Connect with us

BLOGS

«Μπαμπά… Δεν τα ξέρεις όλα!»

Ο Κωνσταντίνος Πανάς σχολιάζει μέσω του Jumpshot τη κακή συνήθεια των γονέων να επεμβαίνουν στη δουλειά των προπονητών και αναλύει τον προσανατολισμό των νεαρών αθλητών.

Πόσες φορές έχετε ακούσει κάποιον γονέα συνήθως το μπαμπά να ωρύεται στη κερκίδα γιατί δεν παίζει ο γιος του; Πόσες φορές είδατε να δίνει οδηγίες στο παιδί του διαφορετικές από αυτές που έχετε δώσει εσείς; Πόσες φορές ο αθλητής σας ένιωσε άβολα ή έπεσε το ηθικό του γιατί βρισκόταν ο μπαμπάς στη κερκίδα, ο οποίος περιμένει από το παιδί του να σκοράρει τριάντα πόντους και αντ’ αυτού κάθε φορά που πιάνει τη μπάλα τρέμει; Πόσες προπονήσεις χάλασε ο γονέας που βρίσκεται στη κερκίδα για να παρακολουθήσει το γιο του και ενδεχόμενος να του κάνει παρατήρηση για μειωμένη απόδοση ή να κατακρίνει το προπονητή που δεν φέρεται καλά στο παιδί του κάτι που θα μεγαλώσει τον εγωισμό του;

Είναι ίσως η πιο δύσκολη κατάσταση… Αυτή της διαχείρισης του γονέα… Συνήθως του μπαμπά που έχει ασχοληθεί με τον αθλητισμό παλαιότερα και προσπαθεί να το παίξει ειδήμονας σε κάθε ευκαιρία. Ταυτόχρονα όμως με αυτή του την επέμβαση παίζει ένα τεράστιο και σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη ψυχολογίας του παιδιού του.

Υπάρχουν αθλητές με προσανατολισμό στο εγώ και αθλητές με προσανατολισμό στο έργο. Σαφώς στην καλλιέργεια αυτού του διαχωρισμού παίζει τεράστιο ρόλο και η διαχείριση του προπονητή όπου πάλι διακρίνεται σε δύο κατηγορίες. Στο θετικό προπονητή που επιζητάει την ευχαρίστηση των παιδιών και την προσπάθεια τους για τη νίκη και ο προπονητής που τον ενδιαφέρει μόνο η νίκη.

Αν μπορέσουμε λοιπόν να συνδυάσουμε τον προπονητή «νίκη με κάθε κόστος» και το «μπαμπά μη τρέχεις» θα δημιουργήσουμε έναν αθλητή με προσανατολισμό στο «εγώ». Επίσης εάν σε αυτό τον αθλητή δημιουργείται συνέχεια η πίεση να επιτύχει είναι πολύ πιθανόν να αποκτήσει χαμηλή αυτοεκτίμηση για τις ικανότητες του και να αποτύχει παταγωδώς όχι μόνο στο μπάσκετ.

Από την άλλη αν δημιουργήσουμε στο παιδί ένα αίσθημα καλοσύνης και όμορφης ατμόσφαιρας μακριά από το λάθος και την επίτευξη απαραίτητα της επιτυχίας θα δημιουργήσουμε έναν αθλητή με προσανατολισμό στο «έργο» που θα μάχεται σε κάθε παιχνίδι και θα το ευχαριστιέται όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα.

Είναι σημαντικό να πείσουμε τον γονέα ότι γνωρίζουμε τη δουλειά μας και πάνω απ’ όλα μας ενδιαφέρει η ευχαρίστηση και η εκμάθηση του παιχνιδιού. Φυσικά για όλα τα παιδιά και όχι για το δικό του συγκεκριμένα. Είναι πολύ ωραίο να ενδιαφέρεται τόσο πολύ ο γονιός για το παιδί του, αλλά υπάρχει μια λεπτή γραμμή που ξεπερνάει αυτό το ενδιαφέρον και εξελίσσεται σε κάτι «τερατώδες». Κάτι που μπορεί να κάνει το παιδί ιδιαίτερα ευάλωτο ή ιδιαίτερα κακεντρεχή.

  • Οπότε Μπαμπά άφησε το παιδί να αγαπήσει το παιχνίδι.
  • Μην το πιέζεις.
  • Όταν είστε στο σπίτι μην τον ρωτάς πόσους πόντους έβαλε, αλλά αν ευχαριστήθηκε με τη συμμετοχή του.
  • Μην εμφανίζεσαι συχνά στις προπονήσεις.
  • Μην επικρίνεις τους προπονητές που ενδέχεται να μην χρησιμοποίησαν το παιδί σου.
  • Προσπάθησε να τονώσεις το ηθικό του και να το κάνεις να δουλέψει περισσότερο για να επιτύχει.
  • Όταν βρίσκεσαι στους αγώνες να χειροκροτείς κάθε ωραία ενέργεια της ομάδας του και όχι μόνο όταν βρίσκεται το παιδί σου στο παρκέ. Πίστεψε με σε παρακολουθεί συνεχώς…
  • Μην επικρίνεις και μην τονίζεις τα λάθη του παιδιού σου. Ειδικά στις μικρές ηλικίες έχουν τάση να αποτυπώνουν ότι ακούνε, οπότε το να επισημαίνεις συνέχεια τα αρνητικά δημιουργεί χαμηλή αυτοεκτίμηση στο παιδί και δεν του επιτρέπεις να κάνει λάθος.
  • Μην επεμβαίνεις στις οδηγίες του προπονητή. Ακόμη και να γνωρίζεις το αντικείμενο πρέπει να σέβεσαι τον άνθρωπο που «προσέχει» το παιδί σου.

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Like us on Facebook !

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ

More in BLOGS