Connect with us

EDITORIAL

Παναθηναϊκός Blog: Ιδανικός αυτόχειρας…

«Αυτοκτονία» για τον Παναθηναϊκό στο Βελιγράδι, που έχασε ένα δικό του ματς και τώρα μπαίνει σε περιπέτειες για την πρόκριση

Δημοσιεύτηκε

Ψάχνετε τρόπο για να βγάλετε τα μάτια σας; Ρωτήστε το Ρικ Πιτίνο και τους παίχτες του. Οι πρωταθλητές Ελλάδος για άλλη μια φορά έδειξαν αυτοκτονικές τάσεις. Απλά αυτή τη φορά δεν βρέθηκε κάποιος να πάρει την ομάδα στις πλάτες του, με συνέπεια τα εγκεφαλικά να είναι απανωτά για τους φίλους των πρασίνων. Και τώρα; Και τώρα τρέχουμε…

Απέναντι σε έναν Ερυθρό Αστέρα, ο οποίος μάχεται με νύχια και δόντια για την είσοδό του στην προνομιούχο οχτάδα (με τις πιθανότητες να μην είναι υπέρ του), το «Τριφύλλι» απέτυχε να φτάσει σε μία νίκη-μήνυμα πως δεν θα κινδυνεύσει ιδιαίτερα για την πρόκριση. Με το σύνδρομο κατωτερότητας που το χαρακτηρίζει στις αναμετρήσεις εκτός ΟΑΚΑ, κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται άνετος. Ειδικά με το πρόγραμμα- φωτιά που ακολουθεί.

Το χθεσινοβραδινό παιχνίδι κάλλιστα θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο μέρη.Στην πρώτη και την τρίτη περίοδο το momentum ανήκε σε ελληνικά χέρια, ενώ στη δεύτερη και στην τέταρτη σε σερβικά. Δυστυχώς όμως, το παιχνίδι κρίνεται στα τελευταία λεπτά, στα οποία ο Παναθηναϊκός ήταν εκτός τόπου και χρόνου. Χωρίς καμία βοήθεια από τον πάγκο, καθώς ο Ρικ Πιτίνο μοιάζει να έχει έρθει στην Αθήνα αυτή τη φορά χωρίς το μαγικό του ραβδάκι που οδήγησε την περσινή χρονιά την ομάδα στα play off.

Με το Νικ Καλάθη να πραγματοποιεί ένα από τα χειρότερά του παιχνίδια στην ιστορία της διοργάνωσης και τον πολύ καλό στο πρώτο μέρος Ιωάννη Παπαπέτρου να μένει στα αποδυτήρια λόγω τραυματισμού (οι πληροφορίες αναφέρουν πως δύσκολα θα προλάβει το αυριανό ματς με τη Ζενίτ), ο Παναθηναϊκός βρέθηκε με τους δύο καλύτερους παίχτες του εκτός κλίματος αγώνα. Είναι φανερό πια πως όταν οι αντίπαλοι πειράζουν το μυαλό του αρχηγού και τον οδηγούν σε υπερβολικές επιθετικές πρωτοβουλίες, καταστρέφουν το μεγάλο του ατού που δεν είναι άλλο από τη δημιουργία.

Από την άλλη , τα μεγάλα επιθετικά όπλα της ομάδας, βρέθηκαν σε πολύ κακή βραδιά. Τόσο ο Ταϊρίς Ράις όσο και ο Τζίμερ Φριντέτ έμειναν μακριά από τον καλό τους εαυτό, με συνέπεια το επιθετικό ταβάνι του Παναθηναϊκού να παραμείνει στο πολύ χαμηλό όριο των 73 πόντων. Προκαλεί πάντως απορία η εμμονή του Ρικ Πιτίνο στη χρησιμοποίηση του αρνητικού εχθές Νικ Καλάθη, ενώ θα μπορούσε ο Ράις να «τραβήξει κουπί», τόσο επιθετικά όσο και δημιουργικά.

Το μοναδικό ίσως θετικό στοιχείο του χθεσινού «ναυαγίου» δεν είναι άλλο από την εμφάνιση του Νίκου Παππά. Μετά από δύο μήνες στην απομόνωση, ο Έλληνας γκαρντ όχι μόνο πήρε χρόνο συμμετοχής αλλά βρέθηκε και στο αρχικό σχήμα προκαλώντας πολλά προβλήματα στους γηπεδούχους με τις μοναδικές επιθετικές αρετές του. Ας ελπίσουμε πως η χθεσινή συνεισφορά του δεν θα αποδειχθεί πυροτέχνημα.

Δυστυχώς, ο Παναθηναϊκός δεν έχει καθόλου χρόνο για δάκρυα, καθώς ακολουθεί αύριο το βράδυ ο πολύ κρίσιμος αγώνας με τη Ζενίτ στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Το «πρέπει» είναι μεγαλύτερο από πότέ, καθώς πιθανό στραβοπάτημα θα προκαλέσει τριγμούς στο πράσινο οικοδόμημα, τώρα μάλιστα που ξεκινάει ένα σερί πολύ δύσκολων παιχνιδιών εντός και εκτός Ελλάδος.

ΥΓ: Τραγικός ο Παναθηναϊκός, αλλά επικίνδυνοι οι διαιτητές. Επέτρεψαν το «ξύλο» μόνο από τους Σέρβους με συνέπεια το ανεπανάληπτο 20-2 στις βολές την τελευταία περίοδο. Όσο για την τεχνική ποινή στο Ρικ Πιτίνο που κλώτσησε τον πάγκο επειδή η ομάδα του δέχθηκε τρίποντο, no comments…

ΥΓ2: Για να καταλάβετε πόσο κρίσιμο είναι το παιχνίδι με τη Ζενίτ, ρίξτε μια ματιά στο πρόγραμμα των επόμενων αγωνιστικών. Συγκεκριμένα, η ομάδα του Ρικ Πιτίνο θα υποδεχτεί στο ΟΑΚΑ την Μπαρτσελόνα, την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, τη Χίμκι και την Μακάμπι Τελ Αβίβ και θα παίξει εκτός έδρας με τη Ρεάλ Μαδρίτης, τον Ολυμπιακό, τη Φενέρμπαχτσε, την Άλμπα Βερολίνου, την Αναντολού Εφές και την Μπασκόνια.

ΥΓ3: Μ ένα διπλό σε Ισπανία ή Σερβία, οι «πράσινοι» θα ένιωθαν πιο άνετοι όσον αφορά την παρουσία τους στην προνομιούχο οχτάδα. Με τα παιχνίδια που ακολουθούν, πρέπει να κρατήσουν αλώβητο το ΟΑΚΑ και να κάνουν μία-δύο νίκες εκτός προγράμματος για να μην βρεθούν προ εκπλήξεων.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

NBA

Ο Κόμπι Γουάιτ ξυπνάει μνήμες εποχής…Τζόρνταν στο Σικάγο!

Ο ρούκι των Σικάγο Μπουλς βρίσκεται σε «δαιμονισμένη» κατάσταση και ξυπνάει μνήμες από χρυσές εποχές στην «πόλη των ανέμων»!

Δημοσιεύτηκε

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται στην αφάνεια και αναζητούν έναν λόγο αισιοδοξίας, έπειτα από το τέλος εποχής των Ρόουζ και Μπάτλερ. Η «πόλη των ανέμων» πληρώνει τα συνεχόμενα λάθη τόσο των Gar/Pax (front office), όσο και ενός προπονητή που μετατρέπει την ομάδα σε αφορμή για σχολιασμό και ασταμάτητο χιούμορ στα social media.

Οι «ταύροι» σαφώς και δεν είναι η κάκιστη ομάδα που παρουσίασαν την περασμένη σεζόν, όμως συνεχίζουν να έχουν απόσταση «ασφαλείας» από τα πλέι-οφ και το ενδεχόμενο να τους δούμε στην postseason μοιάζει με σενάριο φαντασίας. Παρ’όλα αυτά, υπάρχουν σημάδια αισιοδοξίας που αν τα εκμεταλλευτούν σωστά, μπορούν τα επόμενα χρόνια να κάνουν ξανά αισθητή την παρουσία τους στο ΝΒΑ.

Ένας λόγος για αισιοδοξία είναι και το φετινό draft, Κόμπι Γουάιτ. Ο νεαρός άσος έχει αφήσει από την αρχή της χρονιάς σημάδια του ταλέντου που διαθέτει, όμως πλέον διανύει ένα χρονικό διάστημα στο οποίο βρίσκεται σε «δαιμονισμένη» κατάσταση.

Οι στατιστικές του επιδόσεις στα τελευταία παιχνίδια είναι εκπληκτικές και γίνονται αφορμή για σύγκριση με τον κορυφαίο όλων των εποχών, Μάικλ Τζόρνταν. Στο παιχνίδι με τους Οκλαχόμα Θάντερ, ο ρούκι των Μπουλς σημείωσε 35 πόντους και έγινε ο δεύτερος ρούκι στην ιστορία των «ταύρων» που σημειώνει 30+ πόντους σε τρία συνεχόμενα παιχνίδια στην πρώτη χρονιά καριέρας!

Ο Κόμπι Ουάιτ πέτυχε το ρεκόρ καριέρας του με 35 πόντους στην ήττα των Μπουλς από τους Θάντερ (6/9 τρίποντα, 3/3 βολές) παίζοντας 33 λεπτά από τον πάγκο όπως πάντα.

Είχαν προηγηθεί δύο παιχνίδια με 33 πόντους σε καθένα από αυτά. Με τους Σανς όταν μάλιστα είχε 7/13 τρίποντα σε 34 λεπτά, ενώ τον ίδιο χρόνο έπαιξε κατά των Ουίζαρντς σε νίκη των Μπουλς αυτή τη φορά.

Ο Ουάιτ έχει 12,3 πόντους φέτος και 2,4 ασίστ σε 25 λεπτά μέσο όρο συμμετοχής. Σίγουρα δεν δείχνουν εντυπωσιακά τα νούμερα του και ειδικά στη δημιουργία (υποτίθεται τον επέλεξαν για πόιντ γκαρντ), αλλά με τέτοιες εμφανίσεις κι εφόσον αποκτήσει διάρκεια, οι Μπουλς φαίνεται πως θα βρουν ένα «αστεράκι» για το μέλλον!

Διαβάστε περισσότερα...

Βαγγέλης Κατσιγιάννης

Παναθηναϊκός Blog: «Ναυάγιο» στη Μαδρίτη από τη «μισή» Ρεάλ

Ο Βαγγέλης Κατσιγιάννης «ντεμπουτάρει» στο Jumpshot.gr, γράφοντας για την «πικρή» ήττα του Παναθηναϊκού στη Μαδρίτη από τη Ρεάλ και σχολιάζοντας παράλληλα τις αδυναμίες του «τριφυλλιού» που όπως φαίνεται δεν υπάρχει διάθεση να διορθωθούν.

Δημοσιεύτηκε

Σε ένα εξ ορισμού δύσκολο ματς, σε μια από τις δυσκολότερες έδρες της διοργάνωσης, την wizink arena στη Μαδρίτη, ο Παναθηναϊκός γνώρισε βαριά ήττα από την ελλιπή Ρεάλ Μαδρίτης με 96-78.

Μια ομάδα με τις γνωστές και μη εξαιρετέες αδυναμίες της, με τις σοβαρές ελλείψεις της (οι οποίες δε φαίνεται ότι υπάρχει διάθεση να διορθωθούν) και με τον περιορισμένο αριθμό παιχτών με προσωπικότητα, οι οποίοι θα σηκώσουν την ομάδα στις πλάτες τους στα κρίσιμα σημεία.

Ειδικά με αντιπάλους οι οποίοι έχουν πληρέστερο ρόστερ, υπερδιπλάσιο μπάτζετ και διαιτητικές αποφάσεις οι οποίες όταν χρειαστεί θα είναι εκεί να τείνουν χείρα βοηθείας για αυτούς, ο Παναθηναϊκός δε θα έχει καμία ελπίδα για κάτι αξιοπρεπές και αξιόλογο.

Στο αγωνιστικό κομμάτι εν συντομία, μπορώ να πω ότι ο Παναθηναϊκός, δεν έδειξε καμία διάθεση στην αμυντική προσήλωση, με συνέπεια η Ρεάλ να κάνει πάρτι στη ρακέτα με το θηριώδη Ταβάρες να κυριαρχεί με κάθε τρόπο. Όμως και στην περιφερειακή άμυνα δεν πήρε καλύτερο βαθμό, όπου εκτέθηκε πολλάκις από το Φακούντο Καμπάτσο.

Στη δεύτερη και τρίτη περίοδο,αφού έσφιξε λίγο τα λουριά, με την επιθετική πολυφωνία των παιχτών του και το κρεσέντο εύστοχων τρίποντων, κατάφερε να μένει κοντά στο σκορ, σε απόσταση 3-5 πόντων. Η αρχή του τέταρτου δεκάλεπτου έμελλε να είναι το “κύκνειο άσμα” του στο σημερινό ματς, με το ξέσπασμα του Τομπκινς, όπου με 11 συνεχόμενους πόντους, έδωσε αέρα 15 πόντων στη γηπεδούχο ομάδα και ουσιαστικά τελείωσε το παιχνίδι.

Ακολουθεί πρόγραμμα – Γολγοθάς για το τριφύλλι, που αγωνίζεται την Τρίτη 3/3 στο ΣΕΦ με τον αιώνιο αντίπαλο και την Πέμπτη 5/3 με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας στο ΟΑΚΑ, σε μια από τις τελευταίες διπλές αγωνιστικές της κανονικής διάρκειας της διοργάνωσης. Αναζητά ιδανικά δύο νίκες ώστε να κλειδώσει την πρόκριση στην 8δα και να καπαρώσει την 6η θέση την οποία κατέχει αυτή την στιγμή!

Διαβάστε περισσότερα...

SCOUTING REPORTS

Scouting Report: Ο Ντουάιτ Μπάικς ξέρει πως να εκτελεί τον αντίπαλο (vid)

Το Jumpshot.gr σας προσφέρει ένα εκτενές και αναλυτικό scouting report για τον νέο παίκτη του Ολυμπιακού, Ντουάιτ Μπάικς, που έρχεται να… «φορτώσει» τα αντίπαλα καλάθια.

Δημοσιεύτηκε

Επίθεση: Ο Ντουάιτ Μπάικς είναι ένας παίκτης με πολυδιάστατο ταλέντο στο μπροστά μέρος του παρκέ. Μπορεί να τελειώσει με επιτυχία φάσεις από μακρινή και μέση απόσταση, ενώ δεν θα διστάσει να μπει και βαθιά στην ρακέτα για να τελειώσει με ένα λέυ απ. Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο ατού του, όμως, είναι το παιχνίδι από mid range απόσταση όπου πραγματικά είναι αμαρκάριστος.

Χρησιμοποιεί εξαιρετικά τα σκριν των ψηλών και έχει το μπασκετικό IQ για να εκμεταλλεύεται με κατάλληλο τρόπο την συνεργασία του με αυτούς. Είναι ένας βραχύσωμος, αλλά ταχύτατος παίκτης που θα τρέξει συχνά – πυκνά στο  transition και θα δώσει μεγάλη ταχύτητα στο παιχνίδι της ομάδας του coach Μπαρτζώκα.

Ο Μπακς συνηθίζει να εκτελεί αμέσως μετά από σκριν και είναι ιδιαίτερα εκρηκτικός επιθετικά. Το στοιχείο που αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» του επιθετικά είναι η σκληράδα του καθώς δεν αποτελεί και τον πιο ανθεκτικό παίκτη στις επαφές και στο σκληρό παιχνίδι. Παρόλα αυτά σίγουρα μπορεί να εκτελέσει πολύ καλύτερα και με μεγαλύτερη επιτυχία και φαντασία από τα ήδη παρόντα γκαρντ του «ερυθρόλευκου» ρόστερ, ενώ όταν βρίσκεται στο παρκέ η μπάλα είναι βέβαιο πως θα περνά μόνιμα από τα χέρια του.

Κρατήστε και το παρακάτω στοιχείο. Όλα τα παραπάνω θα τα δούμε κυρίως όταν παίρνει δεξιό διάδρομο, αφού από αριστερά το παιχνίδι του δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη φαντασία και είναι σχεδόν ακίνδυνος.

Άμυνα: Αμυντικά, παρότι το ύψος του δεν τον βοηθά ιδιαίτερα, η ταχύτητα και οι καλές τοποθετήσεις του τον καθιστούν ένα αρκετά καλό αμυντικό ίσως και ανώτερο του μέσου όρου. Είναι χαρακτηριστικό πως μέχρι τώρα στην οκταετή καριέρα του μετρά μέσο όρο 2 κλεψίματα ανά αγώνα.

Είναι αρκετά έξυπνος αμυντικός, ξέρει να τοποθετεί καλά τα χέρια του και να πιέζει πάνω στην μπάλα. Γενικά, δεν αποτελεί τον αμυντικό εξολωθρευτή αλλά σίγουρα δεν θα αποτελέσει και τρύπα για την άμυνα του Ολυμπιακού, δεδομένου ότι θα προφυλαχθεί και δεν θα μαρκάρει πολύ ψηλότερους και δυνατότερους του παίκτες.

Μπορεί επίσης να βοηθήσει σε καταστάσεις full court pressure, ενώ διαβάσμα σε ικανοποιητικό βαθμό την αντίπαλη επίθεση.

Δημιουργία και Ριμπάουντ: Ο 30χρονος combo guard μπορεί να είναι ένα κλασσικό παράδειγμα scorer αλλά είναι εξίσου καλός και στο δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδιού. Παρά το γεγονός ότι του αρέσει να εκτελεί γρήγορα και να παίρνει προσωπικές προσπάθειες μετά από σκριν, δεν είναι εγωιστής και μοιράζει αρκετές μπάλες στους συμπαίκτες του.

Οι μέσοι όροι του στις ασσίστ άλλωστε στην καριέρα του φανερώνουν και με το παραπάνω το γεγονός αυτό, αφού μοιράζει κάτι παραπάνω από 5 ασίστ ανά αγώνα (5.17 συγκεκριμένα με κορυφαία επίδοση την περσινή του στην CBA 6.5).

Στον τομέα των ριμπάουντ οι εξαιρετικές αμυντικές τοποθετήσεις του και τα δυνατά του χέρια τον βοηθούν να υπερκαλύπτει το υψομετρικό του ελλάτωμα. Ξέρει πως να τρυπώνει κάτω από την ρακέτα και να μαζεύει σκουπίδια και θα μπορέσει να μαζεύει σταθερά πάνω από 3 ριμπαόυντ ανά αγώνα με τους μέσους όρους του να βρίσκονται περίπου στα 5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι (4.9 στην οκταετή επαγγελματική θητεία του).

Τι μας αρέσει:

+Ταχύς και Εκρηκτικός

+Σιγουριά στο κατέβασμα της μπάλας

+Άμεση εκτέλεση από μέση απόσταση

+Transition παιχνίδι και δυεισδύσεις

+Αξιόλογο τρίποντο

+Καλός δημιουργός που αξιοποιεί τους ψηλούς της ομάδας

+Συνεπής αμυντικός με καλές τοποθετήσεις

+Ευφυής

+Σταθερός ριμπάουντερ με πάνω από 3 ανά παιχνίδι

Τα ερωτηματικά:

-Μικρός σε δέμας (1.91) ίσως αντιμετωπίσει προβλήματα με τα ψηλά γκαρντ της Euroleague

-Από το 2015 αγωνίζεται στην Κίνα και απουσιάζει από τα ανταγωνιστικά πρωταθλήματα

-Χρόνος προσαρμογής στις ανάγκες του Μπαρτζώκα

-Δυσκολία αφομίωσης τέτοιου είδους παικτών, που θέλουν πολύ την μπάλα στα χέρια τους, στην μέση της σεζόν

-Καλείται να καλύψει ο ίδιος σε μεγάλο βαθμό το κενό του Σπανούλη

Σχόλιο: Είναι ξεκάθαρο ότι μετά την απόκτηση του Μακίσικ ο Μπαρτζώκας έψαξε και βρήκε στο πρόσωπο του Μπάικς έναν ακόμη παίκτη που διαθέτει επιθετικό πλουραλισμό και τρέχει καλά το γήπεδο. Φαίνεται πως ο Ολυμπιακός επιθυμεί να πάει το παιχνίδι του σε πιο γρήγορο τέμπο και πιο έντονο ρυθμό, στοιχεία που αποτελούν το Α και το Ω για τις ομάδες που φτιάχνει ο Μπαρτζώκας.

Ο Μπάικς υπέγραψε στον Ολυμπιακό ώστε να αποτελέσει τον άνθρωπο που θα βάζει εύκολα την μπάλα στο καλάθι, θα βγαίνει μπροστά όταν το παιχνίδι κρίνεται και θα σκοράρει σταθερά πάνω από 10 πόντους σε κάθε παιχνίδι. Αν καταφέρει να προσαρμοστεί άμεσα στις ανάγκες της Euroleague θεωρώ πως η παρουσία του στον Ολυμπιακό θα κριθεί άκρως επιτυχημένη.

Διαβάστε περισσότερα...

Στέφανος Τάτσιος

Ολυμπιακός Blog: Αν και «μισός» έμεινε ζωντανός με τόπο στα… νιάτα και άμυνα!

Σε μία βραδιά που όλα προμήνυαν δύσκολα και την ήττα από την Βιλερμπάν να φαντάζει πιθανό ενδεχόμενο, ο Ολυμπιακός του Γιώργου Μπαρτζώκα κατάφερε να πανηγυρίσει μία μεγάλη σημασίας νίκη με 77-68 στο ΣΕΦ. Η άμυνα που μετατρέπεται σε «όπλο», ο ελληνικός κορμός που «χτίζεται» ξανά και η συνέχεια με απουσίες, ban και πρόγραμμα.

Δημοσιεύτηκε

Πριν το πρώτο τζάμπολ στο ΣΕΦ και με γνωστές τις απουσίες του Ολυμπιακού και πως από την δεκάδα που παρατάχθηκε οι 8 μόνο είναι 100% έτοιμοι να αγωνιστούν, θεωρούσα πως εύκολα ή δύσκολα η νίκη θα επιτευχθεί.

 Αλλά πως γίνεται όταν μία ομάδα χάνει τον καλύτερο ψηλό και παίκτη της στην διάρκεια ενός ματς και σε συνδυασμό μαζί με άλλες 5 απουσίες, να κερδίζει ακόμα πιο άνετα έναν ανταγωνιστικό, αλλά χωρίς ιδιαίτερη ποιότητα αντίπαλο;

Δεν είναι η καρδιά και η ψυχή που μπορεί να πουν πολλοί, ούτε το μέταλλο και η βαριά ευρωπαϊκή φανέλα του Ολυμπιακού. Είναι το εξαιρετικό προπονητικό πλάνο ακόμα και με κυριολεκτικά μισή ομάδα , η συγκέντρωση και η τρομερή άμυνα που έφεραν αυτή την νίκη κόντρα στην Βιλερμπάν.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας αν και έχει αναλάβει μία ομάδα με «χίλιες πληγές» οι οποίες αντί να κλείνουν σιγά-σιγά ανοίγουν όλο και περισσότερο, δεν φοβάται, έχει σχέδιο το οποίο εφαρμόζεται κάθε εβδομάδα και αυτό είναι που κρατάει ζωντανό τον Ολυμπιακό.

Ακόμα και στις δύσκολες βραδιές που έρχονται τις επόμενες εβδομάδες, το μόνο δεδομένο είναι πως ο Έλληνας κόουτς θα παρουσιάζει έναν Ολυμπιακό ο οποίος θα είναι σοβαρός και συγκεντρωμένος ακόμα και όταν χάνει. Αυτή είναι μία σημαντικότατη παρακαταθήκη για την νέα χρονιά…

Λίγα λόγια για το ματς

Αν εξαιρεθεί η πρώτη περίοδος όπου η ομάδα δέχθηκε 21 πόντους, επειδή η Βιλερμπάν ήταν ιδιαίτερα εύστοχη (21-20 σκορ) μέσα από την ρακέτα και είχε και 2/5  τρίποντα, ο Ολυμπιακός χάρη στην άμυνα του κυριάρχησε πλήρως.

Ευτυχώς ο «σοκαριστικός» τραυματισμός του Μιλουτίνοφ που ευτυχώς δεν δείχνει να είναι τελικά τόσο σοβαρός, δεν αποσυντόνισε τους «ερυθρόλευκους» οι οποίοι από εκεί και μετά έπαιξαν ακόμα καλύτερα και πήγαν προηγούμενοι στα αποδυτήρια με 43-33 και συνολικό επιμέρους σκορ 23-12!

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν ισορροπημένο επιθετικά, αφού οι δύο ομάδες είχαν προτεραιότητα την άμυνα τους και αυτό βοήθησε τον Ολυμπιακό να διατηρήσει το διψήφιο προβάδισμα του σχετικά εύκολα και στο φινάλε με τον κόσμο να αποθεώνει παίκτες και προπονητές πανηγύρισε την μεγάλη νίκη με 77-68.

Ακόμα και χθες να μην ερχόταν η νίκη, ο κόσμος θα χειροκροτούσε την προσπάθεια, την συγκέντρωση, τους ξεκάθαρους ρόλους. Ο Ολυμπιακός ήταν ομάδα και για αυτό κέρδισε την Βιλερμπάν.

Πλέον με ρεκόρ 11-14 παρότι βρίσκεται μέσα στην οκτάδα σε τετραπλή ισοβαθμία, το απίστευτα απαιτητικό και δύσκολο πρόγραμμα και τα τεράστια προβλήματα αποτελούν κατασταλτικούς παράγοντες στην προσπάθεια πρόκρισης στα playoffs.

Άμυνα, άμυνα, ΑΜΥΝΑ…!

Οι 77 πόντοι που πέτυχε κόντρα στην Βιλερμπάν ο Ολυμπιακός στο ΣΕΦ με μισή ομάδα μπορεί να αποτελούν καλή επίδοση δεδομένων των συνθηκών, αλλά στο επίπεδο της Ευρωλίγκα δεν είναι αρκετοί για να έχεις μία σίγουρη νίκη στα χέρια σου.

Η άμυνα ήταν αυτή που χάρισε το θετικό αποτέλεσμα στην ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, αυτή η απροσπέλαστη άμυνα που έκανε τους Γάλλους να «υποφέρουν» στο παρκέ του ΣΕΦ για τρία δεκάλεπτα.

Όταν ο αντίπαλος σου τελειώνει ένα ματς με 20/44 δίποντα, 7/24 τρίποντα, 13 ασίστ, 15 λάθη και με 0 μπλοκ πώς να μην κερδίσεις ακόμα και να η επίθεση σου δεν είναι σε καλή μέρα.

Αυτή η άμυνα αν συνεχίσει να παρουσιάζεται στο παρκέ και στα επόμενα ματς, ίσως κρατήσει «ζωντανή» την ομάδα ακόμα και αν λείπει η ποιότητα στην επίθεση. Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα μόνο η αμυντική λειτουργία μπορεί να δώσει νόημα στην σεζόν της ομάδας του κόουτς Μπαρτζώκα…

Τόπο στα… ελληνικά νιάτα!

Αν υπάρχει ένα θετικό σε όλες αυτές τις δυσκολίες που περνάει ο Ολυμπιακός με τις απουσίες και τους τραυματισμούς, είναι πως παίρνουν σημαντικό χρόνο συμμετοχής και αναδεικνύονται παιδιά τα οποία μπορούν να προσφέρουν σημαντικά στο παρόν, αλλά και στο μέλλον του συλλόγου.

Φυσικά αναφερόμαστε στους Νικολαϊδη, Βεζένκοφ, Ποκουσέφσκι και Κόνιαρη που όλοι δείχνουν να έχουν βρει τον ρόλο τους στην ομάδα, αυτή την στιγμή που όλα δείχνουν δύσκολα.

Ο νεαρός γκαρντ είχε 6 πόντους, 4 κλεψίματα, 5 ριμπάουντ και 4 κερδισμένα φάουλ κόντρα στην Βιλερμπάν, ενώ ο Βεζένκοφ με 15 πόντους και 6 ριμπάουντ ήταν και πάλι απολαυστικός ως φόργουορντ στις θέσεις «3» και «4».

Ο Κόνιαρης αν και βρέθηκε σε κακή βραδιά επιθετικά (4 πόντους) έπαιξε εξαιρετική άμυνα (2 κλεψίματα) και βοήθησε και στην οργάνωση του παιχνιδιού και στο κατέβασμα της μπάλας.

Τέλος ο Ποκουσέφσκι αν και έπαιξε μόλις 1:49 λόγω του ότι δεν ήταν έτοιμος, έδειξε ότι το μέλλον του ανήκει αφού κάνει τα απλά πράγματα στο παρκέ ολόσωστα.

Αν προσθέσετε σε αυτούς τους παίκτες τους Παπανικολάου, Χαραλαμπόπουλο, Λαρεντζάκη τότε θα καταλάβει ο καθένας πως ο Ολυμπιακός σιγά σιγά αρχίζει και «χτίζει» πάλι το δυνατό του στοιχείο που ήταν ανέκαθεν ο ελληνικός κορμός.

Με την συμβολή φυσικά των έμπειρων Σπανούλη και Πρίντεζη και με την παρουσία ποιοτικών ξένων ο Ολυμπιακός μπορεί όχι σε μακρινό χρονικό διάστημα αλλά πολύ σύντομα, να θυμίζει την ομάδα που θαύμασε όλη η Ευρώπη και έκανε περήφανο τον κόσμο της.

Από εδώ και πέρα υπομονή και λύσεις…!

Με ρεκόρ 11-14 αυτή την στιγμή ο Ολυμπιακός των χιλιάδων προβλημάτων, βρίσκεται στην 8η θέση της κατάταξης της Ευρωλίγκα σε ισοβαθμία με τις Χίμκι, Μιλάνο και Φενέρ, αλλά διαθέτει το πιο δύσκολο πρόγραμμα μέχρι το φινάλε της σεζόν.

Αναλυτικά: 27/2 εκτός με Μακάμπι, 3/3 στο ΣΕΦ με Παναθηναϊκό, 6/3 στην Τουρκία με Εφές, 12/3 στην Ιταλία με Μιλάνο, 20 και 24/3 στο ΣΕΦ με Ρεάλ και Ερυθρό Αστέρα, 27/3 στην Μόσχα με Χίμκι, 2/4 με Φενέρ επίσης στην Τουρκία και 9/4 με Μπαρτσελόνα στο Φάληρο για την τελευταία αγωνιστική.

Όπως καταλαβαίνει κανείς με τις απουσίες των Σπανούλη και Χαραλαμπόπουλου, τον τραυματισμό του Μιλουτίνοφ και την άγνωστη ημερομηνία για το ντεμπούτο των Μπάικς-ΜακΚίσικ τα πράγματα είναι απίστευτα δύσκολά.

Για να έχει ελπίδες πρόκρισης ο Ολυμπιακός θα πρέπει στα επόμενα ματς να πετύχει τουλάχιστον 4 με 5 νίκες, ώστε να καταφέρει ως όγδοος να προκριθεί στα playoffs. Αν τα καταφέρει θα μιλάμε για… θαύμα και επειδή θαύμα σπάνια συμβαίνουν, στόχος της ομάδας πρέπει να είναι το ανταγωνιστικό πρόσωπο, οι καλές εμφανίσεις και να μείνει «ζωντανός» για όσο περισσότερο χρονικό διάστημα γίνεται.

Πάμε και στα αγωνιστικά, λογικά όπως όλα δείχνουν Μπαίκς και ΜακΚίσικ θα αγωνιστούν κόντρα στην Μακάμπι αφού το αργότερα μετά το Σαββατοκύριακο θα έχει αρθεί το ban από την Ευρωλίγκα, με την συνάντηση Αγγελόπουλων-Μπερτομέου να είναι καθοριστική σε αυτό το κομμάτι και με τις σχέσεις των δύο πλευρών να εξομαλύνονται.

Επίσης Πολ και Ρούμπιτ θα αγωνιστούν όπως όλα δείχνουν στο Τελ Αβίβ, ενώ το μεγάλο ερωτηματικό ακούει στο όνομα Μιλουτίνοφ ο οποίος το πιο πιθανό είναι να επιστρέψει κόντρα στον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ πριν μία ακόμα «διαβολοβδομάδα».

Έτσι όπως είναι η κατάσταση στην ομάδα αγωνιστικά και βαθμολογικά, όλοι πρέπει να κάνουν υπομονή και να πηγαίνουν βήμα-βήμα μέχρι το φινάλε της σεζόν. Αν ο Ολυμπιακός είναι επιτέλους υγιής και βρεθεί γρήγορα χημεία με τους νέους παίκτες, τότε θα έχει κάποιες πιθανότητες παρουσίας στα playoffs.

Ακόμα όμως και αν αποκλειστεί η ομάδα που είναι το πιο πιθανό σενάριο, τότε πρέπει να η ηρεμία να παραμείνει στο λιμάνι όπως και τα χαμόγελα που επέστρεψαν μαζί με τον Γιώργο Μπαρτζώκα. Ο Ολυμπιακός αποπνέει επιτέλους υγεία ως οργανισμός στο παρκέ και αυτό είναι πολύ σημαντικό για το παρόν και το μέλλον…

Υ.Γ. Το μόνο που δεν πρέπει να γίνει με τον Αλέξανδρο Νικολαϊδη είναι να χάσει το φόκους του που πρέπει να είναι η δουλειά στο παρκέ. Έχει όλο το μέλλον μπροστά του και ο Ολυμπιακός έχει «χτυπήσει φλέβα χρυσού».

Υ.Γ. 2) Ο Γιώργος Μπαρτζώκας ένα από τα πολλά που έχει καταφέρει τόσο σύντομα, είναι πως πείθει τους παίκτες της ομάδας να παίξουν για αυτόν και για την φανέλα που φοράνε. Τέτοιο πάθος είχαμε καιρό να δούμε.

Υ.Γ. 3) Πόσο πιο καλά θα ήταν τα πράγματα αν ο Έλληνας κόουτς είχε έρθει νωρίτερα μέσα στην χρονιά; Πολύ καλύτερα, αλλά με το αν δεν γράφεται ιστορία…

Υ.Γ. 4) Λίγα λόγια για τους Μπάικς και ΜακΚίσικ. Είναι και οι δύο παίκτες που λείπουν από το ρόστερ και θα ανεβάσουν την ποιότητα της περιφέρειας σε αρκετά σημαντικό βαθμό. Αθλητικότητα, άμυνα, drive και αρκετά καλό σουτ θα προσφέρουν, απλά το θέμα είναι η ταχύτητα στην προσαρμογή τους.

Υ.Γ. 5) Ο Κώστας Παπανικολάου με τον Σπανούλη εκτός δράσης και με τον Πρίντεζη σε κακή κατάσταση βγαίνει και πάλι μπροστά και προσφέρει σε όλους τους τομείς. Είναι ένας από τους ηγέτες της ομάδας, απλά πρέπει να επιδείξει επιτέλους σταθερότητα.

Υ.Γ. 6) Η εκτίμηση μας είναι πως ο Ολυμπιακός βάση προγράμματος και προβλημάτων δεν θα προκριθεί στα playoffs, αλλά επειδή η φετινή Ευρωλίγκα είναι «ανοιχτή» και… τρελή ας περιμένουμε μέχρι την επόμενη «διαβολοβδομάδα» και βλέπουμε.

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Τελικά μήπως είναι χρήσιμη η Α2;

Ο κόουτς Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει την απόδοση του νεαρού Αλέξανδρου Νικολαΐδη και τονίζει πόσο σημαντικό θα ήταν να ακολουθήσουν οι ομάδες μας το παράδειγμα των μεγάλων ομάδων της Ισπανίας!

Δημοσιεύτηκε


Αρκετοί ήταν αυτοί που έπεσαν να φάνε τον Ολυμπιακό για την επιλογή του να πέσει στην δεύτερη τη τάξη διοργάνωση την φετινή χρονιά, κυρίως για το τρόπο(μέχρι_τέλους) με την οποία αυτή προήλθε. Ωστόσο τα οφέλη αυτής της κίνησης καρποφόρησαν στο χθεσινό παιχνίδι βλέποντας δύο παιδιά(starters της φετινής ομάδας της Α2) να παίζουν επάξια κόντρα στη Γαλλική Βιλερμπάν.

Σίγουρα κανείς δεν εκτιμάει να βλέπει τον Ολυμπιακό στην Α2, ωστόσο και ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ θα μπορούσαν να διαθέτουν θυγατρικές ομάδες που θα αγωνίζονταν νομίμως στις χαμηλότερες κατηγορίες. Ο Προμηθέας Πατρών ας πούμε αγωνίζεται καθαρά με το εφηβικό του στην Α1 ΕΣΚΑΗ και παιδιά όπως ο Μαντζούκας, ο Καφέζας, ο Μπαζίνας και ο Κουρουπάκης είναι ενεργοί αθλητές στη κατηγορία αυτή εδώ και μια τριετία. Παιδιά που πλέον παίρνουν χρόνο στην Α1 εθνική κατηγορία!

Σίγουρα η Α1 ΕΣΚΑΗ δεν είναι το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα, αλλά οι νεαροί αθλητές κοντράρονται σωματικά και πνευματικά με έμπειρους αθλητές, συνηθίζουν τις επαφές και παίρνουν χρήσιμες εμπειρίες για την μπασκετική ζωή τους.

Στην Ισπανία ομάδες όπως η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα διαθέτουν θυγατρικές όπου «ψήνουν» τους νέους αθλητές τους και αυτοί μπαίνουν ομαλά στη πρώτη ομάδα, χωρίς τη πίεση να πετύχουν.

Ο φετινός Ολυμπιακός της Α2 απαρτίζεται από τους Νικολαϊδη(2002), Κολοβέρο(2002), Αρσενόπουλο(2000), Χρηστίδη(1998) και μοναδικό ξένό τον 19χρονο Ποκουσέφσκι(2001), όταν άλλες ομάδες έχουν επενδύσει τα μεγαλύτερα συμβόλαια τους σε έμπειρους ξένους αθλητές για να τους διατηρήσουν ή να τους ανεβάσουν στην κατηγορία.

Απέναντι σε εφήβους η διαφορά δεν θα φανεί, ακριβώς επειδή οι νέοι φοβούνται την επαφή γι’ αυτό όταν έρχεται η ώρα να κοντραριστούν με άντρες «τρακάρουν» ή κόβουν ταχύτητα, ή δεν μπορούν να φανερώσουν τις πραγματικές τους δυνατότητες. Άρα η φετινή εμπειρία της Α2 θα αποδειχθεί χρυσή για τους νέους παίκτες του Ολυμπιακού, όπως φάνηκε και στη χθεσινή αναμέτρηση, όπου ο νεαρός Αλέξανδρος Νικολαΐδης μπήκε μέσα μασώντας σίδερα παίζοντας την ίδια και πιο πιεστική άμυνα που έχει συνηθίσει, έτρεξε στον αιφνιδιασμό, πίεσε αντιπάλους όπως ο πολύπειρος Antoine Diot κλπ.

Τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε η απαίτηση οι νέοι να ΠΡΕΠΕΙ να παίζουν στην Α1. Όσοι όμως γνωρίζουν το άθλημα, ξέρουν ότι δεν είναι εύκολη η ένταξη ενός νέου(τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα και την ραγδαία αλλαγή ταχύτητας της καλαθοσφαίρισης) από το εφηβικό πρωτάθλημα και τις προπονήσεις με το αντρικό, αμέσως κόντρα σε Αμερικανούς ή έμπειρους Έλληνες αθλητές.

Είναι δεδομένο ότι ο νέος θα φοβηθεί αν δεν έχει την απαραίτητη εμπειρία. Και δεν είμαστε δέκα χρόνια πίσω με χαμηλότερες ταχύτητες, όπου οι αθλητές με τσαγανό, πείσμα, θέληση και φυσικά μυαλό μπορούσαν να πάρουν χρόνο συμμετοχής.

Όταν θα πρέπει να μπεις και να μαρκάρεις το Καλάθη ή το Σπανούλη ή ακόμη και τον Κιθ Λάνγκφορντ. Οι διαφορές είναι τεράστιες και η πίεση του νεαρού αθλητή για διάκριση χαλάει το μυαλό και το στόχο του.
Είναι σημαντικό όσες ομάδες έχουν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν θυγατρικές σε οποιαδήποτε κατηγορία και μόνο τότε θα μπορέσουμε να ελπίζουμε στη δημιουργία νέων Ελλήνων αθλητών, χωρίς να τους καίμε με τη πρώτη στραβή και δίνοντας τους ευκαιρίες να αναδείξουν το ταλέντο τους.

Η Γαλλική Βιλερμπάν πάντως προετοιμάζει εδώ και χρόνια τον Theo Maledon(2001) ως βασικό PG σε Eurocup/Euroleague, έχοντας δώσει πολύ χρόνο και στον Mat Strazel(2002) που μέτρησε και 14 πόντους απέναντι στο Παναθηναϊκό!

Διαβάστε περισσότερα...

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Οι ξένοι έχουν «φάει» τον χρόνο των Ελλήνων, τίς πταίει;

Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος μέσω του προσωπικού του blog στο «JS», γράφει τον χρόνο που παίρνουν ξένοι παίκτες στη Basket League αλλά και τη δουλειά που πρέπει να ρίξουν τα ελληνόπουλα για να διεκδικήσουν το χρόνο του.

Δημοσιεύτηκε

Εδώ και αρκετές εβδομάδες υπάρχει μια μεγάλη «λαίλαπα» από άρθρα και σχόλια για τον μειωμένο χρόνο των Ελλήνων στο εθνικό μας πρωτάθλημα. Στη θέση των γηγενών παίζουν ξένοι, με συνέπεια αρκετοί Έλληνες ταλαντούχοι αθλητές να μένουν στη σκιά των Αμερικανών.

Η παραπάνω διαπίστωση, ισχύει εκατό τοις εκατό. Πράγματι, το φετινό πρωτάθλημα έχει γίνει περισσότερο των «ξένων» παρά των Ελλήνων. Αρκετοί προπονητές και αρκετοί σύλλογοι εμπιστεύονται ξένους και πολλές φορές αμφιβόλου ποιότητας και αξίας για να πρωταγωνιστήσουν στο ρόστερ τους.

Το φαινόμενο συναντάται περισσότερο στις ομάδες που παλεύουν κάθε χρόνο για τη σωτηρία τους. Καθημερινά φτάνουν στα γραφεία των ΚΑΕ δεκάδες προτάσεις από μάνατζερ για παίκτες. Το ποιος αποφασίζει να αποκτηθούν, είναι άλλη λυπηρή ιστορία, την οποία θα την αναλύσουμε εν καιρώ.

Αυτοί οι ξένοι λοιπόν, είτε είναι Αμερικανοί είτε από οποιαδήποτε άλλη χώρα του πλανήτη, «παίρνουν» χρόνο από τους Έλληνες. Αυτό είναι το μόνο που «πρεσβεύει» η κοινή μπασκετική γνώμη και αυτό πάνω – κάτω ισχύει.

Μπορούμε να βρούμε δικαιολογίες και πολλά άλλα, ωστόσο η πραγματικότητα διαφέρει από αυτό που πιστεύει ο κόσμος. Έχουμε φτάσει στο 2020. Πλέον, όλοι έχουν τα ερεθίσματα, τα μέσα, τις ανέσεις αλλά ακόμη και την όρεξη να δουλέψουν και να εξελιχθούν. Ελάχιστοι, όμως, είναι εκείνοι που πραγματικά παλεύουν καθημερινά για την ατομική τους βελτίωση.

Είναι αρκετοί αυτοί που αγωνίζονται στη μεγάλη κατηγορία, έχοντας απλά μια θέση στο ρόστερ. Είναι ακόμη περισσότεροι αυτοί που πίστευαν πως θεωρούνται το «next big thing» του Ελληνικού μπάσκετ και παρόλα αυτά έμειναν στάσιμοι. Σίγουρα δε τους αδίκησε το σύστημα. Γιατί πέρασαν πολλοί προπονητές από πάνω τους, Έλληνες, ξένοι και παρόλα αυτά, η θέση τους στον πάγκο ή στην εξέδρα, έγραφε το όνομα τους.

Είναι εκείνοι που ήθελαν να αγωνίζονται και πήγαιναν ακόμη και καθυστερημένοι τις περισσότερες φορές στις ατομικές τους προπονήσεις. Είναι οι ίδιοι που καθυστερούσαν να πάνε στην προπόνηση της ομάδας τους. Το μότο «δεν έχω χρήματα για ατομικές» δεν υπάρχει. Όποιος θέλει να δουλέψει, θα βρει τον τρόπο. Θα πάει σε ένα ανοιχτό. Θα βγει στο πεζοδρόμιο τους σπιτιού του με μια μπάλα και θα κάνει ντρίπλες. Θα πάει στο πάρκο και θα κάνει γύρους για να βελτιώσει την αντοχή του. Τρόποι υπάρχουν, αρκεί να το θέλεις.

Βεβαίως και υπάρχουν εξαιρέσεις. Παίκτες που πράγματι θα έπρεπε να παίζουν και δεν παίζουν, όμως είναι αρκετοί αυτοί που θεωρούνται «ταλέντα» και το μόνο ταλέντο που έχουν είναι να ανεβάζουν φωτογραφίες από προπονήσεις, από το γυμναστήριο στο Instagram.

Διαβάστε περισσότερα...

ΚΥΠΕΛΛΟ

Πιάσαμε πάτο,ώρα για άνοδο

Ένας τελικός που είχε πολύ σασπένς, αλλά δεν ήταν απολαυστικός. Όχι για το θέαμα και την ποιότητά του, αλλά για το γεγονός πως ακόμα μία φορά διεξήχθη απόντος φιλάθλων. Γράφει ο Λευτέρης Τραϊκόγλου.

Δημοσιεύτηκε

H AEK προσπαθεί να γίνει η τρίτη δύναμη του Ελληνικού μπάσκετ, όσο ταυτόχρονα γεμίζει την τροπαιοθήκη της. Ο Προμηθέας χτίζει ένα πολύ όμορφο project, το οποίο εκπροσωπεί επάξια το Ελληνικό μπάσκετ στο Eurocup και η Πάτρα δικαίως το έχει «αγκαλιάσει». Το Περιστέρι επίσης διανύει μία πολύ καλή χρονιά και μαζί με την ΑΕΚ βρίσκεται ακόμα στο Champions League της FIBA.

Δεν το πάω στο μπασκετικό. Απλά προσπαθώ να καταγράψω με πρόχειρο τρόπο το γεγονός πως οι μικρότερες ομάδες ανεβαίνουν επίπεδο και το ενδιαφέρον στο Ελληνικό πρωτάθλημα αυξάνεται συνεχώς. Δεν θα θίξω το θέμα του Ολυμπιακού και της έχθρας των δύο «αιώνιων», η οποία έκανε μαντάρα το πρωτάθλημα, και θα σταθώ στο γεγονός που προανέφερα. Ότι το Ελληνικό πρωτάθλημα προσπαθεί να διαφημίσει έναν ανερχόμενο ανταγωνισμό και η αλήθεια είναι ότι με χαροποιεί αυτό το γεγονός. Τι να το κάνεις όμως όταν αυτό συμβαίνει σε άδεια γήπεδα;

Δε λέω, η εικόνα με τους μαθητές και τα παιδιά στις κερκίδες είναι όμορφη. Ναι, είναι ωραίο να βλέπεις αυτά τα παιδιά να αποκτούν αμιγώς μπασκετική παιδεία από τα άνθη της ηλικίας τους. Η εικόνα όμως αυτή γίνεται αυτομάτως άσχημη, όταν κάνεις τον συνειρμό πως το γήπεδο γέμισε με παιδιά επειδή η πολιτεία είναι ανίκανη να διοργανώσει έναν τελικό. Είναι άσχημο όταν σκέφτεσαι πως το γήπεδο του τελικού γέμισε με παιδιά γιατί κάπως έπρεπε να διεξαχθεί ο τελικός με κόσμο, χωρίς να συμβεί το παραμικρό επεισόδιο.

Αν κοιτάξουμε πίσω στο παρελθόν θα θυμηθούμε ότι αρκετές χρονιές ο τελικός κυπέλλου ήταν ανάμεσα σε ομάδες με τον μεγαλύτερο όγκο φιλάθλων στην χώρα και με την έχθρα να ήταν μεγάλη. Άλλες φορές συνέβαιναν επεισόδια, άλλες όχι. Όμως πάντα ο τελικός όχι μόνο διεξαγόταν κανονικά, αλλά μοστραριζόταν στα πρώτα θέματα της διεθνούς μπασκετικής ειδησεογραφίας. Στην Ελλάδα του 2020 όμως, αντί να είχε βρεθεί η λύση του προβλήματος και να μην συνέβαινε το παραμικρό, κάναμε στην άκρη το πρόβλημα αφήνοντάς το άλυτο.

Είναι γνωστός πλέον ο τρόπος με τον οποίο οι Ισπανοί διεξάγουν την τελική φάση του copa del rey. Οχτώ ομάδες στο ίδιο γήπεδο και οι φίλαθλοι των ομάδων ανακατεμένοι στις κερκίδες. Όχι, δεν λέω ότι ονειρεύομαι μια μέρα να συμβεί και στην χώρα μας τέτοια διοργάνωση. Όμως το φέρνω ως παράδειγμα για την άνεση με την οποία όχι μόνο διεξάγουν μια τέτοια διοργάνωση, αλλά το καταφέρνουν και σε επίπεδο που κάνει το copa del rey να θυμίζει Final-Four Ευρωλίγκας και Eurocup!

Ας δεχτώ ότι η Ισπανία σε αυτό τον τομέα είναι μία κατηγορία μόνη της. Πάμε στα πιο κοντινά μας. Αν η δική μας κοινωνία είναι φανατισμένη μία φορά, η Τουρκία είναι δέκα. Μια κοινωνία που στο σύνολο της ξεχειλίζει από φανατισμό, από οργή και από ακραίες ιδεολογίες και αντιλήψεις. Πως γίνεται όμως ακόμα και οι Τούρκοι (που τους έχουμε κολλήσει την ρετσινιά των τριτοκοσμικών ανθρώπων) να διεξάγουν την τελική φάση του κυπέλλου σε ένα γήπεδο με παρουσία κοινού από κάθε ομάδα; Και φυσικά,πως γίνεται να μην συμβαίνει το παραμικρό;

Το πρόβλημα δεν το δημιουργεί η πλειοψηφία, αλλά η μειοψηφία των φιλάθλων. Αυτών που πολλές φορές εισβάλλουν σε ένα γήπεδο χωρίς εισητήρια. Αυτών που έχουν διακόψει άπειρους αγώνες με ρίψεις αντικειμένων. Αυτών που ουκ ολίγες φορές έχουν επιφορτώσει οικονομικά και βαθμολογικά τις ομάδες τους με τις πράξεις τους. Γιατί δεν μπορώ να φανταστώ πως ισχύει κάτι διαφορετικό. Ότι δηλαδή τα επεισόδια τα δημιουργούν ο φοιτητής που «φτύνει αίμα» για να πάρει το πτυχίο του ή ο εργαζόμενος που δουλεύει σαν το σκυλί για να συντηρήσει το σπίτι και την οικογένεια του. Ναι και αυτοί έχουν πάθος για την ομάδα τους, αλλά μέσα στα προβλήματα που απασχολούν την καθημερινότητά τους, το τελευταίο που θα σκεφτούν είναι να διαλύσουν ένα γήπεδο και να επιτεθούν στον απέναντι που είναι υποστηρικτής άλλης ομάδας.

Το πρόβλημα λοιπόν θέλει κόψιμο από τις ίδιες του τις ρίζες. Πράγματα που τα έχουν πει και τα έχουν γράψει χιλιάδες άνθρωποι. Υπάρχουν κάμερες στο γήπεδο που μπορούν να κάνουν άριστη δουλειά. Υπάρχουν έλεγχοι έξω από το γήπεδο που μπορούν επίσης να κάνουν άριστη δουλειά. Η κατάσταση που επικρατεί ευθύνεται τόσο στην μειονότητα των ανεγκέφαλων που κανονίζουν ραντεβού «θανάτου» με την πρώτη ευκαιρία, αλλά και στους υπεύθυνους που έχουν όλα τα μέσα για να περιορίσουν αυτή την μάζα όμως αποδεικνύονται ανίκανοι να το πράξουν.

Ωραίος ο τελικός ανάμεσα στον Προμηθέα και την ΑΕΚ, με πολύ σασπένς, σκληρές άμυνες και άφθονη τακτική. Όταν όμως μία ομάδα δεν μπορεί να χαρεί την επιτυχία της μπροστά στους φιλάθλους της, δυστυχώς πιάσαμε πάτο. Ο πάτος είναι η έλλειψη κόσμου από τις κερκίδες εν έτη 2020. Η άνοδος είναι να επιστρέψουμε στο επίπεδο που θα μας επιτρέπει να παρακολουθούμε έναν τελικό-γιορτή με παρουσία κόσμου και από τις δύο ομάδες που θα δίνει παλμό στον χορό της κερκίδας. Δηλαδή, τα δεδομένα…

Διαβάστε περισσότερα...

Χρήστος Τσάλτας

AEK Blog: ΑΕΚ το μεγαλείο σου…

Μεγάλη βραδιά για την ΑΕΚ. Από τις πιο σπουδαίες της σεζόν. Κόντρα σε προβλήματα και ατυχίες η ΑΕΚ κατάφερε να βγει πιο δυνατή και να προσθέσει έναν ακόμα τίτλο στη μεγάλη συλλογή της.

Δημοσιεύτηκε

Είναι από τα παιχνίδια που αν παιζόταν στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος θα ξεχνιούνταν εύκολα. Το άγχος και η πίεση για το αποτέλεσμα έκανε τις δύο ομάδες να παρουσιάσουν ένα πολύ κακό -ποιοτικά- παιχνίδι. Ένα παιχνίδι που πριν από το τζάμπολ όλοι έλεγαν πως θα κριθεί στους 70 πόντους.

Εν τέλει δεν κρίθηκε στους 70, αλλά στους 60! Για την ακρίβεια, η ΑΕΚ έβαλε 61 και κατάφερε να φτάσει στην κατάκτηση του τίτλου. Ο Προμηθέας το πάλεψε, πήγε να γυρίσει το ματς με μεγάλα σουτ από Κασελάκη και Λίποβι, αλλά την κρίσιμη ώρα η ΑΕΚ είχε τις λύσεις που χρειαζόταν και έφτασε στη μεγάλη νίκη. Και έτσι φρόντισε να προσθέσει στη συλλογή της το πέμπτο Κύπελλο Ελλάδας.

Αγωνιστικά, η ΑΕΚ για να φτάσει στον τίτλο έκανε ένα παιχνίδι που από αμυντικής πλευράς άγγιζε το τέλειο! Το να κρατάς μια τόσο επιθετική ομάδα, όπως είναι ο Προμηθέας, στους 57 πόντους είναι μεγάλο παράσημο που δείχνει πολλά. Κυρίως δείχνει την δουλειά που γίνεται στην ομάδα όλο αυτό το διάστημα, από το ξεκίνημα της σεζόν ως και σήμερα.

Βέβαια, την κρίσιμη ώρα η ΑΕΚ είχε και τις προσωπικότητες που την βοήθησαν να σηκώσει κεφάλι και να βάλει τα πράγματα σε μια τέξη. Εν αρχή είναι ο Νίκος Ζήσης. Ο έμπειρος γκαρντ έδειξε την ποιότητα και τον χαρακτήρα του και οδήγησε εκ του ασφαλούς την ομάδα του. Από… κοντά και ο Γιόνας Ματσιούλις, που σε ένα πολύ άσχημο πρώτο ημίχρονο ήταν αυτός που κράτησε όρθια την ομάδα.

Αυτό που αξίζει ειδικής αναφοράς όμως ήταν ο τρόπος που έζησαν τον τελικό οι παίκτες της ΑΕΚ. Όλοι πανηγύρισαν έξαλλα. Παίκτες όπως ο Ζήσης, ο Ματσιούλις, ο Σλότερ, ακόμα και ο Λάνγκφορντ, που παρακολουθούσε από την άκρη του πάγκου, ζούσαν με τον δικό τους τρόπο τον τελικό και πανηγύρισαν με την ψυχή τους το τρόπαιο. Ένα τρόπαιο το οποίο επιβεβαιώνει -για ακόμα μια φορά- πως η ΑΕΚ είναι πρωταγωνίστρια. Επέστρεψε στο προσκήνιο και πλέον μπορεί να κοιτάζει στα μάτια τους πάντες.

ΥΓ. Το καλάθι του Ρέι στο 55-58 σηκώνει αρκετή συζήτηση. Εκ πρώτης φάνηκε να είναι βήματα. Οι διαιτητές ωστόσο δεν καθόρισαν την έκβαση του αγώνα, σε γενικές γραμμές.

ΥΓ1. Τα «Δύο Αοράκια» δεν γέμισαν στον τελικό και αυτό πρέπει να προβληματίσει. Ήρθε ο καιρός να σταματήσουμε να βλέπουμε τελικούς μόνο με μαθητές και να πάρουν οι φίλαθλοι των ομάδων την ευκαιρία να βρεθούν δίπλα στις ομάδες τους. Σήμερα τόσο ο κόσμος της ΑΕΚ, όσο και ο κόσμος του Προμηθέα δεν δημιούργησε το παραμικρό πρόβλημα.

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα