Connect with us

Πάνος Παναγιωτόπουλος

«Μα δεν είναι ψηλός, μα δεν είναι αθλητικός, μα…, μα….»

Ο Πάνος Παναγιωτόπουλος γράφει για τον 17χρονο Αλέξανδρο Νικολαΐδη που έβαλε τα… γυαλιά σε πολλούς αλλά και εκείνους που περιμένουν στη γωνία για να στοχοποιήσουν και να κρίνουν ανθρώπους και καταστάσεις.

Στη ζωή μερικές φορές, δεν βρίσκεις τα πράγματα όπως τα φαντάζεσαι. Τις περισσότερες φορές πρέπει να παλέψει για να τα αποκτήσεις. Να πεισμώσεις, να κλάψεις, να στεναχωρηθείς ακόμη και να απελπιστείς. Τότε, η γεύση της επιτυχίας θα είναι καλύτερη. Η λύτρωση, θα είναι ολοκληρωτική, αφού πλέον θα ξέρεις βαθιά μέσα σου ό,τι έκανες τα πάντα για να τα καταφέρεις.

Άλλες φορές, είναι και θέμα timing. Είναι εκείνη η στιγμή που όλοι «φοβούνται». Εκείνη η στιγμή που όλοι διστάζουν. Εκείνη η στιγμή που δεν έχουν καθαρό μυαλό. Εκείνη η στιγμή που το σκοτάδι πλησιάζει. Τότε, εμφανίζεται ένας… μικρός που φέρνει πίσω την ελπίδα, τη πίστη και εν τέλει την όρεξη για να γυρίσει η κατάσταση. Κάτι τέτοιο, κατάφερε ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης στο χθεσινό ματς – θρίλερ με την Φινλανδία.

Ωστόσο, ας γυρίσουμε το χρόνο πίσω και ας παρακολουθήσουμε τα γεγονότα μετά τα παιχνίδια της Εθνικής μας –κυρίως- με Λετονία και Γαλλία.

«Δεν είναι μπάσκετ αυτό, μα πως πασάρουν έτσι, πρέπει να αλλάξει το μπάσκετ, αθλητικότητα μηδέν»

Ως κλασικοί Έλληνες, έχουμε τη τάση να διογκώνουμε τα πράγματα. Ωστόσο το χειρότερο μας ελάττωμα είναι να κρίνουμε από τον αναπαυτικό καναπές μας, χωρίς να έχουμε γνώση των πραγμάτων αλλά και χωρίς εμείς οι ίδιοι να έχουμε καταφέρει κάτι πάνω στο ίδιο το άθλημα.

Η καταστροφολογία άρχισε μετά το ματς με τη Γαλλία, όπου οι «τρικολόρ» με τους –πάνω απ’ το φυσιολογικό- oversized παίκτες τους, κατάφεραν να «κλειδώσουν» την Εθνική μας. Τότε, σχολιαστές, «προπονητές», ο κυρ Στέφανος που έχει το μπακάλικο στη γωνία, άρχισε να κρίνει τόσο τους παίκτες όσο και τον προπονητή μας, τον κύριο Βλασσόπουλο.

«Δεν είναι μπάσκετ αυτό που παίζουν», «Δε ξέρουν να πασάρουν», «Ο…. δε κάνει για Εθνική, είναι κοντός», «Ο Βλασσόπουλος δε ξέρει να διαχειριστεί τους παίκτες», «Ο coach πρέπει να παίξει έτσι» και άλλα διάφορα σχόλια τα ακούσαμε, τα είδαμε γραμμένα σε άρθρα, στα social media, στις καφετέριες, στα… μπακάλικα όπως είπαμε παραπάνω.

Η καλύτερη απάντηση, ήταν με τη Φινλανδία!

Μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι. Όντως, η Φινλανδία μπορεί να φάνταζε εύκολος αντίπαλος και μια καλή εθνική, θα μπορούσε να την είχε συντρίψει. Ωστόσο, μια κακή μέρα μπορεί να τα αλλάξει όλα. Αυτά τα παιδιά (μη ξεχνάμε πως μιλάμε για παιδιά) έδειξαν ότι έχουν τα ελληνικά «καρύδια» να γυρίσουν ένα ματς που φάνταζε πέρα για πέρα χαμένο.

Υπερβολικά άσχημα ποσοστά, χαμένο, ζαλισμένο μυαλό. Καμία εμπιστοσύνη στις δυνατότητες τους. Όμως, όλα άλλαξαν μετά τα λόγια του coach Βλασσόπουλου στην έναρξη της τέταρτης περιόδου και στα μεγάλα σουτ των Νικολαΐδη και Καράμπελα.

Τότε, τα ίδια τα παιδιά, πίστεψαν, κατάλαβαν, πωρώθηκαν και γύρισαν το ματς με επιβλητικό τρόπο. Την ώρα που κανείς δεν πίστευε. Την ώρα που οι κειμενογράφοι αρκετών δημοσιογράφων ήταν έτοιμοι να στάξουν χολή. Την ώρα που οι «καναπεδάτοι» πήραν το κινητό τους και άρχισαν να πληκτρολογούν τη δική τους τεχνική ανάλυση με τα δέοντα σχόλια για προπονητή και παίκτες. Ευτυχώς που υπάρχει το backspace και το delete για να διορθωθούν. Ωστόσο, όπως αναφέρει και μια Λατινική παροιμία, «Verba Volant, scripta manent» (= Τα λόγια φεύγουν, τα γραπτά μένουν). Και πιο συγκεκριμένα, οι ίδιοι οι οποίοι καταδίκαζαν αυτά τα παιδιά, είναι οι ίδιοι –σχεδόν- που τα αποθέωσαν και… έσβησαν κάποια σχόλια που είχαν κάνει για τους παίδες του Βλασσόπουλου. Ειρωνεία;

«Μα είναι κοντός, δεν είναι αθλητικός», «Δε σουτάρει καλά», «Δεν πρόκειται να παίξει σε υψηλό επίπεδο», «Δε μπορεί να βγει μπροστά»

Σας θυμίζει κάτι; Είναι μερικά λόγια που ειπώθηκαν όταν η ομάδα δεν έπαιζε καλά. Λόγια, τα οποία τα βρήκαμε σε άρθρα και σε social media. Να μου πείτε, «δεν μπορούν να κρίνουν;» Απάντηση, βεβαίως μπορούν. Ωστόσο το πρόβλημα, δεν είναι ότι κρίνουν άνθρωποι του αθλήματος αλλά εντελώς άσχετοι με τη «σπυριάρα». Το σχόλιο, δεν το κάνουν για να βοηθήσουν ή να εκφράσουν μια άποψη. Σχολιάζουν για να μειώσουν, για να ταπεινώσουν μια προσπάθεια, έναν παίκτη, έναν προπονητή και μια κατάσταση γενικότερα.

Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης μαζί με τον Ζώη Καράμπελα, μας απέδειξαν για μια ακόμη φορά πως τα αθλητικά προσόντα, το ύψος και ο καλός μάνατζερ, πάνε περίπατο όταν έχεις καρδιά και ψυχή τρίμετρου παίκτη. Ειδικά ο Νικολαΐδης που οι περισσότεροι μέσω της Εθνικής τον έμαθαν, απέξειξε πως έχει τα «καρύδια», το μυαλό, τη ψυχή και τη καρδιά να βγει μπροστά στα δύσκολα, αψηφώντας αν ο αντίπαλος του είναι 1.90 ή 2.10.

Η δικαιολογία «είναι κοντός», «είναι ψηλός», «είναι αθλητικός», είναι απλά μια δικαιολογία – πλέον – και τίποτε παραπάνω. Σκληρή δουλειά, το μυαλό στο κεφάλι και δε χρειάζεται να ακούμε κανέναν τριγύρω. Μονάχα τον προπονητή.

Υ.Γ. Ό,τι και να γίνει στο ματς με τη Λιθουανία, αυτά τα παιδιά μας έδωσαν ακόμη ένα γερό μάθημα.

Υ.Γ. Τη μεγαλύτερη ευθύνη για την ανατροπή ο coach Βλασσόπουλος με τα 5 γκαρντ μέσα στο παρκέ.

Το σαράκι της δημοσιογραφίας «τρύπωσε» από πολύ νωρίς μέσα του. Από τα 14 του χρόνια, άρχισε να γράφει σε ερασιτεχνικά Blogs και συνολικά έχει δουλέψει σε μεγάλα σάιτ, όπως το ebasket.gr, το superbasket.gr, ενώ σήμερα είναι ιδιοκτήτης του Jumpshot.gr αλλά και αρθρογράφος στο trifilara.gr. Παράλληλα, διατελεί και προπονητής μπάσκετ στη Δραπετσώνα.

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Like us on Facebook !

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

More in Πάνος Παναγιωτόπουλος