Connect with us

BASKET LEAGUE

Μια πατάτες, μια τζατζίκι και μια ΟΜΑΔΑΡΑ

Μετά από μια επική σειρά κόντρα στην ΑΕΚ, ο Προμηθέας έγινε η πρώτη επαρχιακή ομάδα που πηγαίνει στους τελικούς Α1. Όλα κυλούν σύμφωνα με το σχέδιο και το μάτι του Μάκη Γιατρά.

Είναι αδιανόητα… ευρωπαϊκό αυτό που κάνει ο Προμηθέας την τελευταία διετία και αυτό που πέτυχε κόντρα στην ΑΕΚ. Μία ομάδα από την επαρχία, μία ομάδα «μικρή» ιστορικά, χωρίς την τεράστια βάση φιλάθλων και το πανάκριβο ρόστερ κατάφερε να φτάσει στους τελικούς ενός εκ των κορυφαίων πρωταθλημάτων της ηπείρου μας. Και το έκανε με break στο τελευταίο ματς και μετά από παράταση με αντίπαλο την περυσινή κάτοχο του BCL.

Από την ημέρα που ο Μάκης Γιατράς και ο Βαγγέλης Λιόλιος αποφάσισαν να πορευτούν μαζί πριν έξι χρόνια όταν οι Πατρινοί βρισκόταν στην 4η εθνική κατηγορία έχουν συμβεί πολλά. Στην πρώτη του θητεία ως τεχνικός του Προμηθέα ο Γιατράς κέρδισε το πρωτάθλημα σε 4η και 3η εθνική, ενώ κατάφερε να χαρίσει στην ομάδα την πολυπόθητη άνοδο στα μεγάλα σαλόνια του ελληνικού μπάσκετ και την Basket League (από την 3η θέση, ως πρώτος επιλαχών λόγω αδυναμίας του Φάρου Κερατσινίου). Παράλληλα, αυτή ήταν και η χρονιά που ο Προμηθέας συμμετείχε για πρώτη φορά στην ιστορία του στο Κύπελλο, όπου έφτασε μέχρι τους 10.

Την επόμενη χρονιά πάρθηκε η απόφαση ο Γιατράς να συνεχίσει από την θέση του αθλητικού διευθυντή -κάτι σαν το δεξί χέρι του Λιόλιου- με αρμοδιότητες τόσο για το αγωνιστικό, όσο και το εξωαγωνιστικό προφίλ της ομάδας. Τελικά η πρώτη σεζόν στην Α1 αποδείχθηκε… ζόρικη για την «σταχτοπούτα» με δύο προπονητές να κάθονται στον πάγκο (Βετούλας – Αγγέλου), όμως η 9η θέση αντάμειψε τους κόπους και τις προσπάθειες των ανθρώπων της.

Η απόφαση κλειδί πάρθηκε πέρυσι το καλοκαίρι. Ο Λιόλιος ξαναεμπιστεύτηκε τον Γιατρά στην θέση του προπονητή ακούγοντας πρώτα το ένστικτο και μετά την λογική, όπως δήλωσε. Η ομάδα χτίζει πλάνο τριετίας, ποντάρει στην δημιουργία ελληνικού κορμού και ισχυρών ακαδημιών και βάζει ως στόχο την ανταγωνιστικότητα. Για να μην τα πολυλογώ (είναι και νωπά τα περυσινά), 3η θέση στην κανονική διάρκεια, 4η θέση μετά τα playoff και ευρωπαϊκό εισιτήριο για το BCL. Καθόλου άσχημα για μία ομάδα που το 2013 έπαιζε στα τοπικά, έτσι;

Παρόλα αυτά το πλάνο είχε μόλις αρχίσει. Σκαλί-σκαλί και παιχνίδι με το παιχνίδι ήρθαν μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές, τεράστιες νίκες και τελικά πρόκριση στους τελικούς με αντίπαλο τον Παναθηναϊκό. Διατηρώντας τον κορμό, προσθέτοντας εμπειρία (κυρίως Ελλήνων) και κερδίζοντας παίκτες που έμοιαζαν τελειωμένοι (βλ. Παρκς), ο Γιατράς είχε δείξει από την αρχή το δρόμο για ένα ονειρικό τέλος του 2ου έτους του τριετούς πλάνου.

Η σειρά κόντρα στην ΑΕΚ ανέδειξε όλα τα προσόντα και την οργάνωση αυτής της ομάδας. Παρότι το πρώτο ματς στο ΟΑΚΑ χάθηκε στις λεπτομέρειες, οι Πατρινοί πήραν δύο σχετικά άνετες νίκες στο «Δ. Τόφαλος» και ενώ έφαγαν μια… 30αρα στο game 3, γύρισαν στην Αθήνα και διεκδίκησαν αυτό που τους αναλογούσε και τους άξιζε. Και μάλιστα το πήραν.

Έγιναν και άσχημα πράγματα, αλλά ας μην μείνουμε εκεί. Το ότι ο Προμηθέας πάντως είναι μια ομάδα επαρχιακή και όχι Αθηναϊκή ή από την Θεσσαλονίκη δεν σημαίνει ότι οι συντελεστές της είναι ταβερνιάρηδες και βλάχοι, όπως έχουν χαρακτηρίσει πολλάκις τον Γιατρά.

Έχοντας την τύχη να τον δω να κοουτσάρει από κοντά τρεις φορές (σε «Μαυροσκούφεια» και NGH) έχω καταλάβει πως είναι ένας άνθρωπος που ζει και αναπνέει για το μπάσκετ. Μπορεί να είναι φωνακλάς, μπορεί να είναι νευρικός μερικές φορές, όμως αυτός είναι ο τρόπος του να αφυπνά τους παίκτες του, να τους δίνει κίνητρο και να τους κουμαντάρει. Άλλωστε, είναι ένας προπονητής με τεράστια εμπειρία στις μικρότερες κατηγορίες και έχει φάει με το κουτάλι το μπάσκετ στην Ελλάδα. Ξέρει από πρώτο χέρι τι σημαίνει «Έλληνας προπονητής μπάσκετ» είτε αυτός κοουτσάρει στο τοπικό, είτε στην Ευρώπη.

Είναι μεγάλη μαγκιά να καταφέρεις να δημιουργήσεις κάτι δικό σου από το μηδέν. Και αυτό ισχύει τόσο στην πραγματικότητα της ζωής, όσο και στην πραγματικότητα του μπάσκετ. Γιατράς και Προμηθέας κατάφεραν με υπομονή και πίστη στο πλάνο να ανεβαίνουν ένα βήμα την φορά (χρονιά) και να κοιτούν σταδιακά το ταβάνι. Κατάφεραν να αποτελεί ο Προμηθέας μία ομάδα που προσελκύει Έλληνες ποιοτικούς παίκτες και ο κορμός της αποτελείται από αυτούς, αλλά και μία ομάδα που αναδεικνύει μερικούς εξαιρετικά πολύτιμους ξένους καλαθοσφαιριστές – παίκτες λαβράκια, όπως ο Λίποβι, ο Χολ και ο Έλις.

Πέραν τούτου, η ομάδα της Πάτρας θα πρέπει να είναι περήφανη για τις ακαδημίες και το μέλλον της. Φέτος ήταν ο μόνος σύλλογος που είχε εφηβικό και παιδικό σε τελικές φάσεις Πανελληνίου, ενώ ο μεγάλος στόχος του Γιατρά είναι να δοθεί το μεγάλο βήμα των παιδιών αυτών στην αντρική ομάδα. Άλλωστε γνωρίζει πολύ καλά πως αυτό θα αποτελούσε και την μεγαλύτερη επιτυχία του ίδιου, των συνεργατών του και της διοίκησης.

Ο Προμηθέας έχει κατορθώσει να φέρει ξανά στο γήπεδο του μπάσκετ τον κόσμο της Πάτρας. Σε παιχνίδια κόντρα σε ομάδες όπως το Λαύριο και ο Ήφαιστος, σε παιχνίδια μεσοβδόμαδα και σε εργατικές ώρες το «Τόφαλος» δεν έμενε ποτέ ξεκρέμαστο και άδειο. Μάλιστα όσο περνάει ο καιρός τόσο αυξάνονται οι φωνές, τα χειροκροτήματα και οι… αναστεναγμοί σε αυτό το πολύ όμορφο κλειστό της πόλης. Το σίγουρο είναι πως αυτός ο κόσμος που γέμισε το γήπεδο στα παιχνίδια με την ΑΕΚ, θα… βομβαρδίσει το κλειστό στους τελικούς με τον Παναθηναϊκό και σιγά – σιγά αν όλα συνεχίσουν να βαίνουν καλώς θα αρχίσει να κάνει ακόμη εντονότερη την παρουσία του στον ελληνικό μπασκετικό χάρτη.

Ας μην ξεχνάμε, τέλος, πως το πλάνο τριετίας έχει μπροστά του μία σειρά τελικών και έναν ακόμη χρόνο για να ολοκληρωθεί. Το πλάνο που ένας… ταβερνιάρης και ο Mr. CoffeeIsland δημιούργησαν με όραμα, πίστη και τεράστια διάθεση για επιτυχία μοιάζει προς το παρόν άρτιο. Την επόμενη σεζόν ο Προμηθέας θα δοκιμάσει τις τύχες του στο Eurocup, αφού οι άνθρωποι του επιθυμούν να προσεγγίσουν σταδιακά το όνειρο της Ευρωλίγκας όσο δύσκολο και αν αυτό ακούγεται.

Χωρίς φανφάρες, πολλά λόγια και… δηθενιά γνώσεων ο Γιατράς κατάφερε να δημιουργήσει ένα σύνολο αξιοζήλευτο για πάρα πολλές ομάδες όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Η δουλειά και η μεθοδικότητα δεν πρόδωσαν ποτέ κανέναν, ενώ η φιλοδοξία, το κίνητρο και η δίψα αποτελούν πάντα τον κινητήριο μοχλό για κάθε επιτυχία σε κάθε επιχειρηματικό χώρο. Και πιστέψτε με, από επιχειρηματικά success stories έχουν καλή γνώση στον Προμηθέα.

Και για να μην παρεξηγηθούμε οι ταβερνιάρηδες μια χαρά άνθρωποι είναι. Κιμπάρηδες και μερακλήδες που εκτός από πατάτες, τζατζίκια και χωριάτικες φτιάχνουν και φοβερές ΟΜΑΔΑΡΕΣ. Έτσι δεν είναι coach;

ΥΓ: Ναι του χρόνου θα συνεχίσει στην Πάτρα ο Γιατράς, αλλά ποιος αμφιβάλλει πως μία τρίτη σερί επιτυχημένη σεζόν δεν θα του δώσει πάσο για τον πάγκο ιστορικότερου και «ακριβότερου» συλλόγου;

ΥΓ1: Δεν νομίζω πως υπάρχει αμφιβολία για το βραβείο «Προπονητής της χρονιάς»…

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Like us on Facebook !

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

More in BASKET LEAGUE