαβορί. Έτσι οι «ερυθρόλευκοι» σε όλες τις περιπτώσεις βρισκόντουσαν να κυνηγούν στο σκορ ακόμα και ένα ολόκληρο παιχνίδι.

Είναι γεγονός πως οι περισσότεροι φίλοι του Ολυμπιακού και μη, θεωρούν την ανατροπή στον τελικό της Κωνσταντινούπολης το 2012, ως το κορυφαίο «come back» της ιστορίας του ζευγαριού. Ενώ στην σκιά του παιχνιδιού αυτού έρχονται και οι νίκες-ανατροπές στον ημιτελικό του Λονδίνου το 2013, στον ημιτελικό της Μαδρίτης το 2015 και στον ημιτελικό πάλι της «Πόλης» το 2017. Σωστά όμως έχουν πάρει αυτήν την σειρά οι… θρίαμβοι αυτοί;

Προφανώς και ο τελικός του 2012 ήταν αυτός που άλλαξε τελείως την ιστορία και την πορεία του Ολυμπιακού προς το καλύτερο. Η τεράστια χρηματική απόσταση των δύο ομάδων, το ιστορικό των δύο ομάδων εκείνη την σεζόν, αφού ο Ολυμπιακός είχε ηττηθεί ακόμα και με 32 πόντους, αλλά και φυσικά το -19 στο οποίο είχε βρεθεί ο Ολυμπιακός σε ένα πολύ κρίσιμο σημείο, ήταν ίσως οι παράγοντες που δημιούργησαν την φήμη γύρω από αυτό το παιχνίδι

Παρ’ όλα αυτά αν δει κάνεις κάποιος μεμονωμένα τα παιχνίδια, χωρίς να τα κρίνει απ’ την επιρροή που θα έχουν μετέπειτα, ίσως να αλλάξει γνώμη…

Η πιο κρίσιμη στιγμή σε παιχνίδια μπάσκετ είναι πάντα τα τελευταία 3-5 λεπτά, οπότε εκεί θα παίξει και πάρα πολύ μεγάλο ρόλο η «ψαλίδα» που χωρίζει τις δύο ομάδες. Στον τελικό της «Πόλης» το 2012 η διαφορά των δύο ομάδων είχε κυμανθεί από τους 7 έως και στους 3 πόντους που μείωσε ο Πρίντεζης μετά από goal foul. Και γενικότερα ήταν το χρονικό σημείο που Ολυμπιακός είχε ανακάμψει πλήρως και έφτανε την αντίπαλό του.

Στο ίδιο μεσοδιάστημα των 3-5 λεπτών στων ημιτελικό της Μαδρίτης το 2015 τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά. Εκεί η διαφορά είχε κινηθεί από τους 6 έως και τους 9 πόντους για την ΤΣΣΚΑ. Και ειδικά μετά το επιθετικό φάουλ του Μπρεντ Πέτγουεϊ στα 3:16 πριν από την λήξη, ενώ το σκορ ήταν 61-52, τα πράγματα έδειχναν πως είναι εις βάρος του Ολυμπιακού. Και μάλιστα με έναν Σπανούλη που μέχρι εκείνο το σημείο μετρούσε μονάχα δύο πόντους.

Στατιστικώς, το παιχνίδι του 2015 ήταν πιο δύσκολο να ανατραπεί απ’ αυτό του 2012. Οπότε γιατί να θεωρείτε ο τελικός της «Πόλης» ως η μεγαλύτερη ανατροπή; Λόγω της διαφοράς που είχε προϋπάρξει; Ή λόγω του εντυπωσιακού φινάλε λίγο πριν το τέλος. Πάντως από θέμα επιρροής τα δύο παιχνίδια έχουν πάνω κάτω την ίδια σημασία στην ιστορία του Ολυμπιακού, αφού όπως ο θρίαμβος του 2012  που ήταν το ξεκίνημα της νέας εποχής για το κόκκινο «στρατόπεδο», έτσι και το παιχνίδι του 2015 σηματοδότησε την επιστροφή στις επιτυχίες για τον Ολυμπιακό.

Μήπως θα πρέπει να αναθεωρήσουμε; Δείτε τα παρακάτω βίντεο με τα τελευταία 5λεπτα των δύο αυτών παιχνιδιών:

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

«Χαμένοι» Ευρωπαϊκοί γίγαντες!

Σήμερα σας παρουσιάζουμε τις κάποτε κυρίαρχες ομάδες του Ευρωπαϊκού μπάσκετ που σήμερα έχουν χαθεί από το προσκήνιο!

Δημοσιεύτηκε

Από την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κυπέλλου(σήμερα EuroLeague) το 1958, που ήταν η αρχή της πορείας του επαγγελματικού μπάσκετ, έως το σήμερα έχουν αλλάξει πολλά στο Ευρωπαϊκό μπάσκετ, και ένα από αυτά είναι το πιο είναι ο κυρίαρχος σύλλογος στην Ευρώπη. Πολλοί από αυτούς ακόμα παραμένουν στο υψηλό Ευρωπαϊκό επίπεδο και πολλοί άλλοι έχουν εξαφανιστεί από τον ευρωπαϊκό χάρτη. Σήμερα σε αυτό το άρθρο, παρέα με τον Δημήτρη Φωτεινόπουλο, θα αναλύσουμε κάποιους από αυτούς τους «χαμένους» γίγαντες!

– Μπόσνα Σαράγεβο(Βοσνία-Ερζεγοβίνη)
Ο σύλλογος από το Σαράγιεβο μια φορά κατάφερε να συμμετάσχει σε Final-4 και μάλιστα κατέκτησε ολόκληρη την διοργάνωση το 1979! Συγκεκριμένα στο τελικό οι Βόσνιοι κατάφεραν να νικήσουν το τρανό Βαρέζε με σκορ 96-93, στο Παλέ ντε σπορ της Γαλλίας! Πρωταγωνιστής αυτής της υπερπροσπάθειας της Μπόσνα ήταν ο Ζάρκο Βαράγιτς που στον τελικό σημείωσε 47 πόντους! Η Μπόσνα έχει στεφθεί τέσσερις φορές πρωταθλήτρια Βοσνίας, με τελευταία το 2008, και τώρα βρίσκεται στην 2η κατηγορία της Αδριατικής Λίγκας.

– Δυναμό Τυφλίδας(Γεωργία)
Η ομάδα από την Γεωργία έχει το φοβερό ρεκόρ των τριών Final-4 σε τέσσερις συμμετοχές! Συγκεκριμένα τις τρεις πρώτες της συμμετοχές πήγε και στις τρεις στο Final-4, και μάλιστα το 1962 το κατάκτησαν! Συγκεκριμένα στο τελικό νίκησε την Ρεάλ Μαδρίτης με σκορ 90-83 στο Παλτινουάρ ντε Βερνέτ, της Γενέβης. Η Δυναμό Τυφλίδας επίσης μετράει και έναν χαμένο τελικό το 1960 από την Λετονική Ρίγα. Προπονητής όλης αυτής της προσπάθειας ο γίγαντας Οτάρ Κόρκια, που έχει αναγνωριστεί από την FIBA ως ένας από τους 50 καλύτερους παίχτες που έχουν παίξει το άθλημα! Η ομάδα που τώρα ανήκει στον σταρ του NBA, Ζάζα Πατσούλια έχει κατακτήσει 4 πρωταθλήματα Σοβιετικής Ένωσης και 6 πρωταθλήματα Γεωργίας, με τελευταίο το 2018.

– Μπανταλόνα(Ισπανία)
Ένας από τους πιο ιστορικούς συλλόγους της Ισπανίας που κατέχει και ένα φοβερό ρεκόρ μαζί με την Ρεάλ Μαδρίτης ως οι δύο ομάδες του Ισπανικού πρωταθλήματος που δεν έχουν υποβιβαστεί ποτέ! Η Μπανταλόνα έχει συμμετάσχει 8 φορές στην EuroLeague, και δύο στα Final-4. Την δεύτερη συμμετοχή της στα Final-4 της EuroLeague την έκανε το 1994 και που την κατέκτησε! Συγκεκριμένα στα Final-4 του Τελ-Αβίβ είχαμε δύο εμφυλίους! Ο ένας ημιτελικός ανάμεσα στις Μπαρτσελόνα και Μπανταλόνα και ο άλλος ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκός! Στο Ισπανικό εμφύλιο νικήτρια βγήκε η Μπανταλόνα με 79-65, ενώ στον Ελληνικό ο Ολυμπιακός με 76-72! Στο τελικό ανάμεσά τους είδαμε ένα κλειστό και ανταγωνιστικό παιχνίδι με την Μπανταλόνα να νικάει στο τέλος με 59-57! Πρωταγωνιστής αυτής της πορείας ο Ισπανός, γίγαντας(ύψους 2,13) και μελλοντικός παίχτης του Παναθηναϊκού και του Περιστερίου, Φεράν Μαρτίνεζ! Η Ισπανική ομάδα μετράει και μια ήττα σε τελικά το 1992 από την Παρτιζάν Η Μπανταλόνα έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα Ισπανίας 4 φορές, με τελευταία το 1992.

– Βίρτους Μπολόνια(Ιταλία)
Μια από τις ιστορικότερες ομάδες της Ιταλίας και όχι μόνο, με 16 παρουσίες στην EuroLeague, 6 συμμετοχές σε Final-4 και 2 κατακτήσεις! Έχει βγάλει παίχτες όπως ο Τζινόμπιλι, ο Άντερσεν, ο Γιάριτς, ο Σμόνιτς, ο Ρικοντό και άλλοι πολλοί. Συγκεκριμένα το έχει κατακτήσει σε δύο περιπτώσεις το 1998 και το 2001. Το 1998 νίκησε την ΑΕΚ στην Βαρκελώνη, με 58-44, με πρωταγωνιστή τον Ζόραν Σάβιτς. Το 2001 και πάλι σε Ισπανικό έδαφος, αυτή την φορά στην Μαδρίτη, νίκησε την Τάου Κεραμίκα(σημερινή Μπασκόνια) με σκορ 3-2(τότε γινόντουσαν the best of five). Επίσης έχει τρεις χαμένους τελικούς το 1981 από την Μακάμπι Τελ-Αβίβ, το 1999 από την Ζαλγκίρις και το 2002 από τον Παναθηναϊκό. Η Βίρτους έχει κατακτήσει το πρωτάθλημα 15 φορές, με τελευταία το 2001. Αυτή την στιγμή η Βίρτους Μπολόνια έχει ένα αξιόλογο σύνολο με προπονητή τον πρώην του Παναθηναϊκού, Αλεξάντρ Τζόρτζεβιτς και παίχτες όπως ο πρώην του Ολυμπιακού, Μίλος Τεόντοσιτς, ο πρώην της ΑΕΚ, Βινς Χάντερ, ο Στέφαν Μάρκοβιτς και άλλοι.

– Ρίγα ΑΣΚ(Λετονία)
Η ομάδα από την πρωτεύουσα της Λετονίας συμμετείχε στα τέσσερα πρώτα Final-4 στην ιστορία της διοργάνωσης και κατέκτησε και τις τρεις πρώτες! Συγκεκριμένα το κατέκτησε το 1958, 1959 και το 1960. Το 1958 νίκησε σε συνολικό σκορ την Βουλγάρικη Ακαντέμικα με 170-152(86-81,84-71), τότε γινόντουσαν σε διπλοί αγώνες, και στις δύο έδρες τον ομάδων. Το πως πέρασε στον τελικό το 1958, η Ρίγα, ήταν επεισοδιακό. Συγκεκριμένα στο ημιτελικό αντιμετώπιζε την Ρεάλ Μαδρίτης, αλλά η Ισπανική ομάδα αναγκάστηκε να αποχωρήσει γιατί δεν της επιτράπηκε να ταξιδέψει στην Σοβιετική Ένωση. Την επόμενη χρονιά, ο τελικός ήταν πάλι ανάμεσα στην Ρίγα και την Ακαντέμικα, με την Ρίγα να βγαίνει και πάλι νικήτρια με 142-128(79-58,69-67). Το 1960 είχαμε ένα τελικό «εμφύλιο» μεταξύ δύο ομάδων Σοβιετικής Ένωσης, της Ρίγα και της Δυναμό Τυφλίδας, με την Ρίγα να νικάει με 130-113(61-51,69-62). Επίσης την επόμενη χρονιά η Ρίγα έφτασε πάλι στον τελικό, αλλά ηττήθηκε με 148-128(87-62,61-66), από μια άλλη Σοβιετική ομάδα την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Η Ρίγα ΑΣΚ διαλύθηκε το 1997 και ξανά ιδρύθηκε το 2004 για να ξανά διαλυθεί το 2009.

– Γιουκοπλάστικα(Κροατία)
Η Κροατική ομάδα έχει 11 συμμετοχές στην EuroLeague και τέσσερις συμμετοχές σε Final-4 και τρεις κατακτήσεις. Οι τρεις κατακτήσεις ήταν συνεχόμενες και στο διάστημα 1989-1991. Μάλιστα αυτή η ομάδα εκείνου του διαστήματος ήταν η καλύτερη ομάδα στην ιστορία του Ευρωπαϊκού μπάσκετ, με παίχτες όπως ο Ντίνο Ράντζα, ο Τόνι Κούκοτς, ο Βέλαμιρ Περάσοβιτς και άλλοι! Το πρώτο, του 1989, το κατέκτησε νικώντας στον τελικό την Μακάμπι Τελ-Αβίβ με 75-69, στο Μόναχο. Την επόμενη χρονιά νίκησε την Μπαρτσελόνα 72-67, στην Ζαραγόζα. Το 1991, στο Παρίσι, ο τελικός ήταν πάλι Γιουκοπλάστικα εναντίον Μπαρτσελόνα, και η νικήτρια ήταν πάλι η Γιουκοπλάστικα με 70-65. Η Γιουκοπλάσιτκα επίσης έχει και έναν χαμένο τελικό το 1972, από το Βαρέζε. Οι 6 φορές πρωταθλητές Γιουγκολσαβίας και μία φορά πρωταθλητές Κροατίας, το 2003, έχει αλλάξει ονομασία και αποκαλείται ΚΚ Σπλιτ και αγωνίζεται στην 2η κατηγορία της Αδριατικής λίγκας.

– Βαρέζε(Ιταλία)
Έχει συμμετάσχει στην EuroLeague 14 φορές, σε Final-4 11 φορές, ενώ έχει κατακτήσει το τρόπαιο 5 φορές(μόνο Ρεάλ Μαδρίτης, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Παναθηναϊκός και Μακάμπι Τελ-Αβίβ έχουν περισσότερα τρόπαια). Επίσης έχει ένα φοβερό ρεκόρ με παρουσία σε 10 σερί τελικούς! Πρώτη κατάκτηση ήρθε το 1970 στο Σαράγεβο, όπου η Βαρέζε νίκησε με 79-74 την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Δύο χρόνια μετά η Ιταλική ομάδα αντιμετώπισε στον τελικό την Γιουκοπλάστικα, στο Τελ-Αβίβ με 70-69. Το 1973 η Βαρέζε αντιμετώπισε πάλι την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, στην Λιέγη, και νίκησε με 71-66. Το 1975 αντιμετώπισε την Ρεάλ Μαδρίτης στο Άντβερπ και νίκησε με 79-65. Ενώ το 5ο Ευρωπαϊκό ήρθε την επόμενη χρονιά και πάλι με την Ρεαλ Μαδρίτη αντίπαλο με το σκορ να έρχεται 81-74, στην Γενεύη. Η Βαρέζε όπως είπαμε και πριν είχε και 5 χαμένους τελικούς, το 1971 από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, το 1974 από την Ρεάλ Μαδρίτης, το 1977 από την Μακάμπι Τελ-Αβίβ, το 1978 από την Ρεάλ Μαδρίτης και το 1979 από την Μπόσνα Σαράγιεβο.

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα