Connect with us

Plus +

Ένας χρόνος jumpshot.gr!

Δημοσιεύτηκε

Ήταν 31 Ιανουαρίου του 2018, όταν το όνειρο έγινε πραγματικότητα. Το Jumpshot.gr, απέκτησε το δικό του url στο διαδίκτυο.

«Όταν κάνεις σχέδια, ο Θεός γελάει», έτσι λένε. Μόνο, που στη δική μας περίπτωση, δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Αρχές του 2018, «γεννήθηκε» η ιδέα για τη δημιουργία ενός σάιτ που σίγουρα, θα διαφέρει από τα ήδη υπάρχοντα. Ένας ιστότοπος που θα γίνει το «στέκι» κάθε μπασκετόφιλου, χωρίς ηλικιακούς περιορισμούς.

Η «γέννηση» της ιδέας, ήρθε με την αναζήτηση ασκησιολόγιων για κάθε θέση, άρθρα άποψης, αναλύσεις και πολλά άλλα. Στοιχεία, που δε τα βρίσκεις παντού, πλέον. Στο μυαλό μας, δεν υπήρξε ποτέ ο ανταγωνισμός ή ο συναγωνισμός. Μας ένοιαζε μονάχα να δημιουργήσουμε κάτι καινοτόμο, που δεν υπάρχει και που θα βοηθήσει αρκετούς φίλους του μπάσκετ να βρουν τον «δρόμο» τους.

Αφού βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι, το jumpshot.gr, πήρε «σάρκα και οστά», αποκτώντας το δικό του url στο χώρο του ίντερνετ. Το «JS», χτίστηκε πάνω σε γερές βάσεις. Τι εννοούμε; Οι άνθρωποι οι οποίοι επιλέχθηκαν να στηρίξουν το εγχείρημα, είχαν και έχουν ακλόνητες μπασκετικές γνώσεις αλλά και αναγνωρισμένη μόρφωση γύρω από τη δημοσογραφία, αφού το σάιτ απαρτίζεται από έγκριτους δημοσιογράφους και μπασκετικούς αναλυτές. Ουδέποτε θελήσαμε να δημιουργήσουμε μια καφενιακή κατάσταση και αυτό αποδεικνύεται από τις αλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί, ώστε το «JS» να γίνει φιλόξενο και ελκυστικό από τους αναγνώστες μας.

Κάθε αρχή και δύσκολη. Στην αρχή, όπως κάθε τι καινοτόμο, δεχτήκαμε «επιθέσεις» που στόχο είχαν τον αποπροσανατωλισμό μας, αλλά κάτι τέτοιο, δεν επιτεύχθηκε ποτέ. Εμείς, είμαστε και θα είμαστε συγκεντρωμένοι στο λειτούργημα μας. Καθώς η δημοσιογραφία αλλά και η γνώση όταν μεταφέρεται, δεν ορίζεται ως «δουλειά» αλλά ως «λειτούργημα».

Το αρχικό περιεχόμενο του jumpshot.gr, τροποποιήθηκε. Τους πρώτους μήνες, το «JS», αναρτούσε ασκησιολόγια και άρθρα άποψης για ακαδημίες μπάσκετ από προπονητές του χώρου. Μετά από απαίτηση των αναγνωστών μας, αποφασίστηκε να ενταχθούν στο σάιτ έγκριτοι δημοσιογράφοι, μπασκετικοί αναλυτές ώστε να διευρυνθεί το περιεχόμενο, καλύπτοντας ένα μεγάλο κενό που είχε δημιουργηθεί στο «μπασκετικό» ίντερνετ. Προστέθηκαν, επίσης αθλίατροι και διατροφολόγοι, που δίνουν τις δικές τους συμβουλές και απόψεις. Το Νοέμβρη του 2018, το Jumpshot άρχισε και τη ροή ειδήσεων, που πλέον το καθιστά ένα από τα πιο πληρέστερα μπασκετικά σάιτ στην Ελλάδα.

Τέλος, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τους αναγνώστες μας για τα δεκάδες μηνύματα που λαμβάνουμε καθημερινά αλλά και για την έμπρακτη στήριξη τους. Χάρη σε εσάς, θα συνεχίσουμε τη καλή και ποιοτική δουλειά. Εδώ, να τονίσουμε πως έρχονται πολύ μεγάλες εκπλήξεις στο βραχυπρόθεσμο μέλλον! Να είστε συντονισμένοι!

Το σαράκι της δημοσιογραφίας «τρύπωσε» από πολύ νωρίς μέσα του. Από τα 14 του χρόνια, άρχισε να γράφει σε ερασιτεχνικά Blogs και συνολικά έχει δουλέψει σε μεγάλα σάιτ, όπως το ebasket.gr, το superbasket.gr, ενώ σήμερα είναι ιδιοκτήτης του Jumpshot.gr αλλά και αρθρογράφος στο trifilara.gr. Παράλληλα, διατελεί και προπονητής μπάσκετ στη Δραπετσώνα.

Διαβάστε περισσότερα...
Advertisement
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Iάκωβος Μιλεντίγεβιτς: «Ξεχωρίζω τον τελικό Ελλάδα-Τουρκία»

Ο Ιάκωβος Μιλεντίγεβιτς, έδωσε αποκλειστική συνέντευξη στο Jumpshot.gr και μίλησε για την Αθλητική Ένωση Ψυχικού αλλά και τα συναισθήματα του, όταν αγωνίζεται με την φανέλα της Εθνικής Ελλάδας.

Δημοσιεύτηκε

Ο νεαρός γκαρντ είναι μόλις 23 ετών και έχει κατακτήσει ήδη δυο χρυσά μετάλλια με τις μικρές Εθνικές ομάδες (2015,2017) ενώ έχει αγωνιστεί σε αρκετές ομάδες όπως ο Δούκας,ο Κοροιβος,ο Ιωνικός Νίκαιας αλλά και η Αθλητική Ένωση Ψυχικού όπου αγωνίζεται στην παρούσα χρονική περίοδο.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Ιάκωβου Μιλεντίγεβιτς:

Ιάκωβε αγωνίζεσαι σε δυο θέσεις,αυτή του point guard και αυτή του shooting guard.Σε ποια απο τις δυο σου αρέσει να αγωνίζεσαι περισσότερο;

Μου αρέσει και στις δύο θέσεις να αγωνίζομαι το ίδιο καλά και πάντα αυτό προσπαθώ.Είμαι στη διάθεση του προπονητή και της ροής των παιχνιδιών

Αγωνίζεσαι με την φανέλα του Νέου Ψυχικού.Ποιοι είναι οι στόχοι και οι φιλοδοξίες της ομάδας;

Την περσινή σεζόν κάναμε μια εξαιρετική πορεία τερματίζοντας στην 3η θέση. Οι στόχοι και οι φιλοδοξίες είναι να έχουμε μια καλή χρονιά με υγεία ώστε να βρεθεί η ομάδα όσο πιο ψηλά γίνεται!

 

Έχεις αγωνιστεί με την φανέλα της Εθνικής ομάδας στις μικρότερες ηλικιακά κατηγορίες.Πως νιώθει ένας αθλητής που αγωνίζεται φορώντας την φανέλα με το Εθνόσημο;

Όταν αγωνίζομαι με την φανέλα της Εθνικής Ελλάδος νιώθω συγκίνηση, υπερηφάνια και μεγάλη ευθύνη να κερδίσουμε κάθε αγώνα ώστε να κατακτήσει η Ελλάδα την υψηλότερη θέση.

Έχεις κατακτήσει δυο χρυσά μετάλλια με την Εθνική κατω των 18 την χρονιά 2015 αλλά και ένα ακόμη χρυσό στις Ευρωπαικές διοργανώσεις το 2017 με την Εθνική κάτων των 20.Ποια στιγμή ξεχωρίζεις περισσότερο και γιατί;

Η στιγμή που ξεχωρίζω περισσότερο είναι το 2015 με την Εθνική Ελλάδος U18, ο τελικός Ελλάδα-Τουρκία που καταφέραμε να γυρίσουμε το παιχνίδι, να κερδίσουμε και να πάρουμε το Χρυσό μετάλλιο.

Η Εθνική ομάδα Ανδρών παρά το αδιαμφισβήτητο ταλέντο που υπάρχει δεν έχει καταφέρει να μας επαναφέρει(προς το παρόν τουλάχιστον) σε κάποια επιτυχία.Ποια θεωρείς είναι τα στοιχεία που θα την ανεβάσουν και πάλι στο βάθρο;

 

Η Εθνική ομάδα Ανδρών έχει καταφέρει μεγάλες επιτυχίες στο παρελθόν.Στην παρούσα φάση έχει κάνει σημαντικά βήματα και πιστεύω ότι σύντομα θα έρθουν και πάλι μεγάλες διακρίσεις.

Eίσαι ένας αθλητής που παρά το νεαρό της ηλικίας του έχει ήδη καταφέρει σημαντικές διακρίσεις.Τι συμβουλή θα έδινες στους μικρούς αθλητές που τώρα ξεκινούν το μπάσκετ;

Τα μικρά παιδιά που θέλουν να παίξουν μπάσκετ, να το κάνουν. Να το δουν ως κοινωνικοποίηση, ως παρέα, ως χόμπι , ακόμα και ως μελλοντικό επάγγελμα . Σε κάθε περίπτωση να το κάνουν με αγάπη! Να παίζουν μπάσκετ με την ψυχή τους!

 

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Κις: «Απόλαυσα πολύ τα χρόνια μου στην Ελλάδα»

Ο Γουίλιαμ Κις μίλησε αποκλειστικά στo Jumpshot.gr και στον Δημήτρη Φωτεινόπουλο για τα χρόνια του στην Ελλάδα, την πανδημία του κορωνοϊού και την προπονητική του καριέρα!

Δημοσιεύτηκε

Ο Γουίλιαμ Κις μίλησε στο Jumpshot.gr και τον Δημήτρη Φωτεινόπουλο για όλα τα «καυτά» θέματα!

🏀 Γουίλιαμ, καλησπέρα ποια είναι η άποψη σου για όλα αυτά που συμβαίνουν στον κόσμο με την πανδημία του κορωνοϊού και ποια είναι η θέση του μπάσκετ σε όλα αυτά;

«Η πανδημία είναι κάτι το πολύ ατυχές και είναι μια πολύ δύσκολη εποχή για όλο τον κόσμο, με πάρα πολύ κόσμο μολυσμένο. Πιστεύω αν μπορούμε να πράξουμε ενωμένοι και εμπιστευτούμε τους επιστήμονες θα το ξεπεράσουμε όλο αυτό. Η Ιταλία και η Κίνα και μερικές ακόμα χώρες κάνανε πολύ καλή δουλειά στην αντιμετώπιση του ιού, αλλά εδώ στην Αμερική τα πράγματα είναι ακόμα πολύ δύσκολα. Όμως ελπίζω μέσα από την συνεργασία όλων μας πως θα το ξεπεράσουμε. Όσον αφορά το μπάσκετ, πιστεύω πως είναι σε μια δύσκολη θέση αυτή την στιγμή. Το ρίσκο είναι πολύ υψηλό για τον παίχτη και ποτέ δεν μπορείς να είσαι 100% σίγουρος ότι δεν θα κολλήσεις, αλλά και πάλι είναι δύσκολο να μείνεις μακριά από την δουλειά σου και από αυτό που αγαπάς. Μπορώ να καταλάβω ότι είναι δύσκολο για ένα άθλημα τέτοιου μεγέθους να σταματήσεις την δράση για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και οικονομικά για πολλούς παίχτες και προπονητές είναι αναγκαίο να αγωνίζονται. Μπορώ να καταλάβω και τις δύο πλευρές. Εγώ προσωπικά αν αγωνιζόμουν ακόμα, δεν νομίζω να έπαιζα μπάσκετ αυτή την περίοδο, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.»

🏀 Τι πιστεύεις αναφορικά με την επανέναρξη του NBA, αλλά χωρίς φιλάθλους;

«Πιστεύω πως είναι σχεδόν αναγκαίο το NBA να ξεκινήσει χωρίς φιλάθλους. Το NBA έχει μια τεράστια πλατφόρμα από από την οποία παράγονται δισεκατομμύρια δολάρια. Έχουν την ικανότητα να δρομολογήσουν πάλι το πρόγραμμα τους και να ξανά αρχίσουν πάλι το πρωτάθλημα τους. Το δύσκολο κομμάτι είναι ότι αυτή την στιγμή στην Φλόριντα υπάρχει έξαρση του κορωνοϊού και δύσκολα θα μεταφέρεις όλους τους παίχτες εκεί πέρα χωρίς να αρρωστήσει ούτε ένας. Αν το NBA καταφέρει να απομονώσει τους παίχτες και εγγυηθεί για την υγεία των παιχτών και των υπολοίπων μελών της ομάδας, τότε ας αρχίσει το πρωτάθλημα.»

🏀 Στην καριέρα σου αγωνίστηκες σε διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβάνοντας και την Ελλάδα, με την ΑΕΛ, το Μαρούσι και τον Πανιώνιο. Πως ήταν η εμπειρία σου στην Ελλάδα; 

«Στην ΑΕΛ, στην Λάρισα, απόλαυσα πολύ τον χρόνο μου αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά. Ατομικά είχα μια πολύ καλή χρονιά και ομαδικά για λίγο δεν καταφέραμε να μπούμε στα Play-offs. Οι καλές μου εμφανίσεις με την ΑΕΛ μου έδωσαν την μεταγραφή μου στο Μαρούσι. Στο Μαρούσι, απόλαυσα πολύ να παίζω στο EuroCup, και μια χρονιά στην EuroLeague. Από άποψη ανταγωνισμού πάντα μου άρεσε να παίζω ενάντια στους καλύτερους. Η Αθήνα είναι μια πανέμορφη πόλη, όπως και η Λάρισα, γενικά όλη η Ελλάδα είναι πανέμορφη. Οικονομικά, εκείνη την εποχή η χώρα δεν ήταν στην καλύτερή της κατάσταση και συνάντησα πολλές ομάδες που δεν τα έβγαζαν πέρα από οικονομικής άποψης, από άποψη όμως μπασκετικού επιπέδου όλα ήταν τέλεια.»

🏀 Το 2004 κέρδισες το CBA με τους Ντακότα Γουίζαρντς, πως ήταν αυτή η εμπειρία; 

«Το να κερδίζεις το CBA, εκείνη την εποχή ήταν σαν να κερδίζεις το G-League σήμερα. Ήταν μια φοβερή εμπειρία καθώς έπαιξα με πολλούς βετεράνους παίχτες, όπως ο Ράντι Λίβινγκστον και πάρα πολλοί παίχτες επιπέδου NBA αγωνιζόντουσαν σε αυτή την λίγκα. Κάθε φορά που κερδίζεις έναν τίτλο είναι μια τεράστια επιτυχία, και αυτός ο τίτλος μου έδωσε τεράστια ώθηση να πετύχω τους στόχους μου. Εκείνη την εποχή ήθελα πάρα πολύ να καταφέρω να αγωνιστώ στο NBA, αλλά δυστυχώς δεν τα κατάφερα.»

🏀 Στο πρώτο σου ματς στην Ευρώπη, στο Ισλανδικό πρωτάθλημα, έβαλες 47 πόντους και είχες 18 ριμπάουντ και 7 ασίστ, σωστά; Ποιες ήταν οι σκέψεις σου όταν ήρθες να παίξεις μπάσκετ στην Ευρώπη; 

«Η πρώτη μου χρονιά στην Ισλανδία ήταν η αρχή της καριέρας μου. Προσπαθούσα να φτιάξω όνομα για τον εαυτό μου. Είχα επισκεφθεί την χώρα και είχα παρακολουθήσει μερικά παιχνίδια λίγο πριν κάνω το ντεμπούτο μου. Μόλις συνειδητοποίησα ότι το επίπεδο ήταν χαμηλό, είπα στον εαυτό μου ότι θέλω να είμαι ο καλύτερος παίχτης εδώ πέρα. Για να είμαι ειλικρινής όταν είχα υπογράψει δεν γνώριζα το πόσο χαμηλό ήταν το επίπεδο της Ισλανδίας σε σχέση με τον υπόλοιπο Ευρωπαϊκό σύστημα. Όμως η νοοτροπία ήταν να προσπαθώ να είμαι πάντα ο καλύτερος όπου και αν αγωνίζομαι.»

🏀 Τώρα μετά από χρονικές περιόδους σε Σεντένιαλ και Μέιφιλντ(Αμερικάνικα Λύκεια), υπηρετείς ως βοηθός προπονητής στο κολέγιο του Νορθ Νιου Μέξικο. Ποια είναι η σχέση σου με την προπονητική; Είναι διαφορετική από την αίσθηση του να είσαι παίχτης; 

«Όταν έπαιζα αγωνιζόμουν ως πόιντ γκαρντ, πλέι-μέικερ, άρα πάντα έπαιζα με το μυαλό μου. Δεν ήμουν ο ψηλότερους, ούτε ο πιο ο αθλητικός, ούτε ο πιο γρήγορος, αλλά πάντα βάσιζα το παιχνίδι μου στο μπασκετικό IQ μου. Ο τρόπος που βλέπω το παιχνίδι, πιστεύω πως με βοήθησε στο να προσαρμοστώ πιο εύκολο στον ρόλο του προπονητή. Σε επίπεδο λυκείου ο σκοπός είναι περισσότερο διδακτικός. Προσπαθούμε να εξελίξουμε νεαρά παιδιά με ταλέντο και σωστή νοοτροπία που να έχουν ως θεμέλια, τις βασικές μπασκετικές δεξιότητες. Σε επίπεδο κολεγίου είναι πάλι όλα τα παραπάνω, αλλά ταυτόχρονα προσπαθείς να μάθεις στα παιδιά και την νοοτροπία του νικητή, καθώς το κολέγιο είναι το βήμα πριν το επαγγελματικό μπάσκετ. Απολαμβάνω πολύ το να λειτουργώ σαν μέντορας σε νέα παιδιά και να δίνω πίσω στο άθλημα που μου έσωσε την ζωή. Πραγματικά μου αρέσει η προπονητική και πιστεύω πως θα ασχολούμαι μαζί της για πολλά χρόνια ακόμα.»

Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Βινς Κάρτερ: Η απογείωση στο πάνθεον, το ταξίδι στον χρόνο και η ανώμαλη προσγείωση

Ο Βινς Κάρτερ μετά από 22 χρόνια καριέρας ανακοίνωσε το τέλος μιας καριέρας που δεν είχε το τέλος που της αρμόζει. Γράφει ο Λευτέρης Τραϊκόγλου.

Δημοσιεύτηκε

Ήταν 12 Μαρτίου του 2020. Η πανδημία του κορωνοϊού έχει εξαπλωθεί στον δυτικό κόσμο, οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις βάζουν λουκέτο η μία μετά την άλλη και όλες οι αθλητικές δραστηριότητες σε όλα τα αθλήματα σταματούν, δημιουργώντας μια αγωνιστική απραξία. Έτσι ,το «λουκέτο» ερχόταν και στο ΝΒΑ. Το παιχνίδι ανάμεσα στους Ατλάντα Χοκς και τους Νιού Γιόρκ Νικς ήταν αδιάφορο τόσο βαθμολογικά όσο και μπασκετικά. Έμελλε όμως να μείνει στην ιστορία, καθώς σε αυτό το παιχνίδι θα έκλεινε η 22 ετών καριέρα του Βινς Κάρτερ!

Οι Ατλάντα Χοκς δεν θα αγωνιστούν στο τουρνουά του Ορλάντο και έτσι ο Βινς Κάρτερ ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας του σε ηλικία 43 ετών. Ένα τέλος που δεν αρμόζει σε μία τόσο λαμπρή καριέρα. Ο ίδιος είχε δηλώσει αρκετές φορές πως θα του άρεσε η ιδέα να έκλεινε την καριέρα του στο Τορόντο. Η μπασκετική κοινότητα το απαιτούσε. Αλλά ακόμα και τώρα που δεν συνέβη αυτό, δεν άξιζε η καριέρα του «Air Canada», του ανθρώπου που νίκησε τον χρόνο αλλά έχασε από τον κορωνοϊό, να τελειώσει έξω από τα παρκέ.

Η επιτομή του showtime. Ένας αθλητής που μετέτρεψε το κάρφωμα σε επιστήμη. Το θράσος με το οποίο έμπαινε στο «ζωγραφιστό» και κάρφωνε μπροστά στους καλύτερους ψηλούς του πρωταθλήματος ήταν μοναδικό. Και μάλιστα, μπήκε στο ΝΒΑ την κατάλληλη στιγμή. Στην μετά-Τζόρνταν εποχή, η οποία ξεκίνησε με το lock out. Ο πλανήτης είχε αρχίσει να γυρίζει την πλάτη στο ΝΒΑ, το οποίο είχε ανάγκη από νέα πρόσωπα, νέο αίμα και φυσικά κάτι το οποίο θα έδινε άλλη λάμψη στο πρωτάθλημα. Κανένα από αυτά τα πρόσωπα δεν έδωσε περισσότερη λάμψη από αυτή που έδωσε ο Κάρτερ. Κάπου εδώ θα βάλω μία μικρή παρένθεση για να σημειώσω κάτι που έχει περάσει στα ψιλά. Μιλάμε για τον μόνο παίκτη ο οποίος κατέχει τρία παρατσούκλια. Συνεχίζουμε.

Ο «Vincanity» λοιπόν, μπήκε στο ΝΒΑ σαν «τυφώνας». Τα καρφώματα του ήταν τόσο εντυπωσιακά που το ΝΒΑ επανέφερε στο all-star game τον διαγωνισμό καρφωμάτων, ο οποίος είχε σταματήσει να υπάρχει καθώς είχε χάσει το ενδιαφέρον του. Ο θεσμός επέστρεψε για πάρτη του Κάρτερ και αυτός φρόντισε να του δώσει νέο ενδιαφέρον μία για πάντα. Το 2000 έδωσε μία μοναδική παράσταση στον διαγωνισμό, η οποία μέχρι σήμερα αποτελεί την τέλεια αλληλουχία καρφωμάτων. Ο «half man,half amazing» πέταξε, άφησε τον μπασκετικό πλανήτη άφωνο, πέτυχε όλα τα καρφώματα με την πρώτη προσπάθεια και πλέον είχε δώσει στον κόσμο έναν λόγο για να στραφούν πάλι τα βλέμματα στα παρκέ του ΝΒΑ. Ο μόνος που κατάφερε να αγγίξει αυτή την αλληλουχία είναι ο Ζακ Λαβίν, ο οποίος πιθανόν να είναι ο επόμενος Κάρτερ.

Μέσα σε όλα αυτά, ο Κάρτερ ξεκίνησε την καριέρα του στο Τορόντο, εκεί όπου έλαμψε και κέρδισε μαζί του μία ολόκληρη χώρα. Εξού και το προσωνύμιο του «Air Canada».

Αν το δει κανείς ψυχρά και με καθαρό μυαλό, ο Κάρτερ δεν έγινε ο παίκτης που θα μπορούσε να είχε γίνει. Όπως επίσης, δεν έκανε την πετυχημένη καριέρα (από άποψης τίτλων) που θα μπορούσε να είχε. Μέτρησε 10 συμμετοχές σε all-star και κατέγραψε 10 σεζόν με 20+ μέσο όρο πόντων. Ο κόσμος περίμενε πως ο Κάρτερ θα μπορούσε να γίνει ο νέος Τζόρνταν, αλλά δεν έγινε. Ο κόσμος πίστευε πως ο Κάρτερ θα διεκδικούσε πρωταθλήματα, αλλά κάτι τέτοιο δεν συνέβη.

Λίγο οι τραυματισμοί που του αφαίρεσαν μέρος της εκρηκτικότητας, λίγο ότι δεν βρήκε ποτέ το φονικό ένστικτο του Τζόρνταν ή του Κόμπε, ο Κάρτερ δεν έπιασε ποτέ το «ταβάνι» του.Με τους Ράπτορς το 2001, βρέθηκε ένα (δικό του) άστοχο σουτ μακριά από τους Τελικούς της Ανατολής όταν αποκλείστηκε με 4-3 από τους Σίξερς του Άιβερσον. Στους Νετς έγινε απλώς το δεύτερο βιολί πίσω από τον Τζέισον Κιντ. Στους Μάτζικ δεν έγινε ποτέ το συμπλήρωμα που χρειαζόταν ο Ντουάιτ Χάουαρντ για να έρθει η υπέρβαση. Στα τελευταία 8-9 χρόνια της καριέρας του έγινε ένας απλός ρολίστας, όχι δηλαδή αυτό που θα περίμενε κανείς κάποιος από τον πρώτο άνθρωπο που έκανε πραγματικά τον κόσμο να πιστέψει ότι βρέθηκε ο διάδοχος του Τζόρνταν.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος,η οποία δείχνει ότι ο απόφοιτος του Νορθ Καρολάινα ξεπέρασε δύο πολύ σοβαρούς τραυματισμούς, παραμένοντας στο κορυφαίο επίπεδο σαν παίκτης. Θάμπωσε την μπασκετική κοινότητα με το θέαμα που προσέφερε, κέρδισε από τον κόσμο τον τίτλο του κορυφαίου dunker όλων των εποχών και φυσικά δεν προκάλεσε κανέναν. Κανείς δεν έχει να πει κάτι κακό για αυτόν, ούτε καν οι φίλοι των Ράπτορς, όταν το 2004 ο Κάρτερ αποχώρησε από το Τορόντο, θεωρώντας πως η ομάδα δεν είχε προοπτικές για κάτι καλό.

Ένας παίκτης που είχε εμμονή με το μπάσκετ. Μία εμμονή τόσο μεγάλη που τον μετέτρεψε στον πρώτο αθλητή που έπαιξε στο ΝΒΑ σε τέσσερις δεκαετίες (90′, 00′, 10′, 20′). Από τον εκρηκτικό παίκτη που κάρφωνε μπροστά σε όποιον παίκτη ήθελε, στον γερόλυκο σκόρερ που αρνούταν να σταματήσει το μπάσκετ. Τι θα θυμόμαστε από τον Κάρτερ; Πολλά! Αλλά το βασικότερο, ότι πετούσε στον αέρα και μας έδινε την εντύπωση ότι δεν θα κατέβαινε ποτέ. Τα καρφώματα του πλασάρονται στα βίντεο με τα καλύτερα καρφώματα όλων των εποχών. Όμως ένα από αυτά είναι μοναδικό, είναι πρωτότυπο, είναι άγγιχτο και δύσκολα θα καταφέρει κάποιος στο μέλλον να μας το κάνει αναπαράσταση. Φυσικά και μιλάμε για το κάρφωμα ΠΑΝΩ από τον ύψους 2.18, Φρέντερικ Βάις. Κλείνω το άρθρο με τον πιο «Vincanity» τρόπο. Ολυμπιακοί αγώνες του 1996, ΗΠΑ εναντίον Γαλλίας. Συνεχόμενες άστοχες προσπάθειες από τους Αμερικανούς, οι Γάλλοι κερδίζουν το ριμπάουντ και προσπαθούν να τρέξουν στον αιφνιδιασμό, όμως ο Κάρτερ κλέβει την μπάλα, παίρνει την διείσδυση και…

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Παππάς: «Ο Πανερυθραϊκός είναι μια πολύ οργανωμένη ομάδα»

O Άλκης Παππάς μίλησε αποκλειστικά στo Jumpshot.gr και στον Δημήτρη Φωτεινόπουλο για τον Πανερυθραϊκό, την Β’ Εθνική και την καθημερινότητα του εν μέσω της πανδημίας.

Δημοσιεύτηκε

Ο Άλκης Παππάς μίλησε στο Jumpshot.gr και τον Δημήτρη Φωτεινόπουλο για όλα τα «καυτά» θέματα!

🏀 Άλκη καλησπέρα, ποια είναι η άποψη σου για όλα αυτά που συμβαίνουν με την πανδημία του κορονοϊού;

«Σίγουρα ζούμε πρωτόγνωρες στιγμές σε όλους τους τομείς της ζωής μας. Έχει επηρεαστεί ο τρόπος που εργαζόμαστε, ο τρόπος που ζούμε στην καθημερινότητά μας, ο τρόπους που αθλούμαστε, ακόμα και ο τρόπος που χαιρετιόμαστε. Όταν πρόκειται για την υγεία την δική μας και τον γύρω μας, όλα τα άλλα μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα. Ωστόσο τώρα που επανερχόμαστε σε κανονικούς ρυθμούς πρέπει να συνεχίσουμε να προσέχουμε κάποια πράγματα, ώστε να μην πάνε χαμένες οι θυσίες και οι ώρες που περάσαμε απομονωμένοι στο σπίτι. Θέλω να πιστεύω ότι θα τα καταφέρουμε.»

🏀 Πως περνάς την καθημερινότητά σου στην περίοδο της καραντίνας;

«Όπως είπα και πριν η καθημερινότητα όλων μας άλλαξε σε πολύ μεγάλο βαθμό. Ειδικά τις πρώτες μέρες της καραντίνας υποστήκαμε ένα σοκ μην μπορώντας να κάνουμε πράγματα και δραστηριότητες που τις θεωρούσαμε δεδομένες. Για εμάς τους αθλητές το να μην μπορείς να προπονηθείς με τον τρόπο που έχεις συνηθίσει είναι κάτι πρωτόγνωρο. Παρόλα αυτά τώρα αυτή την την εβδομάδα ξεκινάνε οι ατομικές προπονήσεις και επιστρέψαμε και με τον Πανερυθραϊκό στις προπονήσεις, που πραγματικά μας είχε λείψει.»

🏀 Είσαστε πλέον πρωταθλητές! Ποια είναι τα συναισθήματά σου για αυτή την επιτυχία;

«Είναι αλήθεια ότι από την πρώτη συνάντηση που είχαμε στις αρχές της σεζόν με την ομάδα, στόχος μας ήταν η άνοδος. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να επιτυγχάνεις τους στόχους που θέτεις. Η χρονιά αν και ξεκινήσαμε με 3 ήττες στα 4 πρώτα ματς, δεν απογοητευτήκαμε, ούτε μας πήρε από κάτω ψυχολογικά. Αντιθέτως δουλέψαμε μέσα στο γήπεδο, βρήκαμε τους ρόλους μας για να κάνουμε ένα ρεκόρ 16-1 και να είμαστε στην πρώτη θέση του πρωταθλήματος που αποτελεί μεγάλη δικαίωση των προσπαθειών όλων μας. Είναι αλήθεια ότι η νέα αυτή με την πανδημία δεν μας έδωσε την δυνατότητα να το γιορτάσουμε και να το απολαύσουμε μέσα στο γήπεδο, άλλα όπως είπα και πριν είμαστε σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση που ζει όλος ο πλανήτης και η υγεία είναι πάνω από ολά.»

🏀 Τι σημαίνει για σένα ο Πανερυθραϊκός; Και πως είναι να συνεργάζεσαι με έναν πολύπειρο προπονητή σαν τον Δημήτρη Χουχουλή;

«Τι μπορώ να πω για τον κόουτς Χουχουλή. Το ότι είναι προπονητής για 20 χρόνια στην ομάδα αυτό και μόνο τα λέει όλα. Έχει συνδέσει το όνομα του με το όνομα του Πανερυθραϊκού και τις επιτυχίες του συλλόγου. Είναι αλήθεια ότι και στις δύο χρονιές που συνεργαστήκαμε με τον κόουτς Χουχουλή κατακτήσαμε την άνοδο. Την μια όταν ήμουν πιο μικρός στο πρώτο μου πέρασμα από τον Πανερυθραϊκό και την φετινή χρονιά που κατακτήσαμε το πρωτάθλημα. Έχουμε μια πολύ καλή προϊστορία είναι η αλήθεια(γελάει). Ο Πανερυθραϊκός είναι μια πολύ οργανωμένη ομάδα και αυτό το κατάλαβα από τις πρώτες κουβέντες που κάναμε το περυσινό καλοκαίρι. Ο πρόεδρος κ. Τσικόπουλος μου εξήγησε το πλάνο του τόσο για την ανάπτυξη της αντρικής ομάδας όσο και όλου του συλλόγου. Και πράγματι μέσα στην σεζόν σαν αθλητής είχες ότι χρειαζόσουν για να μείνεις προσηλωμένος στον στόχο σου.»

🏀 Πως ήταν η εμπειρία της Α1 με τον Πανελλήνιο και τον Ηλυσιακό;

«Το πρώτο πέρασμά μου από την Α1 στον Πανελλήνιο ήταν σε μικρή ηλικία παρόλα αυτά μου πρόσφερε εικόνες και εμπειρίες που τις έχω ακόμα μέσα στο μυαλό μου. Είχα την ευκαιρία να δουλέψω με έναν από τους κορυφαίος Έλληνες προπονητές, τον Αργύρη Πεδουλάκη και να προπονούμε δίπλα από τους μεγαλύτερους άσους που περάσανε από την Ελλάδα τον Μουλαομέροβιτς. Στο δεύτερο πέρασμά μου από στην Α1 με τον Ηλυσιακό πήρα λίγο περισσότερο χρόνο συμμετοχής και αγωνιστικές εμπειρίες. Η κάθε χρονιά, η κάθε ομάδα και ο κάθε άνθρωπος που συνεργάζεσαι έχει κάτι να σου προσφέρει αρκεί να το αξιοποιήσεις σωστά.»



Διαβάστε περισσότερα...

NBA

Περιμένοντας τον επόμενο χορό!

Ο Λευτέρης Τραϊκόγλου γράφει για το πως βίωσε το Last dance ως ηλικιακά νέος fan των Σικάγο Μπουλς.

Δημοσιεύτηκε

Αν είσαι fan των Σικάγο Μπουλς και μεγάλωσες στην δεκαετία του 90, τότε μπορείς να δηλώσεις περήφανα ποια ομάδα υποστηρίζεις και γιατί. Αν μεγάλωσες όμως στην εποχή των Gar/pax τότε τα πράγματα γίνονται λίγο περίπλοκα.

Εγώ μεγάλωσα ακούγοντας μύθους για γεγονότα και καταστάσεις που έμειναν στην ιστορία, όμως δεν πρόλαβα να τα ζήσω. Ο Πελέ είναι ο καλύτερος ποδοσφαιριστής που έβγαλε η Βραζιλία, ο Μαραντόνα ο καλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, ο Γκάλης ο καλύτερος Έλληνας μπασκετμπολίστας, η νίκη στον τελικό με την Σοβιετική ένωση που λειτούργησε σαν «γέννηση» του Ελληνικού μπάσκετ κι άλλα διάφορα. Ένας από αυτούς τους μύθους είναι ότι ο Μάικλ Τζόρνταν είναι ο «Θεός» του μπάσκετ.

Όσο περνούσαν τα χρόνια με έτρωγε η απορία γιατί ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο καλύτερος μπασκετμπολίστας όλων των εποχών; Γιατί οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται στην αφάνεια, ενώ έχουν υπάρξει η καλύτερη ομάδα όλων των εποχών; Άρχισα να σκαλίζω αρχεία, να βλέπω διάφορα βίντεο ή αφιερώματα που αφορούσαν την χρυσή εποχή της ομάδας που υποστηρίζω, όμως όλα αυτά δεν ήταν αρκετά. Ο λόγος; Γιατί άλλο είναι να ζεις ένα γεγονός και άλλο απλά να το βλέπεις σε επανάληψη, γνωρίζοντας την ιστορία και την κατάληξή του.

Το Last dance ήταν μια παραγωγή που την περιμέναμε καιρό. Ήρθε και έδωσε την απάντηση σε όλα τα ερωτήματα που έθεσα παραπάνω. Δεν ήρθε για να αφηγηθεί γεγονότα. Ήρθε για να ξεδιπλώσει την ιστορία των Σικάγο Μπουλς σε όλο της το μεγαλείο. Μια παραγωγή που σε βάζει μέσα στην εποχή της δεκαετίας του 90 και σε κάνει να νιώθεις σαν να το ζεις τώρα. Παρασκήνια, γεγονότα , αποκαλύψεις, ιστορίες, αφηγήσεις γεγονότων, δηλώσεις πρωταγωνιστών… Εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι». Όσοι ανήκουν στην δική μου γενιά και νιώθουν άτυχοι που δεν έζησαν την εποχή της κορυφαίας ομάδας όλων των εποχών, το Last dance τους έβαλε στα θρανία και τους αφηγήθηκε μια ιστορία που τους έκανε μπασκετικά σοφότερους . Υπάρχουν όμως και αυτοί που βλέποντας το ντοκιμαντέρ θυμήθηκαν την ιστορία που είχαν ήδη ζήσει. Ξύπνησαν συναισθήματα από μία άλλη εποχή, στην οποία ο Μάικλ Τζόρνταν ήταν το ίνδαλμα της.

Παρ’όλα αυτά, το Last dance έδωσε και κάποιες απαντήσεις σχετικά με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε και κρίνουμε το άθλημα:

• Πρώτον, κανένας παίκτης δεν κερδίζει πρωταθλήματα μόνος του. Είτε είσαι ο Τζόρνταν, είτε ο Λεμπρόν, είτε ο Κόμπε, τα πρωταθλήματα δεν έρχονται αποκλειστικά από έναν παίκτη. Όχι, δεν θα πλέξω το εγκώμιο των Πίπεν και Ρόντμαν που απάρτιζαν μία μοναδική «big three» μαζί με τον «air». Θα μιλήσω για τις μονάδες που βρίσκονται μόνιμα στον πάγκο, κάτω από την σκιά των μεγάλων αστέρων. Όταν η μπάλα ζυγίζει 100 κιλά και τα δευτερόλεπτα μοιάζουν με αιωνιότητα, κανείς δεν πρόκειται να δώσει σημασία σε ρολίστες. Τα φώτα θα πέσουν πάνω στα μεγάλα ονόματα. Αυτό έκανε και ο Τζόρνταν όταν χρειάστηκε να σπάσει την αντίπαλη άμυνα. Το απρόβλεπτο. Πάσαρε σε αμαρκάριστο παίκτη και οι Κερ και Πάξον δεν φοβήθηκαν να πάρουν την ευθύνη του σουτ που θα κρίνει τον αγώνα της χρονιάς. Ο κάθε παίκτης έχει τον ρόλο του, ο κάθε παίκτης βάζει το λιθαράκι του στην επιτυχία και όλοι μαζί συμβάλουν για την επίτευξη ενός σκοπού. Απλώς ο καθένας κουβαλάει φορτίο διαφορετικού βάρους στον τομέα της ευθύνης.

• Τα κάστρα πέφτουν από μέσα. Ναι, το είπα! Ξέρω ότι τα λόγια και τα «what if» ανήκουν σε συζητήσεις που κάνουμε, προσπαθόντας να αποδείξουμε κάτι που ανήκει στην σφαίρα της φαντασίας. Όμως αλήθεια, τι θα γινόταν αν δεν ξεσπούσε η κόντρα μεταξύ των Τζέρι Κράουζ και Φιλ Τζάκσον; Τι θα γινόταν αν δεν ήταν αυτός ο τελευταίος χορός και το τέλος ερχόταν τα επόμενα χρόνια από το πλήρωμα του χρόνου; Θα είχε έρθει άραγε το έβδομο πρωτάθλημα; Δεν θα το μάθουμε ποτέ και ο λόγος είναι η κόντρα ανάμεσα στον GM και τον προπονητή της ομάδας και όχι ανάμεσα σε δύο αστέρια της ομάδας που μάλωσαν για τον ηγετικό ρόλο.

• Δεν γίνεται να μην είσαι ο καλύτερος παίκτης όλων των εποχών, όταν βάζεις στόχο να εξαφανίζεις κάθε σου αδυναμία. Όταν απαντάς σε κάθε πρόκληση. Όταν σου λένε ότι δεν θα καταφέρεις κάτι και εσύ βάζεις στόχο να το καταφέρεις όσο πιο σύντομα γίνεται. Όταν το παραμικρό σκληρό μαρκάρισμα το λαμβάνεις ως λόγο για να βάλεις 40 και 50 πόντους. Όταν δεν δέχεσαι να χάνεις ούτε στο ρίψιμο κέρματος. Ο Τζόρνταν έψαχνε μονίμως μία αφορμή για να πάρει προσωπικά το κάθε παιχνίδι. Το αξιοσημείωτο είναι πως πάντα έβρισκε το κίνητρο για να κερδίσει και να πει στα μούτρα του αντιπάλου «σε κέρδισα».

• Επίσης, η κακή διαγωγή ενός παίκτη δεν σημαίνει απαραίτητα αδιαφορία. Όταν ένας αθλητής παραβαίνει τους κανόνες της ομάδας, δεν σημαίνει ότι ψάχνει να βρει τρόπο να αποχωρήσει. Ο Ρόντμαν κουβαλούσε μπόλικη τρέλα μέσα του. Ποτέ δεν συμβιβάστηκε να είναι το πρότυπο του συμπαίκτη. Έβγαινε έξω, ξενυχτούσε, γλεντούσε, έπινε, συμμετείχε σε πάρτι. Όμως όταν έμπαινε στο γήπεδο καθάριζε κάθε ριμπάουντ, έβγαζε κάθε άμυνα, διεκδικούσε κάθε μπάλα και έγινε ένας από τους καλύτερους αμυντικούς όλων των εποχών. Ο Τζόρνταν πριν από τελικό πρωταθλήματος ξενύχτησε παίζοντας τζόγο, έφαγε μία πίτσα τα μεσάνυχτα και έπαθε τροφική δηλητηρίαση ένα βράδυ πριν τον αγώνα. Βγήκε όμως στο παρκέ και με όσες δυνάμεις είχε σημείωσε 37 πόντους και έδωσε την νίκη στους Σικάγο Μπουλς. Την επόμενη φορά που θα μαθευτεί ότι κάποιος παίκτης της ομάδας μας έσπασε τους κανόνες των αποδυτηρίων, ας προσπαθήσουμε να μην σπάσουμε τα πληκτρολόγια γράφοντας για τον αδιάφορο παίκτη που παίζει με τον σύλλογο που του δίνει ψωμί. Ας μην λειτουργήσουμε ως τεχνικοί διευθυντές του υπολογιστή και ας μείνουμε στα καθήκοντα του απλού θεατή, δηλαδή να πάμε στο γήπεδο να φωνάξουμε ώστε να εμψυχώσουμε την ομάδα μας.

Ο τελευταίος χορός έφτασε λοιπόν στο τέλος του. Ήρθε, μας έκανε την τρίχα κάγκελο και έφυγε. Τα συναισθήματα είναι ανάμεικτα. Από την μία πλευρά έζησα μέσα σε 10 επεισόδια την χρυσή εποχή της «πόλης των ανέμων». Νιώθω σαν να έχω ζήσει τα γεγονότα. Κατάλαβα τους λόγους που οι Σικάγο Μπουλς ήταν η δυναστεία της δεκαετίας του 90 και που ο Μάικλ Τζόρνταν θεωρείται ο «Greatest Of All Time». Από την άλλη όμως επικρατεί μια παγωμάρα. «Αυτό ήταν; Τέλος; Αυτή είναι η ιστορία της ομάδας που υποστηρίζω;». Τυχαίνει το Last dance να προβάλλεται σε μία εποχή που οι Σικάγο Μπουλς βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο. Τα ηνία της τεχνικής διεύθυνσης ανήκουν πλέον στον Καρνισόβας, ο οποίος καταστρώνει τα πλάνα του για να βάλει και πάλι τους «ταύρους» στην ελίτ του ΝΒΑ. Ο επόμενος χορός στο United Center εύχομαι να μην αργήσει και αυτή τη φορά θα ζήσω κάθε βήμα της μεταμόρφωσης των Σικάγο Μπουλς σε υπερδύναμη του πρωταθλήματος.

Πίνακας ζωγραφικής. Έργο τέχνης, βγαλμένο από την φαντασία. Ο τελευταίος χορός κλείνει με το τελευταίο σουτ του Τζόρνταν,το οποίο είναι και το τελευταίο νικητήριο καλάθι της καριέρας του. Η μπάλα ταξιδεύει προς το καλάθι και από πίσω οι φίλαθλοι της Γιούτα με τα χέρια στο κεφάλι. Ανάμεσα τους όμως και ένα παιδί το οποίο προέβλεψε το μέλλον…

Διαβάστε περισσότερα...

EUROLEAGUE

Έλις ο κατάλληλος αντικαταστάτης του Μιλουτίνοφ

Ο Οκτάβιους Έλις είναι ίσως ο ιδανικός αντικαταστάτης του Νίκολα Μιλουτίνοφ, στην περίπτωση που ο δεύτερος αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό. Το Jumpshot.gr εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ο Έλις μπορεί να καλύψει το μεγάλο κενό που ενδέχεται να αφήσει ο Σέρβος σέντερ.

Δημοσιεύτηκε

Ο Αμερικανός, αν και είχε ακουστεί και σε προηγούμενες περιόδους ως μεταγραφικός στόχος του Ολυμπιακού, εν τέλει ανακοινώθηκε επίσημα στις 27 Ιανουαρίου. Η πραγματικότητα είναι πως ο Έλις πρόλαβε να αγωνιστεί σε μόλις επτά ματς Euroleague με τον Ολυμπιακό, ωστόσο πραγματοποίησε ικανοποιητικές εμφανίσεις και έδειξε να ταιριάζει «γάντι» με τον Μιλουτίνοφ. Οι δυο τους δημιούργησαν ένα δυνατό δίδυμο στην θέση «5» και ο Μιλουτίνοφ είχε παραδεχτεί τότε σε δηλώσεις του, πως η άφιξη του Έλις έχει βοηθήσει σημαντικά την ομάδα.

Για την διαφαινόμενη αποχώρηση του Μιλουτίνοφ από το «λιμάνι» δεν μπορεί κανείς να είναι σίγουρος προς το παρόν, καθώς ο συγκεκριμένος παίκτης έχει πρωταγωνιστήσει πολλές φορές στο παρελθόν σε μεταγραφικά σενάρια. Άλλοτε ήταν οι Σαν Αντόνιο εκείνοι που εμφανίζονταν αποφασισμένοι να τον αποκτήσουν, τώρα βγήκαν προς τα έξω πληροφορίες πως η ΤΣΣΚΑ Μόσχας βρίσκεται ένα βήμα πιο μπροστά στο να κερδίσει την υπογραφή του. Εν πάση περιπτώσει, το συμβόλαιο του Μιλουτίνοφ με τον Ολυμπιακό λήγει το καλοκαίρι που μας έρχεται και οι πιθανότητες μετακίνησής του σε ομάδα που θα διεκδικήσει την Euroleague, την επόμενη σεζόν, είναι αυξημένες.

Στην περίπτωση που ο Σέρβος μείνει στον Ολυμπιακό, κάτι που συγκεντρώνει και τις λιγότερες πιθανότητες, τότε οι Πειραιώτες θα έχουν δίχως αμφιβολία μία από τις πλέον δυνατές front line της διοργάνωσης. Στην περίπτωση όμως που ο Μιλουτίνοφ αποχωρήσει από τους «ερυθρόλευκους», η γραμμή των ψηλών αποδυναμώνεται αισθητά. Ο Έλις θα είναι σε θέση να σηκώσει το βαρύ φορτίο της αντικατάστασης του έως τώρα αναντικατάστατου Μιλουτίνοφ; Η απάντηση είναι θετική.

Ο Έλις έδειξε πολύ καλά δείγματα στα λίγα παιχνίδια που πρόλαβε να αγωνιστεί με τον Ολυμπιακό στην Euroleague, μετρώντας 8.1 πόντους και 5.9 ριμπάουντ. Ο Αμερικανός σέντερ αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Γιώργου Μπαρτζώκα, σύμφωνα με τα τότε δημοσιεύματα και αυτό είναι κάτι που αυτόματα ανεβάζει την αξιοπιστία της συγκεκριμένης μεταγραφής. Ο Έλις έχει την εμπιστοσύνη του προπονητή του και θα μπορέσει να παρουσιάσει με μεγαλύτερη άνεση ορισμένες από τις πτυχές του ταλέντου του. Τι είναι αυτό όμως που κάνει τον Έλις πολύτιμο;

Αξιόπιστος στην άμυνα

Ο Ολυμπιακός δεν έχει τα τελευταία χρόνια έναν αθλητικό σέντερ που να σκεπάζει το καλάθι της ομάδας. Ο Έλις μοιάζει να μπορεί να ανταποκριθεί στον συγκεκριμένο τομέα, καθώς είναι αρκετά αλτικός και φημίζεται για την εξαιρετική του άμυνα ψηλά. Οι αντίπαλοι γκάρντ θα σκεφτούν καλά να φτάσουν μέχρι το drive. Η παρουσία και μόνο του Έλις στην ρακέτα θα τους δημιουργήσει ενδοιασμούς.

Επίσης, οι περιφερειακοί του Ολυμπιακού θα αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια, γνωρίζοντας πως στις αλλαγές στην άμυνα, θα έχουν από πίσω τους έναν ψηλό που μπορεί να μαρκάρει με επιτυχία και κοντύτερους παίκτες. Ο Αμερικανός πρέπει να βελτιωθεί κι άλλο στα αμυντικά του καθήκοντα, αλλά έως τώρα δίνει καλές βοήθειες στους συμπαίκτες του και κλείνει σωστά τους διαδρόμους.

Αιφνιδιάζει τον αντίπαλο στην επίθεση

Ο 27χρονος σέντερ μπορεί να γίνει εξίσου αποτελεσματικός για τον Ολυμπιακό και στο επιθετικό κομμάτι. Ο Έλις μπορεί να ανταπεξέλθει στο γρήγορο μπάσκετ που ο Γιώργος Μπαρτζώκας θέλει να παίξει η ομάδα του. Αυτός ήταν και ένας από τους λόγους που επιλέχθηκε στον Ολυμπιακό. Έχοντας μεγάλο διασκελισμό και ταχύτητα στα πόδια του, ο Έλις μπορεί να φτάσει από την μία άκρη του παρκέ στην άλλη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα στην γρήγορη μετάβαση του Ολυμπιακού από την άμυνα στην επίθεση. Ακόμα, η ικανότητά του να κινείται χωρίς την μπάλα αιφνιδιάζει τον προσωπικό του αντίπαλο και ο Έλις επιλέγει συχνά να κόβει από τον κεντρικό διάδρομο, φτάνοντας στο εύκολο κάρφωμα.

Ακόμα, ο ύψους 2.08 σέντερ του Ολυμπιακού είναι ιδιαίτερα ικανός στο πικ εν ρολ. Ο Αμερικανός βλέπει τον κενό χώρο που υπάρχει και δείχνει να έχει σωστό timing στις επιλογές του, όταν δίνει σκριν. Μία τέτοια φάση, πικ εν ρολ κόντρα στην Βιλερμπάν, είχε ως αποτέλεσμα το εντυπωσιακό κάρφωμα του Έλις με το ένα χέρι, ένα κάρφωμα που βρέθηκε στην κορυφή των δέκα καλύτερων φάσεων της 25ης αγωνιστικής της Euroleague.

Στον τομέα των ριμπάουντ, ο Έλις μπορεί να μην είναι Μιλουτίνοφ, ο τελευταίος ίσως είναι άλλωστε ο κορυφαίος ριμπάουντερ της Ευρώπης, αλλά ακόμα και έτσι έχει όλα τα φόντα να γίνει καθοριστικός. Ο Έλις είναι πεισματάρης, δεν του αρέσει καθόλου να χάνει ριμπάουντ και επιμένει μέχρι τελικής πτώσεως στο να κερδίσει τον αντίπαλο ψηλό. Δεν είναι και λίγα βεβαίως τα 6.9 ριμπάουντ που μάζευε φέτος με τον Προμηθέα Πατρών σε 16 παιχνίδια πρωταθλήματος, ούτε τα 6.3 ριμπάουντ που μέτρησε σε δέκα παιχνίδια Eurocup με την ομάδα του Μάκη Γιατρά.

Για όλους τους παραπάνω λόγους ο Έλις φαίνεται να έχει όλα όσα χρειάζεται προκειμένου να καθιερωθεί στους Πειραιώτες. Ο Μιλουτίνοφ είναι ένας παίκτης που αγάπησε και αγαπήθηκε στον Ολυμπιακό, κέρδισε πρωτάθλημα, έπαιξε στον τελικό της Euroleague το 2017 και ήταν ο καλύτερος παίκτης των «ερυθρόλευκων» τις δύο τελευταίες σεζόν. Η προσδοκώμενη αποχώρησή του θα αποδυναμώσει σημαντικά την ομάδα, αλλά με βάση τα τωρινά δεδομένα, ο Έλις είναι μία αξιόπιστη και σχετικά φθηνή επιλογή.

Διαβάστε περισσότερα...

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Τσουμάνης: «Θέλω να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ»

Ο Ανδρέας Τσουμάνης δίνει αποκλειστική συνέντευξη στο Jumpshot.gr και μιλάει για την δύσκολη περίοδο της καραντίνας και την εμπειρία του να αγωνίζεσαι στον Ολυμπιακό.

Δημοσιεύτηκε

Αντρέα καλησπέρα. Δεν γίνετε να μην ξεκινήσουμε από μια ερώτηση βασική.
Μια ερώτηση που γίνεται παντού άλλα είναι αυτονόητη.Πώς περνάς το χρόνο
σου στην καραντίνα;

Καλησπέρα, σίγουρα αυτό που βιώνουμε τον τελευταίο καιρό είναι κάτι
πρωτόγνωρο! Εγώ στην καθημερινότητα μου μιας και δεν υπάρχουν οι
προπονήσεις με την ομάδα έχω παρά πολύ ελεύθερο χρόνο και προσπαθώ να τον
καλύψω κάνοντας προπόνηση με βάρη και τρέξιμο! Ακόμη βλέπω ταινίες, διαβάζω
βιβλία και προσπαθώ να βρίσκω πράγματα ώστε να καλύψω την μέρα μου!

Πόσο δύσκολο είναι για έναν αθλητή να είναι στο επιθυμητό επίπεδο βάση και
των χαμένων προπονήσεων;

Σίγουρα για όλους τους αθλητές ανεξαρτήτως αθλήματος είναι πάρα πολύ
δύσκολο να μείνουν στην ίδιο επιθυμητό επίπεδο που βρισκόταν πριν την
πανδημία! Η μόνη λύση είναι να γυμνάζονται ατομικά ώστε να είναι όσο
το δυνατόν πιο έτοιμοι!

Εσύ τι θα συμβούλευες κάποιον για αυτή τη δύσκολη εποχή που διανύουμε.;

Η συμβουλή μου για όλους είναι να υπακούμε πίστα στις εντολές των
ειδικών οι οποίοι κάνουν εξαιρετική δουλειά! Με τις οδηγίες εκείνων βήμα
βήμα θα μπορέσουμε να επανέλθουμε αργά και σταθερά στην καθημερινότητα μας!

Το μικρόβιο του μπάσκετ σε τι ηλικία το κόλλησες;

Ξεκίνησα το μπάσκετ από μικρή ηλικία παίζοντας αρχικά για διασκέδαση αλλά
πολύ σύντομα και στην ηλικία των 7 με 8 ετών έβλεπα ότι είναι κάτι που θέλω να
υπάρχει συνέχεια στην καθημερινότητα μου.

Είχες στηρίγματα στη προσπάθεια ενασχόλησης με το άθλημα;

Σίγουρα είχα και έχω στηρίγματα την οικογένεια μου και τους ανθρώπους που
με αγαπούν στην προσπάθεια να πετύχω τους στόχους μου και να ακολουθήσω το
μπάσκετ επαγγελματικά!

Φέτος αγωνίζεσαι με τον Ολυμπιακό σε ένα καινούριο project στην Α2. Αυτό σου
αποφέρει περισσότερες Εμπειρίες;

Για μένα φέτος ήταν μια ιδιαίτερη χρόνια και το ήξερα. Τον Δεκέμβριο
γύρισα από μια απουσία από τα γήπεδα 8 μηνών από τον χιαστό που είχα υποστεί! Πλέον είμαι απόλυτα έτοιμος.  Σίγουρα το project της Α2 προσφέρει πολύτιμες εμπειρίες ειδικότερα στους νεαρούς της ομάδας οι οποίοι προσπαθούμε να αρπάξουμε οποία ευκαιρία μας δοθεί  και
να μαζέψουμε όσες περισσότερες έμπειρες μπορούμε!

Αν ξεχώριζες μια στιγμή στην μέχρι τώρα πορεία σου ποια θα ήταν αυτή;

Αν θα μπορούσα να ξεχωρίσω κάποια στιγμή θα ήταν η μεταγραφή μου από τα
Γιάννενα στον Ολυμπιακό καθώς και τα παιχνίδια με την ομάδα στην Basket League.

Ποια είναι τα όνειρα σου στην πορεία της καριέρας σου;

Προσωπικά θέλω στην καριέρα μου να φτάσω όσο πιο ψηλά μπορώ και να
αγωνιστώ στο υψηλότερο επίπεδο για πολλά χρόνια!

Θα θέλαμε το σχόλιο σου για δύο συμπαίκτες σου. Τον Αλέξανδρο
Νικολαΐδη και τον Αλεξει Ποκουσεφσκι.

_Για τον Αλεξέι ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι πρόκειται για κάτι
εξαιρετικό που τα επόμενα χρόνια μπορεί να κάνει απίστευτα πράγματα στο
NBA, που ήδη φέτος δήλωσε συμμετοχή στο Draft! Επίσης διαθέτει έναν εξαιρετικό χαρακτήρα . Για τον Νικολαίδη είναι ένας πάρα πολύ καλός παίχτης, τόσο καλός στην άμυνα όσο και στην επίθεση,εξαιρετικό παιδί που δουλεύει πολύ
σκληρά! Αν συνεχίσει έτσι θα κάνει πολύ καλά πράγματα στην καριέρα  του!

Πες μας δύο λόγια και για τον Βασίλη Σπανούλη.  Είναι ένας άνθρωπος που έχει
γράψει ιστορία με χρυσά γράμματα.

Δεν νομίζω ότι είμαι ο κατάλληλος ώστε να μιλήσω για  τον Σπανούλη γιατί
μπροστά του είμαι πολύ μικρός. Έχει γράψει ιστορία με χρυσά γράμματα και
πραγματικά είμαστε τυχεροί που τον ζούμε και τον βλέπουμε να αγωνίζεται!
Τα όσα έχει πετύχει ο Βασίλης στην καριέρα του το δείχνουν, τα στατιστικά
του, οι τίτλοι και η πορεία του γενικότερα όλα αυτά τα χρόνια!

Έχετε κατευθύνσεις από τον coach Μπαρτζωκα;

Κατά την διάρκεια πολλών παιχνιδιών έχουμε δει παίχτες αλλά και
προπονητικό σταφ της ομάδας της Euroleague να δίνουν το παρόν ώστε να μας δούνε! Είναι κάτι πολύ ευχάριστο και δίνει έξτρα κίνητρο στους παίχτες να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους!

Τώρα στην καραντίνα υπάρχει άτομο να σας καθοδηγεί σωστά ώστε να μένετε σε
ένα επιθυμητό επίπεδο;

_Κατά την διάρκεια της καραντίνας είμαστε σε επικοινωνία με τον γυμναστή
της ομάδας, Δημήτρη Ροζολή ώστε να προσπαθήσουμε σαν παίχτες να μείνουμε
στο καλύτερο επίπεδο που μπορούμε.

Σε ευχαριστώ πολύ για την συνέντευξη!

Επιμέλεια συνέντευξης:Πάρης Τσιλιώτης

Διαβάστε περισσότερα...

ΕΛΛΑΔΑ

Άρτεμις Σπανού: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη περηφάνια από το να ακούς τον Εθνικό Ύμνο»

Η Άρτεμις Σπανού μιλάει αποκλειστικά στο Jumpshot.gr και τον Χρήστο Μπατάκα για την Εθνική Ελλάδας,την θέση του γυναικείου μπάσκετ και μας εκμυστηρεύεται κάποιες απο τις καλύτερες στιγμές της καριέρας της.

Δημοσιεύτηκε

Η Άρτεμις Σπανού είναι μία απο τις αθλήτριες που συνέδεσαν το όνομά τους με τις μεγαλύτερες επιτυχίες της Εθνικής Γυναικών Μπάσκετ.Η ίδια έχει αρκετές διακρίσεις στο παλμαρέ της.

Υπήρξε η πρώτη σκόρερ στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα καλαθοσφαίρισης νεανίδων Β΄ κατηγορίας: 2010 (148 π.),MVP του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος καλαθοσφαίρισης νεανίδων Β΄ κατηγορίας το 2010,ήταν η κορυφαία ρούκι της χρονιάς στο κολεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ το 2011,βρέθηκε στην ένατη θέση στην ψηφοφορία της Fiba Europe για την κορυφαία Ευρωπαία νέα παίκτρια του 2011 και μόλις στην τρίτη θέση στην ίδια ψηφοφορία την χρονιά 2013.

Η Άρτεμις Σπανού μίλησε αποκλειστικά στον Χρήστο Μπατάκα για λογαριασμό του Jumpshot.gr.

Ξεκίνησες απο μικρή ηλικία να παίζεις ποδόσφαιρο.Τι ήταν αυτό που σε έκανε να αλλάξεις διαδρομή και να ακολουθήσεις το μπάσκετ;

Ναι η αλήθεια είναι ότι η αγάπη μου για τον αθλητισμό ξεκίνησε από το ποδόσφαιρο και αυτό γιατί ο πατέρας μου ασχολιόταν ερασιτεχνικά τότε και τον ακολουθούσα παντού. Στα 10 μου αποφάσισα ότι ήθελα να μπω σε κάποια γυναικεία ομάδα ποδοσφαίρου εδώ στην περιοχή μας στη Νέα Σμύρνη αλλά δεν υπήρχε η δυνατότητα διότι δεν υπήρχε γυναικεία ομάδα. Την ίδια περίοδο επίσης έπαιζα μπάσκετ στο σχολείο για την ομάδα του δημοτικού και έτσι ο γυμναστής μου τότε πρότεινε στους γονείς μου να με γράψουν σε κάποια ομάδα μπάσκετ. Και έτσι γράφτηκα τότε στο τμήμα παγκορασίδων του Πανιωνίου και ταυτόχρονα ξεκίνησε και η αγάπη μου για το συγκεκριμένο άθλημα.

Ζούμε δύσκολες στιγμές λόγω της πανδημίας στην χώρα μας.Πως βιώνει μια μπασκετμπολίστρια τον περιορισμό στο σπίτι;

Ζούμε κάτι πρωτόγνωρο με τη πανδημία στη χώρα μας αλλά και σε όλο το πλανήτη. Είναι δύσκολο και κάτι διαφορετικό για το κόσμο που συνιστά μεγάλη πειθαρχεία και να ακολουθούμε τις οδηγίες των ειδικών μας καθημερινά. Είναι δύσκολο και για εμένα σαφώς , το να μην μπορώ να κάνω το άθλημα που αγαπώ καθημερινά, να μην υπάρχει δυνατότητα πρόσβασης σε γυμναστήριο η γήπεδο, και να έχει τελειώσει η σεζόν μας από το Μάρτιο , που συνήθως εκείνη την εποχή είναι η αρχή των πλέι οφ στα πρωταθλήματα μας. Αλλά σε κάτι που με έχει προετοιμάσει η επαγγελματική μου εμπειρία είναι ότι μπορώ να μείνω σπίτι για ώρες και μέρες και να μπορώ να κρατώ τον εαυτό μου απασχολημένο και δημιουργικό. Το πρόγραμμα ενός επαγγελματία αθλητή απαιτεί αρκετές ώρες σπίτι καθημερινά κατά τη διάρκεια της σεζόν του και έτσι βρίσκεις τρόπους και γίνεται καθημερινότητα πια το να περνάς χρόνο με τον εαυτό σου. Μου λείπει το μπάσκετ αλλά έχω φταίξει τη ρουτίνα μου και σε αυτό το δύσκολο καιρό.

Θεωρείς οτι θα πρέπει να συνεχιστούν τα πρωταθλήματα η είσαι υπέρ της οριστικής διακοπής τους;

Χωρίς να είμαι ειδική στο θέμα και χωρίς να ξέρω λεπτομέρειες εγώ σαν Άρτεμις είμαι υπέρ στην οριστική διακοπή των πρωταθλημάτων. Και αυτό μόνο γιατί σαν αθλήτρια έχω εμπειρία και ξέρω πως λειτουργεί το σώμα και το μυαλό του αθλητή. Είμαστε εδώ και δυο μήνες εκτός αγωνιστικών υποχρεώσεων και εκτός αυτού δεν έχουμε πρόσβαση σε γήπεδα η γυμναστήρια το οποίο σημαίνει ότι δεν έχουμε τη δυνατότητα σκληρής ασκήσεις σε επίπεδο που έχουμε συνηθίσει. Επίσης το μυαλό έχει «χαλαρώσει» και δεν έχει πια τη συγκέντρωση των αγωνιστικών υποχρεώσεων. Σαφώς σαν αθλητής αν μας ζητηθεί να επιστρέψουμε θα πρέπει να είμαστε 100% Προετοιμασμένοι σωματικά και ψυχικά αλλά γνωρίζουμε επίσης πως θα υπάρχει και ρίσκο τραυματισμού αν δεν γίνει η σωστή προετοιμασία πριν το ξεκίνημα κάποιων αγώνων.

Έχεις καταφέρει να συνδεθεί το όνομά σου με τις μεγάλες επιτυχίες του Γυναικείου μπάσκετ;Tι σημαίνει για μια αθλήτρια να αγωνίζεται με το Εθνόσημο;

Πρώτα από όλα είναι τιμή για εμένα που είχα και έχω τη δυνατότητα να αγωνίζομαι για τη χώρα μου και να τιμάω το εθνόσημο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη περηφάνια από το να ακούς τον εθνικό ύμνο και πέρα αυτού, κάνοντας κάτι που αγαπάς! Είμαι επίσης τυχερή να είμαι σε αυτή την ηλικία όπου έχω προλάβει μεγάλες επιτυχίες με την εθνική μας ομάδα, ξεκινόντας από τα 17 και με το πρώτο παγκόσμιο για την ομάδα μας. Να έχω παίξει επίσης με μεγάλα ονόματα του γυναικείου μας χώρου όπως Μάλτση, Καλτσίδου, Καλέτζου και να έχω μάθει πολλά πράγματα όλα αυτά τα χρόνια από όλες που μπορώ να μεταφέρω και στις επόμενες γενιές. Μεγάλη χαρά που έχω μπορέσει και ζήσει τέτοιες μεγάλες στιγμές με τόσο μεγάλες μπασκετμπολίστριες.

Υπάρχει κάποιο παιχνίδι η κάποια στιγμή που θα ξεχώριζες;

Ξεχωρίζω σίγουρα όλο το πανευρωπαϊκό του 2017 και αυτό γιατί μπορέσαμε να γράψουμε ιστορία με την ομάδα, και ΟΜΑΔΑ με κεφαλαία με όλη τη σημασία της λέξης. Οι στιγμές, οι συγκινήσεις, οι χαρές, οι ενθουσιασμοί και ακόμα οι λύπες ήταν κάτι που το ζήσαμε όλες μαζί σαν μια γροθιά και είναι ένα πανευρωπαϊκό που σίγουρα δεν θα ξεχάσω και θα είναι ξεχωριστό.

Η Εβίνα Μάλτση,όπως και κάποιες ακόμη τεράστιες προσωπικότητες της Εθνικής έχουν αποσυρθεί.Ποιοί είναι οι στόχοι της Εθνικής ομάδας Γυναικών και τι είναι αυτό που θα την διατηρήσει σε τροχιά επιτυχιών;

Οι στόχοι για την εθνική μας μένουν οι ίδιοι και τώρα. Χαμηλά το κεφάλι και με δουλειά και πάθος να μπορέσουμε να κερδίζουμε κάθε παιχνίδι που έρχεται. Και επόμενος στόχος είναι η πρόκριση στο πανευρωπαϊκό του 2021. Υλικό, ταλέντο και διάθεση υπάρχει από τις επόμενες γενιές και αυτό είναι το πιο σημαντικό. Μπορεί να μην έχουμε την εμπειρία που είχαμε αλλά σιγά σιγά και με δουλειά θα την αποκτήσουμε. Όπως και πριν , έτσι και τώρα, η εθνική μας θέλει να συμμετέχει σε κάθε διοργάνωση και να κερδίζει όσα περισσότερα παιχνίδια γίνεται.

Tι είναι αυτό που λείπει ώστε να πάρει την θέση και την προβολή που αξίζει το Γυναικείο Μπάσκετ στην χώρα μας;

Η αλήθεια είναι οτι λείπω αρκετά χρόνια στο εξωτερικό και δεν έχω προσωπική εμπειρία για το γυναικείο μπάσκετ στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια αλλά σίγουρα κάτι που θα βοηθούσε είναι να υπάρξει μεγαλύτερο ενδιαφέρον και χρηματοδότηση στο γυναικείο μπάσκετ. Να μπορέσει να γίνει καθαρά επαγγελματικό, όπως είναι και στις άλλες χώρες και μα δώσει κίνητρο και ενδιαφέρον στις αθλήτριες πρώτα αλλά και στο κόσμο μετά για να το παρακολουθήσει και αγαπήσει.

Eίσαι ένα βασικό γρανάζι στην καλοκουρδισμένη μηχανή της Εθνικής ομάδας Μπάσκετ.Ποιά είναι τα δυνατά στοιχεία του παιχνιδιού της Άρτεμις Σπανού που την ξεχωρίζουν;

Θα έλεγα ότι κάτι που με ξεχωρίζει στο παιχνίδι μου και μπορεί να το δει και ο κόσμος για αυτό και έχει μείνει και η φράση του «δεν καταλαβαίνω» από το πανευρωπαϊκό του 2017 είναι η μαχητικότητα μου σε κάθε φάση του αγώνα. Μ’αρέσει να «παλεύω» και να διεκδικώ τη μπάλα οποιαδήποτε στιγμή και δεν θα αποφύγω ποτέ κάποια κόντρα η άγριο παιχνίδι από αντίπαλο. Και επίσης όποια θέση μου ζητηθεί να παίξω από τον προπονητή μου θα δώσω το 100% !

Aγωνίζεσαι με το νο 15 στην φανέλα σου.Υπάρχει κάποιος λόγος πίσω απο την επιλογή σου;

Το 15 το έχω από το τότε που ξεκίνησα την μπασκετική μου καριέρα στα 10 μου και πήρα την πρώτη μου εμφάνιση στις παγκορασίδες του Πανιωνίου. Αρχικά ο αγαπημένος μου αριθμός ήταν το 10 (ερχόμενη από ποδόσφαιρο) αλλά τότε οι αριθμοί στη 12αδα μιας ομάδας μπάσκετ ήταν από το 4 έως το 15 και αφού ήμουν η πιο ψηλή στην ομάδα μου δόθηκε το 15. Μου πήρε λίγα χρόνια να το συνηθίσω πάνω μου αλλά πια είναι ο αγαπημένος μου αριθμός και ο αριθμός που ζητάω πάντα στης ομάδες που αγωνίζομαι.

Κάθε αθλητής έχει ένα πρότυπο,μία πηγή έμπνευσης.Η Άρτεμις Σπανού έχει τον/την..;

Πιο μικρή έβλεπα πολύ Nowitzki από το NBA αλλά από Ελλάδα πρότυπα μου ήταν ο Τσαρτσαρής και ο Φώτσης και ήθελα το παιχνίδι μου να μοιάσει σε αυτούς. Μ’αρέσει να βλέπω μπασκετμπολίστες και μπασκετμπολίστριες στη θέση μου και να παίρνω πράγματα από αυτούς και να μαθαίνω.

Για το κλείσιμο της συνέντευξής μας,τι συμβουλές θα έδινες σε έναν αθλητή/αθλήτρια που θέλει να ακολουθήσει το μπάσκετ;

Να κάνει αυτό που αγαπάει και να το κάνει από την καρδιά. Να μην βάζει όρια και ταβάνι στα όνειρα και να δουλεύει μέχρι να έρθει η ευκαιρία του/της. Αλλά το πιο σημαντικό, να απολαμβάνει αυτό που κάνει και να τον/την κάνει να χαμογελάει.

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα