Connect with us

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Εθνική: Από τον Πολίτη στον Πιτίνο

Τον τελευταίο καιρό με όλα αυτά που συμβαίνουν η Εθνική ομάδα παρότι έχουμε διαρκείς δράση απ’ όλα τα πρωταθλήματα, έχει επιστρέψει στο προσκήνιο με φόντο το Προολυμπιακό τουρνουά τον προσεχές Ιούνιο.

Δημοσιεύτηκε

Το Jumpshot.gr παρουσιάζει όλους τους ανθρώπου που ανέλαβαν την τεχνική ηγεσία της «επίσημης αγαπημένης» από την μεγάλη επιτυχία του 1987 και έκτοτε. Συνολικά από το 1983 όταν ανέλαβε ο Κώστας Πολίτης, από αυτήν την θέση έχουν περάσει 13 άνθρωποι, όπου έχουν συνδέσει το όνομά τους με την Εθνική είτε λόγω επιτυχιών, είτε λόγω αποτυχιών.

Η αρχή της περιήγησης ξεκινά από την Γαλλία το 1983 και φτάνει να προμηνύει το Προολυμπιακό τουρνουά της Βικτορίας το Καλοκαίρι του 2020.

  1. Κώστας Πολίτης (1983-87)
Αποτέλεσμα εικόνας για κωστας πολιτης εθνικη"

Ο Κώστας Πολίτης μπορεί να μην έχει φτάσει στην μεγαλύτερη επιτυχία της «γαλανόλευκης», ωστόσο ήταν αυτός που ξεκίνησε το μπάσκετ στην Ελλάδα. Εξαιτίας αυτού και των Γιαννάκη, Γκάλη, Καμπούρη κτλπ. στο Ευρωμπάσκετ του 87′ όταν η Ελλάδα κατέκτησε το πρώτο της μετάλλιο και μάλιστα το χρυσό, μία ολόκληρη χώρα άρχισε να ασχολείται με το μπάσκετ. Μια παράδοση που κρατάει μέχρι και σήμερα.

Ωστόσο, η ιστορία του Πολίτη με τον πάγκο της Εθνικής δεν ξεκίνησε το 1987. Ξεκίνησε στο Ευρωμπάσκετ στην Γαλλία το 1983 όταν η Ελλάδα είχε βγει προτελευταία έχοντας κερδίσει μονάχα την Σουηδία, η οποία κατέκτησε την τελευταία θέση. Η επόμενη αποστολή του εμβληματικού προπονητή της Εθνικής ήταν το 1986 στο Παγκόσμιο της Ισπανίας που η Ελλάδα βγήκε 10η, ενώ η τελευταία του δουλειά ήταν το 1987 με τον προαναφερθέν θρίαμβο.

2. Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου (1989-93)

Ο Κιουρμουτζόγλου ήταν ένας από τους πιο πιστούς στην Εθνική αφού καθοδήγησε την ομάδα αυτήν σε τέσσερα τουρνουά (3 Ευρωμπάσκετ, 1 Μουντομπάσκετ). Η πρώτη του εμπειρία με την «επίσημη αγαπημένη» ήταν και η πιο επιτυχημένη, όταν και η Ελλάδα βγήκε δεύτερη στο Ευρωμπάσκετ της Γιουγκοσλαβίας το 1989. Μία χρονιά μετά στο Παγκόσμιο που έγινε στην Αργεντινή, η Εθνική κατάφερε να καταλάβει την 6η θέση έχοντας αποκλείσει την οικοδέσποινα από την διεκδίκηση της 5ης θέσης.

Το επόμενο Ευρωμπάσκετ στην γειτονική Ιταλία το 1991 δεν ήταν ένα καλό τουρνουά για την Ελλάδα, καθώς μπορεί κατάφερε να τερματίσει 5η αλλά στο θεσμό εκείνη την χρονιά συμμετείχαν μονάχα 8 ομάδες. Τελευταία αποστολή του Ευθύμη Κιουρμουτζόγλου ήταν στην Γερμανία όπου η Ελλάδα έχασε για λίγο μια θέση στο βάθρο όντας 4η στην τελική κατάταξη στην Ευρώπη.

3. Μάκης Δενδρινός (1994-96)

Αποτέλεσμα εικόνας για Μάκης Δενδρινός εθνικη"

Το κοντέρ για τον Δενδρινό άρχισε να μετρά από το 1994 στον Καναδά όταν η Ελλάδα έφτασε στην 4η θέση στον κόσμο. Επόμενη και πιο σημαντική αποστολή του Έλληνα τεχνικού ήταν το 1995, όταν το Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα λαμβάνει χώρα στο ΟΑΚΑ επιστρέφοντας στην Ελλάδα μετά το αξέχαστο καλοκαίρι του 1987. Ωστόσο, σε αυτό το τουρνουά η Ελλάδα αρκέστηκε με την 4η θέση, καθώς αποκλείστηκε μετέπειτα πρωταθλήτρια Ευρώπης, Σερβία.

Επόμενη και τελευταία δουλεία του Μάκη Δενδρινού στον γαλανόλευκο πάγκο ήταν το 1996 στην Ατλάντα στο πλαίσιο του Ολυμπιακού τουρνουά. Αυτή ήταν η μόλις δεύτερη παρουσία της Ελλάδας σε Ολυμπιάδα, με την πρώτη να ήταν το μακρινό 1952 στην Φιλανδία. Στην Ατλάντα ο Δενδρινός και οι παίχτες του τερμάτισαν 5οι μετά την ήττα της Ελλάδας από την Λιθουανία στα νοκ-άουτ.

4. Παναγιώτης Γιαννάκης (1997-99, 2004-08)

Αποτέλεσμα εικόνας για Παναγιώτης Γιαννάκης προπονητης εθνικη"

Η μεγαλύτερη φιγούρα της Εθνικής μέχρι και σήμερα είναι αδιαμφισβίτητα ο Παναγιώτης Γιαννάκης, που μετά το έπος του 87′ επιστρέφει στην Εθνική το 1997 αυτήν την φορά ως προπονητής. Η πορεία του «Δράκου» με την ιδιότητα του τεχνικού στην Εθνική ξεκινά με πάρα πολλές φιλοδοξίες από το Ευρωμπάσκετ στην Ισπανία το 97′ όταν και η Ελλάδα κατέκτησε την 4η θέση. Επόμενος και τελευταίος σταθμός στην πρώτη θητεία του Γιαννάκη με την Εθνική είναι το Ευρωμπάσκετ στην Ελλάδα το 1998 όταν και όλοι περιμένουν το χρυσό με τον Γιαννάκη στον πάγκο. Εν τέλει η Εθνική έφτασε μέχρι την 4η θέση κλείνοντας έτσι ο πρώτος κύκλος του προπονητή Γιαννάκη με την Εθνική.

Ο «Δράκος» επιστρέφει το 2004 ξανά στην Ελλάδα για την 3η Ολυμπιάδα της Εθνικής αυτήν την φορά όμως στην Αθήνα. Ωστόσο, η Εθνική παρέμεινε 5η , αφού αποκλείστηκε από την μετέπειτα Ολυμπιονίκη Αργεντινή. Το 2005 για το Ευρωμπάσκετ η Εθνική ταξιδεύει στην Σερβία, όπου με εντυπωσιακές εμφανίσεις φτάνει στον ημιτελικό με την Γαλλία και με το σουτ του Δημήτρη Διαμαντίδη πήρε την πρόκριση στον τελικό για διαλύσει την Γερμανία και να κατακτήσει το δεύτερο χρύσο Ευρωπαϊκό της μετάλλιο, ξανά με παρόν τον Παναγιώτη Γιαννάκη.

Το 2006 στην Ιαπωνία έρχεται η μεγαλύτερη στιγμή έως τώρα για την Εθνική που κέρδισε τις πανίσχυρες ΗΠΑ στα ημιτελικά, για να χάσει από την Ισπανία στον τελικό και να καταταγεί 2η σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 2007 αρχίζει ωστόσο η πτώση της Ελλάδας που στο Ευρωμπάσκετ στην Ισπανία κατέλαβε την 4η θέσει αφού αποκλείστηκε για μία ακόμη φορά από την οικοδέσποινα. Τελευταία παρουσία του Γιαννάκη με την Εθνική ήταν ένα χρόνο αργότερα στην Ολυμπιάδα της Κίνας όταν και η Ελλάδα βγήκε 5η.

5. Κώστας Πετρόπουλος (1999-2001)

Αποτέλεσμα εικόνας για Κώστας Πετρόπουλος εθνικη"

Επιστρέφουμε στο 1999 όπου στο μεσοδιάστημα των δύο θητειών του Γιαννάκη υπήρξε ο Κώστας Πετρόπουλος. Ένας προπονητής που δεν είχε καμία σχέση με την επιτυχία αφού σε δύο Ευρωμπάσκετ το 1999 στην Γαλλία και το 2001 στην Τουρκία, η Ελλάδα τερμάτισε 16η και 11η αντίστοιχα, ενώ στα τουρνουά αυτά στο σύνολό τους οι ομάδες ήταν 16.

6. Γιάννης Ιωαννίδης (2003)

Αποτέλεσμα εικόνας για Γιάννης Ιωαννίδης εθνικη"

Και πάλι στο μεσοδιάστημα των θητειών του Γιαννάκη, ένας πρώην προπονητής του στον Άρη ανάλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής, ο πάντα αμφιλεγόμενος Γιάννης Ιωαννίδης. Ο ιστορικός αυτός Έλληνας προπονητής ήταν γνωστός στην Ελλάδα για τον έντονο χαρακτήρα του, αλλά και για τις επιτυχίες του με αρκετούς Ελληνικούς συλλόγους. Επίσης, ο Ιωαννίδης είχε αναλάβει και παλαιότερα την Εθνική το 1981 στο Ευρωμπάσκετ της Πράγας όπου και καταλάβαμε την 9η θέση, με την ελληνική ομάδα να βρίσκεται σε φάση αναδιοργάνωσης ακόμα.

Στην δεύτερη θητεία του σε ένα Ευρωμπάσκετ πάλι το 2003 στην Σουηδία, η Ελλάδα έφτασε στην 5η θέση της τελικής κατάταξης.

7. Γιόνας Καζλάουσκας (2009-10)

Η πρόσληψη του Λιθουανού τεχνικού δίχασε την κοινή γνώμη καθώς εκτός από ξένος είχε διατελέσει και προπονητής στο Ολυμπιακό για τρία χρόνια. Ο Γιόνας Καζλάουσκας ήταν ο δεύτερος ξένος προπονητής στην ιστορία της Εθνικής μετά τον Ρίτσαρντ Ντιουξάιρ το 1979. Ωστόσο, η πρώτη κιόλας αποστολή του Καζλάουσκας για το Ευρωπαϊκό του 2009 στην Πολωνία συνοδεύτηκε με μετάλλιο, αφού η Εθνική παρά τις πολλαπλές απουσίες που είχε εκείνη την περίοδο κατάφερε και νίκησε την Σλοβενία 57-56 στον δραματικό μικρό τελικό κατακτώντας την τρίτη θέση.

Μια χρόνια αργότερα στο Παγκόσμιο της Τουρκίας η Ελλάδα έχασε για ακόμη μία φορά από τον κακό της δαίμονα, την Ισπανία και κατετάγη μόλις 11η στον κόσμο.

8. Ηλίας Ζούρος (2011)

Αποτέλεσμα εικόνας για Ηλίας Ζούρος εθνικη"

Από τον πάγκο της Εθνικής πέρασε μία χρονιά και ο «γυρολόγος» Ηλίας Ζούρος. Ανέλαβε για μονάχα ένα τουρνουά, στο Ευρωμπάσκετ του 2011 στην Λιθουανία. Εκεί η Ελλάδα χωρίς κάποια ιδιαίτερη πορεία κατετάγη 6η αφού έχασε στον τελικό για την 5η θέση από την οικοδέσποινα Λιθουανία.

9. Αντρέα Τρινκιέρι (2013)

Αποτέλεσμα εικόνας για Αντρέα Τρινκέρι εθνικη"

Για το Ιταλό δεν υπάρχουν και πολλά να πει κάποιος αφου σε μονάχα ένα Ευρωμπάσκετ το 2013 στην Σλοβενία η Εθνική μας πέρασε σχεδόν απαρατήρητη βγαίνοντας 11η ανάμεσα σε 24 ομάδες στο τουρνουά. Το μόνο καλό που κρατάμε από αυτό το Ευρωμπάσκετ, ήταν η νίκη μετά από πολλά χρόνια κόντρα στην Ισπανία στην δεύτερη φάση των ομίλων.

10. Φώτης Κατσικάρης (2014-15)

Αποτέλεσμα εικόνας για φώτης κατσικάρης εθνικη"

Παρότι δεν έζησε για πολύ καιρό την Εθνική, ο Κατσικάρης έχει να λέει πολλές εμπειρίες από αυτό του το πέρασμα. Η όλα ξεκίνησαν στην Ισπανία το 2014 για το Παγκόσμιο, καθώς η Εθνική θα είχε για πρώτη φορά στο δυναμικό της των εν δυνάμει All Star του NBA, Γιάννη Αντετοκούνμπο. Αυτομάτως λοιπόν οι στόχοι τις Εθνικής αυξάνονταν κατακόρυφα. Με μια άκρως επιτυχημένη πορεία στους ομίλους δίχως κίτρινο φύλλο, η Εθνική περνάει στους «16» για να αποκλειστεί από την Σερβία και να εγκαταλείψει πρόωρα την Ισπανία όντας 9η.

Έναν χρόνο αργότερα στο Ευρωμπάσκετ της Γαλλίας η Ελλάδα κατεβάζει την πιο ισχυρή της ομάδα την τελευταία δεκαετία και έχει βλέψεις ακόμη και για το χρυσό. Με Σπανούλη και Αντετοκούνμπο στην σύνθεση όλοι ανυπομονούν για το αποτέλεσμα. Και πάλι στον όμιλο η Εθνική σαρώνει με το απόλυτο, ενώ κερδίζει και το Βέλγιο στο πρώτο νοκ-άουτ. Ωστόσο, η χαρά τελειώνει απότομα, όταν για ακόμη μία φορά η Ισπανία αποκλείει την Ελλάδα, με την Εθνική να τερματίζει εν τέλει 5η.

11. Κώστας Μίσσας (2017)

Αποτέλεσμα εικόνας για Κώστας Μίσσας εθνικη"

Ένα πολύ γρήγορο πέρασμα από τον πάγκο της Εθνικής έκανε και ο Κώστας Μίσσας, αφού εκείνο το διάστημα δεν δεχόταν κανείς την δουλειά αυτήν. Ο Έλληνας τεχνικός ανέλαβε την προσπάθεια της Ελλάδας για το Ευρωμπάσκετ το 2017, όπου θα ξεκινούσε από το Ελσίνκι της Φιλανδίας και η τελική φάση θα γινόταν στην Κωνσταντινούπολη.

Η Εθνική ξεκίνησε με τον χειρότερο τρόπο αυτό το τουρνουά και κατετάγη 4η στον όμιλο. Παρ’ όλα αυτά κατάφερε να ταξιδέψει στην Τουρκία όπου αρχικά νίκησε την Λιθουανία και εν συνεχεία αποκλείστηκε από την Ρωσία, για να τερματίσει εν τέλει 8η. Παρότι τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν καλά στην αρχή, το τουρνουά αυτό τελείωσε με θετικό τρόπο.

12. Θανάσης Σκουρτόπουλος (2019)

Αποτέλεσμα εικόνας για Θανάσης Σκουρτόπουλος εθνικη"

Η παρουσία του Θανάση Σκουρτόπουλου στην «επίσημη αγαπημένη» θα μείνει αξέχαστη κυρίως για όλα όσα πέτυχε στα προκριματικά για το Παγκόσμιο της Κίνας, αφού η Εθνική μέτρησε μονάχα μία ήττα σε 12 παιχνίδια.

Ο Σκουρτόπουλος διατέλεσε προπονητής της Ελλάδας και στο Παγκόσμιο του 2019 που σημαδεύτηκε από την επιστροφή του Γιάννη Αντετοκούνμπο στην Εθνική. Στην Κίνα τα πράγματα δεν πήγαν καλά, αφού μια ήττα έκπληξη από την Βραζιλία ήταν αρκετή από το να στερήσει την πρόκριση απ’ την Ελλάδα για τους «8» καλύτερους του κόσμου.

13. Ρικ Πιτίνο (2020-…)

Αποτέλεσμα εικόνας για ρικ πιτίνο εθνική"

Μετά από 7 χρόνια η ΕΟΚ εμπιστεύεται και πάλι την «συνταγή» του ξένου προπονητή, με αυτήν την φορά να δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον Αμερικάνο, Ρικ Πιτίνο για να μπορέσει να βρει τον τρόπο να συνδυάσει το ταλέντο του Γιάννη με την υπόλοιπη ομάδα, για να επιστρέψει η Εθνική στα μετάλλια

Διαβάστε περισσότερα...
Advertisement
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

NBA

Βινς Κάρτερ: Η απογείωση στο πάνθεον, το ταξίδι στον χρόνο και η ανώμαλη προσγείωση

Ο Βινς Κάρτερ μετά από 22 χρόνια καριέρας ανακοίνωσε το τέλος μιας καριέρας που δεν είχε το τέλος που της αρμόζει. Γράφει ο Λευτέρης Τραϊκόγλου.

Δημοσιεύτηκε

Ήταν 12 Μαρτίου του 2020. Η πανδημία του κορωνοϊού έχει εξαπλωθεί στον δυτικό κόσμο, οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις βάζουν λουκέτο η μία μετά την άλλη και όλες οι αθλητικές δραστηριότητες σε όλα τα αθλήματα σταματούν, δημιουργώντας μια αγωνιστική απραξία. Έτσι ,το «λουκέτο» ερχόταν και στο ΝΒΑ. Το παιχνίδι ανάμεσα στους Ατλάντα Χοκς και τους Νιού Γιόρκ Νικς ήταν αδιάφορο τόσο βαθμολογικά όσο και μπασκετικά. Έμελλε όμως να μείνει στην ιστορία, καθώς σε αυτό το παιχνίδι θα έκλεινε η 22 ετών καριέρα του Βινς Κάρτερ!

Οι Ατλάντα Χοκς δεν θα αγωνιστούν στο τουρνουά του Ορλάντο και έτσι ο Βινς Κάρτερ ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του σε ηλικία 43 ετών. Ένα τέλος που δεν αρμόζει σε μία τόσο λαμπρή καριέρα. Ο ίδιος είχε δηλώσει αρκετές φορές πως θα του άρεσε η ιδέα να έκλεινε την καριέρα του στο Τορόντο. Η μπασκετική κοινότητα το απαιτούσε. Αλλά ακόμα και τώρα που δεν συνέβη αυτό, δεν άξιζε η καριέρα του «Air Canada», του ανθρώπου που νίκησε τον χρόνο αλλά έχασε από τον κορωνοϊό, να τελειώσει έξω από τα παρκέ.

Η επιτομή του showtime. Ένας αθλητής που μετέτρεψε το κάρφωμα σε επιστήμη. Το θράσος με το οποίο έμπαινε στο «ζωγραφιστό» και κάρφωνε μπροστά στους καλύτερους ψηλούς του πρωταθλήματος ήταν μοναδικό. Και μάλιστα, μπήκε στο ΝΒΑ την κατάλληλη στιγμή. Στην μετά-Τζόρνταν εποχή, η οποία ξεκίνησε με το lock out. Ο πλανήτης είχε αρχίσει να γυρίζει την πλάτη στο ΝΒΑ, το οποίο είχε ανάγκη από νέα πρόσωπα, νέο αίμα και φυσικά κάτι το οποίο θα έδινε άλλη λάμψη στο πρωτάθλημα. Κανένα από αυτά τα πρόσωπα δεν έδωσε περισσότερη λάμψη από αυτή που έδωσε ο Κάρτερ. Κάπου εδώ θα βάλω μία μικρή παρένθεση για να σημειώσω κάτι που έχει περάσει στα ψιλά. Μιλάμε για τον μόνο παίκτη ο οποίος κατέχει τρία παρατσούκλια. Συνεχίζουμε.

Ο «Vincanity» λοιπόν, μπήκε στο ΝΒΑ σαν «τυφώνας». Τα καρφώματα του ήταν τόσο εντυπωσιακά που το ΝΒΑ επανέφερε στο all-star game τον διαγωνισμό καρφωμάτων, ο οποίος είχε σταματήσει να υπάρχει καθώς είχε χάσει το ενδιαφέρον του. Ο θεσμός επέστρεψε για πάρτη του Κάρτερ και αυτός φρόντισε να του δώσει νέο ενδιαφέρον μία για πάντα. Το 2000 έδωσε μία μοναδική παράσταση στον διαγωνισμό, η οποία μέχρι σήμερα αποτελεί την τέλεια αλληλουχία καρφωμάτων. Ο «half man,half amazing» πέταξε, άφησε τον μπασκετικό πλανήτη άφωνο, πέτυχε όλα τα καρφώματα με την πρώτη προσπάθεια και πλέον είχε δώσει στον κόσμο έναν λόγο για να στραφούν πάλι τα βλέμματα στα παρκέ του ΝΒΑ. Ο μόνος που κατάφερε να αγγίξει αυτή την αλληλουχία είναι ο Ζακ Λαβίν, ο οποίος πιθανόν να είναι ο επόμενος Κάρτερ.

Μέσα σε όλα αυτά, ο Κάρτερ ξεκίνησε την καριέρα του στο Τορόντο, εκεί όπου έλαμψε και κέρδισε μαζί του μία ολόκληρη χώρα. Εξού και το προσωνύμιο του «Air Canada».

Αν το δει κανείς ψυχρά και με καθαρό μυαλό, ο Κάρτερ δεν έγινε ο παίκτης που θα μπορούσε να είχε γίνει. Όπως επίσης, δεν έκανε την πετυχημένη καριέρα (από άποψης τίτλων) που θα μπορούσε να είχε. Μέτρησε 10 συμμετοχές σε all-star και κατέγραψε 10 σεζόν με 20+ μέσο όρο πόντων. Ο κόσμος περίμενε πως ο Κάρτερ θα μπορούσε να γίνει ο νέος Τζόρνταν, αλλά δεν έγινε. Ο κόσμος πίστευε πως ο Κάρτερ θα διεκδικούσε πρωταθλήματα, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Λίγο οι τραυματισμοί που του αφαίρεσαν μέρος της εκρηκτικότητας, λίγο ότι δεν βρήκε ποτέ το φονικό ένστικτο του Τζόρνταν ή του Κόμπε, ο Κάρτερ δεν έπιασε ποτέ το «ταβάνι» του.Με τους Ράπτορς το 2001, βρέθηκε ένα (δικό του) άστοχο σουτ μακριά από τους Τελικούς της Ανατολής όταν αποκλείστηκε με 4-3 από τους Σίξερς του Άιβερσον. Στους Νετς έγινε απλώς το δεύτερο βιολί πίσω από τον Τζέισον Κιντ. Στους Μάτζικ δεν έγινε ποτέ το συμπλήρωμα που χρειαζόταν ο Ντουάιτ Χάουαρντ για να έρθει η υπέρβαση. Στα τελευταία 8-9 χρόνια της καριέρας του έγινε ένας απλός ρολίστας, όχι δηλαδή αυτό που θα περίμενε κανείς κάποιος από τον πρώτο άνθρωπο που έκανε πραγματικά τον κόσμο να πιστέψει ότι βρέθηκε ο διάδοχος του Τζόρνταν.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος,η οποία δείχνει ότι ο απόφοιτος του Νορθ Καρολάινα ξεπέρασε δύο πολύ σοβαρούς τραυματισμούς, παραμένοντας στο κορυφαίο επίπεδο σαν παίκτης. Θάμπωσε την μπασκετική κοινότητα με το θέαμα που προσέφερε, κέρδισε από τον κόσμο τον τίτλο του κορυφαίου dunker όλων των εποχών και φυσικά δεν προκάλεσε κανέναν. Κανείς δεν έχει να πει κάτι κακό για αυτόν, ούτε καν οι φίλοι των Ράπτορς, όταν το 2004 ο Κάρτερ αποχώρησε από το Τορόντο, θεωρώντας πως η ομάδα δεν είχε προοπτικές για κάτι καλό.

Ένας παίκτης που είχε εμμονή με το μπάσκετ. Μία εμμονή τόσο μεγάλη που τον μετέτρεψε στον πρώτο αθλητή που έπαιξε στο ΝΒΑ σε τέσσερις δεκαετίες (90′, 00′, 10′, 20′). Από τον εκρηκτικό παίκτη που κάρφωνε μπροστά σε όποιον παίκτη ήθελε, στον γερόλυκο σκόρερ που αρνούταν να σταματήσει το μπάσκετ. Τι θα θυμόμαστε από τον Κάρτερ; Πολλά! Αλλά το βασικότερο, ότι πετούσε στον αέρα και μας έδινε την εντύπωση ότι δεν θα κατέβαινε ποτέ. Τα καρφώματα του πλασάρονται στα βίντεο με τα καλύτερα καρφώματα όλων των εποχών. Όμως ένα από αυτά είναι μοναδικό, είναι πρωτότυπο, είναι άγγιχτο και δύσκολα θα καταφέρει κάποιος στο μέλλον να μας το κάνει αναπαράσταση. Φυσικά και μιλάμε για το κάρφωμα ΠΑΝΩ από τον ύψους 2.18, Φρέντερικ Βάις. Κλείνω το άρθρο με τον πιο «Vincanity» τρόπο. Ολυμπιακοί αγώνες του 1996, ΗΠΑ εναντίον Γαλλίας. Συνεχόμενες άστοχες προσπάθειες από τους Αμερικανούς, οι Γάλλοι κερδίζουν το ριμπάουντ και προσπαθούν να τρέξουν στον αιφνιδιασμό, όμως ο Κάρτερ κλέβει την μπάλα, παίρνει την διείσδυση και…

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Περιμένοντας τον επόμενο χορό!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για το πως βίωσε το Last dance ως ηλικιακά νέος fan των Σικάγο Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Αν είσαι fan των Σικάγο Μπουλς και μεγάλωσες στην δεκαετία του 90, τότε μπορείς να δηλώσεις περήφανα ποια ομάδα υποστηρίζεις και γιατί. Αν μεγάλωσες όμως στην εποχή των Gar/pax τότε τα πράγματα γίνονται λίγο περίπλοκα.

Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας μύθους για γεγονότα και καταστάσεις που έμειναν στην ιστορία, όμως δεν πρόλαβα να τα ζήσω. Ο Πελέ είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε η Βραζιλία, ο Μαραντόνα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ο Γκάλης ο καλύτερος Έλληνας μπασκετμπολίστας, η νίκη στον τελικό με την Σοβιετική ένωση που λειτούργησε σαν «γέννηση» του Ελληνικού μπάσκετ κι άλλα διάφορα. Ένας από αυτούς τους μύθους είναι ότι ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο «Θεός» του μπάσκετ.

Όσο περνούσαν τα χρόνια με έτρωγε η απορία γιατί ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο καλύτερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών; Γιατί οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται στην αφάνεια, ενώ έχουν υπάρξει η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών; Άρχισα να σκαλίζω αρχεία, να βλέπω διάφορα βίντεο ή αφιερώματα που αφορούσαν την χρυσή εποχή της ομάδας που υποστηρίζω, όμως όλα αυτά δεν ήταν αρκετά. Ο λόγος; Γιατί άλλο είναι να ζεις ένα γεγονός και άλλο απλά να το βλέπεις σε επανάληψη, γνωρίζοντας την ιστορία και την κατάληξή του.

Το Last dance ήταν μια παραγωγή που την περιμέναμε καιρό. Ήρθε και έδωσε την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που έθεσα παραπάνω. Δεν ήρθε για να αφηγηθεί γεγονότα. Ήρθε για να ξεδιπλώσει την ιστορία των Σικάγο Μπουλς σε όλο της το μεγαλείο. Μια παραγωγή που σε βάζει μέσα στην εποχή της δεκαετίας του 90 και σε κάνει να νιώθεις σαν να το ζεις τώρα. Παρασκήνια, γεγονότα , αποκαλύψεις, ιστορίες, αφηγήσεις γεγονότων, δηλώσεις πρωταγωνιστών… Εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι». Όσοι ανήκουν στην δική μου γενιά και νιώθουν άτυχοι που δεν έζησαν την εποχή της κορυφαίας ομάδας όλων των εποχών, το Last dance τους έβαλε στα θρανία και τους αφηγήθηκε μια ιστορία που τους έκανε μπασκετικά σοφότερους . Υπάρχουν όμως και αυτοί που βλέποντας το ντοκιμαντέρ θυμήθηκαν την ιστορία που είχαν ήδη ζήσει. Ξύπνησαν συναισθήματα από μία άλλη εποχή, στην οποία ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν το ίνδαλμα της.

Παρ’όλα αυτά, το Last dance έδωσε και κάποιες απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και κρίνουμε το άθλημα:

• Πρώτον, κανένας παίκτης δεν κερδίζει πρωταθλήματα μόνος του. Είτε είσαι ο Τζόρνταν, είτε ο Λεμπρόν, είτε ο Κόμπε, τα πρωταθλήματα δεν έρχονται αποκλειστικά από έναν παίκτη. Όχι, δεν θα πλέξω το εγκώμιο των Πίπεν και Ρόντμαν που απάρτιζαν μία μοναδική «big three» μαζί με τον «air». Θα μιλήσω για τις μονάδες που βρίσκονται μόνιμα στον πάγκο, κάτω από την σκιά των μεγάλων αστέρων. Όταν η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά και τα δευτερόλεπτα μοιάζουν με αιωνιότητα, κανείς δεν πρόκειται να δώσει σημασία σε ρολίστες. Τα φώτα θα πέσουν πάνω στα μεγάλα ονόματα. Αυτό έκανε και ο Τζόρνταν όταν χρειάστηκε να σπάσει την αντίπαλη άμυνα. Το απρόβλεπτο. Πάσαρε σε αμαρκάριστο παίκτη και οι Κερ και Πάξον δεν φοβήθηκαν να πάρουν την ευθύνη του σουτ που θα κρίνει τον αγώνα της χρονιάς. Ο κάθε παίκτης έχει τον ρόλο του, ο κάθε παίκτης βάζει το λιθαράκι του στην επιτυχία και όλοι μαζί συμβάλουν για την επίτευξη ενός σκοπού. Απλώς ο καθένας κουβαλάει φορτίο διαφορετικού βάρους στον τομέα της ευθύνης.

• Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Ναι, το είπα! Ξέρω ότι τα λόγια και τα «what if» ανήκουν σε συζητήσεις που κάνουμε, προσπαθόντας να αποδείξουμε κάτι που ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας. Όμως αλήθεια, τι θα γινόταν αν δεν ξεσπούσε η κόντρα μεταξύ των Τζέρι Κράουζ και Φιλ Τζάκσον; Τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτός ο τελευταίος χορός και το τέλος ερχόταν τα επόμενα χρόνια από το πλήρωμα του χρόνου; Θα είχε έρθει άραγε το έβδομο πρωτάθλημα; Δεν θα το μάθουμε ποτέ και ο λόγος είναι η κόντρα ανάμεσα στον GM και τον προπονητή της ομάδας και όχι ανάμεσα σε δύο αστέρια της ομάδας που μάλωσαν για τον ηγετικό ρόλο.

• Δεν γίνεται να μην είσαι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών, όταν βάζεις στόχο να εξαφανίζεις κάθε σου αδυναμία. Όταν απαντάς σε κάθε πρόκληση. Όταν σου λένε ότι δεν θα καταφέρεις κάτι και εσύ βάζεις στόχο να το καταφέρεις όσο πιο σύντομα γίνεται. Όταν το παραμικρό σκληρό μαρκάρισμα το λαμβάνεις ως λόγο για να βάλεις 40 και 50 πόντους. Όταν δεν δέχεσαι να χάνεις ούτε στο ρίψιμο κέρματος. Ο Τζόρνταν έψαχνε μονίμως μία αφορμή για να πάρει προσωπικά το κάθε παιχνίδι. Το αξιοσημείωτο είναι πως πάντα έβρισκε το κίνητρο για να κερδίσει και να πει στα μούτρα του αντιπάλου «σε κέρδισα».

• Επίσης, η κακή διαγωγή ενός παίκτη δεν σημαίνει απαραίτητα αδιαφορία. Όταν ένας αθλητής παραβαίνει τους κανόνες της ομάδας, δεν σημαίνει ότι ψάχνει να βρει τρόπο να αποχωρήσει. Ο Ρόντμαν κουβαλούσε μπόλικη τρέλα μέσα του. Ποτέ δεν συμβιβάστηκε να είναι το πρότυπο του συμπαίκτη. Έβγαινε έξω, ξενυχτούσε, γλεντούσε, έπινε, συμμετείχε σε πάρτι. Όμως όταν έμπαινε στο γήπεδο καθάριζε κάθε ριμπάουντ, έβγαζε κάθε άμυνα, διεκδικούσε κάθε μπάλα και έγινε ένας από τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών. Ο Τζόρνταν πριν από τελικό πρωταθλήματος ξενύχτησε παίζοντας τζόγο, έφαγε μία πίτσα τα μεσάνυχτα και έπαθε τροφική δηλητηρίαση ένα βράδυ πριν τον αγώνα. Βγήκε όμως στο παρκέ και με όσες δυνάμεις είχε σημείωσε 37 πόντους και έδωσε την νίκη στους Σικάγο Μπουλς. Την επόμενη φορά που θα μαθευτεί ότι κάποιος παίκτης της ομάδας μας έσπασε τους κανόνες των αποδυτηρίων, ας προσπαθήσουμε να μην σπάσουμε τα πληκτρολόγια γράφοντας για τον αδιάφορο παίκτη που παίζει με τον σύλλογο που του δίνει ψωμί. Ας μην λειτουργήσουμε ως τεχνικοί διευθυντές του υπολογιστή και ας μείνουμε στα καθήκοντα του απλού θεατή, δηλαδή να πάμε στο γήπεδο να φωνάξουμε ώστε να εμψυχώσουμε την ομάδα μας.

Ο τελευταίος χορός έφτασε λοιπόν στο τέλος του. Ήρθε, μας έκανε την τρίχα κάγκελο και έφυγε. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από την μία πλευρά έζησα μέσα σε 10 επεισόδια την χρυσή εποχή της «πόλης των ανέμων». Νιώθω σαν να έχω ζήσει τα γεγονότα. Κατάλαβα τους λόγους που οι Σικάγο Μπουλς ήταν η δυναστεία της δεκαετίας του 90 και που ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο «Greatest Of All Time». Από την άλλη όμως επικρατεί μια παγωμάρα. «Αυτό ήταν; Τέλος; Αυτή είναι η ιστορία της ομάδας που υποστηρίζω;». Τυχαίνει το Last dance να προβάλλεται σε μία εποχή που οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο. Τα ηνία της τεχνικής διεύθυνσης ανήκουν πλέον στον Καρνισόβας, ο οποίος καταστρώνει τα πλάνα του για να βάλει και πάλι τους «ταύρους» στην ελίτ του ΝΒΑ. Ο επόμενος χορός στο United Center εύχομαι να μην αργήσει και αυτή τη φορά θα ζήσω κάθε βήμα της μεταμόρφωσης των Σικάγο Μπουλς σε υπερδύναμη του πρωταθλήματος.

Πίνακας ζωγραφικής. Έργο τέχνης, βγαλμένο από την φαντασία. Ο τελευταίος χορός κλείνει με το τελευταίο σουτ του Τζόρνταν,το οποίο είναι και το τελευταίο νικητήριο καλάθι της καριέρας του. Η μπάλα ταξιδεύει προς το καλάθι και από πίσω οι φίλαθλοι της Γιούτα με τα χέρια στο κεφάλι. Ανάμεσα τους όμως και ένα παιδί το οποίο προέβλεψε το μέλλον…

Διαβάστε περισσότερα...

EUROLEAGUE

Έλις ο κατάλληλος αντικαταστάτης του Μιλουτίνοφ

Ο Οκτάβιους Έλις είναι ίσως ο ιδανικός αντικαταστάτης του Νίκολα Μιλουτίνοφ, στην περίπτωση που ο δεύτερος αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό. Το Jumpshot.gr εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ο Έλις μπορεί να καλύψει το μεγάλο κενό που ενδέχεται να αφήσει ο Σέρβος σέντερ.

Δημοσιεύτηκε

Ο Αμερικανός, αν και είχε ακουστεί και σε προηγούμενες περιόδους ως μεταγραφικός στόχος του Ολυμπιακού, εν τέλει ανακοινώθηκε επίσημα στις 27 Ιανουαρίου. Η πραγματικότητα είναι πως ο Έλις πρόλαβε να αγωνιστεί σε μόλις επτά ματς Euroleague με τον Ολυμπιακό, ωστόσο πραγματοποίησε ικανοποιητικές εμφανίσεις και έδειξε να ταιριάζει «γάντι» με τον Μιλουτίνοφ. Οι δυο τους δημιούργησαν ένα δυνατό δίδυμο στην θέση «5» και ο Μιλουτίνοφ είχε παραδεχτεί τότε σε δηλώσεις του, πως η άφιξη του Έλις έχει βοηθήσει σημαντικά την ομάδα.

Για την διαφαινόμενη αποχώρηση του Μιλουτίνοφ από το «λιμάνι» δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος προς το παρόν, καθώς ο συγκεκριμένος παίκτης έχει πρωταγωνιστήσει πολλές φορές στο παρελθόν σε μεταγραφικά σενάρια. Άλλοτε ήταν οι Σαν Αντόνιο εκείνοι που εμφανίζονταν αποφασισμένοι να τον αποκτήσουν, τώρα βγήκαν προς τα έξω πληροφορίες πως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά στο να κερδίσει την υπογραφή του. Εν πάση περιπτώσει, το συμβόλαιο του Μιλουτίνοφ με τον Ολυμπιακό λήγει το καλοκαίρι που μας έρχεται και οι πιθανότητες μετακίνησής του σε ομάδα που θα διεκδικήσει την Euroleague, την επόμενη σεζόν, είναι αυξημένες.

Στην περίπτωση που ο Σέρβος μείνει στον Ολυμπιακό, κάτι που συγκεντρώνει και τις λιγότερες πιθανότητες, τότε οι Πειραιώτες θα έχουν δίχως αμφιβολία μία από τις πλέον δυνατές front line της διοργάνωσης. Στην περίπτωση όμως που ο Μιλουτίνοφ αποχωρήσει από τους «ερυθρόλευκους», η γραμμή των ψηλών αποδυναμώνεται αισθητά. Ο Έλις θα είναι σε θέση να σηκώσει το βαρύ φορτίο της αντικατάστασης του έως τώρα αναντικατάστατου Μιλουτίνοφ; Η απάντηση είναι θετική.

Ο Έλις έδειξε πολύ καλά δείγματα στα λίγα παιχνίδια που πρόλαβε να αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό στην Euroleague, μετρώντας 8.1 πόντους και 5.9 ριμπάουντ. Ο Αμερικανός σέντερ αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα, σύμφωνα με τα τότε δημοσιεύματα και αυτό είναι κάτι που αυτόματα ανεβάζει την αξιοπιστία της συγκεκριμένης μεταγραφής. Ο Έλις έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή του και θα μπορέσει να παρουσιάσει με μεγαλύτερη άνεση ορισμένες από τις πτυχές του ταλέντου του. Τι είναι αυτό όμως που κάνει τον Έλις πολύτιμο;

Αξιόπιστος στην άμυνα

Ο Ολυμπιακός δεν έχει τα τελευταία χρόνια έναν αθλητικό σέντερ που να σκεπάζει το καλάθι της ομάδας. Ο Έλις μοιάζει να μπορεί να ανταποκριθεί στον συγκεκριμένο τομέα, καθώς είναι αρκετά αλτικός και φημίζεται για την εξαιρετική του άμυνα ψηλά. Οι αντίπαλοι γκάρντ θα σκεφτούν καλά να φτάσουν μέχρι το drive. Η παρουσία και μόνο του Έλις στην ρακέτα θα τους δημιουργήσει ενδοιασμούς.

Επίσης, οι περιφερειακοί του Ολυμπιακού θα αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, γνωρίζοντας πως στις αλλαγές στην άμυνα, θα έχουν από πίσω τους έναν ψηλό που μπορεί να μαρκάρει με επιτυχία και κοντύτερους παίκτες. Ο Αμερικανός πρέπει να βελτιωθεί κι άλλο στα αμυντικά του καθήκοντα, αλλά έως τώρα δίνει καλές βοήθειες στους συμπαίκτες του και κλείνει σωστά τους διαδρόμους.

Αιφνιδιάζει τον αντίπαλο στην επίθεση

Ο 27χρονος σέντερ μπορεί να γίνει εξίσου αποτελεσματικός για τον Ολυμπιακό και στο επιθετικό κομμάτι. Ο Έλις μπορεί να ανταπεξέλθει στο γρήγορο μπάσκετ που ο Γιώργος Μπαρτζώκας θέλει να παίξει η ομάδα του. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που επιλέχθηκε στον Ολυμπιακό. Έχοντας μεγάλο διασκελισμό και ταχύτητα στα πόδια του, ο Έλις μπορεί να φτάσει από την μία άκρη του παρκέ στην άλλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα στην γρήγορη μετάβαση του Ολυμπιακού από την άμυνα στην επίθεση. Ακόμα, η ικανότητά του να κινείται χωρίς την μπάλα αιφνιδιάζει τον προσωπικό του αντίπαλο και ο Έλις επιλέγει συχνά να κόβει από τον κεντρικό διάδρομο, φτάνοντας στο εύκολο κάρφωμα.

Ακόμα, ο ύψους 2.08 σέντερ του Ολυμπιακού είναι ιδιαίτερα ικανός στο πικ εν ρολ. Ο Αμερικανός βλέπει τον κενό χώρο που υπάρχει και δείχνει να έχει σωστό timing στις επιλογές του, όταν δίνει σκριν. Μία τέτοια φάση, πικ εν ρολ κόντρα στην Βιλερμπάν, είχε ως αποτέλεσμα το εντυπωσιακό κάρφωμα του Έλις με το ένα χέρι, ένα κάρφωμα που βρέθηκε στην κορυφή των δέκα καλύτερων φάσεων της 25ης αγωνιστικής της Euroleague.

Στον τομέα των ριμπάουντ, ο Έλις μπορεί να μην είναι Μιλουτίνοφ, ο τελευταίος ίσως είναι άλλωστε ο κορυφαίος ριμπάουντερ της Ευρώπης, αλλά ακόμα και έτσι έχει όλα τα φόντα να γίνει καθοριστικός. Ο Έλις είναι πεισματάρης, δεν του αρέσει καθόλου να χάνει ριμπάουντ και επιμένει μέχρι τελικής πτώσεως στο να κερδίσει τον αντίπαλο ψηλό. Δεν είναι και λίγα βεβαίως τα 6.9 ριμπάουντ που μάζευε φέτος με τον Προμηθέα Πατρών σε 16 παιχνίδια πρωταθλήματος, ούτε τα 6.3 ριμπάουντ που μέτρησε σε δέκα παιχνίδια Eurocup με την ομάδα του Μάκη Γιατρά.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ο Έλις φαίνεται να έχει όλα όσα χρειάζεται προκειμένου να καθιερωθεί στους Πειραιώτες. Ο Μιλουτίνοφ είναι ένας παίκτης που αγάπησε και αγαπήθηκε στον Ολυμπιακό, κέρδισε πρωτάθλημα, έπαιξε στον τελικό της Euroleague το 2017 και ήταν ο καλύτερος παίκτης των «ερυθρόλευκων» τις δύο τελευταίες σεζόν. Η προσδοκώμενη αποχώρησή του θα αποδυναμώσει σημαντικά την ομάδα, αλλά με βάση τα τωρινά δεδομένα, ο Έλις είναι μία αξιόπιστη και σχετικά φθηνή επιλογή.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

NBA: Οι κοντοί που έγραψαν ιστορία

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου κάνει αφιέρωμα στους κοντούς που έπαιξαν και έγραψαν ιστορία στα παρκέ του ΝΒΑ.

Δημοσιεύτηκε

Το μπάσκετ παραδοσιακά έχει την φήμη ότι είναι το άθλημα των ψηλών ανθρώπων. Ναι,στην συντριπτική πλειοψηφία τους οι περισσότεροι μπασκετμπολίστες έχουν ύψος πάνω από 1.85. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις. Υπήρξαν και περιπτώσεις που το ταλέντο και η πίστη στο όνειρο υπερνίκησαν την απαίτηση αθλητικών προσόντων.

Πάμε να αξιολογήσουμε τους καλύτερους κοντούς (Under 1.85) που είτε έπαιξαν και στάθηκαν στο κορυφαίο μπασκετικό επίπεδο, είτε που έγραψαν ιστορία στα παρκέ του ΝΒΑ:

10.Ερλ Μπόικινς – 1.65

Ο Ερλ Μπόικινς μπήκε undrafted στο ΝΒΑ το 1999 σε ηλικία 22 ετών, φορώντας την φανέλα των Νιού Τζέρσεϊ Νετς. Δεν κατάφερε να αποκτήσει ρόλο στην ομάδα, ενώ έπαιξε σε τρεις ομάδες στην πρώτη του χρονιά (Νετς, Κλίβελαντ Καβαλίερς, Ορλάντο Μάτζικ). Βρήκε όμως τον τρόπο να αγωνιστεί στο ΝΒΑ σε όλη του την καριέρα, κάτι που είναι λογικό καθώς σκόραρε κατά μ.ο. 9.3 πόντους.

Φόρεσε την φανέλα των Νετς, Καβαλίερς, Μάτζικ, Κλίπερς, Γουόριορς, Νάγκετς, Μπακς, Γουίζαρντς, Μπόμπκατς και Ρόκετς, δηλαδή συνολικά δέκα ομάδων! Ενδιάμεσα στην μακροχρόνια θητεία του στο ΝΒΑ , αγωνίστηκε για μία σεζόν και στην Ευρώπη (2008-2009) για λογαριασμό της Βίρτους Μπολόνια.

9.Τάι Λόουσον – 1.82

Μπήκε στο ΝΒΑ ως 18η επιλογή από τους Μινεσότα Τίμπεργουλβς στα draft του 2009. Στα χρόνια του κολλεγίου σάρωσε όλα τα βραβεία του NCAA, ενώ κατέκτησε και το πρωτάθλημα με το North Carolina το 2009. Η καριέρα του όμως δεν είχε ανάλογη πορεία.

Τα πρώτα χρόνια ο Λόουσον αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα του πρωταθλήματος, με αποκορύφωμα τα χρόνια 2012-14. Την σεζόν 2012-2013 οι Νάγκετς τερμάτισαν στην τρίτη θέση της δυτικής περιφέρειας με 57 νίκες και 25 ήττες, όντας το μεγάλο αστέρι της ομάδας, ενώ την σεζόν 2013-2014 ο Λόουσον ήταν πρώτος σε πόντους και ασίστ στην ομάδα (απώντος του Γκαλινάρι λόγω τραυματισμού).

Ενώ βρισκόταν στο καλύτερο σημείο της καριέρας του, αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα με τον νόμο. Συνελήφθη αρκετές φορές για παράνομη οδήγηση και για υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, κάτι το οποίο τον οδήγησε τελικά εκτός ομάδας. Η καριέρα του πήρε φθίνουσα πορεία όσο περνούσαν τα χρόνια και σήμερα σε ηλικία 32 ετών, ενώ θα μπορούσε να έγραφε την δική του ιστορία στο ΝΒΑ, αγωνίζεται στο Κινέζικο πρωτάθλημα και στους Φούτζιαν Στάργκεονς.


8. Σπαντ Γουέμπ – 1.70

Πρώτου γνωρίσουμε τον Νέιτ Ρόμπινσον, ο μπασκετικός πλανήτης είχε εκπλαγεί από άλλον κοντό dunker. Ο Σπαντ Γουέμπ δεν υπήρξε κάποιο μεγάλο αστέρι του ΝΒΑ, όμως υπήρξε ο κοντύτερος άνθρωπος που έχει κερδίσει τον διαγωνισμό καρφωμάτων!

Το 1986 έπαιξε στα ίσια και τελικά κέρδισε τον συμπαίκτη του και κάτοχο του στέμματος, Ντομινίκ Γουίλκινς, με τον προπονητή των Χοκς,Μάικ Φρατέλο, να δηλώνει πως ο Γουέμπ δεν είχε ετοιμάσει κανένα κάρφωμα του πριν τον διαγωνισμό!

Σκόραρε συνολικά 8.072 πόντους στην καριέρα του (9.9 κατά μ.ο.), ενώ μετά την εξαετή θητεία του στην Ατλάντα αγωνίστηκε και στους Σακραμέντο Κινγκς, Μινεσότα Τίμπεργουλβς και Ορλάντο Μάτζικ.


7. Νέιτ Ρόμπινσον – 1.74

Πάμε τώρα και στον προαναφερθέντα Νέιτ Ρόμπινσον. Ο κοντός που μπήκε στις καρδιές του μπασκετικού κοινού όχι μόνο για το τρομακτικό του άλμα, αλλά και γιατί “τρόλαρε” άσχημα τα αστέρια του ΝΒΑ.

Τι να πει κανείς για αυτόν τον τυπάκο; Δεν είναι μόνο ότι κέρδισε τρεις (!) φορές τον διαγωνισμό καρφωμάτων. Είναι ότι έσκασε τάπα στον ύψους 2.35 Γιάο Μινγκ. Είναι ότι έσκασε τάπα στον Λεμπρόν και μάλιστα σε αιφνιδιασμό. Είναι ότι έχει κάνει ντρίπλα περνώντας ολόκληρος κάτω από τα πόδια του αντιπάλου αμυντικού.

Επιλέχθηκε από τους Νιου Γιορκ Νικς το 2005 και αγωνίστηκε σε οχτώ ομάδες του ΝΒΑ. Στην πραγματικότητα όμως η καριέρα του διήρκησε μέχρι το 2013, όταν αγωνίστηκε σε 82 παιχνίδια με τους Σικάγο Μπουλς, μετρώντας 12.9 πόντους. Από εκεί και πέρα ταξίδευε από πολιτεία σε πολιτεία και από ήπειρο σε ήπειρο, μέχρις ότου καταλήξει στο πρωτάθλημα της Βενεζουέλας. Το παν όμως είναι ότι κέρδισε τον μπασκετικό πλανήτη με τις τρεις νίκες του σε διαγωνισμό καρφωμάτων, αλλά και με τον απολαυστικό τρόπο που αντιλαμβανόταν το παιχνίδι στο κορυφαίο του επίπεδο.


6. Κάιλ Λάουρι – 1.83

Και ερχόμαστε στο πρώτο μεγάλο όνομα της λίστας. Ο Κάιλ Λάουρι είναι ο ένας από τους δύο της λίστας αυτής που έχουν κατακτήσει το πρωτάθλημα του ΝΒΑ. Έξι φορές all-star, ενώ κατέκτησε και το πρωτάθλημα με τους Τορόντο Ράπτορς το 2019. Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, έχυσε αίμα και ιδρώτα για να κερδίσει τον σεβασμό του μπασκετικού κόσμου.

Στα draft του 2006 επιλέχθηκε από τους Μέμφις Γκρίζλις στην 24η θέση. Έπειτα από έξι χρόνια σε Μέμφις Γκρίζλις και Χιούστον Ρόκετς, ο Λάουρι φόρεσε την φανέλα των Τορόντο Ράπτορς το 2012 και τότε ξεκίνησαν τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του. Οι Καναδοί πίστεψαν στην κλάση του και αποφάσισαν να χτίσουν ομάδα πρωταθλητισμού πάνω σε αυτόν και τον Ντεμαρ Ντερόζαν. Έστω και σε βάθος χρόνου δικαιώθηκαν.

Ο Λάουρι απογοήτευσε με τις εμφανίσεις του στις συνεχόμενες σειρές με Κλίβελαντ Καβαλίερς, όμως δίπλα στον Καουάι Λέοναρντ απέκτησε το «how to win» που του έλειπε. Το πρωτάθλημα του 2019 πήρε την ταμπέλα του «looser» που είχε κρεμαστεί πάνω του, καθώς ο ίδιος λειτούργησε καθοριστικά στον δρόμο των Ράπτορς προς την κορυφή του μπασκετικού κόσμου, πραγματοποιώντας μεγάλες εμφανίσεις σε τελικούς περιφέρειας και πρωταθλήματος. Επιπροσθέτως, έγινε ο παίκτης με τους περισσότερους πόντους σε play-off στην ιστορία της ομάδας (1.117).


5. Αϊζάια Τόμας – 1.85

Βάση ύψους χωράει οριακά στην λίστα αυτή. Βάση ποιότητας και κλάσης όμως, δεν γίνεται να απουσιάζει το ηγετικό μέλος των «bad boys»!

Στα draft του 1981 ο Τόμας επιλέχθηκε στην δεύτερη θέση από τους Ντιτρόιτ Πίστονς, εκεί όπου αγωνίστηκε σε όλη του την καριέρα. Οι «bad boys» φημίζονταν για την σκληρή άμυνα και το μπασκετικό ξύλο που μοίραζαν δίχως καμία ενοχή. Μέλος αυτής της εποχής στο Ντιτρόιτ υπήρξε και ο Τόμας, ο οποίος ήταν το βασικό «γρανάζι» της ομάδας.

Σκόραρε 18.822 πόντους (19.2) ενώ με 9.061 ασίστ (9.3) βρίσκεται στην 9η θέση των κορυφαίων πασέρ του πρωταθλήματος. Με την φανέλα των Πίστονς έγραψε ιστορία, καθώς κατέκτησε δύο συνεχόμενα πρωταθλήματα το 1989 και το 1990. Στο Ντιτρόιτ απέσυραν προς τιμήν του την φανέλα με το νούμερο 11, ενώ ο ίδιος έχει περάσει στο  Hall of Fame του αθλήματος.


4. Μάγκσι Μπογκς – 1.58

Ο κοντύτερος της λίστας. Μοναδική περίπτωση. Ο Μάγκσι Μπογκς υστερούσε σε αθλητικά προσόντα όχι μόνο για τις απαιτήσεις του μπάσκετ, αλλά και για του ποδοσφαίρου. Κι όμως κατάφερε να κάνει καριέρα στα παρκέ του ΝΒΑ.

To 1987 επιλέχθηκε στην 12η θέση των draft από τους Ουάσινγκτον Μπούλετς και αγωνίστηκε σε Σαρλότ Χόρνετς, Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς και Τορόντο Ράπτορς. Τα καλύτερα χρόνια της καριέρας του τα έζησε στην Σαρλότ, εκεί όπου αγωνίστηκε 9 χρόνια (1988-1997). Σκόραρε 6.858 πόντους (7.7) όμως αυτό που τον ανέδειξε ήταν η δημιουργικότητα του. Με 6.726 ασίστ (7.6) βρίσκεται στην 16η θέση των κορυφαίων πασέρ όλων των εποχών!


3.Αϊζάια Τόμας – 1.75

Πρώτου ξεκινήσουμε, ας σπάσουμε πρώτα τον μύθο που θέλει τον Τόμας να είναι γιος του θρύλου των Πίστονς που αναφέραμε προηγουμένως. Το κοινό όνομα οφείλεται στο ότι ο πατέρας του συγκεκριμένου Τόμας ήταν μεγάλος fan των Λέικερς και είχε βάλει στοίχημα με έναν φίλο του ότι θα βαφτίσει τον γιο του “Αϊζάια” αν οι Πίστονς κατακτούσαν το πρωτάθλημα το 1989 στους τελικούς με αντίπαλο τους Λέικερς. Όχι μόνο το έκαναν, αλλά κατέκτησαν το πρωτάθλημα με «σκούπα».

Μετά από αυτή την παρένθεση, πάμε να αρχίσουμε. Ο Αϊζάια Τόμας πήγε πραγματικά κόντρα στα πάντα μέχρι να γίνει superstar του ΝΒΑ. Απέδειξε ότι καμία φορά δεν παίζει μεγάλη σημασία σε ποια θέση των draft θα επιλεχθεί ο κάθε αθλητής του ΝΒΑ, καθώς το 2011 είδε να τον προσπερνάνε όλες οι ομάδες. Επιλέχθηκε στην τελευταία θέση των draft από τους Σακραμέντο Κινγκς, αλλά από τα πρώτα παιχνίδια φρόντισε να κάνει την αποκάλυψη του. Με ντρίπλες που ζάλιζαν και με πάσες που μόνο ο ίδιος μπορούσε να εμπνευστεί, έκανε αμέσως ντόρο στην λίγκα και τράβηξε τα βλέμματα των υπολοίπων ομάδων.

Οι «Κέλτες» τον επέλεξαν ως ηγετικό μέλος του rebuild και αυτός τους δικαίωσε.
Το 2015 βγήκε δεύτερος στην κούρσα του καλύτερου 6ου παίκτη της χρονιάς, ενώ το 2016 έγινε ο παίκτης με το χαμηλότερο draft pick που συμμετέχει σε All-star game! Σύντομα οι Σέλτικς επέστρεψαν στην ελίτ του ΝΒΑ, ενώ το 2017 ήταν η χρονιά που ο Τόμας γιγάντωσε το όνομα του.Μάλιστα στο δεύτερο παιχνίδι της σειράς με τους Ουίζαρντς σημείωσε 53 πόντους και έγινε ο παίκτης με τους περισσότερους πόντους σε παιχνίδι play-off στην ιστορία των Σέλτικς!

Οι τραυματισμοί ήρθαν για να γκρεμίσουν όλα όσα είχε χτίσει. Σήμερα είναι free agent και μοιάζει άγνωστο αν θα επιστρέψει και πάλι στα παρκέ του ΝΒΑ, όμως έχει χαράξει ήδη το όνομα του στην ιστορία του αθλήματος. Ο Τόμας κέρδισε τον σεβασμό και τις εντυπώσεις του κόσμου με το ταπεινό προφίλ και την εκτελεστική μαεστρία που διέθετε για το ύψος του. Σίγουρα έπαιξε ρόλο ότι έπιασε το peak του σε μία από τις πιο εμπορικές ομάδες του ΝΒΑ (Βοστώνη), όμως σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μειωθεί η επιτυχία του.


2. Κρις Πολ – 1.85

Μία καριέρα γεμάτη ατομικές διακρίσεις και βραβεία. Ένας από τους πιο ευφυής άσους που έχουμε δει, που όμως δεν έχει καταφέρει ακόμα να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Με 9.607 ασίστ βρίσκεται στην 7η θέση των καλύτερων πασέρ όλων των εποχών, ενώ με 2.220 κλεψίματα βρίσκεται στην 8η θέση της λίστας με τα περισσότερα κλεψίματα!

‌Οι Σαρλότ Χόρνετς τον διάλεξαν στην 4η θέση των draft το 2005 και αγωνίστηκε εκεί μέχρι το 2011. Το καλοκαίρι του 2011 οι Λέικερς και οι Χόρνετς ήρθαν σε μία συμφωνία που θα άλλαζε τόσο το ΝΒΑ όσο και την καριέρα του Πολ, καθώς θα πήγαινε στους Λέικερς ως συμπαίκτης του Κόμπε Μπράιαντ. Ο κομισάριος Ντέιβιντ Στερν όμως απαγόρεψε αυτό το trade και έτσι ο Κρις Πολ τελικά κατέληξε με trade στους Λος Άντζελες Κλίπερς. Στα έξι χρόνια που υπήρξε μέλος της «lob city» δεν κατάφερε να διεκδικήσει το πρωτάθλημα, παρά το γεγονός ότι οι Κλίπερς ήταν μία από τις πιο δυνατές ομάδες του πρωταθλήματος. Η μεγαλύτερή του ευκαιρία ως τώρα ήταν το 2018 ως συμπαίκτης του Τζέιμς Χάρντεν στο Χιούστον. Οι Ρόκετς έφτασαν στους τελικούς περιφέρειας και έστειλαν την σειρά με τους πρωταθλητές Γουόριορς σε 7ο παιχνίδι, όμως «λύγισαν». Σε ηλικία 34 χρόνων πλέον αγωνίζεται στους Οκλαχόμα Θάντερ, φιλοδοξόντας να τους οδηγήσει στον δρόμο προς ένα δαχτυλίδι. Αλλά ακόμη κι αν δεν το κατακτήσει, το σίγουρο είναι πως θα γίνει και αυτός μέλος της Hall of Fame λίστας.


1. Άλλεν Άιβερσον – 1.83

Για όλες τις άλλες θέσεις ο καθένας μπορεί να κάνει ανακατατάξεις και να πιστεύει πως κάποιος άξιζε πιο ψηλά ή πιο χαμηλά. Εδώ όμως δεν χωράνε αμφισβητήσεις και συμβιβασμοί. Ο Άλλεν Άιβερσον είναι ο καλύτερος κοντός που έχουμε δει ποτέ. Δεν μιλάμε για έναν καλό παίκτη ή για έναν superstar. Μιλάμε για τον ορισμό του άρθρου. Ότι δηλαδή ένας παίκτης ύψους 1.83 μπορεί να κυριαρχήσει κατά κράτος στα παρκέ του ΝΒΑ. Σταυρωτές και crossovers που έκαναν μέχρι και τον «θεό» του μπάσκετ, Μάικλ Τζόρνταν, να χαζέψει. Πρωτοδιδάξας σε παιχνίδια απομόνωσης και ένας εναντίον ενός. Καρφώματα μπροστά στους ψηλότερους παίκτες του πρωταθλήματος.

Ο Άιβερσον άλλαξε την εποχή όχι μόνο με τις μπασκετικές του ικανότητες αλλά και για τις στυλιστικές του επιλογές. Δεν είναι ψέμα πως όταν σκεφτόμαστε τον Άιβερσον έχουμε μια χιπ-χοπ φιγούρα στο κεφάλι μας. Ακόμα και στην παραλαβή του βραβείου MVP εμφανίστηκε με φαρδύ τζιν. Ένα μπασκετικό «culture icon» , που δυστυχώς δεν μπόρεσε να κατακτήσει το πρωτάθλημα και ίσως πέραν του τίτλου του καλύτερου κοντού να κατέχει και τον τίτλο του καλύτερου παίκτη που δεν πήρε ποτέ πρωτάθλημα. Επιπροσθέτως, είναι ο μόνος παίκτης του άρθρου που έχει αναδειχθεί MVP (2001).

Οι Φιλαδέλφεια Σίξερς τον διάλεξαν στην πρώτη θέση των draft του 1996 και αμέσως έδωσε την πρώτη «γεύση» του τι θα ακολουθούσε, καθώς αναδείχθηκε rookie της χρονιάς. Ο «answer» οδήγησε την Φιλαδέλφεια στην ελίτ του ΝΒΑ και το 2001 στους τελικούς του πρωταθλήματος, αλλά εκεί οι Λέικερς των Κόμπε Μπράιαντ και Σακίλ Ο’Νιλ αναδείχθηκαν back-to-back πρωταθλητές. Τα χρόνια περνούσαν με την Φιλαδέλφεια να μην μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα και τον Άιβερσον να αντιμετωπίζει συνεχόμενα προβλήματα με τον νόμο. Το 2006 έγινε trade στους Ντένβερ Νάγκετς, φτιάχνοντας μία εκρηκτική τριάδα με Καρμέλο Άντονι και Τζέι Αρ Σμιθ, αλλά ούτε τότε μπόρεσε να διεκδικήσει το δαχτυλίδι. Τελικά ύστερα από ένα πέρασμα από την Ευρωλίγκα λόγω lock-out και για λογαριασμό της Μπεσίκτας, αποσύρθηκε από τα παρκέ και δύο χρόνια αργότερα ανακοίνωσε το επίσημο τέλος της καριέρας του σε ηλικία 36 ετών. Οι Σίξερς αμέσως διοργάνωσαν μία τελετή στην οποία απέσυραν για πάντα την φανέλα με το νούμερο 3.

Ένας παικταράς που είχε μόνο έναν αντίπαλο,τον εαυτό του. Μόνη του λύση για να βγει από τα γκέτο ήταν να παίξει μπάσκετ και το έκανε. Ο αυτοκαταστροφικός του χαρακτήρας του στέρησε την δυνατότητα για μία καλύτερη ζωή, όμως ο «answer» έδωσε την απάντηση στο αν μπορεί ένας κοντός παίκτης να παίξει μπάσκετ και να αφήσει το στίγμα του στο άθλημα.

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Ο Γιανγκ δεν είναι ο άσος που έχεις συνηθίσει!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για τον άσο της Ατλάντα που θα φέρει νέα εποχή και θα απομακρύνει ακόμα περισσότερο το παιχνίδι από το καλάθι.

Δημοσιεύτηκε

• Όσο περνάνε τα χρόνια,ο αθλητισμός γίνεται ολοένα και περισσότερο εμπορικός και αυτό που παίζει τον πρωταρχικό ρόλο είναι το αποτέλεσμα. Η χαρά της νίκης. Η ουσία έχει μπει για τα καλά στον αθλητισμό και ο σκοπός είναι η νίκη να έρχεται πάση θυσία. Σίγουρα μέσα στον «χορό» όλα είναι διαφορετικά απ’όσο τα φανταζόμαστε. Εμείς όμως που βρισκόμαστε απ’έξω και έχουμε τον ρόλο του θεατή έχουμε απαιτήσεις που πολλές φορές δεν αγγίζουν την πραγματικότητα.

• Εμένα προσωπικά με εξιτάρει το διαφορετικό. Να μην μπει δηλαδή η μπάλα στο καλάθι με εύκολο τρόπο, αλλά με έναν πιο εφετζίζικο. Πάντα έτρεφα μεγάλη συμπάθεια για παίκτες που έχουν διαφορετική ματιά στο παρκέ και προσπαθούν να δώσουν έναν πιο φαντεζί τόνο στο άθλημα. Άλλωστε μην ξεχνάμε πως το θέαμα είναι ένα από τα βασικά συστατικά που απαρτίζουν τον μαγικό κόσμο του ΝΒΑ.

• Ο Κάρι είναι limitless range shooter. Έχει δηλαδή την ικανότητα να βάζει τρίποντα από όσο μακριά θέλει και σε συχνότητα που κανείς άλλος ΝΒΑer δεν την αγγίζει. Μπορεί να έχει γίνει συνήθεια, αλλά κάθε φορά που ευστοχεί από μακρινή απόσταση συνεχίζω να αναφωνώ «τι κάνει ο άνθρωπος», παρ’ότι γνωρίζω πως αυτό είναι το μεγάλο του ατού.

• Ίρβινγκ και Γουέστμπρουκ είναι δύο άσοι που χειρίζονται την μπάλα με μαγικό τρόπο. Μπορούν να την εξαφανίσουν και να την εμφανίσουν στο αντίπαλο καλάθι, χωρίς να το κατάλαβει κανείς. Ειδικά ο «uncle drew», όσο «ηρωικό» κι αν προσπαθεί να κάνει το παιχνίδι του, πάντα θα με αφήνει άφωνο με τις ντρίμπλες του και το μοναδικό ball handling που διαθέτει.

• Ο Πολ είναι ένα κοφτερό μυαλό και ίσως να έχει το μεγαλύτερο IQ στην θέση του playmaker. Η ευρηματικότητα του είναι τέτοια που μπορεί να μετατρέψει το δύσκολο σε απλό και εύκολο.

• Ο Λίλαρντ είναι ο μεγαλύτερος «ακροβάτης» του πρωταθλήματος. Δεν θα βάλει το καλάθι με μία απλή διείσδυση, αλλά θα χωθεί μέσα στο ζωγραφιστό και θα σκοράρει ανάμεσα από δύο ή καμία φορά και τρεις παίκτες.

• Λίγο από όλα αυτά τα διαθέτει ο Τρε Γιανγκ. Δεινός εκτελεστής και με άνεση να σκοράρει από όπου θέλει. Ασίστ με πάσες κάτω από τα πόδια του αντιπάλου. Μοναδική ικανότητα να σπάει ζώνες και να ζαλίζει τις αντίπαλες άμυνες. Το φαντεζί που προανέφερα. Ο «Ice Trae» έχει τον τρόπο να συνδιάσει άρτια την ουσία με το θέαμα και να κάνει το παιχνίδι να είναι απολαυστικό.Μόλις στην δεύτερή του χρόνια στο ΝΒΑ θεωρείται ήδη ένας από τους καλύτερους παίκτες στην θέση του, όντας μάλιστα και All-star!

• Ας μιλήσουμε όμως και για την ουσία.Την φετινή σεζόν ο Γιανγκ σκόραρε κατά μέσο όρο 29.6 πόντους και μοίρασε 9.3 ασίστ. Σε παιχνίδι με τους Σικάγο Μπουλς στην πρώτη του χρονιά σημείωσε την κορυφαία επίδοση της καριέρας του, με 49 πόντους και 16 ασίστ και έγινε ο πρώτος παίκτης στην ιστορία του ΝΒΑ με 45+ πόντους και 15+ ασίστ σε ένα παιχνίδι στην ρούκι χρονιά. Στην μεγαλύτερη παραγωγική του βραδιά σκόραρε 50 πόντους με 8 εύστοχα τρίποντα κόντρα στους Μαϊάμι Χιτ. Στην πιο δημιουργική του βραδιά έχει μοιράσει 18 ασίστ, σε αγώνα με τους Φιλαδέλφεια Σίξερς. Υπενθυμίζω, είναι 22 ετών και όλα αυτά τα έχει σημειώσει σε μόλις ενάμιση χρόνο!

• Ας εμβαθύνω τους αριθμούς περισσότερο. Το άθλημα κάθε χρόνο απομακρύνεται από το καλάθι και πλέον έχει γίνει της μόδας το σουτ από τα 10+ μέτρα, δηλαδή από το σημείο που αρχίζει το logo στο κέντρο του γηπέδου. Από αυτή την απόσταση ο μόνος που είναι περισσότερο εύστοχος από τον Γιανγκ είναι ο μεγάλος του αντίπαλος,ο Λίλαρντ. Οι δύο τους έχουν μετατρέψει σε διαγωνισμό την συγκεκριμένη υπόθεση. Και λέω οι δύο τους γιατί ο Λίλαρντ έχει 49 εύστοχα τρίποντα σε 114 εκτελέσεις, ενώ ο Γιανγκ μετράει 38/104. Ο τρίτος της λίστας, που είναι ο Πορζίνγκις, απέχει υπερβολικά μακριά με 11 τρίποντα σε 25 εκτελέσεις!

• Είναι δεύτερος καλύτερος σκόρερ του πρωταθλήματος. Από πάνω του ο Χάρντεν έχει σκοράρει 2096 πόντους έναντι του Γιανγκ με 1778, όμως ο Γιανγκ έχει αγωνιστεί 121 λεπτά λιγότερα. Στην περιφέρεια ο Χάρντεν έχει 271/769 τρίποντα (32.1%), ενώ ο Γιανγκ έχει 205/568 (36%).

• Σε ηλικία 22 ετών βρίσκεται στην δεύτερη θέση των ασίστ με 560, πίσω από τον Λεμπρόν Τζέιμς με 630, ο οποίος ωστόσο δεν είναι καθαρόαιμος άσος και αποτελεί μία κατηγορία μόνος του.

• Η Ατλάντα επιχειρεί ένα νέο project έπειτα από την εποχή Μπαντελχόζερ, εκεί όπου διεκδίκησαν τον τίτλο του πρωταθλητή Ανατολής. Το ολικό rebuild έφερε μία νέα εποχή με πολλά νέα ταλέντα, που ηγέτης τους είναι ο Τραε Γιανγκ. Οι Χοκς αποφάσισαν να ακολουθήσουν το ρεύμα της εποχής και να χτίσουν μια ομάδα γύρω από έναν shooting playmaker, με την ομάδα να είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του.

• Στα χρόνια του κολλεγίου οι αναλυτές τον χαρακτήριζαν “Κάρι του μέλλοντος”. Κατάλαβα το γιατί από τα πρώτα του παιχνίδια στο ΝΒΑ. Είμαι ήδη πεπεισμένος πως αν έχει την υγεία του θα αφήσει εποχή. Ο Ντόντσιτς πέρσι τράβηξε όλα τα βλέμματα καθώς οι Αμερικανοί δεν έχουν ξαναδεί Ευρωπαίο ετών 19 να τους κάνει τέτοια πλάκα στο παρκέ. Λατρεύω εξίσου τον Λούκα, όμως μπορώ να πω πως δεν έχω ξαναδεί άσο σαν τον Γιανγκ να παίζει στην πρώτη του χρονιά με τέτοια μαεστρία, να σκοράρει και να σερβίρει ασίστ κατά ριπάς και κυρίως να το κάνει με περίσσια άνεση.

• Δεν υπάρχει αμφιβολία πως ο Γιανγκ είναι ένας από τους καλύτερους άσους του πρωταθλήματος. Προσοχή: όχι ένας από τους καλύτερους νεαρούς αλλά ένας άσος που ανήκει στην ελίτ του ΝΒΑ. Το μέλλον είναι τώρα για τον “Ice Trae” και το νέο πείραμα των «γερακιών» τον προορίζει για μεσσία στην Ατλάντα.

• Στην Ατλάντα ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία και είναι απόλυτα λογικό, καθώς τα πρώτα σημάδια του νέου εγχειρήματος είναι άκρως θετικά. Ο Γιανγκ θα οδηγήσει τους Χοκς ξανά στην ελίτ. Πως είμαι τόσο σίγουρος; Γιατί όπως ανέλυσα πιο πάνω, δεν είναι ο άσος που έχουμε συνηθίσει!

Διαβάστε περισσότερα...

EUROLEAGUE

Οι επτά αλησμόνητες «ερυθρόλευκες» νίκες επί της ΤΣΣΚΑ (vid)

Με αφορμή την σπουδαία επικράτηση του Ολυμπιακού επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 72-59, το Jumpshot σας θυμίζει τις υπόλοιπες επτά αξέχαστες νίκες των «ερυθρολεύκων» απέναντι στους Ρώσους τα τελευταία χρόνια.

Δημοσιεύτηκε

Η γενικότερη αίσθηση είναι πως ο Ολυμπιακός κυριαρχεί παραδοσιακά στα παιχνίδια με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Η αίσθηση αυτή ενισχύεται από τις φρέσκες φετινές νίκες των «ερυθρολεύκων» σε Φάληρο και Μόσχα, ωστόσο είναι εν μέρει λανθασμένη. Οι Ρώσοι είναι αυτοί που κατέχουν την μερίδα του λέοντος με δέκα νίκες έναντι οχτώ του Ολυμπιακού στις τελευταίες 18 μεταξύ τους αναμετρήσεις στην Euroleague, από την «χρυσή» σεζόν του Ολυμπιακού (2011-12) έως και τη φετινή.

Μπορεί η ομάδα του Δημήτρη Ιτούδη να έχει δύο περισσότερες νίκες, αλλά η ουσία είναι αυτή που μετράει και έτσι ο Ολυμπιακός αριθμεί μία Euroleague (2012) και τρεις προκρίσεις σε βάρος της ΤΣΣΚΑ σε τρεις τελικούς φάιναλ φορ (2013, 2015, 2017). Επειδή όμως ο στόχος του άρθρου είναι η ανάκληση των θετικών αποτελεσμάτων του Ολυμπιακού, δεν θα προσθέσουμε περισσότερες πληροφορίες με νούμερα και ημερομηνίες, αλλά περνάμε κατευθείαν στη δράση.

Η πρώτη και η καλύτερη!

Ένα παιχνίδι το οποίο δεν πρόκειται να ξεχαστεί ποτέ από τους φίλους του Ολυμπιακού είναι αυτό το οποίο σημάδεψε την σύγχρονη ιστορία της Euroleague: Ο τελικός του 2012 μεταξύ του Ολυμπιακού και της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στην Κωνσταντινούπολη. Η φοβερή επιστροφή των Πειραιωτών από το -19, ο σχεδόν αλάνθαστος Παπανικολάου (18 πόντοι, 2/2 διπ, 3/3 τριπ, 5/6 βολές), ο συγκινητικός Σπανούλης (15π.) και το καλάθι του Πρίντεζη που χάρισε στους «ερυθρολεύκους» το δεύτερό τους ευρωπαϊκό, όλα αυτά συνιστούν την μεγαλύτερη νίκη του Ολυμπιακού σε βάρος της ΤΣΣΚΑ.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Γιόνας Καζλάουσκας) Τεόντοσιτς 15, Λαβρίνοβιτς 5, Σισκάουσκας 8, Κρίστιτς 11, Κιριλένκο 12, Βορόνοφ, Βοροντσέβιτς, Σβέντ 3, Καούν 3, Χριάπα 3, Γκόρντον 2

Ολυμπιακός: (Ντούσαν Ίβκοβιτς) Χάινς, Άντιτς 7, Σπανούλης 15, Ντόρσεϊ, Κέσελ 3, Παπαδόπουλος, Πρίντεζης 12, Παπανικολάου 18, Μάντζαρης 3, Σλούκας 4, Λο

Διψούσε για εκδίκηση, αλλά της χάλασε τα σχέδια

Σχεδόν ένα χρόνο μετά το περσινό της φιάσκο, η ΤΣΣΚΑ Μόσχας θέλησε να πάρει εκδίκηση για τον χαμένο τίτλο της προηγούμενης σεζόν. Στον ημιτελικό του 2013 στο Λονδίνο όμως, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα επέβαλε από νωρίς τον ρυθμό της. Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι του αγώνα, δεν απειλήθηκαν σε κανένα σημείο του παιχνιδιού και ο Χάινς έκανε πάρτι κάτω από τις ρακέτες, φτάνοντας στο νταμπλ νταμπλ (13 πόντοι, δέκα ριμπάουντ). Το τελικό 69-52 άνοιξε τον δρόμο για το τρίτο ευρωπαϊκό του Ολυμπιακού, καθώς δύο μέρες αργότερα ο Ολυμπιακός επικράτησε της Ρεάλ Μαδρίτης.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Ετόρε Μεσίνα) Τεόντοσιτς 5, Μίτσοφ 3, Τζάκσον 7, Κρστιτς 2, Γουίμς 13, Έρτζεκ 2, Βοροντσέβιτς 2, Καούν 7, Χριάπα 11, Παπαλουκάς

Ολυμπιακός: (Γιώργος Μπαρτζώκας) Χάινς 13, Λο 6, Άντιτς 13, Σπανούλης 8, Περπέρογλου 8, Σερμαντίνι 5, Σλούκας 5, Πάουελ, Πρίντεζης 6, Παπανικολάου 5, Κατσίβελης

Της «έσπασε» το αήττητο

Στις 5 Φεβρουαρίου 2015 ο Ολυμπιακός του Γιάννη Σφαιρόπουλου υποδέχτηκε για την φάση του Top-16 την αήττητη έως εκείνη την στιγμή ΤΣΣΚΑ Μόσχας. Ένα κατάμεστο από κόσμο Σ.Ε.Φ είδε τον Ολυμπιακό να παίρνει μία σπουδαία από βαθμολογικής άποψης νίκη με 84-76, που τον κράτησε στην κορυφή του έκτου ομίλου. Αυτό ήταν το πρώτο παιχνίδι του Δημήτρη Ιτούδη ως αντίπαλος του Ολυμπιακού από τον πάγκο της ΤΣΣΚΑ, αλλά η ομάδα του δεν μπόρεσε να περιορίσει τον Σπανούλη, ο οποίος με 19 πόντους ηγήθηκε της προσπάθειας των Πειραιωτών.

Ολυμπιακός: (Γιάννης Σφαιρόπουλος) Πέτγουεϊ, Χάντερ 12, Ντάνστον 5, Σπανούλης 19, Σλούκας 8, Πρίντεζης 10, Μάντζαρης 7, Κατσίβελης 2, Λαφαγιέτ 6, Ντάρντεν 2, Λοτζέσκι 13

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Δημήτρης Ιτούδης) Ντε Κολό 13, Τεόντοσιτς 20, Φριντζόν 10, Νίκολς 3, Μαρκοϊσβίλι 9, Κορόμπκοβ, Ουίμς, Ζόζουλιν 2, Βοροντσέβιτς 5, Καούν 2, Χάινς 12

Έτριβαν τα μάτια τους με τον Σπανούλη!

Μία μεταφορική φράση που στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποιείται με κυριολεκτική σημασία. Στον ημιτελικό της Μαδρίτης το 2015 ο αρχηγός των Πειραιωτών αστόχησε στα πρώτα 11 σουτ που επιχείρησε και κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει αυτό που θα ακολουθούσε. Ο Σπανούλης πέτυχε 11 κρίσιμους πόντους στο τέταρτο δεκάλεπτο, σκόραρε το ένα καλάθι μετά το άλλο, οι καλύτεροι αμυντικοί έπεσαν πάνω του, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν τίποτε άλλο πέρα από διχτάκι. Πρίντεζης και Σλούκας είχαν εξίσου κρίσιμη συμβολή με 14 και δέκα πόντους αντίστοιχα, ενώ ο Δημήτρης Ιτούδης αποτέλεσε τον τρίτο προπονητή της ΤΣΣΚΑ μετά τους Γιόνας Καζλάουσκας και Ετόρε Μεσίνα που απέτυχε να βγάλει από την μέση τον Ολυμπιακό σ’ ένα ακόμη φάιναλ φορ.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Δημήτρης Ιτούδης) Ντε Κολό 18, Τεόντοσιτς 8, Νίκολς, Τζάκσον 9, Μαρκοϊσβίλι, Ουίμς 9, Βοροντσέβιτς 5, Καούν 11, Χριάπα 2, Χάινς 1, Κιριλένκο 5

Ολυμπιακός: (Γιάννης Σφαιρόπουλος) Πέτγουει 5, Χάντερ 2, Ντάνστον 5, Σπνούλης 13, Παπαπέτρου 9, Σλούκας 10, Πρίντεζης 14, Αγραβάνης 2, Μάντζαρης 5, Λαφαγιέτ 3, Ντάρντεν, Λοτζέσκι 2

Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση

Στο φάιναλ φορ της Κωνσταντινούπολης το 2017 αναμετρήθηκαν για μια ακόμα φορά Ολυμπιακός και ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον ημιτελικό της διοργάνωσης. Ο Ολυμπιακός κάλυψε κατά την προσφιλή του συνήθεια την διαφορά των 11 πόντων που έφτασε η ΤΣΣΚΑ στο πρώτο ημίχρονο και μετέτρεψε σε ντέρμπι το φινάλε. Ο Τεόντοσιτς ήταν μόνιμη επιθετική απειλή με 23 πόντους (2/5 δίποντα, 4/8 τρίποντα, 7/9 βολές). Ο τρόπος όμως με τον οποίο ο Ολυμπιακός έφτασε στην ανατροπή, η εκπληκτική εμφάνιση από τους Σπανούλη (14π), Πρίντεζη (14π), Παπανικολάου (14π), Μάντζαρη (12π) και το κρίσιμο τρίποντο απάντηση του Γκριν σε εκείνο του Τεόντοσιτς στα 42 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη (79-76) έκανε ακόμα και τους Τούρκους φίλους της Φενέρμπαχτσέ να πανηγυρίσουν την σπουδαία αυτή πρόκριση με 82-78 στον τελικό της Πόλης.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: Ντε Κολό 16, Τεόντοσιτς 23, Όγκουστιν 6, Φριντζόν, Τζάκσον 12, Βοροντσέβιτς 2, Χίγκινς 6, Χριάπα 3, Κουρμπάνοφ 2, Χάινς 8

Ολυμπιακός: (Γιάννης Σφαιρόπουλος) Γκριν 8, Μπίρτς 4, Γιάνγκ, Παπαπέτρου 3, Σπανούλης 14, Αγραβάνης 8, Μιλουτίνοφ 5, Πρίντεζης 14, Παπανικολάου 14, Μάντζαρης 12

Νίκη με άρωμα playoff

Ο Ολυμπιακός επικράτησε εντός έδρας της ΤΣΣΚΑ Μόσχας με 88-86 για την 13η αγωνιστική της Euroleague της σεζόν 2017-18. Ολυμπιακός και ΤΣΣΚΑ είχαν το καλύτερο ρεκόρ εκείνη τη στιγμή και η νίκη των Πειραιωτών τους βοήθησε να παραμείνουν στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας και να έχουν βλέψεις playoff με πλεονέκτημα έδρας, όπως και έγινε. Σε εκείνο το παιχνίδι πρωταγωνιστής ήταν ο Μακ Λιν, καθώς ο ψηλός του Ολυμπιακού έκανε νταμπλ νταμπλ με 25 πόντους και 12 ριμπάουντ.

Ολυμπιακός: (Γιάννης Σφαιρόπουλος) Μακ Λιν 25, Παπαπέτρου 8, Σπανούλης 16, Στρένλιεκς 10, Παπανικολάου 15, Μάντζαρης, Ρόμπερτς, Μπόγρης, Ουίλτζερ 8, Τόμπσον 6

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Δημήτρης Ιτούδης) Ντε Κολό 18, Αντόνοφ 7, Κορόμπκοφ 2, Ροντρίγκεθ 23, Κλάιμπερν 13, Χίγκινς 8, Κουρμπάνοφ 4, Χάινς 11

Της πήρε τον αέρα!

Ο Ολυμπιακός των χιλίων προβλημάτων της σεζόν 2019-20 κατάφερε και πήρε τον αέρα της ρωσικής ομάδας για άλλη μια φορά. Ξεκινώντας με τρεις ήττες στα πρώτα τέσσερα παιχνίδια της σεζόν, λίγοι ήταν αυτοί που πραγματικά πίστεψαν σε ένα διπλό του Ολυμπιακού. Η ομάδα του Κεστούτις Κεμζούρα πίστεψε όμως στις δυνατότητες της. Βγάζοντας ενέργεια, ωραίες φάσεις και με πρωταγωνιστές τους Πολ (20π), Πάντερ (16π) και τον Σπανούλη (8π) να μιλάει την κρίσιμη ώρα, ο Ολυμπιακός κατάφερε να πάρει την πρώτη του νίκη στη Μόσχα (79-84), έπειτα από 11 χρόνια και έναν αγώνα playoff, τον Απρίλιο του 2008.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας: (Δημήτρης Ιτούδης) Μπολομπόι 2, Τζέιμς 22, Ούκχοφ, Αντόνοφ, Στρένλιεκς, Βόϊγκτμαν 2, Βοροντσέβιτς 5, Χάκετ 2, Χίλιαρντ 17, Κουρμπάνοφ 7, Χάινς 19, Μπέικερ 3

Ολυμπιακός: (Κεστούτις Κεμζούρα) Πάντερ 16, Πολ 20, Κόνιαρης, Σπανούλης 8, Τσέρι 9, Μιλουτίνοφ 2, Βεζένκοφ 2, Πρίντεζης 11, Παπανικολάου, Κουζμίνσκας 8, Ρούμπιτ 8

Η χθεσινή (7/2) νίκη του Ολυμπιακού επί της ΤΣΣΚΑ με τον Γιώργο Μπαρτζώκα πλέον στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, αποτελεί άλλη μία από τις σπουδαίες επικρατήσεις των Πειραιωτών:

Διαβάστε περισσότερα...

BASKET LEAGUE

Γιάννης Σιδηροηλίας: Φτιαγμένος από σίδερο και με στόχο την καθιέρωση

Το Jumpshot σας συστήνει τον Γιάννη Σιδηροηλία, τον 18χρονο παίκτη του Άρη που έχει ήδη προλάβει να αφήσει θετικές εντυπώσεις με τις εμφανίσεις του και έχει κάνει τον κόσμο της ομάδας να συζητάει αρκετά το όνομά του.

Δημοσιεύτηκε

Πρόκειται για ένα παιδί που μόλις πριν από λίγο καιρό έκλεισε τα 18 του χρόνια. Το ντεμπούτο του στην Basket League το έκανε την 2η αγωνιστική στο Ιβανόφειο κόντρα στον Ηρακλή, ενώ στις 26 Οκτωβρίου πέτυχε επτά πόντους στην εκτός έδρας αναμέτρηση με τον Παναθηναϊκό. Ο ύψους 1.96 γκάρντ του Άρη μπορεί να αγωνιστεί στις περισσότερες από τις περιφερειακές θέσεις και αυτό τον καθιστά ένα χρήσιμο «εργαλείο» για οποιονδήποτε προπονητή.

Πρότυπο του ο Γκάλης

Μεγαλωμένος στην Θεσσαλονίκη ο Σιδηροηλίας δεν θα μπορούσε να έχει διαφορετικό ίνδαλμα πέρα από τον Νίκο Γκάλη, τον οποίο δεν πρόλαβε φυσικά να δει ενώ αγωνιζόταν, αλλά οι ιστορίες που άκουσε για τον Θρύλο Νικ, ήταν αρκετές. Βεζένκοφ και Μποχωρίδης ήταν δύο ακόμα παίκτες του Άρη που ο έφηβος τότε Σιδηροηλίας, θαύμαζε και εκτιμούσε πολύ. Η μοίρα, ή μάλλον καλύτερα, η σκληρή δουλειά τον έφεραν να είναι συμπαίκτης με τον Μποχωρίδη εδώ και λίγο καιρό.

Ο Σιδηροηλίας αποτελεί έναν παίκτη βγαλμένο από τα σπλάχνα της ομάδας και ως εκ τούτου, συνιστά ένα σημαντικό πρότζεκτ για τον Άρη. Το 2008 ήταν η πρώτη του χρονιά στις ακαδημίες του συλλόγου και οι άνθρωποι των «κιτρινόμαυρων» μιλούν για ένα παιδί που ξεχώριζε από την πρώτη στιγμή. Ο 18χρονος γκάρντ, έχει κατακτήσει τρία πρωταθλήματα αγωνιζόμενος στα τμήματα υποδομής του Άρη, ενώ συμμετείχε δύο φορές στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Εφήβων.

Το Πανελλήνιο Εφήβων που τον γέμισε αυτοπεποίθηση

Το Πανελλήνιο πέρυσι στην Ελευθερούπολη αποτέλεσε μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για να διακριθεί και δεν την άφησε να περάσει ανεκμετάλλευτη. Ο Σιδηροηλίας είχε 19.6 πόντους, δέκα ριμπάουντ και τέσσερις ασίστ σε πέντε παιχνίδια κόντρα σε Ολυμπιακό, Περιστέρι, Ασπίδα Ξάνθης, Κολοσσό και Προμηθέα, βοηθώντας τον Άρη να κατακτήσει την τρίτη θέση.

Στον Άρη γνώριζαν από καιρό τις δυνατότητες του, ωστόσο χάρη στις καλές του εμφανίσεις τράβηξε πάνω του το ενδιαφέρον. Ταυτόχρονα αναδείχθηκε ως δεύτερος σκόρερ του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος, μόλις έναν πόντο πίσω από τον συμπαίκτη του, Κουρτίδη, πρώτος στα ριμπάουντ με πενήντα, καθώς και πρώτος στα κλεψίματα με 13. Οι πολύ μεστές του εμφανίσεις είχαν ως αποτέλεσμα να αποτελέσει τον πρώτο παίκτη στην αξιολόγηση/ranking του Πανελλήνιου Πρωταθλήματος Εφήβων.

Εκεί, έδειξε μερικές από τις πολλές πτυχές του ταλέντου του. Παίκτης με καλή τεχνική που είναι αρκετά αποτελεσματικός στο 1 με 1 και αρκετά καλός στη μετάβαση/ transition. Ο Έλληνας διεθνής με τις μικρές εθνικές ομάδες έχει γρήγορα πόδια, μεγάλο διασκελισμό και μπορεί να διασχίσει μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το παρκέ. Το σπουδαιότερο; Ο παίκτης του Άρη είναι αριστερόχειρας και ως εκ τούτου προτιμάει να επιτεθεί μέσω αριστερών λέι απ! Αν ο αντίπαλος του δώσει τον αριστερό διάδρομο εκείνος βρίσκει τον τρόπο να το εκμεταλλευτεί.

Πλέον επαγγελματίας

Ο 18χρονος άσος υπέγραψε πρόσφατα το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους «κιτρινόμαυρους» έως το 2024. Ακολούθως πραγματοποίησε το πρώτο του παιχνίδι ως επαγγελματίας απέναντι στο Περιστέρι. Ο Σιδηροηλίας ρίχτηκε στο παρκέ στο τελευταίο λεπτό της δεύτερης περιόδου και όχι μόνο απέδωσε σημαντικά στην άμυνα, αλλά πέτυχε ένα δύσκολο coast to coast καλάθι στην εκπνοή του πρώτου ημιχρόνου. Τα μόλις 38 δευτερόλεπτα που αγωνίστηκε στο παιχνίδι θα αυξηθούν σίγουρα στη συνέχεια του πρωταθλήματος, εάν συνεχίζει να διαχειρίζεται τις καταστάσεις όπως τώρα. Δηλαδή σαν πραγματικός επαγγελματίας που δείχνει ότι είναι.

Δημήτρης Μπουσβάρος: «Έχει όλα τα φόντα να τα καταφέρει»

Ο Δημήτρης Μπουσβάρος αποτέλεσε τον προπονητή του Σιδηροηλία στο εφηβικό του Άρη και μίλησε στο Jumpshot για τις δυνατότητές του, τον σοβαρό χαρακτήρα που παρουσιάζει εκτός γηπέδου και τον σκληρό του χαρακτήρα εντός γηπέδου.

Βουλγαρόπουλος, Σιδηροηλίας, Κουρτίδης, Βλάσιος, Νετζήπογλου και Πάνος Καλαϊτζάκης ήταν οι παίκτες που αναδείχθηκαν μέσω του κ. Μπουσβάρου και αγωνίστηκαν στην πρώτη ομάδα του Άρη. Ο Φλιώνης είναι ακόμα ένας παίκτης ο οποίος συνεργάστηκε με τον Δημήτρη Μπουσβάρο στην πρώτη χρονιά του Έλληνα προπονητή στο εφηβικό. Συνεπώς η άποψη του για τον Σιδηροηλία έχει μεγάλη βαρύτητα. Η συνέντευξή μας, αναλυτικά:

-Ποιος είναι ο Γιάννης Σιδηροηλίας; Τι παιδί είναι και ποιος ο χαρακτήρας του;

«Ο Γιάννης είναι πραγματικά ένα παιδί διαφορετικό μέσα στο γήπεδο και διαφορετικό έξω από το γήπεδο. Έξω από το γήπεδο είναι ένα πάρα πολύ καλό παιδί και σοβαρό. Μέσα στο γήπεδο είναι ένας πιο σκληρός άνθρωπος, πιο αφοσιωμένος σε αυτό που θέλει να κάνει. Πιστεύω πως έχει τον καλώς εννοούμενο εγωισμό, να πιστεύει στον εαυτό του και να μην τα παρατάει όταν τα πράγματα δεν του έρχονται όπως τα θέλει».

-Ποιες είναι οι δυνατότητες του και πόσο ψηλά μπορεί να φτάσει έχοντας ως απαραίτητη προϋπόθεση την σκληρή δουλειά και την υγεία του;

«Αυτό είναι αρκετά δύσκολο να το προβλέψεις. Πιστεύω πως το ταβάνι είναι σχετικό αν σταθεί λίγο τυχερός στο να μπορέσει να βρει χώρο και αυτοπεποίθηση μέσα σε μία ομάδα. Πιστεύω δηλαδή πως μπορεί να γίνει ένας πάρα πολύ καλός παίκτης. Έχει τα φόντα να τα καταφέρει όπως και άλλα παιδιά εννοείται. Έχει καλό μυαλό με την έννοια πως είναι αφοσιωμένος στην δουλειά του. Αν και αντιμετώπισε κάποιες δυσκολίες έχει ξεκινήσει αρκετά καλά. Μπασκετικά και σαν παίκτης έχει καλά προσόντα. Είναι ένα παιδί κοντά στα δύο μέτρα, 1.96, μπορεί να υποστηρίξει όλες τις περιφερειακές θέσεις, έχει μακριά άκρα και είναι καλός στο 1vs1. Το σουτ χρειάζεται δουλειά, αλλά εάν έχει αυτοπεποίθηση βρίσκεται σε καλό επίπεδο. Πιστεύω πως διαθέτει ένα καλό πακέτο και είναι ένα παιδί που ξεχώριζε από μικρός».

-Ποιες είναι οι αδυναμίες του τις οποίες οφείλει να βελτιώσει;

«Οι αδυναμίες είναι κάτι το σχετικό. Όλοι οι παίκτες έχουν κάποια καλά και κάποια κακά στοιχεία. Συνήθως πληρώνονται για τα καλά. Το θέμα είναι να κάνουν τα καλά καλύτερα και τα μέτρια υποφερτά. Νομίζω πως ο Γιάννης πρέπει να γίνει σίγουρα πιο αθλητικός. Αυτά που έκανε στο εφηβικό και τις μικρότερες κατηγορίες πρέπει να τα βάλει στο παιχνίδι του και στο αντρικό. Εκεί είναι λίγο δύσκολα γιατί πρωταγωνιστές είναι οι ξένοι. Θέλει συνεπώς υπομονή. Ο Γιάννης έπαιζε στη θέση «4» σε μερικά παιχνίδια στο εφηβικό και αυτό ήταν κάτι που δεν του άρεσε. Ωστόσο, έδειξε υπομονή και αυτό του βγήκε σε καλό. Αυτό που πρέπει όμως να φτιάξει πρώτα απ’ όλα είναι η αθλητικότητά του».

Ο Σιδηροηλίας θα επιδιώξει την καθιέρωση του στην ομάδα του Άρη. Αυτό θα γίνει με πολύ κόπο και δουλειά, κάτι που κάνει ήδη άλλωστε, καθώς δουλεύει σκληρά όχι μόνο στις προπονήσεις, αλλά και σε κάθε διακοπή πρωταθλήματος. Ο άσος των «κιτρινόμαυρων» οφείλει να καλύψει κάποιες από τις αδυναμίες του, όπως την αθλητικότητα του, ενώ δείχνοντας υπομονή και επαγγελματισμό θα πάρει δεδομένα περισσότερες ευκαιρίες την τρέχουσα σεζόν.

Διαβάστε περισσότερα...

Α1 ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Φάρος Κερατσινίου: Από το ζενίθ στο ναδίρ

Από τον «παράδεισο» στην κόλαση βρέθηκε ο Φάρος Κερατσινίου που από τους τελικούς της Α1 μπάσκετ γυναικών πλέον ψάχνεται για να επιστρέψει ξανά στην κανονικότητα.

Δημοσιεύτηκε

Την αγωνιστική περίοδο 2011-12 μια νέα κατάκτηση του Πρωταθλήματος της Α’ Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής είχε σαν αποτέλεσμα την επιστροφή του Φάρου στα εθνικά πρωταθλήματα.Το τέλος της κανονικής περιόδου βρήκε το σύλλογο στην 1η θέση της βαθμολογικής κατάταξης, επιτρέποντάς του να διαγωνιστεί με πλεονέκτημα έδρας στα Play-offs.

Εκεί κλήθηκε αρχικά να αντιμετωπίσει την ομάδα που κατετάγη στην 8η θέση, την Ελευθερία Μοσχάτου, θέλοντας δύο νίκες για να περάσει στους Ημιτελικούς.Η ομάδα του Κερατσινίου πέτυχε δύο διαδοχικά θετικά αποτελέσματα, με σκορ 53-39 και 24-53, πετυχαίνοντας εύκολα το σκοπό της.Στις δύο νίκες κρίθηκε και η σειρά των Ημιτελικών όπου ο Φάρος ήρθε αντιμέτωπος με τον Ατρόμητο-Ηρακλή Πειραιώς. Και πάλι ο Φάρος πέρασε αήττητος με τα σκορ να διαμορφώνονται σε 43-33 και 63-39.Η σειρά των τελικών διεξήχθη μεταξύ του Φάρου Κερατσινίου και του Προφήτη Ηλία Πειραιά, με τον πρώτο να έχει πλεονέκτημα έδρας, και τον τίτλο να κρίνεται στις δύο νίκες.

Στον πρώτο αγώνα ο Προφήτης Ηλίας πέτυχε εκτός έδρας νίκη με 67-58 στο Κερατσίνι σπάζοντας το πλεονέκτημα έδρας του αντιπάλου.Μολαταύτα ο Φάρος ισοφάρισε τη σειρά στην έδρα του Προφήτη Ηλία με 51-42 διεκδικώντας τη διεξαγωγή τρίτου παιχνιδιού στην έδρα του.Στον καθοριστικό αγώνα που διεξήχθη στο γήπεδο «Παντελής Νικολαΐδης» ο Φάρος επικράτησε στην παράταση με σκορ 50-48 (42-42 η κανονική διάρκεια) κερδίζοντας μαζί με το Πρωτάθλημα και το εισιτήριο ανόδου στην Α2 Εθνική Κατηγορία.Προπονητής του συλλόγου τη χρονιά αυτή ήταν ο Κώστας Μελέτης, ο οποίος ανανέωσε το συμβόλαιό του και για την επόμενη χρονιά.

Η επόμενη αγωνιστική περίοδος 2012-13 είχε οργανωτικές ιδιομορφίες για την Α2 Εθνική γιατί βρισκόταν σε εξέλιξη αναδιάρθρωση των κατηγοριών. Ο Φάρος Κερατσινίου εντάχθηκε σε όμιλο 10 συλλόγων από τη Νότια Ελλάδα συγκεντρώνοντας 3 νίκες και 15 ήττες.Στην τελική κατάταξη βρέθηκε στην 9η και προτελευταία θέση με συνέπεια να υποβιβαστεί ξανά στις τοπικές κατηγορίες της Ε.Σ.ΚΑ.Ν.Α. Στα πλαίσια του θεσμού του Κυπέλλου Ελλάδος, στον οποίο επέτρεψε μετά από 15 χρόνια, ο σύλλογος αποκλείστηκε κατά την 1η Αγωνιστική της Α’ Φάσης όταν γνώρισε την ήττα από τη Φ.Ε.Α. με σκορ 72-45.

Τη χρονιά 2013-14 η ομάδα του Κερατσινίου αγωνίστηκε για άλλη μια φορά στο Πρωτάθλημα της Α’ Κατηγορίας Γυναικών της Ε.Σ.ΚΑ. Νότιας Αττικής στο οποίο δήλωσαν συμμετοχή 17 ομάδες. Το σωματείο ολοκλήρωσε τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις στο τέλος της κανονικής περιόδου, έχοντας συλλέξει στη Β’ Φάση 3 νίκες και 11 ήττες.Η κατάληψη της 7ης θέση της βαθμολογίας άφησε την ομάδα εκτός Play-offs, όπου συμμετείχαν τη χρονιά αυτή μόνο οι 4 πρώτες ομάδες αντί για 8 όπως ίσχυε παλαιότερα.Τη χρονιά αυτή καθήκοντα προπονητή άσκησε και ο Βασίλης Τυράσκης, ο οποίος παρέμεινε στο σύλλογο και αργότερα ως βοηθός του Γιώργου Λειβάδη.

Την επόμενη περίοδο 2014-15 συνεχίστηκε η πορεία της ομάδας στο τοπικό πρωτάθλημα με βελτίωση της αγωνιστικής της κατάστασης. Όταν ολοκληρώθηκε η κανονική περίοδος ο Φάρος βρισκόταν στην 4η θέση του βαθμολογικού πίνακα, έχοντας εξασφαλίσει μία θέση στα Play-offs με μειονέκτημα έδρας.Εκεί διασταυρώθηκε με τον πρωτοπόρο της κανονικής περιόδου Προφήτη Ηλία, ο οποίος επικράτησε μάλιστα και στον πρώτο μεταξύ τους αγώνα με σκορ 41-36.Στη συνέχεια, ωστόσο, παρά τη δυσμενή θέση που βρέθηκε, ο Φάρος πέτυχε δύο διαδοχικές νίκες (60-46, 50-52) και εξασφάλισε ενάντια στα προγνωστικά τη συμμετοχή του στους Τελικούς.Αντίπαλός του βρέθηκε ο Φοίνικας Πειραιά ο οποίος – έχοντας και το πλεονέκτημα της έδρας – κέρδισε τον πρώτο αγώνα με 59-55.Ο Φάρος, όμως, και πάλι έστειλε τη σειρά σε τρίτο παιχνίδι κερδίζοντας εντός έδρας με σκορ 66-54.Στο καθοριστικής σημασίας τελευταίο παιχνίδι, ο Φάρος σημείωσε δεύτερο απρόσμενο σπάσιμο έδρας και με το οριακό 52-55 αναδείχθηκε Πρωταθλητής.

Η πορεία προς την Α1 Εθνική (2015 – σήμερα)

Η περίοδος 2015 – 2016

Κατά την επιστροφή της στην Α2 Εθνική για την περίοδο 2015-16 η ομάδα παρουσίασε καλό αγωνιστικό πρόσωπο, καταφέρνοντας να συλλέξει 13 νίκες και 7 ήττες. Μετά την ολοκλήρωση της αγωνιστικής δράσης του Ομίλου Νότου βρέθηκε στην 4η θέση σε σύνολο 11 συλλόγων, πετυχαίνοντας χωρίς προβλήματα την παραμονή της στην ίδια κατηγορία.Βάση προκήρυξης, ο Φάρος θα έπρεπε να αγωνιστεί σε μπαράζ με την Ολύμπια Λάρισας, που κατετάγη 4η στον Όμιλο Βορρά, προκειμένου να καθοριστεί η σειρά προτεραιότητας ανόδου στην Α1 Εθνική προς κάλυψη τυχόν κενών θέσεων. Μετά την αποχή της θεσσαλικής ομάδας από τον αγώνα, ο σύλλογος του Κερατσινίου κατέλαβε την άτυπη 7η θέση στο σύνολο της Α2 Εθνικής.

Κορυφαία σκόρερ για την ομάδα τη χρονιά αυτή αναδείχθηκε η Έφη Γκριτζά (243 πόντοι). Η ίδια αθλήτρια είχε την 9η καλύτερη επίδοση στο σύνολο του Ομίλου Νότου. Η έτερη αθλήτρια του συλλόγου, Ειρήνη Αθανασίου, σημείωσε περισσότερα τρίποντα από οποιαδήποτε άλλη, πάντα στον Όμιλο Νότου.

Στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδος ο σύλλογος ξεπέρασε στην πρεμιέρα το εμπόδιο του Παλαιού Φαλήρου εντός έδρας με σκορ 58-51.Ωστόσο, ηττήθηκε στη 2η Αγωνιστική της Α’ Φάσης εκτός έδρας από τον Ίκαρο Καλλιθέας με σκορ 68-52 και, συνεπώς, αποκλείστηκε.

Από την Α1 και τη δεύτερη θέση στην Α’ ΕΣΚΑΝΑ

Η περασμένη σεζόν,ήταν ονειρική για τον Φάρο καθώς η ομάδα έκανε εξαιρετικές εμφανίσεις και κατέκτησε τη δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα της Α1, ενώ έφτασε και στο final four του κυπέλλου γυναικών

Ωστόσο, λόγω των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων, η διοίκηση του Φάρου αποφάσισε να αποσύρει την ομάδα από την Α1, επιστρέφοντας στην Α’ ΕΣΚΑΝΑ, αγωνιζόμενοι κυρίως με πολύ νεαρές αθλήτριες.

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα