Connect with us

Χριστόδουλος Φερεντίνος

Εθνική Blog: Κακοντυμένη μέρα, αργήσαμε

Δημοσιεύτηκε

Η ώρα του απολογισμού είναι πάντα και η πιο δύσκολη. Η Εθνική μπορεί να μάτωσε για να πάρει το +12 κόντρα στους Τσέχους, όμως η υπερπροσπάθεια των διεθνών δεν ήταν αρκετή. Ο Χριστόδουλος Φερεντίνος αναρωτιέται γιατί αργήσαμε να παίξουμε όπως μας άρμοζε, ψάχνει τα λάθη της αποτυχίας και κλείνει με μία ελπίδα για την Ολυμπιάδα.

Αργήσαμε, μάγκες. Αργήσαμε να μπούμε στο κλίμα μιας μεγάλης διοργάνωσης. Αργήσαμε να καταλάβουμε πως σε όλα τα ματς πρέπει να παίζεις με το μαχαίρι στα δόντια. Αργήσαμε να συνειδητοποιήσουμε πως σε ένα τουρνουά όπως το Παγκόσμιο δεν υπάρχει το αύριο στο λεξιλόγιο. Αργήσαμε να βρούμε αυτό που μας ταιριάζει στο παρκέ. Αργήσαμε, το τρένο πέρασε και μας αποχαιρέτησε. Είμαστε εκτός από το Παγκόσμιο, μόλις από την φάση των 16.

Πώς το είχε γράψει ο Αγγελάκας στο τραγούδι που ερμήνευσε με τις «Τρύπες»; «Άχαρη μέρα, στείλε ως εδώ βρόμικο αέρα, βρόμικο φως. Παίξε για μας, χάσε για μας, σβήσε, σβήσε, σβήσε για μας». Ένα τετράστιχο ίσον 9 Σεπτεμβρίου του 2019 για την Εθνική ομάδα του μπάσκετ. Ελπίδα, μάχη, πίστη και τέλος απογοήτευση. Παίξαμε, χάσαμε, σβήσαμε. Ναι, αποτύχαμε.

Πήγαμε με κατώτερο στόχο την οκτάδα και ανεβάσαμε -όπως εν τέλει αποδείχθηκε- τον πήχη πολύ ψηλά για τα δεδομένα μας. Μπορεί το ατομικό ταλέντο να υπήρχε, ίσως και να ξεχείλιζε, όμως ομάδα δεν γίναμε ποτέ εντός παρκέ με εξαίρεση το παιχνίδι ζωής και θανάτου με τους Τσέχους. Φτάσαμε με το ενάμιση πόδι στον γκρεμό για να καταλάβουμε πως μόνο αν μοχθήσουμε πραγματικά για κάτι θα προχωρήσουμε στην διοργάνωση.

 

Είναι κρίμα που παίξαμε έτσι σήμερα. Δείξαμε πως είμαστε καλύτεροι από την εικόνα που παρουσιάζαμε. Δεν ξέρω αν αυτό λέγεται έλλειψη αυτοπεποίθησης ή υπερφίαλη αλαζονεία, πάντως σίγουρα αποδεικνύει την λανθασμένη μας νοοτροπία. Δεν αρκεί να είσαι καλός στα χαρτιά. Πρέπει να το αποδείξεις και στην πράξη, ειδικά κόντρα σε ομάδες λιγότερο ταλαντούχες και ικανές.

Δυστυχώς δεν μπορέσαμε ποτέ στο τουρνουά να συνειδητοποιήσουμε το μεγαλείο του Γιάννη. Άλλωστε, το ελληνικό μπάσκετ δεν έχει γνωρίσει ποτέ ξανά έναν star αυτού του βεληνεκούς και ανάλογου εκτοπίσματος. Πιστέψαμε πως είναι ευκολότερο να βάλεις τον Αντετοκούνμπο στο στυλ της ομάδας, παρά να στήσεις την ομάδα γύρω από αυτόν με αποτέλεσμα η επίδραση του στο παιχνίδι μας να είναι πολύ μικρή σε σχέση με τις δυνατότητες του. Όμως και ο Γιάννης έπεσε στην παγίδα.

Δεν κατάφερε να ελέγξει την ψυχολογία του, να προφυλάξει τον εαυτό του και να μείνει ψυχραιμότερος κατά την διάρκεια των παιχνιδιών. Οκ, ήταν το πρώτο του μεγάλο τουρνουά σαν ηγέτης. Οκ, έλλειπε τρία χρόνια από τα καλοκαίρια της Εθνικής. Κάτι, όμως, δεν δούλεψε σωστά. Οι πλάτες του αναγκάστηκαν να τραβήξουν ένα βάρος που ίσως δεν είναι ακόμη έτοιμος να κουβαλήσει. Ίσως αυτό το τουρνουά να του έδειξε τον δρόμο για την συνέχεια του στην Εθνική. Όποια και αν αυτή είναι, όσες φορές και αν ξαναδώσει το παρόν στην ομάδα.

Πέραν τούτου, πήραμε το ρίσκο με τα φόργουορντ και δεν βγήκε. Δεν θα κακολογήσω τον Σκουρτόπουλο. Αλλιώς το είχε στο μυαλό του, αλλιώς βγήκε στην πράξη και είναι αρκετά δύσκολο να αλλάζεις αγωνιστική λογική μέσα σε ένα τουρνουά μικρής διάρκειας. Δεν ξέρω αν ισχύει το γεγονός πως η Εθνική ήταν προετοιμασμένη για άλλο πλάνο με τον Ντόρσεϋ στο δυναμικό της, αλλά δεν μπορεί ένας παίκτης με μηδαμινή συμμετοχή στην ομάδα κατά το παρελθόν να αλλάξει τόσο πολύ την εικόνα μας και τις τύχες μας στην διοργάνωση.

Βέβαια, δεν γίνεται να μην σχολιάσεις μερικές επιλογές που φαινόταν περίεργες από την αρχή του τουρνουά. Η επιλογή του Βασιλόπουλου στην τελική δωδεκάδα δεν απέκτησε ποτέ ουσία σε μία ομάδα γεμάτη από τριαροτεσσάρια και άδεια από κοντούς, η… αντικατάσταση του Κόνιαρη από τον Μάντζαρη δεν εξηγήθηκε αγωνιστικά αλλά μόνο για λόγους ηθικής ανταμοιβής προς τον δεύτερο (παρότι συμφωνώ με την συμμετοχή του Μάντζα στην δωδεκάδα), ενώ παίκτες όπως ο Θανάσης Αντετοκούνμπο και ο Γιαννούλης Λαρεντζάκης δεν πήραν όσο μερίδιο στην πίτα τους αναλογούσε.

Τα δύο αυτά παιδιά έδειξαν ότι μπορούσαν να προσφέρουν πολύ ενέργεια, πολύ τσαμπουκά και ακόμη περισσότερο πάθος στα κομβικά παιχνίδια και ειδικά όταν η φάση στράβωνε. Δυστυχώς δεν τους εμπιστευθήκαμε νωρίς. Ας μην το προσωποποιήσουμε παρόλα αυτά. Δεν έχει κανένα νόημα, ούτε θα κερδίσει κανείς κάτι. Πάντως, γεννούν μια ελπίδα για το μέλλον.

Το θέμα είναι ότι πρέπει να βρούμε τον τρόπο να επανέλθουμε στις κορυφές του Παγκόσμιου μπάσκετ. Βήμα – βήμα, αλλά σωστά. Να επιλεχθούν πρόσωπα που μπορούν να εμπνεύσουν και είναι ικανά να καινοτομήσουν στο μπάσκετ. Είναι αναγκαίο, να βρούμε ένα σύνολο που θα δουλεύει με κοινή νοοτροπία και προσήλωση στο παιχνίδι και όχι να αλλάζουμε τακτική ανάλογα με την διοργάνωση και το αν βρίσκεται ο Γιάννης σε αυτήν.

Επίσης η πανάκια της έλλειψης σουτέρ ας σταματήσει γιατί υπάρχουν παίκτες Έλληνες που έχουν ζεστό χέρι. Και αν για κάποιον λόγο δεν θέλουμε ή δεν μπορούμε να ξανακαλέσουμε τον Μπράμο, δεν βάζουμε τον ΜήτρουΛονγκ στην Εθνική, δεν συμπληρώνουμε την δωδεκάδα σε ένα Παγκόσμιο με τον Βασιλειάδη ή δεν εμπιστευόμαστε παιδιά όπως ο Σάκοτα ας βρούμε τρόπο να σκοράρουμε αλλιώς. Πάντως σουτέρ 3-4 καθαρόαιμους το ελληνικό μπάσκετ ακόμα διαθέτει.

Το πρόβλημα του σουτ θα φανεί ακόμη περισσότερο στο μέλλον εάν η πλειονότητα των Ελλήνων προπονητών στις μικρές ηλικίες δεν συνειδητοποιήσει πως κάθε παιδί πρέπει πρώτα να μάθει να βάζει την μπάλα στο καλάθι και μετά να μυηθεί στην άμυνα.

Ακριβώς επειδή εξάγουμε καλούς προπονητές και ένα συγκεκριμένο μοντέλο μπάσκετ νομίζω πως έχουμε παγιδευτεί στο να υπηρετούμε δίχως τέλος την λογική του αργού – «σκεπτόμενου» παιχνιδιού ακόμη και στις ακαδημίες. Δεν βοηθά σε τίποτα τον 12χρονο αθλητή που παίζει μπασκετάκι γιατί το γουστάρει να μάθει τι είναι η ζώνη ρε παιδιά τι να το κάνουμε. Καλή η άμυνα, αλλά αν δεν μάθεις να το ματώνεις το διχτάκι μπασκετμπολίστας υψηλού επιπέδου δεν γίνεσαι. Ελπίζω πάντως πως ο τρόπος που παίζει ο Γιάννης βοηθήσει να «ξυπνήσουμε» αναφορικά με το σουτ και την γρήγορη εκτέλεση. Γιατί και φέτος που πήγαμε να το κάνουμε δεν μπορούσαμε και φάνηκε γρήγορα – γρήγορα.

Ας μην το τραβάμε παραπάνω, αυτά είναι αρκετά για την ώρα. Η Εθνική και προπάντων η Ομοσπονδία οφείλει να πάρει ριζικές αποφάσεις. Οφείλουμε να στελεχώσουμε αυτήν την κορυφαία ομάδα με πρόσωπα που θα μας κάνουν να πάρουμε την πρόκριση για την Ολυμπιάδα και μία διάκριση εκεί. Οφείλουμε να βάλουμε πίσω μερικούς εγωισμούς και να κοιτάξουμε αμιγώς το καλό της ομάδας για τα επόμενα χρόνια. Φέτος, άλλωστε κλείσαμε δεκαετία από την Πολωνία… Παλέψαμε, προσπαθήσαμε, αλλά ως εδώ μπορούσαμε δυστυχώς όπως αποδείχθηκε.

Έχουμε μια δεκαετία να εκμεταλλευτούμε το φαινόμενο «Giannis». Η ευθύνη όλων είναι τεράστια για να μην χαθεί αυτή η ιστορική ευκαιρία της Εθνικής. Τελειώνοντας κοιτώντας το φως έξω από το τούνελ, ας πούμε πως αυτό που κερδίσαμε είναι πως -μάλλον- καταλάβαμε ποιος είναι ο Γιάννης και αυτός κατάλαβε τι πρέπει να κάνει. Με την ευχή να συζητάμε για μπάσκετ και του χρόνου το καλοκαίρι, η Εθνική γυρνά στην Ελλάδα με ένα τεράστιο «γιατί» στην βαλίτσα. «Γιατί» κακοντυμένη μέρα, αργήσαμε;

ΥΓ1: Δεν υπάρχουν το τέταρτο και το πέμπτο φάουλ του Γιάννη και ήταν τραγική η αντιμετώπιση του στο τουρνουά από τους διαιτητές. Αν μη τι άλλο, είναι ο MVP του NBA τι να κάνουμε.

ΥΓ2: Ο Νικ έκανε μεγάλο ματς, αλλά δεν έφτανε. Χρωστάει στην Εθνική μία μεγάλη διοργάνωση ο Καλάθης που είναι πιστός στην ομάδα κάθε καλοκαίρι.

ΥΓ3: Ο Σκουρτόπουλος έχει μερίδιο ευθύνης, αλλά δεν είναι ο μόνος υπαίτιος. Λοιδορήθηκε και χλευάστηκε όσο λίγοι και μεταξύ μας δεν του άξιζε. Η προσπάθεια του αναγνωρίζεται, όπως και το καλό κλίμα και η μία ήττα στα προκριματικά. Το πρότζεκτ πάντως απέτυχε…

 

 

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

SCOUTING REPORTS

Scouting Report: Ο Ντουάιτ Μπάικς ξέρει πως να εκτελεί τον αντίπαλο (vid)

Το Jumpshot.gr σας προσφέρει ένα εκτενές και αναλυτικό scouting report για τον νέο παίκτη του Ολυμπιακού, Ντουάιτ Μπάικς, που έρχεται να… «φορτώσει» τα αντίπαλα καλάθια.

Δημοσιεύτηκε

Επίθεση: Ο Ντουάιτ Μπάικς είναι ένας παίκτης με πολυδιάστατο ταλέντο στο μπροστά μέρος του παρκέ. Μπορεί να τελειώσει με επιτυχία φάσεις από μακρινή και μέση απόσταση, ενώ δεν θα διστάσει να μπει και βαθιά στην ρακέτα για να τελειώσει με ένα λέυ απ. Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο ατού του, όμως, είναι το παιχνίδι από mid range απόσταση όπου πραγματικά είναι αμαρκάριστος.

Χρησιμοποιεί εξαιρετικά τα σκριν των ψηλών και έχει το μπασκετικό IQ για να εκμεταλλεύεται με κατάλληλο τρόπο την συνεργασία του με αυτούς. Είναι ένας βραχύσωμος, αλλά ταχύτατος παίκτης που θα τρέξει συχνά – πυκνά στο  transition και θα δώσει μεγάλη ταχύτητα στο παιχνίδι της ομάδας του coach Μπαρτζώκα.

Ο Μπακς συνηθίζει να εκτελεί αμέσως μετά από σκριν και είναι ιδιαίτερα εκρηκτικός επιθετικά. Το στοιχείο που αποτελεί την «αχίλλειο πτέρνα» του επιθετικά είναι η σκληράδα του καθώς δεν αποτελεί και τον πιο ανθεκτικό παίκτη στις επαφές και στο σκληρό παιχνίδι. Παρόλα αυτά σίγουρα μπορεί να εκτελέσει πολύ καλύτερα και με μεγαλύτερη επιτυχία και φαντασία από τα ήδη παρόντα γκαρντ του «ερυθρόλευκου» ρόστερ, ενώ όταν βρίσκεται στο παρκέ η μπάλα είναι βέβαιο πως θα περνά μόνιμα από τα χέρια του.

Κρατήστε και το παρακάτω στοιχείο. Όλα τα παραπάνω θα τα δούμε κυρίως όταν παίρνει δεξιό διάδρομο, αφού από αριστερά το παιχνίδι του δεν χαρακτηρίζεται από ιδιαίτερη φαντασία και είναι σχεδόν ακίνδυνος.

Άμυνα: Αμυντικά, παρότι το ύψος του δεν τον βοηθά ιδιαίτερα, η ταχύτητα και οι καλές τοποθετήσεις του τον καθιστούν ένα αρκετά καλό αμυντικό ίσως και ανώτερο του μέσου όρου. Είναι χαρακτηριστικό πως μέχρι τώρα στην οκταετή καριέρα του μετρά μέσο όρο 2 κλεψίματα ανά αγώνα.

Είναι αρκετά έξυπνος αμυντικός, ξέρει να τοποθετεί καλά τα χέρια του και να πιέζει πάνω στην μπάλα. Γενικά, δεν αποτελεί τον αμυντικό εξολωθρευτή αλλά σίγουρα δεν θα αποτελέσει και τρύπα για την άμυνα του Ολυμπιακού, δεδομένου ότι θα προφυλαχθεί και δεν θα μαρκάρει πολύ ψηλότερους και δυνατότερους του παίκτες.

Μπορεί επίσης να βοηθήσει σε καταστάσεις full court pressure, ενώ διαβάσμα σε ικανοποιητικό βαθμό την αντίπαλη επίθεση.

Δημιουργία και Ριμπάουντ: Ο 30χρονος combo guard μπορεί να είναι ένα κλασσικό παράδειγμα scorer αλλά είναι εξίσου καλός και στο δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδιού. Παρά το γεγονός ότι του αρέσει να εκτελεί γρήγορα και να παίρνει προσωπικές προσπάθειες μετά από σκριν, δεν είναι εγωιστής και μοιράζει αρκετές μπάλες στους συμπαίκτες του.

Οι μέσοι όροι του στις ασσίστ άλλωστε στην καριέρα του φανερώνουν και με το παραπάνω το γεγονός αυτό, αφού μοιράζει κάτι παραπάνω από 5 ασίστ ανά αγώνα (5.17 συγκεκριμένα με κορυφαία επίδοση την περσινή του στην CBA 6.5).

Στον τομέα των ριμπάουντ οι εξαιρετικές αμυντικές τοποθετήσεις του και τα δυνατά του χέρια τον βοηθούν να υπερκαλύπτει το υψομετρικό του ελλάτωμα. Ξέρει πως να τρυπώνει κάτω από την ρακέτα και να μαζεύει σκουπίδια και θα μπορέσει να μαζεύει σταθερά πάνω από 3 ριμπαόυντ ανά αγώνα με τους μέσους όρους του να βρίσκονται περίπου στα 5 ριμπάουντ ανά παιχνίδι (4.9 στην οκταετή επαγγελματική θητεία του).

Τι μας αρέσει:

+Ταχύς και Εκρηκτικός

+Σιγουριά στο κατέβασμα της μπάλας

+Άμεση εκτέλεση από μέση απόσταση

+Transition παιχνίδι και δυεισδύσεις

+Αξιόλογο τρίποντο

+Καλός δημιουργός που αξιοποιεί τους ψηλούς της ομάδας

+Συνεπής αμυντικός με καλές τοποθετήσεις

+Ευφυής

+Σταθερός ριμπάουντερ με πάνω από 3 ανά παιχνίδι

Τα ερωτηματικά:

-Μικρός σε δέμας (1.91) ίσως αντιμετωπίσει προβλήματα με τα ψηλά γκαρντ της Euroleague

-Από το 2015 αγωνίζεται στην Κίνα και απουσιάζει από τα ανταγωνιστικά πρωταθλήματα

-Χρόνος προσαρμογής στις ανάγκες του Μπαρτζώκα

-Δυσκολία αφομίωσης τέτοιου είδους παικτών, που θέλουν πολύ την μπάλα στα χέρια τους, στην μέση της σεζόν

-Καλείται να καλύψει ο ίδιος σε μεγάλο βαθμό το κενό του Σπανούλη

Σχόλιο: Είναι ξεκάθαρο ότι μετά την απόκτηση του Μακίσικ ο Μπαρτζώκας έψαξε και βρήκε στο πρόσωπο του Μπάικς έναν ακόμη παίκτη που διαθέτει επιθετικό πλουραλισμό και τρέχει καλά το γήπεδο. Φαίνεται πως ο Ολυμπιακός επιθυμεί να πάει το παιχνίδι του σε πιο γρήγορο τέμπο και πιο έντονο ρυθμό, στοιχεία που αποτελούν το Α και το Ω για τις ομάδες που φτιάχνει ο Μπαρτζώκας.

Ο Μπάικς υπέγραψε στον Ολυμπιακό ώστε να αποτελέσει τον άνθρωπο που θα βάζει εύκολα την μπάλα στο καλάθι, θα βγαίνει μπροστά όταν το παιχνίδι κρίνεται και θα σκοράρει σταθερά πάνω από 10 πόντους σε κάθε παιχνίδι. Αν καταφέρει να προσαρμοστεί άμεσα στις ανάγκες της Euroleague θεωρώ πως η παρουσία του στον Ολυμπιακό θα κριθεί άκρως επιτυχημένη.

Διαβάστε περισσότερα...

Χριστόδουλος Φερεντίνος

Ο τελευταίος γήινος

Ένα απλό scroll down στον λογαριασμό μου στο twitter ήταν αρκετό για να με μουδιάσει χθες το βράδυ γύρω στις 9. Η είδηση δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμη στα ελληνικά μέσα, όμως είχαν ήδη αρχίσει να ακόυγονται ψίθυροι που εν συνεχεία έγιναν κραυγές για την τραγική είδηση. «BREAKING: Kobe Bryant Has Died In A Helicopter Crash» τουίταρε ο λογαριασμός του TMZ.

Δημοσιεύτηκε

Πίστεψα πως αρχικά θα ήταν ένα από τα πολλά ακραία fake news που βγαίνουν κατά καιρούς για θάνατο κάποιου διάσημου προσώπου. Παρόλα αυτά σιγά σιγά όλα τα ειδησεογραφικά μέσα της Αμερικής επιβεβαίωναν την είδηση, η οποία χρειάστηκε ελάχιστα λεπτά για να φτάσει και στην δικιά μας μεριά του Ατλαντικού.

Νομίζω πως όλοι νιώσαμε το ίδιο. Παγωμάρα, σοκ, στεναχώρια. Ακόμη και άνθρωποι που δεν είχαν ιδιαίτερη επαφή με το άθλημα και το NBA ένιωσαν περίεργα με το άκουσμα της τραγικής είδησης. Στα social media επικράτησε ένας χαμός, πολλοί εξέφραζαν την ελπίδα τους να πρόκειται για ψεύτικη είδηση. Παρόλα αυτά η πραγματικότητα δεν αλλάζει.

Ο Κόμπε ήταν κάτι ξεχωριστό για το μπάσκετ και μια γενιά ολόκληρη. Ήταν αυτός ο άνθρωπος που μπορεί να μην γεννήθηκε με το μεγαλύτερο ταλέντο και την υπερφυσική αθλητικότητα, αλλά άγγιξε την κορυφή και για πολλούς την προσπέρασε. Αποτέλεσε παράδειγμα για όλους δείχνοντας πως με μεράκι, θέληση και πάθος για αυτό που κάνεις μπορείς να φτάσεις πολύ ψηλά. Ίσως πολύ ψηλότερα από ότι νομίζες.

Ήταν ο «σπαστικός» τύπος που ξημεροβραδιαζόταν στο γυμναστήριο και το γήπεδο και που αν δεν έβαζε αυτά τα 800 σουτάκια δεν έφευγε ότι ώρα και αν ήταν. Εκείνος που του κόπηκε ο αχίλλειος και πήγε να σουτάρει τις δύο βολές που κέρδισε, αυτός που έβαλε 60 πόντους στο τελευταίο του παιχνίδι στα 37 του μέσα στο γήπεδο που δοξάστηκε και αγαπήθηκε όσο (είμαι βέβαιος) κανένας άλλος δεν θα μπορέσει να το κάνει μελλοντικά. Άλλαξε την τύχη ενός ολόκληρου οργανισμού, έβαλε τους Lakers ξανά στο προσκήνιο και λατρεύτηκε από ολόκληρο το LA.

Ο Kobe είχε απίστευτη πίστη στις ικανότητες του. Με το που έπιανε την μπάλα στα χέρια του όταν αυτή έκαιγε, γνώριζε πως ό,τι και να γίνει, όσοι αντίπαλοι και αν πέσουν πάνω του αυτός θα κρίνει το παιχνίδι. Το βλέμμα του τα έλεγε όλα.

Αυτό που στα μάτια μου έκανε τον Kobe τον αγαπημένο μου μπασκετμπολίστα ήταν το γεγονός πως ήταν η πιο κοντινή μορφή star του NBA στο ανθρώπινο είδος, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού και του κορμιού του. Ήταν όμως και θα είναι ένας από τους πιο σκληρούς πνευματικά αθλητές που έχει παράξει η βιομηχανία του μπάσκετ.

Δεν δεχόταν την ήττα, την αποτυχία. Η φαντασία του και η αγάπη του για το άθλημα τον έβαζαν πάντα ένα βήμα μπροστά από τους αντιπάλους του. Ήταν ασυμβίβαστος με τεράστιο μπασκετικό εγωισμό. Δεν φοβόταν κανέναν, κοίταζε τον Jordan στα μάτια και έλεγε πως μία μέρα θα τον φτάσω.

Αυτό, όμως, που τον ανέβασε ακόμη περισσότερο ήταν ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε όλο το brand και την υστεροφημία του μετά το τέλος της καριέρας του.

Δεν διεκδήκησε κάποια θεσμική θέση στους Lakers ή ακόμη και στην λίγκα και προτίμησε να αποστασιοποιηθεί λίγο από αυτό που ήταν η καθημερινότητα του για σχεδόν μια εικοσαετία. Είχε απόλυτη γνώση των κατορθωμάτων του και του εαυτού του και δεν αμφισβήτησε ποτέ το τι θα απογίνει με το όνομα του, ενώ δεν έχει τόσο μεγάλη εμπλοκή με τις εξελίξεις στην λίγκα.

Ο χρόνος, δυστυχώς, δεν γυρίζει πίσω. Ο Κόμπε, κόρη του ΤζιΤζι και άλλοι 7 άνθρωποι έφυγαν από την ζωή άδικα.

That’s life που έλεγε και ο Φρανκ Σινάτρα…

Αν όμως ο Κόμπε διάλεγε ένα τραγούδι για να αποτελέσει το soundtrack της ταινίας που θα γίνει η ζωή του, αυτό θα ήταν σίγουρα το «My Way».

Και όντως ήταν ο δικός του δρόμος, ένας δρόμος που δεν θα καταφέρει κανείς άλλος να δημιουργήσει στο μέλλον. Μπορεί να μην ήταν ο κορυφαίος παίκτης σε στατιστικές κατηγορίες και αριθμούς, αλλά ήταν ο κορυφαίος σε ψυχή, θέληση και ρομαντισμό. Ναι, ο Κόμπε ήταν το μπάσκετ, το αγαπούσε ως κομμάτι του εαυτού του και εμείς λατρέψαμε την προσωπικότητα του για αυτόν ακριβώς τον λόγο.

BALL WILL ALWAYS BE IN HIS HANDS…

#MambaOut

Διαβάστε περισσότερα...

Χριστόδουλος Φερεντίνος

Επιστροφή στις βάσεις

Δημοσιεύτηκε

Ο Χριστόδουλος Φερεντίνος σχολιάζει την επικαιρότητα στο «ερυθρόλευκο» στρατόπεδο, στέκεται στις αιτίες που οδήγησαν τον Μπλατ στην έξοδο και προτρέπει τα στελέχη του λιμανιού να εμπιστευτούν την ομάδα σε δικό τους άνθρωπο.

(περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου…

Δημοσιεύτηκε

H Eθνική γνώρισε την ήττα από την Βραζιλία με 79-78 πραγματοποιώντας κακή εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο. Λανθασμένες αποφάσεις, έλλειψη επικοινωνίας και κακές επιστροφές στο αμυντικό transition αποτέλεσαν τις κύριες αιτίες αυτού του αποτελέσματος. Το σίγουρο είναι πως το παιχνίδι αυτό θα σημαδέψει την πορεία μας στο Παγκόσμιο, είτε θετικά είτε και αρνητικά… (περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

Χριστόδουλος Φερεντίνος

Η (νέα) Ευρωλίγκα χορταίνει το μάτι

Δημοσιεύτηκε

Τρία χρόνια μετά το ντεμπούτο του νέου συστήματος διεξαγωγής της Ευρωλίγκας το πρωτάθλημα διευρύνεται με ακόμη δύο ομάδες και φαίνεται να δυναμώνει όσο ποτέ άλλοτε. Οι κινήσεις των ομάδων της λίγκας άλλωστε αυτό το καλοκαίρι προμηνύουν έναν άκρως συναρπαστικό χειμώνα.

(περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

SCOUTING REPORTS

Scouting Report-Jimmer Fredette: Ο δολοφόνος φοράει πράσινα

Δημοσιεύτηκε

Ένα από τα μεγαλύτερα φετινά μεταγραφικά μπαμ του ευρωπαϊκού μπάσκετ πραγματοποίησε ο Παναθηναϊκός φέρνοντας στην Ελλάδα τον Τζίμερ Φριντέρ. Ο νέος άσσος των πράσινων κουβαλά στους ώμους του μία ξεχωριστή ιστορία και έρχεται στην Αθήνα για να γεμίσει… JimmerMania την Euroleague. (περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

Χριστόδουλος Φερεντίνος

Jimmer Fredette: Ο δολοφόνος φοράει πράσινα (Part 1)

Δημοσιεύτηκε

Photo Credits: Παναθηναϊκός Αυτοκράτορας

Ένα από τα μεγαλύτερα φετινά μεταγραφικά μπαμ του ευρωπαϊκού μπάσκετ πραγματοποίησε ο Παναθηναϊκός φέρνοντας στην Ελλάδα τον Τζίμερ Φριντέρ. Ο νέος άσσος των πράσινων κουβαλά στους ώμους του μία ξεχωριστή ιστορία και έρχεται στην Αθήνα για να γεμίσει… JimmerMania την Euroleague.

(περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

SCOUTING REPORTS

Scouting Report – Brandon Paul: Κάτι παραπάνω από 3&D (vid)

Δημοσιεύτηκε

Ο Μπράντον Πολ είναι ο εκλεκτός του Ολυμπιακού και του προπονητή του, Ντείβιντ Μπλατ, για την θέση του παίκτη που θα προσφέρει σκορ και θα κάνει την ομάδα πιο επικίνδυνη στην θέση «2».

(περισσότερα…)

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα