Connect with us

EDITORIAL

Ολυμπιακός Blog: Το «τρένο» που χάνεται, τα αγωνιστικά προβλήματα και οι καθοριστικές αποφάσεις!

Δημοσιεύτηκε

Ο Ολυμπιακός ηττήθηκε και στην Πόλη από την Αναντολού Εφές με 75-65, έφτασε τις 4 συνεχόμενες ήττες στην Ευρωλίγκα και ουσιαστικά αποχαιρέτισε το πλεονέκτημα έδρας, έχοντας πλέον και ελάχιστες ελπίδες για την κατάληψη της 5ης θέσης. Η επίθεση που γίνεται… αχίλλειος πτέρνα, ο στόχος της πρόκρισης με κάθε κόστος, τα δύο «φαντάσματα» και το επόμενο διάστημα που θα κριθούν πολλά σε όλα τα επίπεδα, από τις αποφάσεις που θα παρθούν. Γράφει ο Στέφανος Τάτσιος.

Για ένα ακόμα βράδυ ο Ολυμπιακός του Ντέιβιντ Μπλατ τον τελευταίο μήνα, παρουσιάζει μία προβληματική εικόνα στην επίθεση και γνώρισε την 4η διαδοχική του ήττα στην Ευρωλίγκα, έχοντας πλέον εκτροχιαστεί τελείως από τον μεγάλο στόχο της πρώτης πεντάδας στην κατάταξη.

Οι παίκτες του σπουδαίου προπονητή, ήταν πολύ καλοί για σημαντικό διάστημα της αναμέτρησης, αλλά στα κρίσιμα έβγαλαν τις γνωστές παθογένειες του τελευταίου καιρού και έχασαν εύκολα, όντας πλέον με ρεκόρ 12-11 στην 7η θέση και 3 νίκες πίσω από την 5η Μπαρτσελόνα.

Ο Ολυμπιακός πλέον βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση και στην Ευρωλίγκα και βιώνει μία πάρα πολύ σοβαρή κρίση, μετά και τα όσα “δραματικά” συνέβησαν στον ημιτελικό Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ και τις αποφάσεις που έχει πάρει η διοίκηση του.

Το παν πλέον στον σύλλογο είναι η ηρεμία και η ψυχραιμία, να καθαρίσει το μυαλό παικτών και προπονητών, να ασχοληθούν μόνο με το μπάσκετ και ότι αφορά τον Ολυμπιακό μέσα στο παρκέ και να “παλέψουν”, ώστε να… σώσουν ότι σώζεται στην Ευρωλίγκα, με κύριο ζητούμενο πλέον την εξασφάλιση της πρόκρισης.

Λίγα λόγια για το ματς

Οι Πειραιώτες ξεκίνησαν νωθρά το παιχνίδι και βρέθηκαν πίσω στο σκορ με 10-3 και 18-9, όμως στην συνέχεια “ξέσπασαν” και με εξαιρετικό μπάσκετ σε άμυνα και επίθεση και με τους Ουέμπερ, Μιλουτίνοφ και ΛεΝτέι πρωταγωνιστές, έκαναν τρομερό σερί 13-0 και έφεραν… τούμπα το ματς, στο φινάλε του δεκαλέπτου (22-18).

Στην δεύτερη περίοδο, το “ερυθρόλευκο” σερί έφτασε το 17-0 (!), το σκορ έγινε 26-18 με την Εφές να μην έχει σκοράρει για 6:30 λεπτά, ενώ η μεγαλύτερη “κόκκινη” διαφορά ήταν το 34-27 με τρίποντο του  Στρέλνιεκς. Τελικά οι Τούρκοι, έκλεισαν το πρώτο μέρος προηγούμενοι με 36-35 και επιμέρους σκορ 9-1.

Στο δεύτερο ημίχρονο του αγώνα, η ομάδα του Εργκίν Αταμάν έπαιξε άψογη άμυνα, “χτύπησε” κάθε αδυναμία του Ολυμπιακού στην απέναντι πλευρά του παρκέ και κυρίως τον Γκος και τον Πρίντεζη και προηγήθηκε για πρώτη φορά, με διψήφια διαφορά (47-37). Ο Στρέλνιεκς “ξύπνησε” και μείωσε ουσιαστικά μόνος του σε 51-49, όμως ένα επιμέρους σκορ των Τούρκων 6-0, έκανε το σκορ 56-49 στο τέλος της τρίτης περιόδου.

Η Εφές, στην τελευταία στροφή του ματς μπήκε με σκοπό να το… “καθαρίσει” το συντομότερο δυνατόν και πήρε προβάδισμα 11 πόντων (60-49), κάνοντας ότι ήθελε στο παρκέ. Η τελευταία “ερυθρόλευκη” αναλαμπή, εμφανίστηκε σε εκείνο το σημείο, με τον Πρίντεζη να θυμίζει λίγο τον παλιό του εαυτό και με 6 πόντους και 1 ασίστ, να μειώνει σε 62-59. Από εκεί και πέρα, ο Ολυμπιακός “εξαφανίστηκε” το σκορ αρχικά έγινε 68-59, με 6-0 σερί των Τούρκων και τους Λάρκιν-Ντάνστον να στήνουν “πάρτι” και στο τέλος, η “κόκκινη” ήττα ήρθε δίκαια και… σχετικά έυκολα με 75-65.

Ο Ολυμπιακός σίγουρα παρουσίασε βελτίωση, σε σχέση με τα προηγούμενα παιχνίδια στην Πόλη, όμως αυτό φυσικά δεν ήταν αρκετό. Η ομάδα δεν παρουσιάζει όχι μόνο βελτίωση στο παιχνίδι της, αλλά ούτε καν σταθερότητα και κάνει βήματα προς τα πίσω. Ο Φλεβάρης τελειώνει, το “τρένο” της πεντάδας χάνεται και τα προβλήματα αντί να εξαφανίζονται… πληθαίνουν.

Πλέον ο Ολυμπιακός, τουλάχιστον στην Ευρώπη δείχνει χάρη σε αυτό τον “εφιαλτικό” μήνα, να έχει σχεδόν δεδομένη την σύγκρουση του με μία εκ των Ρεάλ-ΤΣΣΚΑ στα playoffs και αυτό σημαίνει ελάχιστες ελπίδες για Final Four, αλλά αυτό είναι το τελευταίο που πρέπει να σκέφτονται όλοι, αφού άλλα είναι τα θέματα που πρέπει να λυθούν άμεσα για τον σύλλογο συνολικά. 

Η “πληγή” της επίθεσης

Το καλοκαίρι με τον ερχομό του Ντέιβιντ Μπλατ στην ομάδα, όλοι θεώρησαν και σωστά ότι θα δουν, έναν διαφορετικό, πιο σύγχρονο και φυσικά καλύτερο επιθετικά Ολυμπιακό, σε σχέση με τις μέτριες εμφανίσεις που πραγματοποιούσε η ομάδα, κυρίως στο μπροστά μέρος του παρκέ τις δύο τελευταίες σεζόν του Γιάννη Σφαιρόπουλου.

Ο Φλεβάρης κοντεύει να τελειώσει και με λίγες εξαιρέσεις, οι Πειραιώτες δεν έχουν παίξει καλό μπάσκετ στην επίθεση. Στα τελευταία 4 ματς της Ευρωλίγκας, σκοράρουν 64,7 πόντους, κάτι που αναδεικνύει την επίθεση σε νούμερο 1 αγωνιστικό πρόβλημα της ομάδας.

Οι λόγοι είναι πολλοί, κυρίως ότι οι περιφερειακοί της ομάδας μοιάζουν μπερδεμένοι στους ρόλους τους, με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται οι σωστές προϋποθέσεις στην επίθεση, για εύκολους πόντους και ελεύθερα σουτ. Επίσης, με εξαίρεση των Μιλουτίνοφ και… ολίγον από ΛεΝτέι, κανείς άλλος ψηλός του Ολυμπιακού, δεν δείχνει να μπορεί να κάνει την διαφορά.

Γενικά η ομάδα μοιάζει μπερδεμένη, κουρασμένη για την εποχή και το κυριότερο χωρίς θέληση και… φλόγα στα μάτια, όπως άλλες στιγμές φέτος ή τα προηγούμενα χρόνια, κάτι που θέλει άμεσα αλλαγή, γιατί Ολυμπιακός χωρίς πάθος και θέληση δεν είναι Ολυμπιακός!

Η πρόκριση στα playoffs να έρθει το συντομότερο δυνατόν

Ο Ολυμπιακός μετά την 4η διαδοχική του ήττα στην Ευρωλίγκα, βρίσκεται στην 7η θέση της κατάταξης μαζί με την Αρμάνι Μιλάνο με ρεκόρ 12-11 και μάλιστα μην έχοντας την ισοβαθμία με τους Ιταλούς, λόγω της ήττας στο ΣΕΦ.

Τα πράγματα είναι απλά για την ομάδα του Ντέιβιντ Μπλατ, έτσι όπως έστρωσε θα… κοιμηθεί και πρέπει να σοβαρευτεί άμεσα, για να μην “αυτοκτονήσει” και χάσει, την σίγουρη μέχρι στιγμής θέση στα playoffs.

Το πρόγραμμα είναι πολύ δύσκολο και απαιτητικό, αφού υπάρχουν 4 παιχνίδια όπου οι Πειραιώτες χρειάζονται τουλάχιστον 3 νίκες, για να προκριθούν στα playoffs και να μην αντιμετωπίσουν πρόβλημα, στις τελευταίες αγωνιστικές. Αρχικά ΤΣΣΚΑ Μόσχας στο ΣΕΦ, μετά εκτός έδρας ματς σε Μπούντουτσνοστ και Μιλάνο και τέλος, φιλοξενούν την Μπάγερν στο Φάληρο.

Έχουμε πει πολλές φορές και γινόμαστε κουραστικοί, αλλά αυτή είναι η αλήθεια, όλα στο χέρι των παικτών του Ολυμπιακού είναι, ακόμα και τώρα που τα πράγματα έχουν ζορίσει, όσο ποτέ άλλοτε την φετινή σεζόν.

Τα “φαντάσματα” Πρίντεζη και Ουίλιαμς-Γκος

Ο Γιώργος Πρίντεζης μαζί με τον Βασίλη Σπανούλη είναι δύο σημαίες όχι μόνο του Ολυμπιακού, αλλά ολόκληρου του συλλόγου. Δεν είναι κακό να πούμε, ότι ο Έλληνας φόργουορντ διανύει μία μέτρια έως… κακή σεζόν, στο μεγαλύτερο διάστημα της και πως δείχνει αρκετά κουρασμένος και με την ψυχολογία του στο… μηδέν.

Ειδικά τον τελευταίο καιρό, ο Πρίντεζης με όσα έχουν προηγηθεί με το γνωστό πλέον ηχητικό που διέρρευσε, δείχνει άλλος άνθρωπος στο παρκέ και δεν μπορεί να βοηθήσει τον Ολυμπιακό. Φυσικά πρώτος από όλους ο ίδιος, μπορεί να αποδείξει πως η μέχρι στιγμής εικόνα του, την φετινή σεζόν ήταν μία κακή παρένθεση, στην έως τώρα τεράστια προσφορά του στον Ολυμπιακό και πως γρήγορα θα γίνει ξανά το κορυφαίο τεσσάρι στην Ευρώπη, όπου και δίκαια θεωρείται από το 2012 και μετά.

Πάμε και στον Νάιτζελ Ουίλιαμς-Γκος, ο οποίος όπως και ο “Πρί” είναι… φαντάσματα, αφού δεν αποδίδουν, ούτε το ελάχιστο στο παρκέ τον τελευταίο ειδικά καιρό. Συγκεκριμένα ο Αμερικανός γκαρντ, έχει κάνει τεράστια “βουτιά” στην απόδοση του και αυτό κοστίζει στον Ολυμπιακό και αν δεν “ξυπνήσει” γρήγορα, ειδικά τώρα που είναι τραυματίας ο Σπανούλης, η “ερυθρόλευκη” περιφέρεια αντιμετωπίζει τεράστιο πρόβλημα.

Είτε ο Ουίλιαμς-Γκος έχει άγχος με την πολύ θετική παρουσία του Ουέμπερ είτε απλά είναι… ντεφορμέ, πρέπει από την επόμενη προπόνηση, να θυμηθεί τον καλό του εαυτό, γιατί τον έχει ανάγκη η ομάδα, που πόνταρε πολλά πάνω του καλοκαίρι, δίνοντας του τριετές συμβόλαιο!

Οι καθοριστικές αποφάσεις που θα κρίνουν το μέλλον

Το σημερινό blog, θα το κλείσουμε με μία αναφορά για όσα συνέβησαν κατά την διάρκεια του ημιτελικού στο ΟΑΚΑ και μετά. Ο Ολυμπιακός έκανε λάθος που αποχώρησε, ΌΧΙ γιατί είχε άδικο ως προς τα ζητούμενα που έθετε, αλλά ως προς το timing.

Όταν έχουν προηγηθεί τόσα τις προηγούμενες ημέρες με το ηχητικό και τις ανακοινώσεις και η ομάδα δείχνει τόσο κακό πρόσωπο στο πρώτο μέρος του ΟΑΚΑ, παρά την κακή διαιτησία, δεν φεύγεις, αλλά κάθεσαι και παλεύεις και ας ηττηθείς εύκολα, αφού η φυγή ίσως αφήσει και αρνητικές εντυπώσεις και λάθος μηνύματα (αδυναμία, φόβος).

Έτσι και αλλιώς ο Ολυμπιακός ως ο μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας, έχει στο DNA του σε όλα τα αθλήματα, το πάθος, την αγωνιστικότητα και μότο του, είναι πως δεν τα παρατάει ΠΟΤΕ, ανεξαρτήτως συνθηκών και αντιπάλων.

Καλύτερα, ειδικά από την στιγμή που ορίστηκαν οι 3 συγκεκριμένοι διαιτητές, να μην κατέβαινε στον περιβόητο ημιτελικό ο Ολυμπιακός, θα ήταν πιο σωστή ως κίνηση. Και θα δώσουμε και ένα credit, σε όσους είπαν πως αυτή η αποχώρηση από το ΟΑΚΑ, έπρεπε να είχε γίνει πολύ νωρίτερα, προφανώς οι Πειραιώτες όπως και το βράδυ της προηγούμενης Τετάρτης, έχουν βιώσει “σκληρές” διαιτητικές βραδιές σε ντέρμπι (2007, 2010, 2012, 2013, 2014, 2017), όμως άλλες φορές το timing ήταν το ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ, αλλά η αποχώρηση δεν ήρθε.

Πλέον οι διοικητικοί ηγέτες του Ολυμπιακού, Παναγιώτης και Γιώργος Αγγελόπουλος που έχουν προσφέρει τα πάντα στον σύλλογο και έχουν γράψει “χρυσή” ιστορία, καλούνται να πάρουν μία απόφαση. Θα κατέβουν στο ντέρμπι πρωταθλήματος στις 17 Μαρτίου ή όχι; Θυμίζουμε ότι ο Ολυμπιακός έχει τιμωρηθεί -αδίκως κατά την γνώμη μας- με -6 από τον Αθλητικό Δικαστή του ΕΣΑΚΕ και όχι με το Πειθαρχικό της ΕΟΚ (δηλαδή -1) και έχει ζητήσει ξένους διαιτητές στα ντέρμπι και να μην οριστούν ξανά σε παιχνίδια του, οι 3 διαιτητές του ημιτελικού του ΟΑΚΑ.

Αυτά για τώρα πάνω στο συγκεκριμένο θέμα και υπομονή λοιπόν μέχρι τις 17 Μαρτίου για να δούμε τι θα γίνει, αν θα πάνε την κόντρα με το κατεστημένο του ελληνικού μπάσκετ μέχρι τα άκρα ή αν θα αλλάξει κάτι. Για πρώτη φορά οι κύριοι Αγγελόπουλοι έχουν όλο τον κόσμο του Ολυμπιακού με το μέρος τους, μετά την αποχώρηση από το ΟΑΚΑ, οπότε η απόφαση τους για τον συγκεκριμένο αγώνα και το μέλλον της ομάδας, θα είναι καθοριστική για τις μετέπειτα εξελίξεις την φετινή σεζόν και φυσικά το καλοκαίρι… 

Υ.Γ. Εφόσον ο Πρίντεζης δεν είναι καλά αγωνιστικά και ψυχολογικά, κάτι που φαίνεται ξεκάθαρα, καλύτερα να πάρει περισσότερο χρόνο συμμετοχής ο Βεζένκοφ, που είναι ίσως ο πιο αδικημένος από το μέχρι στιγμής rotation του Ντέιβιντ Μπλατ.

Υ.Γ. 2) Σκεφτείτε σε πόσο κακή κατάσταση είναι ο Ολυμπιακός, αυτό τον δύσκολο μήνα, που κορυφαίος παίκτης του με Παναθηναϊκό και Εφές, ήταν ο νεοφερμένος Μπριάντε Ουέμπερ. Ο Αμερικανός δείχνει εξαιρετικά δείγματα και αν συνδυάσει την αγωνιστική “τρέλα” του με την ουσία, τότε ο Ντέιβιντ Μπλατ, θα έχει βρει ένα πολύτιμο “εργαλείο” μέχρι το τέλος της χρονιάς.

Υ.Γ. 3) Ο Ντέιβιντ Μπλατ είναι ένας σπουδαίος προπονητής και ένας από τους κορυφαίους στην Ευρώπη τα τελευταία 10 χρόνια, η κριτική που του ασκείται από την αρχή της σεζόν, εκτός από ιδιαίτερα σκληρή είναι και άδικη κάποιες φορές. Άλλοι προπονητές, στον Ολυμπιακό τα προηγούμενα χρόνια, βρισκόντουσαν σε χειρότερη μοίρα (αγωνιστικά), αλλά ποτέ δεν άκουγαν όσα ακούει, ο σημερινός κόουτς.

Υ.Γ. 4) Το ματς με την ΤΣΣΚΑ στο ΣΕΦ είναι τελικός, ο κόσμος πρέπει να γεμίσει κάθε γωνιά του γηπέδου, ώστε να βάλει το… λιθαράκι του για μία μεγάλη νίκη. Για να δούμε, θα είναι τελικά αυτό το ματς που θα φέρει την “ερυθρόλευκη” αντεπίθεση;

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Θανάσης Ρενδούμης

Νικ Καλάθης: Γνωστό (;) το επόμενο βήμα του

Μετά από πέντε χρόνια παρουσίας στο ΟΑΚΑ για χάρη του Παναθηναϊκού, όπως όλα δείχνουν ο Νικ Καλάθης θα αφήσει (;) την πράσινη ΚΑΕ.

Δημοσιεύτηκε

Αν πιστέψει κανείς τα σενάρια των τελευταίων ημερών η καριέρα του Νικ Καλάθη στον Παναθηναϊκό θα ολοκληρωθεί. Ένας από τους κυριότερους λόγους είναι η πανδημία του κορωνοϊού που έχει πλήξει την ανθρωπότητα. Απόρροια αυτού είναι πολλές ομάδες να μην μπορούν να πληρώνουν συμβόλαια σαν αυτά του αρχηγού του Παναθηναϊκού. Και μέσα στις ομάδες αυτές που αναφέραμε είναι το «τριφύλλι».

Το επόμενο κλαμπ που θα ανακοινώσει τον 31χρονο πόιντ γκαρντ εκτός συγκλονιστικού απροόπτου θα είναι η Μπαρτσελόνα. Ένας σύλλογος που θα μπορέσει να καλύψει-ως ένα βαθμό-τις απαιτήσεις του καλύτερου πασέρ της Euroleague.

Στους Καταλανούς, ο Καλάθης θα μπορέσει να έχει αυξημένες πιθανότητες να υλοποιήσει τον στόχο του που δεν είναι άλλο από την κατάκτηση ενός ευρωπαϊκού τροπαίου. Το οποίο το έχει πανηγυρίσει, χωρίς όμως να είναι ανάμεσα στα «πρώτα βιολιά» της ομάδας, αλλά να υλοποιεί συγκεκριμένο ρόλο στο γήπεδο στον Παναθηναϊκό του 2011.

Τα δεδομένα δύσκολα θα αλλάξουν. Εκτός, αν προκύψει μία πρόταση από τη Ζενίτ του Τσάβι Πασκουάλ ή ακόμα και ο Ολυμπιακός αποφασίσει να του δώσει κλειστό τριετές συμβόλαιο και τις αποδοχές που επιθυμεί, πράγμα δύσκολο καθώς οι Πειραιώτες τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο κάνουν τα πάντα για να φέρουν τον Κώστα Σλούκα πίσω στο μεγάλο λιμάνι.

Το μόνο που απομένει είναι να δούμε τις επίσημες ανακοινώσεις που θα αφορούν τον Νικ Καλάθη. Ο ίδιος πάντως, δύσκολα θα ξεχάσει τα όσα έζησε με τη πράσινη φανέλα στο στήθος.

Υ.Γ. Δεν είναι εύκολο να αφήνεις μια ομάδα στην οποία είσαι αρχηγός για να πας στον «αιώνιο» αντίπαλο.

 

 

 

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Δάφνη Δαφνίου: Η ιστορία της επιτυχίας πίσω από το Last Dance

Μια από τις πιο όμορφες μπασκετικές ιστορίες των τελευταίων ετών αποτελεί αυτή της Δάφνης Δαφνίου, που πραγματικά σε ελάχιστο χρονικό διάστημα πρόλαβε και έζησε κάθε κατάσταση, προκαλώντας το ενδιαφέρον από κάθε φίλο του μπάσκετ.

Δημοσιεύτηκε

Ιστορίες για ομάδες υπάρχουν αρκετές. Άλλες με αίσιο τέλος και άλλες με άσχημο φινάλε. Στην συγκεκριμένη όμως ενώ το τέλος δεν είναι το καλύτερο δυνατό, το ενδιαφέρον προσελκύει ο… «δρόμος» και όχι το τελικό αποτέλεσμα της ομάδας. Η Δάφνη Δαφνίου μέσα σε 5 χρόνια πρόλαβε και έζησε κάθε κατηγορία έως την Α2, αλλά ταυτόχρονα πρόλαβε να γνωρίσει ένα οικονομικό «άνοιγμα» που θα πρέπει να βάλει στον «πάγο» τα μεγάλα όνειρα που είχε τελευταία.

2015-16: Λέμε «όχι» στο τοπικό

Μια ιστορία που ξεκινά από την σεζόν 2015-16 όταν η ομάδα είχε στον πάγκο της προπονητή τον Μάριο Δεσποτάκη. Ήταν η σεζόν που η ομάδα του Χαϊδαρίου αγωνιζόταν στην Α’ ΕΣΚΑ, όταν και είχε κατακτήσει το πρωτάθλημα με συνολικό ρεκόρ 21-3 έχοντας τις καλύτερες επιδώσεις από κάθε άλλη ομάδα στην κατηγορία. Σε αυτήν την σεζόν η Δάφνη είχε για πρωταγωνιστές τον εντυπωσιακό Γιώργο Κορρέ και των «μπομπέρ», Στέλιο Γκίνη. Μια χρονιά που χαρακτηρίζεται για τις αναμετρήσεις της ομάδας με τον Διαγόρα Δρυοπιδέων, που είχαν πάντα ιδιαίτερο ενδιαφέρον (όντας οι δύο κορυφαίες ποιοτικά ομάδες), αλλά και με συγκλονιστικά φινάλε. Μάλιστα την σεζόν 15-16 η Δάφνη είχε φτάσει έως τον τελικό του Κυπέλλου ΕΣΚΑ, εκεί που ηττήθηκε από τον Αμύντα ο οποίος αγωνιζόταν στην Β’ Εθνική κατηγορία. Ωστόσο, χωρίς πολλά πολλά οι Χαϊδαριώτες επέστρεψαν έπειτα από 16 χρόνια στα «πανελλήνια» σαλόνια.

2016-17: Η ηχηρή επιστροφή

Το ίδιο «παρεάκι» συνέχισε και στην Γ’ Εθνική με ίδιο προπονητή, μικρές αλλά σημαντικές προσθαφαιρέσεις στο ρόστερ και με τους ίδιους πρωταγωνιστές απλά με την προσθήκη του Βαγγέλη Ρώη στα βασικά «γρανάζια». Οι αρχικοί στόχοι της ομάδας όντας νεοφώτιστη ήταν να παραμείνει στην κατηγορία. Παρ’ όλα αυτά η σεζόν άρχισε με τον πλέον ιδανικό τρόπο με επτά νίκες τις πρώτες επτά αγωνιστικές. Η πρώτη ήττα της Δάφνης ήρθε την 27η Νοεμβρίου του 2016, όταν έχασε εκτός έδρας από την ομάδα της Ένωσης Ιλίου. Στην συνέχεια μέχρι και το τέλος της σεζόν μέτρησε 15 νίκες σε 20 αγωνιστικές και με συνολικό ρεκόρ 22-6 πήρε την πρωτιά, το πρωτάθλημα και το εισιτήριο για την Β’ Εθνική για πρώτη φορά, κάτι που η αλήθεια είναι πως άρχισε να στρέφει τα «φώτα» στο Χαϊδάρι.

2017-18: Στάση για ένα «διάλειμμα»

Το ξεκίνημα της σεζόν 2017-18 σήμαινε ένα «λαμπρό» ξεκίνημα για την Δάφνη Δαφνίου, αφού ήταν πλέον έτοιμη να… «κολυμπήσει» σε αχαρτογράφητα νερά. Το κλασικό παρεάκι των προηγούμενων δύο σεζόν πλέον είχε διαλυθεί. Ο μοναδικός «επιζήσοντας» ήταν ο Στέλιος Γκίνης, που τα τελευταία χρόνια ήταν πιστός κάτοικος του Δάσους. Το τεχνικό κομμάτι πλέον το είχε αναλάβει ένα «γέννημα θρέμμα» παιδί της Δάφνης, ο Νίκος Ρήγγας. Άλλοτε παίχτης της ομάδας όταν εκείνη αγωνιζόταν στις κατηγορίες της ΕΣΚΑ, άλλα και προπονητής των ακαδημιών της ομάδας, ενώ την τελευταία χρονιά είχε διατελέσει και βοηθός του Γιώργου Καλαϊτζή στο εφηβικό τμήμα του Παναθηναϊκού. Επίσης τον ρόλο του πρώτου «βιολιού» πλέον τον είχε αναλάβει ο χαρισματικότατος σκόρερ, Γιάννης Καπώνης.

Όλα ήταν έτοιμα στο «πράσινο» στρατόπεδο για να γραφεί μια νέα «σελίδα» στην ιστορία του συλλόγου, διαφορετική από τις άλλες. Ωστόσο, τα πράγματα δεν πήγαιναν τόσο καλά στο ξεκίνημα. Στον πρώτο γύρο η Δάφνη μέτρησε ρεκόρ 3-12, «κατοικώντας» στην ζώνη του υποβιβασμού χωρίς ιδιαίτερες ελπίδες για παραμονή στην κατηγορία. Οι διοικούντες προέβησαν σε ανακατατάξεις που θα βοηθούσαν τον σύλλογο να παραμείνει στην Β’ Εθνική. Η υπογραφή του πολύπειρου προπονητή σε αυτές τις κατηγορίες, Κώστα Σορώτου μέχρι το τέλος της σεζόν βοήθησε σημαντικά. Στον δεύτερο γύρο η ομάδα ανέκαμψε με 11 νίκες και μονάχα 4 ήττες, τερμάτισε στην 8η θέση και με 14-16 συνολικό ρεκόρ έσωσε την «παρτίδα».

2018-19: Η επιστροφή στις επιτυχίες

Το «σοκ» από το απότομο «φρένο» της σεζόν 17-18 ήταν αισθητό στο Χαϊδάρι. Η διοίκηση του Βασίλη Νέγρη ήταν πεπεισμένη πως έπρεπε να γίνουν αργά και σταθερά βήματα προκειμένου η ομάδα να επιστρέψει στις επιτυχίες. Πρώτη ήταν η έλευση ενός προπονητής, με τον «κλήρο» να πέφτει στο όνομα του  Μάη Κωνσταντινίδη. Από εκεί και έπειτα έπρεπε να υπάρξει αναδιαμόρφωση του υλικού. Παρά τις περσινές του αποδόσεις ο Γιάννης Καπώνης πήγε προς Αμαλιάδα μεριά, για τον Κόροιβο και στην θέση του ήρθε ένας πολύ δυναμικός και με μεγάλο ρεπερτόριο γκαρντ,ο Γιώργο Παπαδιωνυσίου, ενώ αυτό το σχήμα το συμπλήρωσε με έναν εξαιρετικό (αλλά άπειρο) φόργουορντ, τον Γιάσερ Σάλεχ που τα δικαιώματά του ανήκαν στο Περιστέρι.

Ο πρώτος γύρος βρήκε την ομάδα στην κορυφή της βαθμολογίας με ρεκόρ 11-3! Είχαν ήδη αρχίσει να «ψιθυρίζουν» το όνομα της Δάφνης για την νέα σεζόν στην Α2. Ο δεύτερος γύρος είχε κάποια «στραβοπατήματα» που την έριξαν βαθμολογικά στο 21-9 και της στέρησαν το πρωτάθλημα, το οποίο πήγε στα χέρια του Οίαξ Ναυπλοίου, αλλά δεν ήταν αρκετό να στερήσει την άνοδο. Απλά έλειψε η φιέστα. Το πιο σημαντικό όμως απ’ αυτήν την χρονιά ήταν πως η Δάφνη κατάφερε να αξιοποιήσει νέα παιδία που είχαν έρθει από την συνεργασία με το Περιστέρι, αλλά και να αγωνιστεί σε παιχνίδι της ο Μάνος Τσικνάκης. Ένα παιδί μέσα από τη σάρκα της Δάφνης Δαφνίου.

2019-20: Το «μεγαλύτερο» βήμα

Και να’ μαστε. Σεζόν 2019-20. Ότι πιο «λαμπρό» έχει υπάρξει στο Χαϊδάρι. Η Δάφνη στην Α2! Μετά την ανανέωση του Μάη Κωνσταντινίδη και με την εύρεση πολλών πρωτοκλασάτων ονομάτων (για την κατηγορία εκείνη), όπως ο Ανδρέας Κανονίδης, ο Γιώργος Αγγέλου και ο Ανδρέας Παπαδόπουλος, η Δάφνη θα ήταν έτοιμη όχι μόνο να ζήσει το όνειρο της Α2, αλλά να παλέψει και για μια ιστορική άνοδο στην Basket League. Βέβαια μεγάλο «βαρόμετρο» αυτής της προσπάθειας ήταν και η συνεργασία με το Περιστέρι, από την οποία η Δάφνη αποκόμισε εξαιρετικούς νέους παίχτες όπως ο Παναγιώτης Φιλλιπάκος, ο Κωνσταντίνος Καδράς και ο Σταύρος Στραυρακούκας.

Η χρονιά ξεκίνησε με πολύ άσχημο τρόπο καθώς η Δάφνη δεν είχε κανένα ροζ φύλλο στις πρώτες τέσσερις αγωνιστικές, ενώ στο Κύπελλο αποκλείστηκε από τον πρώτο γύρο, από την Λάρισα. Ωστόσο η ανάκαμψη ήρθε και ο πρώτος γύρος τελείωσε με ένα σερί 7-4. Μέχρι την διακοπή έπαιξε ακόμα 6 παιχνίδια, απ’ τα οποία πήρε δύο νίκες. Και κάπου εκεί ήρθε το τέλος της αγωνιστικής περιόδου λόγω της πανδημίας.

Η ανακοίνωση για το τέλος μιας «χρυσής» σελίδας της ομάδας ήρθε λίγους μήνες αργότερα «σοκάροντας» όσους ήξεραν για την προσπάθεια που έχει γίνει στο Χαϊδάρι.

Μια από τις ομορφότερες ιστορίες των τελευταίων ετών τελειώνει κάπου εδώ. Και όλοι ελπίζουμε με άνω τελεία.

Διαβάστε περισσότερα...

Θανάσης Ρενδούμης

Η κίνηση Μαντζούκα είναι η συνέχεια και όχι η αρχή

Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες ο Ολυμπιακός είναι κοντά στην απόκτηση του Λευτέρη Μαντζούκα από τον Προμηθέα Πατρών. Μια μεταγραφή που δεν θα είναι ξεκίνημα, αλλά συνέχεια…

Δημοσιεύτηκε

Εκτός από τις κινήσεις που θα ενισχύσουν άμεσα το ρόστερ, οι άνθρωποι του Ολυμπιακού προσπαθούν να δώσουν έμφαση και στο μέλλον της ομάδας. Ένα μέλλον που θέλουν να έχει τον Λευτέρη Μαντζούκα στις τάξεις του συλλόγου.

Η μεταγραφή του 17χρονου SF/PF δεν είναι μια νέα αρχή για τον Ολυμπιακό, για ένα λεγόμενο «παιδομάζωμα». Είναι η συνέχεια όσων έχουν καταφέρει οι ιθύνοντες του συλλόγου τον τελευταίο χρόνο. Αρχικά, απέκτησαν τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη για τα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ έφεραν στο λιμάνι τον Βασίλη Χαραλαμπόπουλο. Ένα σπάνιο ταλέντο, το οποίο δεν μπόρεσε να αποδώσει τα αναμενόμενα μέχρι στιγμής στη καριέρα του κυρίως λόγω τραυματισμών.

Μία ενδεχόμενη επιστροφή στην Α1 θα μπορούσε να βοηθήσει αυτά τα παιδιά να πάρουν λεπτά με τη φανέλα που έχει τον έφηβο στο στήθος, ωστόσο με τα μέχρι τώρα δεδομένα κάτι τέτοιο δύσκολα θα συμβεί. Πιο πιθανός προορισμός για τον Μαντζούκα είναι η Α2, η οποία σαν κατηγορία δεν περνά απαρατήρητη σε θέματα σκληράδας και δύναμης για παίκτες νεαρής ηλικίας.

Το αν καταφέρει να αποδώσει αυτά που περιμένουν άπαντες είναι ένα άλλο ζήτημα. Ο παίκτης του Προμηθέα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της Ευρώπης και αποτελεί ίσως το μοναδικό ελληνικό project σε αυτή την ηλικία. Χωρίς βέβαια να ξεχνάει κανείς τον Νίκο Ρογκαβόπουλο, ο οποίος είναι ένα χρόνο μεγαλύτερος και δείχνει έτοιμος για να πάρει φανέλα ακόμα και βασικού στην ΑΕΚ σε περίπτωση που δεν μετακομίσει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για τον «μαγικό» κόσμο του ΝΒΑ.

Υ.Γ. Μπορεί εύλογα κάποιος να αναρωτηθεί γιατί δεν αναφέρθηκε ο Νίκος Αρσενόπουλος. Το θέμα είναι, ωστόσο εάν εκείνος με τις επιδόσεις του θα μπορέσει να μπει σε ένα από τα επόμενα κείμενα…

 

Διαβάστε περισσότερα...

Πάνος Παναγιωτόπουλος

Αρμάνι Μιλάνο: Κινήσεις πρωταθλητισμού, εν μέσω… πανδημίας!

Η Αρμάνι Μιλάνο είναι η ομάδα που έχει μπει πολύ δυναμικά στο μεταγραφικό «παζάρι», κάνοντας κινήσεις… πρωταθλητισμού!

Δημοσιεύτηκε

Μπορεί η πανδημία να έχει σαρώσει τα πάντα, όπως και τα μπάτζετ των ομάδων, με τους συλλόγους να προσπαθούν να κάνουν αρκετή οικονομία, τόσο στο θέμα των μεταγραφών όσο και στις ανανεώσεις των συμβολαίων.

Η ΤΣΣΚΑ κατάφερε να «δέσει» τον Μάικ Τζέιμς στην Ρωσία, ενώ στην Μόσχα θα αγωνίζεται για τα επόμενα τρία χρόνια ο Νίκολα Μιλουτίνοφ. Ωστόσο, η ομάδα που έχει μπει πολύ δυναμικά στο μεταγραφικό «παζάρι» είναι η Αρμάνι Μιλάνο.

Οι Ιταλοί έκαναν κίνηση-ματ, κρατώντας τον Ταρζέφσκι στο Μιλάνο, ενώ ανακοίνωσαν και τον Ντιλέινι. «Κλεισμένος» πρέπει να θεωρείται και ο Κάιλ Χάινς. Σύμφωνα με τα ιταλικά Μέσα, η Αρμάνι προσπαθεί να «ψήσει» και τον Ντατόμε να μετακομίσει στην Ιταλία.

Την ίδια ώρα που που ο Μεσίνα έχει βάλει στο μάτι τον Πάντερ για καθαρά έξτρα λύση και φυσικά ακόμη ένας μεγάλος στόχος είναι ο Μάρκο Μπελινέλι.  

Βέβαια, η δόμηση και αποδόμηση του ρόστερ είναι κάτι συνηθισμένο για τους Ιταλούς, αφού συχνά-πυκνά αλλάζουν πάνω τους περισσότερους παίκτες του ρόστερ τους. Ωστόσο, όπως φαίνεται, την ώρα που οι περισσότερες ομάδες θα κάνουν περικοπές στο μπάτζετ τους, η Αρμάνι Μιλάνο φαίνεται πως το αυξάνει επικίνδυνα.

Άλλωστε, δεν είναι κρυφός ο πόθος του Έτορε Μεσίνα να δει την ιταλική ομάδα σε ένα final four Ευρωλίγκα. Αυτό που μένει να δούμε είναι και τα υπόλοιπα επεισόδια της μεταγραφικής περιόδου.

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Είναι πολλά ρε συ Κα(ΛΑΘΗ)

Ο Νίκος Ιωάννου γράφει για τον Νικ Καλάθη και τα λάθη που του πιστώνονται χωρίς να είναι υπαίτιος .

Δημοσιεύτηκε

Σιγή ιχθύος τηρεί ο Νικ Καλάθης σχετικά με το που θα συνεχίσει την νέα σαιζόν. Ωστόσο τα δημοσιεύματα δίνουν και παίρνουν και αλλάζουν συνεχώς.
“Να φύγει , έτσι και αλλιώς δεν πρόσφερε” , “Ρε σεις χωρίς Καλάθη τι θα κάνουμε”; , “Στο καλό και να μας γράφεις” , “Όταν φύγει θα καταλάβετε την αξία του “. Αυτές είναι μερικές από τις γνώμες ανθρώπων στα social media. Όπως πάντα διφορούμενες.
Αλλά ρε σεις , όντως, αν φύγει ο Νικ τι θα κάνει ο Παναθηναϊκός ;
Ο Καλάθης έχει ακούσει τα μύρια όσα αυτά τα χρόνια και ποτέ δεν είπε το παραμικρό. Δεν μίλησε, έσκυψε το κεφάλι και συνέχισε να παίζει , όσο μπορεί, αυτό που μπορεί. Λες και είχε καλύτερο ο Παναθηναϊκός. Συν τοις άλλοις είχε να σηκώσει το “βάρος” του διάδοχου του Διαμαντίδη ως ηγέτης. Δεν τον ρώτησε κανείς αν ήθελε να τον τριγυρνάει μια σκιά , απλώς μπήκε στο παρκέ και ξεκίνησε να παίζει. Βελτιώθηκε αρκετά . “Μα δεν έχει σουτ, δεν έχει καλό σκοράρισμα”.Και ρωτάω εγώ τώρα. Ε , άμα είχε και το καλό σουτ ρε παιδιά Ελλάδα θα έμενε;
“Έλα μωρέ , να φύγει τώρα σιγά , άσε που δεν ξέρει και ελληνικά”. Εντάξει δεν ξέρει ελληνικά αλλά ξέρει μπάσκετ, γι’αυτό πληρώνεται, όχι για να μάθει ελληνικά.
“Και τόσα χρόνια τι έκανε, που βοήθησε”;
Ε, μήπως βοήθησε στο να σκοράρουν οι υπόλοιποι; Τσέκαρε λίγο τις ασίστ του .
” Γιατί υποστηρίζεις τόσο πολύ τον Καλάθη, θα μπορούσε να έχει καλύτερο ο Παναθηναϊκός” Βρείτε μου κάποιον καλύτερο βάσει του μπάτζετ που διαθέτει ο Παναθηναϊκός. Εγώ δεν βρίσκω πάντως.
Ο Καλάθης μας έφταιξε τώρα . Σηκώνει που σηκώνει το βάρος του ηγέτη, τον βάζουμε πληρώσει και τα σπασμένα από πάνω.
Είναι πολλά τα λάθη που κάνει ο κόσμος σχετικά με τον Νίκ. Κοστολογούνται περισσότερα από όσα θα έπρεπε στον Καλάθη .

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Κι αν η Eυρωλίγκα συνέχιζε;

Η Eυρωλίγκα έχει κατεβάσει οριστικά τα ρολά της και έτσι οι σύλλογοι ανανεώνουν το ραντεβού τους για την επόμενη σεζόν.

Δημοσιεύτηκε

Τι θα γινόταν όμως εφόσον η σεζόν είχε ολοκληρωθεί κανονικά;Tα σενάρια είναι αρκετά,πάμε να τα μελετήσουμε προσεκτικά.

Τα ζευγάρια,με δεδομένο οτι η Ευρωλίγκα θα ξεκινούσε κανονικά και οι οκτώ ομάδες οι οποίες βρισκόντουσαν μέχρι την διακοπή στην κορυφή δεν θα άλλαζαν θα ήταν τα εξής:

Αναντολού Εφές-Φενέρμπαχτσε:

Ένας εμφύλιος σε τουρκικά εδάφη.Με δεδομένο οτι η Εφές δεν…πιανόταν απο κανέναν μέχρι και την διακοπή και με τον Λάρκιν να κάνει…όργια,αν και η Φενέρ του Ζέλικο Ομπράντοβιτς έδειξε έστω και στο τέλος να βρίσκει τα πατήματα της θεωρούμε πως πολύ δύσκολα η αρμάδα του Αταμάν δεν θα έπαιρνε εκείνη το πρώτο εισιτήριο για το Final-4.

Ρεάλ Μαδρίτης-Χίμκι:

Στο συγκεκριμένο ζευγάρι το φαβορί είναι ξεκάθαρο και δεν είναι άλλο απο την Ισπανική ομάδα.Η Ρεάλ Μαδρίτης παρά τα προβλήματα τραυματισμών και τις όποιες απώλειες είχε,καταφέρνει να βρίσκεται μόλις στην 2η θέση της βαθμολογίας(ισοβαθμεί με την Μπαρτσελόνα),έχοντας χάσει μόνο 6 παιχνίδια.Θα ήταν πολύ δύσκολο εως και ακατόρθωτο για μια ομάδα σαν την Χίμκι που στηρίζεται κυρίως στις καλές βραδιές του Σβεντ να καταφέρει να «κλέψει» έστω και ένα παιχνίδι στην Μαδρίτη.

Μπαρτσελόνα-Παναθηναικός:

Ίσως μια απο τις σειρές που δεν μπορεί κανείς να πει με απόλυτη σιγουριά το ποιος θα έβγαινε νικητής.Η Μπαρτσελόνα που ισοβαθμεί με την Ρεαλ Μαδρίτης στην 2η θέση του πίνακα της βαθμολογίας έχει την υπεροχή και το πλούσιο ρόστερ,ωστόσο πάντα μια Ελληνική ομάδα έχει την ικανότητα και την ευελιξία να παίζει με την πλάτη στον τοίχο.Το «τριφύλλι» δείχνει μια διαφορετική εικόνα στο ΟΑΚΑ και δυσκολέυει κάθε ομάδα που αντιμετωπίζει εκεί,ωστόσο το μεγάλο «αγκάθι» είναι τα παιχνίδια μακριά απο το «σπίτι» του.Με γνώμονα το πιο καλογεμισμένο ρόστερ των Ισπανών αλλά και το πλεονέκτημα της έδρας οι Καταλανοί εύκολα η δύσκολα θα βρισκόντουσαν στο Final-4.

ΤΣΣΚΑ Μόσχας-Ζαλγκίρις:

Είναι ηλίου φαεινότερον πως η δυναμική των Ρώσων δεν είναι η ίδια με παλιά.Κάτι τέτοιο βέβαια ισχύει και για τους Λιθουανούς.Η ομάδα του «Σάρας» ήταν μια θετική έκπληξη την προηγούμενη σεζόν,ωστόσο η φετινή τους εικόνα δεν φαίνεται να πείθει το ίδιο.Αν και οι Ρώσοι έχουν αρκετά σημεία που είναι «τρωτά» θα ήταν μια αρκετά δύσκολη αποστολή για την Ζαλγκίρις να καταφέρει να νικήσει τρεις φορές την «ρωσική αρκούδα».Το τελευταίο εισιτήριο για το Final-4 θα κατέληγε εκτός συγκλονιστικού απροόπτου στην ομάδα του «στρατού» αφού η ποιότητα και το βάθος στο ρόστερ της υπερτερούν συγκριτικά με αυτό του αντιπάλου.

Η ώρα του Final-4:

Mε δεδομένη την υποθετική εξέλιξη των παραπάνω παιχνιδιών τα ζευγάρια στο Final-4 θα είχαν διαμορφωθεί ως εξής:

Εφες-ΤΣΣΚΑ (Α’ημιτελικός) :

Αν ο τρόπος διεξαγωγής των ημιτελικών γινόταν σε μια σειρά best-of-five τότε θα μιλούσαμε για ένα ξεκάθαρο φαβορί.Την τουρκική Εφές.Ωστόσο τα παιχνίδια του Final-4 έχουν την μορφή ενός knock-out αγώνα και σε παιχνίδια μιας μόνο στροφής τα πάντα μπορούν να συμβούν.Η ΤΣΣΚΑ όπως έχει αποδειχθεί περίτρανα στο πρόσφατο παρελθόν,έχει την ποιότητα αλλά όχι την ηρεμία μυαλού να διαχειριστεί ένα παιχνίδι «ξαφνικού θανάτου» και ιδιαίτερα αν το ματς ξεκινήσει στραβά ή…γυρίσει.Η Εφές διαθέτει αυτή την στιγμή τον κορυφαίο παίκτη στην Ευρωπαική διοργάνωση ωστόσο ο ίδιος πλαισιώνεται και απο ξεχωριστές προσωπικότητες.Με κριτήριο την πορεία των ομάδων μέχρι και την διακοπή,το ρόστερ που διαθέτουν αλλά και το «momentum» που έστρεφε το βέλος του στην Έφες θεωρούμε πως δύσκολα ο Σέιν Λάρκιν θα έχανε την ευκαιρία να βρεθεί στον τελικό.

Ρεάλ Μαδρίτης-Μπαρτσελόνα (Β’ ημιτελικός) :

Ακόμη κι αν τα κριτήρια της ισοβαθμίας αλλάζανε και η Ρεάλ βρισκόταν πίσω απο τους Καταλανούς το ζευγάρωμα και ο Ισπανικός εμφύλιος δε θα μπορούσε να αποφευχθεί.Ένα ντέρμπι ανάμεσα στις δυο κορυφαίες ισπανικές ομάδες δεν προσφέρεται για προβλέψεις.Το δυναμικό και των δυο ομάδων είναι αρκετά «πλούσιο» και δύσκολα ξεχωρίζεις μια απο τις δυο ομάδες σε μια μεταξύ τους αναμέτρηση.Στις φετινές αναμετρήσεις τους η Ρεαλ έχει βγεί νικήτρια τις 2 απο τις συνολικά 3 φορές που έχουν συναντηθεί(νικήτρια στο παιχνίδι όπου κέρδισε το SuperCopa,νικήτρια και στο παιχνίδι της Euroleague στην έδρα της) με τους «μπλαουγκράνα» να παίρνουν μόλις μια (αυτή στην ACB). Ένας ημιτελικός σε Final-4 είναι μια εντελώς διαφορετική ιστορία και όλα όσα έχουν γίνει στα προηγούμενα μεταξύ τους παιχνίδια,ανήκουν στο παρελθόν.Η Μπαρτσελόνα έμοιαζε πιο «διψασμένη» απο τους «Μαδριλένιους» και θα βρισκόταν μετά απο πολύ καιρό που τον πέρασε στην «αφάνεια» και με μπόλικα προβλήματα σε μια ιστορική ευκαιρία να γυρίσει σελίδα.Δεν πιστεύουμε πως θα μπορούσε να την αφήσει να…γλιστρήσει απο τα χέρια της.

Ρεαλ Μαδρίτης-ΤΣΣΚΑ (Μικρός Τελικός) :

Ένας μικρός τελικός είναι συνήθως το ορεκτικό πριν το…κυρίως πιάτο του μεγάλου τελικού.Η τρίτη θέση δεν είναι δα και ένα μικρό επίτευγμα,ωστόσο όταν μιλάμε για δυο ομάδες που έχουν κάνει συνήθεια το να πρωταγωνιστούν,το μεγαλύτερο κριτήριο για να απαντήσει στην ερώτηση «ποιός θα κερδίσει αυτό το ματς» είναι ρητορική.Ο λιγότερο απογοητευμένος.Η απογοήτευση μετά απο μια χαμένη ευκαιρία για ένα εισιτήριο στον τελικό είναι τεράστια.Ωστόσο αν τελικά τα πράγματα είχαν λάβει τέτοια εξέλιξη θα δίναμε τον πρώτο λόγο στους Ισπανούς. Η ΤΣΣΚΑ με πρόσφατο παράδειγμα τον χαμένο μικρό τελικό με την Ζαλγκίρις την χρονιά 2018 (77-79) δείχνει να μην έχει την ίδια ικανότητα να διαχειριστεί την ήττα απέναντι σε μια αρκετά καλύτερη ομάδα όπως η Ρεαλ.

Εφές-Μπαρτσελόνα (Τελικός) :

Σε έναν τελικό ακόμα και ο φαινομενικά μικρός και αδύναμος «Βενιαμίν» μπορεί να νικήσει οποοινδήποτε «Γολιάθ» βρεθεί στο διάβα του.Η ποιότητα του ρόστερ της «Μπάρτσα» είναι αδιαμφισβήτητη.Το ίδιο συμβαίνει και την «αρμάδα» της Εφές.Oι δυο ομάδες έχουν αναμετρηθεί δυο φορές στην φετινή Ευρωλίγκα και έχουν απο μια νίκη.Μάλιστα το…ιδιαίτερο της ιστορίας είναι οτι τόσο οι Τούρκοι όσο και οι Ισπανοί,κατέκτησαν την νίκη τους μακριά απο την έδρα τους.Ο Σέιν Λάρκιν κάνει μια καταπληκτική χρονιά,τα νούμερά του έχουν συγκλονίσει την «Γηραιά Ήπειρο» και οι «σειρήνες» απο το NBA καθώς και τα «μάτια» ολοένα και πληθαίνουν.Με γνώμονα την «δίψα» της Εφές αλλά και του ίδιου του Λάρκιν και λαμβάνοντας υπ’όψιν την μέχρι τώρα πορεία των Τούρκων έναντι αυτής των Καταλανών θεωρούμε οτι μετά την περυσινή αδυναμία τους να κατακτήσουν το τρόπαιο,η φετινή κατάληξη αν η Ευρωλίγκα συνεχιζόταν θα είχε τελείως διαφορετική τροπή.

Διαβάστε περισσότερα...

EDITORIAL

Κόνιαρης: Ο Rising Star του Ολυμπιακού!

Ο Θοδωρής Σωτηρόπουλος γράφει για το… διαμάντι που άστραψε φέτος στον Ολυμπιακό και που έχει ακόμα αποθέματα για το ανώτερο επίπεδο.

Δημοσιεύτηκε

Ο Αντώνης Κόνιαρης ήταν ένας από τους πιο σταθερούς κρίκους στη φετινή ομάδα του Ολυμπιακού και υπήρξε στέρεος, παρόλο που υπήρξε πληθώρα αλλαγών στις θέσεις του. Όμως, ο ρόλος του Έλληνα διεθνή υπήρξε σταθερός καθώς παρουσιάστηκε ικανός και έδωσε λύσεις σε άμυνα και επίθεση.

Η αστάθεια του Ολυμπιακού στο φετινό roster τόνισε τα χαρακτηριστικά του Έλληνα guard, ο οποίος ξεχώρισε τόσο για τις προσωπικές του άμυνες σε όλο το μήκος του γηπέδου, όσο και για τις λύσεις που έδωσε με εύστοχα σουτ και διεισδύσεις, καθώς και στις κινήσεις με και χωρίς την μπάλα στην κατοχή του. Η μεταγραφή στους ερυθρόλευκους άνοιξε το κεφάλαιο της Δικαίωσης, μιας και ο Κόνιαρης αναζητούσε το υψηλότερο επίπεδο, δείχνοντας συνεχώς βελτίωση στην ομάδα του Δικεφάλου.

Η περσινή χρονιά παρουσιάστηκε σαν μία πρόκληση για τον 23χρονο guard, ο οποίος ολοκλήρωσε μεταγραφή στον Ολυμπιακό και συνάμα συμμετείχε σε αγώνες στην Euroleague, ενώ παράλληλα κλήθηκε στην αποστολή της Εθνικής Ανδρών για την προετοιμασία στο Παγκόσμιο Κύπελλο, από την οποία απορρίφθηκε λίγο πριν την έναρξη του τουρνουά.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο Αντώνης Κόνιαρης, το Next Big Thing του ελληνικού μπάσκετ, έχει τραβήξει το ενδιαφέρον της Virtus Bologna, η οποία διακρίνει τον παίχτη για την παρουσία του στο παρκέ, ενώ η συνεισφορά του σε νούμερα φαντάζει πλασματική, καθώς δεν τον δικαιώνει. Προ ολίγων ημερών, ο παίχτης πρότεινε τον δανεισμό του σε ομάδα που θα μπορεί να πάρει ρόλο και να συνεχίσει να γράφει… χιλιόμετρα στο κοντέρ του.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να κοιτάξει να διαχειριστεί άρτια την περίπτωση του Κόνιαρη, εφόσον βλέπει τις προοπτικές που πηγάζουν από την σκληρή δουλειά και τις επιδόσεις του Χανιώτη guard. Καλό θα ήταν να μην επαναλάβει τα ίδια λάθη με την απομόνωση του Τολιόπουλου στον πάγκο της ομάδας κατά την διάρκεια της θητείας του, ενώ θα πρέπει να εξετάσει προσεχτικά και την προοπτική των Αλέξανδρου Νικολαΐδη και Πέτρου Μελισσαράτου για τις συμμετοχές τους στην πρώτη ομάδα αν και εφόσον μπορέσει να αλλάξει η συγκυρία της συμμετοχής στην Basket League.

Ο επαναπατρισμός στην Θεσσαλονίκη και η διαδικασία άνδρωσης του μπασκετικού του ρόλου…

Ο Κρητικός guard ξεχώρισε τόσο για την συμμετοχή στις μικρές ηλικίες των εθνικών πρωταθλημάτων, όσο και για τις ατομικές του διακρίσεις σε εθνικό και επίπεδο συλλόγων. Η θητεία στον ΠΑΟΚ την χρονιά 2013-14 σήμανε το πρώτο ξεκίνημα του Κόνιαρη στην Α1 κατηγορία, ενώ σημείωσε κατά μέσο όρο  0.3 πόντους και 0.7 assists μετέχοντας μόλις σε 3 παιχνίδια.

Τον Ιούλιο του 2014, υπέγραψε πενταετή συμφωνία με την ομάδα του Παναθηναϊκού και συμμετείχε στην ανδρική και την εφηβική ομάδα. Η χρονιά συνοδεύτηκε με έναν σοβαρό τραυματισμό στον αστράγαλο, ο οποίος τον ανάγκασε να υποβληθεί σε χειρουργική παρέμβαση στον αστράγαλο το 2015. Η αποδέσμευση-λύτρωση από τον Παναθηναϊκό και η επιστροφή στον ΠΑΟΚ το 2016 του χάρισαν το βραβείο του καλύτερου νέου παίχτη του πρωταθλήματος.

Την επόμενη σεζόν, ο Αντώνης Κόνιαρης παρουσίασε άνοδο στην απόδοσή του σημειώνοντας κατά μέσο όρο 6.2 πόντους, 1.6 rebounds και 3.3 assists. Σε αυτή την χρονιά (2017-18) πραγματοποίησε τις υψηλότερες ατομικές του αποδόσεις του πετυχαίνοντας 15 πόντους σε 15 λεπτά με την ομάδα της Κύμης, 5 rebounds σε 26 λεπτά εναντίον της ομάδας του Ρεθύμνου και 10 assists σε 26 λεπτά εναντίον του Ρεθύμνου στον ίδιο αγώνα.

Την τελευταία σεζόν του στον ΠΑΟΚ, ο Αντώνης Κόνιαρης ενίσχυσε με τις εμφανίσεις του την δυναμική των Θεσσαλονικιών, παίρνοντας ρόλο οργανωτή και εκτελεστή στην ομάδα. Οι επιθέσεις της ομάδας περνούσαν από τα δικά του χέρια, καθώς πέτυχε κατά μέσο όρο 4.8 πόντους (με το πολύ καλό 76.1% στις βολές), 2.0 rebounds και 2.8 assists στην Basket League, ενώ σημείωσε κατά μέσο όρο 5.7 πόντους, 2.2 assists σε 17.4 λεπτά συμμετοχής στο Basketball Champions League.

 « Ο,τι δεν τον… σκότωσε, τον έκανε πιο δυνατό! »

Οι τραυματισμοί σε έναν παίχτη νεαρής ηλικίας μπορούν να παρουσιαστούν ένας κρίσιμος ανασταλτικός παράγοντας για την καριέρα κάποιου. Η σωματική φθορά είναι αναπόφευκτη και η τριβή με δυσάρεστες συγκυρίες είναι θέμα τύχης. Ένας αθλητής μπορεί ανά πάσα στιγμή να αντιμετωπίσει τραυματισμούς που μπορούν να τον καθηλώσουν ή να τον… πεισμώσουν όπως άλλωστε κι έγινε στην περίπτωση του Κόνιαρη.

Ο τραυματισμός του Κόνιαρη στον αστράγαλο, η ταλαιπωρία και η χειρουργική επέμβαση τον καθήλωσαν σε προσωρινή αναστολή των επαγγελματικών του υποχρεώσεων.

Οι δηλώσεις του Έλληνα guard στην οικογένεια της Εθνικής ομάδας όταν αναγκάστηκε να αποσυρθεί προσωρινά από την ενεργό δράση: «Λυπάμαι πολύ που δεν θα μπορέσω να βοηθήσω κι εγώ το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Θα είμαι κοντά τους, δίπλα τους και είμαι σίγουρος ότι θα καταφέρουν να πάρουν μια διάκριση και στις δύο διοργανώσεις», ενώ ο coach Παπαθεοδώρου εκμυστηρεύτηκε το τηλεφώνημα πίσω από την απουσία του νεαρού guard από το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στον Βόλο:
«Μια μέρα πριν από την έναρξη της προετοιμασίας τον παίρνω τηλέφωνο για να δω τι κάνει και εκείνος με ενημέρωσε ότι θα πήγαινε στον ιατρό για μια απλή εξέταση. Με διαβεβαίωσε ότι δεν ήταν κάτι σοβαρό, αλλά τρεις ώρες αργότερα μου τηλεφώνησε για να με ενημερώσει ότι υπήρχε μεγάλη πιθανότητα να μπει στο χειρουργείο.

Ήταν τεράστιο σοκ, γιατί ο Αντώνης ήταν ο βασικός point guard, o οποίος θα αγωνιζόταν τριάντα λεπτά κατά μέσο όρο και είχε τεράστια δίψα να παίξει. Θα σας θυμίσω, όμως, ένα περιστατικό. Είδατε ποιοι του αφιέρωσαν το χρυσό μετάλλιο; Ο Μιλεντίγιεβιτς, ο Λούντζης και ο Δίπλαρος. Ένα από αυτά τα παιδιά θα έχανε τη θέση του, αν ήταν υγιής ο Κόνιαρης και αυτό δείχνει το μεγαλείο του χαρακτήρα τους».

Ο Ηλίας Παπαθεοδώρου υπήρξε η κινητήρια δύναμη που ξεδίπλωσε το ταλέντο του διεθνή guard και το μετουσίωσε σε στέρεο κομμάτι του παζλ με ρόλο και αυτοπεποίθηση ώστε να πρωταγωνιστήσει. Ο Έλληνας τεχνικός έχει προβεί σε δηλώσεις θαυμασμού για το νεαρό αναπολώντας στιγμές από τις συμμετοχές στα εθνικά πρωταθλήματα:
«Έχω κάποιες εικόνες από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2015, που παίξαμε στο Ηράκλειο. Τότε είχε μπει στο γήπεδο με πατερίτσες μετά από μια επέμβαση που είχε κάνει και τώρα τον βλέπεις να πηδά πάνω από τον Μπιρούτις. Αν δεν έχεις καρδιά, χαρακτήρα και προσωπικότητα… Αυτό το παιδί επέστρεψε από μια μεγάλη περιπέτεια και δηλώνει παρών και είναι πρωταγωνιστής».

Σύμφωνα με συνέντευξή του στα Χανιώτικα Νέα, ο Κρητικός guard δήλωσε ότι στον ΠΑΟΚ βρήκε την ευκαιρία που έψαχνε για να ξεκινήσει από το μηδέν, ενώ θεώρησε ευνοϊκή την συγκυρία που ήθελε την αποδέσμευσή του από τον Παναθηναϊκό. Παράλληλα σε συνέντευξή του στο gazzetta.gr, προέβη σε αποκαλυπτικές δηλώσεις, υποστηρίζοντας ότι πέρα από την ψυχολογική φθορά που πέρασε με την αποχή του από το μπάσκετ, πολλοί ήταν εκείνοι που τον πίστεψαν και τον βοήθησαν να ξεπεράσει την ψυχολογική και την σωματική του φθορά.

Aναλυτικά κάποιες δηλώσεις αναφορικά με την επάνοδό του με τη φανέλα του ΠΑΟΚ και τους προπονητές του:

Για την εμπειρία και την αλλαγή του μετά από τα 2 χρόνια απουσίας του από τα γήπεδα:
«Το σημαντικότερο που έμαθα είναι ότι στη ζωή, δεν πρέπει με τίποτε να τα παρατάς, οποιαδήποτε δυσκολία κι αν σου τύχει! Είναι κάτι που έως τότε, το είχα ακούσει πολλές φορές ως συμβουλή, αλλά όταν το ένιωσα στο πετσί μου, κατάλαβα την αξία του! Μπορώ να πω ότι όλη αυτή η περίοδος με ωρίμασε και το αισθάνθηκα πολύ αυτό, στη διάρκεια της περυσινής χρονιάς στον ΠΑΟΚ. Σκέψου ότι έφυγα από το σπίτι μου σε ηλικία 14 ετών και μέσα σε έξι χρόνια, έζησα καταστάσεις που με μεγάλωσαν αρκετά μπασκετικά, χωρίς αυτό όμως να σημαίνει ότι έχω φτάσει εκεί που θέλω να φτάσω».

Για την κατάσταση και τις προσδοκίες από τον περίγυρό του:
«Κατ’ αρχήν να σου πω ότι τα συναισθήματα που νιώθεις γύρω από το κομμάτι του τραυματισμού, με αποκορύφωμα τη στιγμή που μπαίνεις στο χειρουργείο, δεν έχουν καμία σχέση με το ότι είσαι μπασκετμπολίστας! Το μόνο που σε απασχολεί εκείνη την ώρα είναι, “πότε θα βγω, πως θα είμαι, πότε θα αρχίσω να περπατάω και να τρέχω” και όχι “πότε θα κάνω προπόνηση και θα παίξω 5 εναντίον 5 ή πότε και πως θα βοηθήσω την ομάδα μου”! Σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και πότε θα είσαι εσύ καλά! Έτσι το βίωσα εγώ τουλάχιστον… Αυτό που με ενδιέφερε περισσότερο ήταν να πάει καλά η επέμβαση και οι θεραπείες και να αρχίσω να πατάω καλά, χωρίς να πονάω…».

Η πίστη στο πρόσωπό του από προσωπικότητες που τον πίστεψαν:
(Από τον κ. Ζουρνατσίδη) «Ακούγεται απίστευτο, αλλά ο Τσόχλας ήθελε περισσότερο από κάθε άλλον να επιστρέψει ο Κόνιαρης κι αυτό αποδεικνύει τον χαρακτήρα του, γι’ αυτόν τον λόγο εξάλλου παραμένει στην ομάδα. Ο Απόλλωνας ήξερε ότι με τον Κόνιαρη θα μειωθεί ο χρόνος συμμετοχής του αλλά είχε κι έχει την άποψη ότι πρόκειται για ένα μεγάλο ταλέντο το οποίο οφείλουμε όλοι να τον βοηθήσουμε»
«Ο Αντώνης είναι παιδί που ρουφάει την κάθε πληροφορία από προπονητές και γυμναστές. Νομίζω ότι μέσα από τη σχεδόν καθημερινή συναναστροφή του με παίκτες όπως αυτούς που διαθέτει ο Παναθηναϊκός έμαθε να διαβάζει καλύτερα το παιχνίδι, πιστεύω ότι στον συγκεκριμένο τομέα έχει παρουσιάσει μεγάλη βελτίωση. Αυτό αποδεικνύεται και μέσα από την αντίδρασή του στον αγώνα με τη Λιθουανία. Είναι λογικό να ασχολείται ο κόσμος με το εύστοχο τρίποντο αλλά για μένα η φάση του αγώνα είναι το επιθετικό rebound. Ο Αντώνης δεν είναι ο… σούστας, αλλά διάβασε σωστά τη φάση, έβαλε το πάθος του, πήδηξε την κατάλληλη στιγμή και άρπαξε την μπάλα. Το τρίποντο ήταν το επόμενο βήμα μετά τη ψυχολογία που απέκτησε από το επιθετικό rebound».

Οι διακρίσεις δικαιολογούν την αξία του…

Ο Αντώνης Κόνιαρης έχει στεφθεί δύο φορές κυπελλούχος Ελλάδος με τον Παναθηναϊκό (2015, 2016), ενώ το 2019 έφτασε στον τελικό Κυπέλου χάνοντας από την πρώην ομάδα του. Επιπλέον, κέρδισε το βραβείο του Καλύτερου Νέου Παίχτη της διοργάνωσης δύο συνεχόμενες χρονιές (2017, 2018), ενώ το 2018 συμμετείχε στο Ελληνικό All-Star Game, στην οποία διοργάνωση διακρίθηκε στον διαγωνισμό τριπόντων Ανδρών και Νέων ερχόμενος στην πρώτη θέση.

Αναφορικά με τις συμμετοχές του στις εθνικές κατηγορίες, ο Έλληνας διεθνής υπήρξε MVP TBF Under-16 World Cup (2013), κέρδισε θέση στην Κορυφαία Πεντάδα Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος U20 της FIBA (2017), κέρδισε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Νέων Ανδρών (Β΄ Κατηγορία, 2016) και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Nέων Aνδρών 2017. Τέλος, υπήρξε MVP στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Πάιδων (2013).

Ένα μήνυμα-απόσπασμα από τον μαχητή του Ολυμπιακού, αφού ξεπέρασε τον τραυματισμό του:

«Η προσέγγιση που είχα πάντα στο μπάσκετ, δεν έχει αλλάξει! Το παιχνίδι μου άρχιζε και εξακολουθεί να αρχίζει από την άμυνα, που είναι το δυνατό μου σημείο, απλά από πέρυσι που ξαναμπήκα για τα καλά στις προπονήσεις, προσπαθούσα να βελτιώσω όσο περισσότερο γίνεται την εκτελεστική μου ικανότητα. Και αυτό γιατί, καλή η άμυνα, αλλά αν δεν μπορείς να βάλεις την μπάλα στο καλάθι, τότε δύσκολα θα παίξεις στο υψηλότερο επίπεδο. Εγώ έβλεπα στον εαυτό μου ότι είχα επιθετικές ικανότητες, ήξερα που μπορώ να φτάσω και πότε, απλά μέχρι πέρυσι δεν είχα πάρει χρόνο συμμετοχής για να μάθω να παίρνω τις σωστές αποφάσεις στην επίθεση. Η χρονιά στον ΠΑΟΚ και η παρότρυνση των προπονητών μου, με βοήθησαν να πιστέψω περισσότερο στον εαυτό μου και να βελτιωθώ πολύ στο συγκεκριμένο κομμάτι.»

Διαβάστε περισσότερα...

Δημήτρης Φωτεινόπουλος

Τι θα γινόταν άμα είχε πραγματοποιηθεί το trade μεταξύ Λεμπρόν και Κόμπε το 2007!

Το 2007 οι Λέικερς πρότειναν στους Καβς μια πιθανή ανταλλαγή μεταξύ Κόμπι Μπράιαντ και Λεμπρόν Τζέιμς! Εμείς σήμερα, με την βοήθεια του ΝΒΑ 2Κ20, αναλύουμε τι θα σύμβαινε αν πραγματοποιούνταν αυτή η ανταλλαγή.

Δημοσιεύτηκε

Το 2006/07 οι Λέικερς μπήκαν με το ζόρι στα Play-off του NBA τερματίζοντας 7η στην περιφέρειά τους με 42-40. Επίσης αποκλείστηκαν μόλις στον πρώτο γύρο από τους Σανς με 4-1. Για αυτό οι Λέικερς πίστεψαν ότι κάτι πρέπει να αλλάξει στο ρόστερ τους. Η ομάδα τους Λος Άντζελες πρότεινε στους Κάβαλιερς να κάνουν μια ανταλλαγή μεταξύ δύο φοβερών παιχτών του θρύλου Κόμπε Μπράιαντ και του τότε νέου αλλά All-Star Λεμπρόν Τζέιμς. Ο Λεμπρόν την προηγούμενη σεζόν οδήγησε τους Καβς μέχρι τους τελικούς του NBA!, αλλά εκεί ηττήθηκε από την ομάδαρα των Σπερς.

Εμείς τώρα με την βοήθεια του παιχνιδιού NBA 2K20 θα εξετάσουμε τι θα γινόταν εκείνη την σεζόν, αν το trade είχε πραγματοποιηθεί.

Το ρόστερ των Καβς με τον Κόμπε μέσα. Ο Κόμπε στην ουσία έριξε στον μπάγκο τον Γουόλι Ζέρμπιακ, ενώ την θέση του Λεμπρόν στο «3» την πήρε ο πρώην παίχτης του Παναθηναϊκού, Σάσα Πάβλοβιτς. Δύσκολα τα πράγματα για τον Κόμπε καθώς ο αμέσως καλύτερος παίχτης της ομάδας είναι ο Ιγκλάουσκας.

Καλύτερα φαίνονται τα πράγματα για τον Λεμπρόν στους Λέικερς. Στην ουσία ο Λεμπρόν αντικατάστησε στην θέση «3» τον Ραντμάνοβιτς, ενώ το κενό του Κόμπι, κάλυψε ο Βούσεβιτς. Ο Λεμπρόν μπορούμε να πούμε επίσης ότι σε αντίθεση με τον Κόμπε, αυτός έχει και big 3 μαζί με τον Λαμάρ Όντομ και Πάου Γκασόλ.

Πρώτη αναμέτρηση των δύο ομάδων μες την σεζόν, στο Λος Άντζελες με τους Καβς να παίρνουν ένα τεράστιο διπλό με 107-105! Για τους Λέικερς ο Λεμπρόν είχε 27 πόντους, 5 ριμπάουντ, 7 ασίστ και 3 κλεψίματα, ενώ ο Γκασόλ είχε νταμπλ-νταμπλ με 16 πόντους και 16 ριμπάουντ. Ενώ για τους Καβς ο Κόμπε είχε 38 πόντους, 6 ριμπάουντ και 8 ασίστ, ενώ συνέβαλε και ο Ντελόντε Γουέστ με 19 πόντους.

Στην δεύτερη, και τελευταία αναμέτρηση των δύο ομάδων, αυτή την φορά στον Κλίβλαντ, οι Καβς πάλι κατάφεραν και επικράτησαν των Λέικερς με 98-108. Για τους Καβς, ο Κόμπε είχε 36 πόντους, 7 ριμπάουντ και 3 ασίστ, ενώ έπαιζε ψιλοτραυματίας!, με τον Ντελόντε Γουέστ να βοηθάει κι αυτός με 23 πόντους. Για τους Λέικερς ο Λεμπρόν είχε 30 πόντους, 9 ριμπάουντ, 5 ασίστ και 2 κλεψίματα, με τον Μπάινουμ να κάνει νταμπλ-νταμπλ

MVP βγήκε ο Γκίλμπερτ Αρένας, ενώ ο Λεμπρόν βγήκε αμυντικός της χρονιάς και MIP.

Ο Λεμπρόν ήταν και στην 1η καλύτερη πεντάδα της σεζόν, ενώ ο Κόμπε στην δεύτερη.

Οι Λέικερς είχαν το πρώτο seed στα Play-off και αντιμετώπιζαν για 2η σερί χρονιά στον πρώτο γύρο τους Σανς, ενώ οι Καβς είχαν το τέταρτο seed και αντιμετώπιζαν τους Μαϊάμι Χίτ.

Οι Λέικερς επικράτησαν χωρίς να ιδρώσουν ιδιαίτερα με 4-2, ενώ οι Καβς σε ένα δυνατό ντέρμπι επικράτησαν με 4-3. Στον επόμενο γύρο οι Λέικερς αντιμετώπιζαν τους Ρόκετς, ενώ οι Καβς τους Γουίζαρντς του MVP Αρένας.

Οι Λέικερς επικράτησαν εύκολα με 4-0, ενώ οι Καβς δεν μπόρεσαν να αντισταθούν στους Γουίζαρντς και ηττήθηκαν με 4-2. Οι Λέικερς προκρίθηκαν στον τελικό περιφέρειας και αντιμετώπιζαν τους Τζαζ του Ντέρον Γουίλιαμς.

Οι Λέικερς ηττήθηκαν με 2-4 από τους Τζαζ και δεν κατάφεραν να προκριθούν στους τελικούς του NBA. Για την ιστορία πρωταθλητές ήταν οι Ντιτρόιτ Πίστονς!

Αυτή ήταν η γνώμη του NBA 2K20 για το τι θα γινόταν αν πραγματοποιούταν αυτό το trade. Η δική σας άποψη ποια είναι;

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα