Connect with us

EDITORIAL

EL Power Rankings : 2018-2019 (vol.2)

Μετά την ολοκλήρωση του 1/3 της regular season, και με τους 16 ανταγωνιστές να έχουν παραδώσει στο φιλοθεάμον κοινό τα πρώτα διαπιστευτήριά τους, μπορούμε να μιλήσουμε σχετικά με τη δυναμική και τις προοπτικές κάθε ομάδας ξεχωριστά.

Ας προσπαθήσουμε να βάλουμε σε μία τάξη τον καταιγισμό εικόνων, που έχουμε δεχθεί στις πρώτες δέκα αγωνιστικές, προκειμένου να ελέγξουμε την πρόοδο και των 16.

1-Real Madrid↑ (8-2, ORAT : 107.6, DRAT : 93.6, eFG% : 62.0)

Όταν μιλάμε για two-way teams η Ρεάλ Μαδρίτης του Πάμπλο Λάσο θα πρέπει να αποτελεί από μόνη της ένα ξεχωριστό κεφάλαιο. Οι Μαδριλένοι δείχνουν να έχουν προσαρμοστεί σε μεγαλύτερο βαθμό από όλους τους υπόλοιπους στα νέα pace and space δεδομένα του αθλήματος και εξαργυρώνουν στον απόλυτο βαθμό το συγκεκριμένο πλεονέκτημα. Δουλεύουν πάρα πολύ καλά και στις δύο πλευρές για τους σουτέρ τους με το εξαιρετικό shot selection των παικτών της βασίλισσας να εκτοξεύει τα επιθετικά τους standards. Σουτάρουν με 40.6% από την περίμετρο (το εξωφρενικό είναι πως το συγκεκριμένο ποσοστό επιδέχεται βελτίωση) ευστοχώντας σε 11 τρίποντα ανά αγώνα. Πρόκειται για ομάδα-λερναία ύδρα, με τον coach Λάσο να ψάχνει στην άκρη του πάγκου του προκειμένου να αποκομίσει το maximum από το rotation. Η απουσία του Γιούλ στους τελευταίους αγώνες λειτούργησε ως ένα χρήσιμο τεστ αντανακλαστικών, στο οποίο οι πρωταθλητές έβγαλαν στον αφρό τον back up pg τους, Φακού Καμπάτσο (15.7ppg και 6apg σε περίπου 31 λεπτά στα τελευταία τρία παιχνίδια). Μπορεί σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, δίχως τον φύσει ηγέτη στο παρκέ, να μην προέκυψαν τα ιδανικά αποτελέσματα, όμως οι μερένχες μοιάζουν πνευματικά πιο νηφάλιοι (stick to the plan, χωρίς να αλλάζουν φιλοσοφία υπό δυσμενείς συνθήκες) και μπασκετικά πιο σωστά δομημένοι από τους υπόλοιπους ανταγωνιστές τους. Δικαιωματικά στην πρώτη θέση των power rankings μας παρά τις τρεις (2+1) συνεχόμενες ήττες (Ολυμπιακός, ΤΣΣΚΑ στην EL και Μπαρτσελόνα για την ACB).

2-Fenerbahce(9-1, ORAT : 111.9, DRAT : 96.0, eFG% : 57.8)

Η ομάδα του Ζέλιμιρ Ομπράντοβιτς, αν και βίωσε πολύ νωρίς στη σεζόν την άσχημη απώλεια του ανθρώπου που θα συμπλήρωνε τον Κώστα Σλούκα στην περιφέρεια, Τάιλερ Ένις (τον αναπλήρωσε ποσοτικά με τον καθαρόαιμο sg, Έρικ Γκριν) έχει καταφέρει με όπλο την εμπειρία των στελεχών και την οικειότητα, που προσφέρει ο σταθερός της κορμός, να παίξει άρτιο επιθετικά μπάσκετ. Με κύριο πόλο το ηγετικό δίδυμο Σλούκας-Βέσελι, ο Ζοτς δίνει την ευκαιρία στους παίκτες του να αναδειχθούν εντός των comfort zones τους με τα αποτελέσματα να είναι ενθαρρυντικά, αφού παρουσιάζεται μία επίθεση με συνεχή ροή. Αμυντικά οι Τούρκοι οφείλουν να βελτιώσουν τη συγκέντρωσή τους στο αμυντικό ριμπάουντ, τομέας-κλειδί για το valuing possessions basketball του Ζοτς (χαμηλότερο pace στη λίγκα με 75.8 κατοχές ανά 40λεπτο – αν συνυπολογίσουμε και την πρώτη θέση στο offensive rating καταλαβαίνουμε, πόσο στοχευμένα δρουν επιθετικά οι παίκτες της Φενέρ), αφού εξασφαλίζουν μόλις το 64.5% των διαθέσιμων αμυντικών ριμπάουντ. Η τεχνογνωσία για να καλυφθεί το κενό του Ένις στο point υπάρχει και με το παραπάνω (μέχρι και ο Γκούντουριτς χρησιμοποιήθηκε σε αυτή τη θέση σαν point forward), παρολ’ αυτά ο Μπόμπι Ντίξον θα πρέπει να παρουσιαστεί έτοιμος λόγω της ικανότητάς του να προκαλεί ρήγματα και να οργανώσει το παιχνίδι.

3-CSKA Moscow↓ (9-1, ORAT : 106.5, DRAT : 97.0, eFG% : 57.0)

Η αρκούδα του Δημήτρη Ιτούδη έχει καταφέρει να βρίσκεται στην πρώτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, όμως θα μπορούσαμε να πούμε πως η απόδοσή της κυμαίνεται εντός ενός underperforming πλαισίου. Ο coach Ιτούδης προβληματίζεται για την απόδοση του Ντάνιελ Χάκετ, που θεωρητικά θα αποτελούσε τον glue guy πίσω από το δαντελένιο περιφερειακό δίδυμο των Σέρχι και Ντε Κολό. Το μπάσκετ των απλών 2on2 ή 3on3 (δεύτερο χαμηλότερο assistance percentage με 44.9%) συνεργασιών ανοίγει το πεδίο για τα πολυβόλα των Ρώσων, αν όμως κάποια από αυτά είναι άσφαιρα (βλ. VS Olympiakos), η ΤΣΣΚΑ ίσως δυσκολευτεί να κυριαρχήσει απέναντι σε ισχυρό ανταγωνισμό. Οι δύο πιο versatile αθλητές του ρόστερ, Χίγκινς και Κλάιμπερν, είναι το Α και το Ω για τους Ρώσους, με τον πρώτο να αποτελεί την πιο safe επιθετική επιλογή (ball handler σε πολλές pnr καταστάσεις λόγω αποτελεσματικότητας στο σουτ από μέση απόσταση) σκοράροντας με όλους τους τρόπους και από όλες τις θέσεις και θέτοντας σε κίνηση την αντίπαλη άμυνα μέσω διεισδύσεων και τον δεύτερο να ξεχωρίζει λόγω της ικανότητάς του να μετατρέπει γρήγορα την άμυνα σε επίθεση. Ιδιαίτερα σημαντική θα πρέπει να θεωρείται η σταδιακή άνοδος του Μπόλομποι, που θα κληθεί να αποφορτίσει τη frontline.

4-Anadolu Efes(8-2, ORAT : 110.2, DRAT : 98.3, eFG% : 61.9)

Ευχάριστη έκπληξη όχι λόγω της βαθμολογικής της συγκομιδής (πέρυσι τελείωσε τη regular season με το απογοητευτικό 7-23), αλλά κυρίως λόγω της εξαιρετικής και σταθερής της απόδοσης. Ο Εργκίν Αταμάν έχει συνθέσει ένα άκρως λειτουργικό σύνολο, που παρά το underperformance του, βάση προσδοκιών, Νο1 στην περιφέρεια, Σέιν Λάρκιν, αποδίδει εξαιρετικά στο επιθετικό μισό με καλή ροή και εξαιρετική ευστοχία. Το δίδυμο Μίσιτς-Μπομπουά είναι όλα τα λεφτά για τους Τούρκους και έχουν κουμπώσει ιδανικά μεταξύ τους, καθώς αποτελούν ολοκληρωμένους παίκτες, που δεν υστερούν σημαντικά σε κάποιον τομέα. Μαζί με τη βοήθεια του, επίσης πολύ καλού φέτος, swingman, Σίμον, ως facilitator στα φτερά τρέχουν πολύ καλά pick n roll δράσεις, ενώ μετά από σπάσιμο της μπάλας από τον ψηλό (εξαιρετικοί Ντάνστον και Πλάις) στην περιφέρεια έχουν σωστές αντιδράσεις σε close out καταστάσεις. Το πόσο πρίμα κυλάει η σεζόν για την Εφές μέχρι στιγμής αποδεικνύεται και από το ότι ο Αταμάν έχει αναδείξει τον Ντόγκους Μπαλμπάι σε αξιοπρεπέστατη weak side threat, καθώς ο Τούρκος αθλητικός guard σουτάρει με 66.7% από την περίμετρο για 0.9 προσπάθειες ανά αγώνα. Όσο ο βιονικός Μίσιτς (MVP της λίγκας για το μήνα Νοέμβριο) επιδεικνύει τέτοια ωριμότητα στο κομμάτι της απόφασης αυτή η Εφές δεν έχει να φοβηθεί τίποτα. Βάσει απόδοσης και βάσει κατάταξης πρόκειται για το μεγάλο φαβορί της προνομιούχου 4ης θέσης, όμως θέλω να την δω σε εκτός έδρας παιχνίδια με υψηλό ανταγωνισμό, όπως και σε βράδια που το δηλητήριο των περιφερειακών της θα έχει στερέψει. Τότε θα καταλάβουμε αν η Εφές μπορεί να στοχεύσει πραγματικά ψηλά για φέτος.

5-Barcelona(6-4, ORAT : 96.7, DRAT : 97.6, eFG% : 52.2)

Μετά από δύο στείρες σεζόν εκτός post season για τους Μπλαουγκράνα, ο οργανισμός είχε ανάγκη για μία ευρωπαϊκή πορεία, που θα συνάδει με το πρεστίζ του συλλόγου. Το σύνολο του Σβέτισλαβ Πέσιτς, μετά την επιστροφή του Άνταμ Χάνγκα (είχαμε τονίσει στα πρώτα Power Rankings το πόσο σημαντικός είναι για τη Μπάρτσα) έχει βρει την απαραίτητη ισορροπία στο παιχνίδι του διαθέτοντας συγκεκριμένα στεγανά και αρχές και στις δύο μεριές του παρκέ. Ξεκάθαρα MVP μέχρι στιγμής ο Άντε Τόμιτς, που αποτελεί τον κυριότερο στυλοβάτη για την επιθετική παραγωγή των Καταλανών είτε με πρόσωπο στο καλάθι με τα γνωστά short rolls είτε με πλάτη από το low post. Η επιρροή του Κροάτη center στο παιχνίδι της Μπαρτσελόνα αποδεικνύεται από το γεγονός πως με τον Τόμιτς εντός παρκέ οι Καταλανοί έχουν +46 στον δείκτη Plus/Minus, ενώ δίχως αυτόν -38. Πάνγκος και Ερτέλ δεν έχουν καταφέρει να βρουν σταθερότητα στο παιχνίδι τους κι εδώ θα πρέπει να βρει τη χρυσή τομή ο Πέσιτς είτε δοκιμάζοντας κάποια σχήματα και με τους δύο στο παρκέ, προκειμένου να αποκτήσουν ρυθμό είτε προικίζοντάς τους με έναν αμιγώς pick n roll 5 (ο ποιοτικότατος Σεραφάν δεν είναι σε καμία περίπτωση τέτοιος), έτσι ώστε το πακέτο δεξιοτήτων τους να μεταφραστεί καλύτερα εντός αγωνιστικού πλαισίου. Η τριάδα guards Πάνγκος-Ερτέλ-Κούριτς μπορεί να προσφέρει εφιαλτικά βράδια σε οποιονδήποτε αντίπαλο και η Μπαρτσελόνα τους χρειάζεται ζεστούς και εκτελεστικά και δημιουργικά (τους δύο πρώτους). Με ενδεχόμενη προσθήκη στη ρακέτα στη σωστή κατεύθυνση το potential τους είναι αρκετά υψηλό.

6-Olympiakos→ (6-4, ORAT : 99.8, DRAT : 95.9, eFG% : 55.5)

Οι ερυθρόλευκοι του Ντέιβιντ Μπλατ πέρασαν με μάλλον θετικό πρόσημο το πρώτο στάδιο προσαρμογής τους και πλέον φαίνεται πως οι ρόλοι έχουν κατανεμηθεί και οι παίκτες δείχνουν να αφουγκράζονται σε καλό βαθμό τις σκέψεις και τις ιδέες του προπονητή τους. Βαρόμετρο στο παιχνίδι τους η παρουσία του Μιλουτίνοφ στον άξονα και σε άμυνα και σε επίθεση. Ο Γκος, όπως είχαμε προβλέψει, είχε κάποιες βραδιές αφλογιστίας στην αρχή της rookie season του, παρολ’ αυτά δείχνει να μπορεί να ανταποκριθεί πλέον στο ρόλο του κινητήριου μοχλού με τον φύσει ηγέτη της ομάδας εκτός παρκέ. Με τον Σπανούλη, όμως, να βαδίζει στον 36ο χρόνο ηλικίας όντας αδύναμος κρίκος στα μετόπισθεν οι Πειραιώτες θα χρειαστούν ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ είτε έναν καλό perimeter defender (και slasher) στην περιφέρεια είτε έναν καθαρόαιμο rim protector, ο οποίος θα ωθήσει τον ΛεΝτέι στο 4, είτε και τα δύο. Ο Μπλατ, σίγουρα, θα εξαντλήσει τις πιθανότητες να πάρει το maximum από Μάντζαρη και Αγραβάνη, όμως στο τέλος της ημέρας ποντάρω στο ότι ο Ολυμπιακός θα πάει σε προσθήκη. Ο βαθμός επιρροής στο σύνολο ενδεχόμενης μεταγραφής θα κρίνει πολλά για τους Πειραιώτες, οι οποίοι έχουν τις προοπτικές να διεκδικήσουν το πλεονέκτημα έδρας.

–Zalgiris Kaunas(4-6, ORAT : 101.1, DRAT : 101.5, eFG% : 55.7)

Επιτρέψτε μου να πω, ότι η άσχημη φαινομενικά βαθμολογική συγκομιδή της Ζαλγκίρις είναι εν μέρει πλασματική βάσει απόδοσης σε διάφορα παιχνίδια, που δεν κατάφερε να επικρατήσει εν τέλει, όπως π.χ. στη Μόσχα, όπου απέναντι στην ισχυρότερη και αρκετά ακριβότερη ΤΣΣΚΑ πραγματοποίησε παράσταση νίκης και θα έπρεπε να φύγει με το ροζ φύλλο. Με 1-5 εντός έδρας ρεκόρ οι Λιθουανοί, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο, αντιμετωπίζουν πρόβλημα στο κλείσιμο των παιχνιδιών και όσο εύκολα μπορούν να ανατρέψουν ένα θεωρητικά χαμένο παιχνίδι (βλ. 4ο δεκάλεπτο VS Barcelona), ακόμη πιο εύκολα μπορούν να γκρεμίσουν σε λίγα λεπτά ό,τι με κόπο έχουν χτίσει σε μεγαλύτερο διάστημα (βλ. VS Real Madrid). Ο Ουόλτερς κινεί τα νήματα της vintage Λιθουανικής επίθεσης (ουραγός στα εκτελεσμένα τρίποντα με 13.4 προσπάθειες ανά 40λεπτο) με μεγάλη αποτελεσματικότητα, όμως θα μπορούσαμε να πούμε πως ο Σάρας φέτος βιώνει πώς είναι ο starting pg να μην εκτελεί με συνέπεια και αποτελεσματικότητα από την περίμετρο. Από τα 4.4 τρίποντα ανά αγώνα και το 47.5% του Πάνγκος στα 2.6 και το 30.8% του, εξαιρετικού παρολ’ αυτά Ουόλτερς. Με το Μπράντον Ντέιβις να διανύει σεζόν MVP μέχρι στιγμής όντας φόβητρο και στις δύο μεριές του παρκέ και την επίθεση της ομάδας του Κάουνας να αποκτά ολοένα και καλύτερη ροή, ο Σαρούνας Γιασικέβιτσιους ατενίζει δικαίως το μέλλον στη φετινή διοργάνωση με μεγαλύτερη αισιοδοξία, παρά την άσχημη θέση στη βαθμολογία. Η προσήλωση στο σύστημα θα αναδείξει από μόνη της τα κλειδιά της νίκης στους αθλητές της Ζαλγκίρις. Κατά τη γνώμη μου, το ταβάνι είναι ψηλότερο από πέρυσι…

8-Olimpia Milan (6-4, ORAT : 101.9, DRAT : 99.5, eFG% : 54.4)

Πάμε και σε μία από τις πιο fun to watch ομάδες της διοργάνωσης. Το Mediolanum Forum ζει ξανά μεγάλες στιγμές με το σύνολο του Σιμόνε Πιανιτζιάνι να δείχνει έτοιμο να συνεχίσει στην post season μετά από χρόνια. Οι άνθρωποι της Ολίμπια ποντάρουν στο πλούσιο ατομικό ταλέντο, το οποίο είναι κατανεμημένο εξίσου σε όλες τις θέσεις του ρόστερ, αλλά και λόγω της απουσίας ενός καθαρόαιμου pass first point προσπαθούν να ανεβάσουν όσο το δυνατόν περισσότερο τον ρυθμό των αγώνων έχοντας το 4ο ψηλότερο pace στη λίγκα με 84.6 κατοχές ανά 40λεπτο. Ευνοϊκότατες συνθήκες για τον πυραυλοκίνητο Μάικ Τζέιμς, ο οποίος αν και σουτάρει άθλια (42.4% 2FG και 29.8% 3FG) –εν συναρτήσει με το ποιοτικό του status- στις πρώτες δέκα αγωνιστικές, οδηγεί την ομάδα του σε πόντους με 18.9 και ασίστ με 7.3. Μαζί με τον πιο efficient παίκτη της λίγκας, Αρτούρας Γκουντάιτις, και τον Βλάντε Μίτσοφ στα φτερά έχουν συνθέσει μία πέρα για πέρα λειτουργική τριάδα, που σέρνει το κάρο για την Ολίμπια. Αυτό, που τους έχει ωθήσει σε χαμηλές πτήσεις στους τελευταίους αγώνες είναι η έλλειψη του ενεργειακού boost, που προσφέρει ο Νέντοβιτς στην περιφέρεια, όμως συνεχίζω να πιστεύω πως το Μιλάνο έχει ανάγκη από έναν floor general, ο οποίος θα σπάσει μέχρι ενός σημείου την στατικότητα, που παρατηρείται συχνά στο επιθετικό μισό.

9-Panathinaikos↓ (5-5, ORAT : 95.4, DRAT : 96.2, eFG% : 51.4)

Το ευρύτερο αγωνιστικό προφίλ του Παναθηναϊκού τον τελευταίο μήνα παραπέμπει, δυστυχώς, σε μία βαριά άρρωστη ομάδα και στον πνευματικό-ψυχολογικό τομέα, αλλά και στον αμιγώς δομικό κι έτσι, μοιραία, βρίσκεται εκτός 8άδας στις επιλογές μας. Δεν χρειάζεται να μιλήσουμε με στατιστικά ή άλλους αριθμούς, από τη στιγμή, που η πορεία του συνόλου φαίνεται πως έχει οδηγηθεί σε limit down με τον αρχηγό του τριφυλλιού να βιώνει την δυσκολότερη περίοδό του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού στην 7η χρονιά του. Και η στελέχωση δεν ευνοεί σε καμία περίπτωση το παιχνίδι του, αλλά και ο ίδιος για αδιευκρίνιστους λόγους εκπέμπει τρομερή νευρικότητα με τον τρόπο, που αγωνίζεται, την οποία μεταδίδει και στους υπόλοιπους. Σαφώς και η κατάσταση ανατρέπεται, όμως με το δύσκολο πρόγραμμα που ακολουθεί, οι πράσινοι οφείλουν να εξερευνήσουν σε μεγαλύτερο βάθος τα πνευματικά τους αντανακλαστικά και να επιδείξουν τα intangibles, που ξεχωρίζουν τις καλές από τις μεγάλες ομάδες. Στο χέρι τους είναι. Αγωνιστικά η ανάκαμψη θα έρθει μονάχα από το μονοπάτι της άμυνας και των ριμπάουντ. Όσον αφορά το πρόβλημα στη ρακέτα, το οποίο κατά τη γνώμη μου είναι το σημαντικότερο, είτε το πράσινο front office θα πρέπει να προχωρήσει σε προσθαφαίρεση/-εις είτε ο coach Πασκουάλ να επιδείξει περισσότερη εμπιστοσύνη σε Μήτογλου και Παπαγιάννη (σε ό,τι σωματική κατάσταση κι αν βρίσκεται, ο coach πρέπει να τον ‘εκθέσει’ αγωνιστικά, να τον ρίξει στα βαθιά, όμως τα λίγα δευτερόλεπτα συμμετοχής δεν είναι ο πιο σωστός τρόπος).

–Khimki Moscow Region↓ (4-6, ORAT : 101.3, DRAT : 99.9, eFG% : 56.0)

Μετά την τραγική της εκκίνηση, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα, αν και ακόμη δεν θέλγει με την απόδοσή της, δείχνει να συνέρχεται από το αγωνιστικό τέλμα δείχνοντας προσήλωση στα βασικά του αθλήματος. Ενέργεια σε κάθε δράση πάνω στο παρκέ, σκληρή άμυνα και γρήγορη κυκλοφορία της μπάλας, με το shot selection των Ρώσων να κρίνεται εμφανώς βελτιωμένο. Η έλλειψη σε spot ή off dribble shooting abilities επηρεάζει δίχως αμφιβολία την κατεξοχήν 3&D ομάδα της διοργάνωσης (32.6 προσπάθειες από την περίμετρο με το 44.6% των πόντων της να προέρχονται πίσω από το τόξο), όμως ο coach Μπαρτζώκας πολύ σωστά δεν αλλάζει φιλοσοφία δείχνοντας απεριόριστη εμπιστοσύνη στους παίκτες του και ενισχύοντας περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους (σημαντικό για την ψυχολογία πριν το σουτ). Αν και το usage percentage του Σβεντ βρίσκεται σε δυσθεώρητα υψηλό επίπεδο (37.31% σε 8 παιχνίδια) και στις πρώτες αγωνιστικές συνοδευόταν από ένα απόλυτα μοναρχικό καθεστώς στο επιθετικό μισό των Μοσχοβιτών, ο Ρώσος δείχνει μία τάση να παίζει λίγο περισσότερο χωρίς τη μπάλα, ενώ δαπανά αρκετά μεγάλο ποσοστό ενέργειας και στην άμυνα. Το διάστημα απουσίας του σε συνδυασμό με το βατό πρόγραμμα, που ακολουθεί είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για τη Χίμκι να εξερευνήσει τις προοπτικές του συνόλου της. Με τον Τζόρνταν Μίκυ να έχει πλέον προσαρμοστεί πλήρως προσθέτοντας τα απαραίτητα κιλά και τα gritty χαρακτηριστικά στο ζωγραφιστό, τα οποία είχε ανάγκη, η Χίμκι θα διεκδικήσει μέχρι τέλους και με καλές πιθανότητες την πρόκρισή της στην post season.

11-Bayern Munich (4-6, ORAT : 101.4, DRAT : 100.6, eFG% : 56.1)

Η ομάδα του Ντέγιαν Ράντονιτς αποτελεί μία εκ των ευχάριστων εκπλήξεων της σεζόν σε βαθμό, που θεωρείται, μετά τις δέκα πρώτες αγωνιστικές, αξιοπρεπέστατη contender για κατάληψη μίας θέσης στην τελική 8άδα. Fundamental basketball σε αργό τέμπο (3η από το τέλος όσον αφορά το pace με 79.1 κατοχές ανά 40λεπτο) με πολλή έμφαση στα μετόπισθεν. Οι ομάδες του coach Ράντονιτς παίζουν παραδοσιακά καλή και σκληρή άμυνα, παρολ’ αυτά προκειμένου οι Βαυαροί να αυξήσουν την αποτελεσματικότητά τους οφείλουν να ενισχυθούν με την προσθήκη ενός rim protector, blue collar αθλητή (πολυδιάστατος επιθετικά, όμως αμυντικά limited ο Μπούκερ), καθώς το ζωγραφιστό τους μοιάζει αρκετά soft με τους αντιπάλους της Μπάγερν να σουτάρουν με 58.3% στα δίποντα και είναι ένας τομέας που σε βάθος χρόνου θα στοχευθεί επιδεικτικά από τους αντίπαλους προπονητές. Το αθλητικό πακέτο του Ντέρικ Ουίλιαμς κούμπωσε πολύ καλά, καθώς δίνει αρκετά stops και δυναμικά τελειώματα στην επίθεση. Λείπει, βέβαια, ο αξιόπιστος back up pg πίσω από τον εξαιρετικό Γιόβιτς, με τους Γερμανούς να μην είναι σε θέση να επιβάλλουν πλήρως τον ρυθμό τους εν τη απουσία του Σέρβου guard.

12-Baskonia↓ (3-7, ORAT : 98.0, DRAT : 105.3, eFG% : 54.5)

Οι underachievers της σεζόν μέχρι στιγμής. Οι Βάσκοι παρουσιάζονταν παραδόξως inefficient στο μισό γήπεδο, γεγονός που επέφερε την απομάκρυνση του Πέδρο Μαρτίνεθ και την αντικατάστασή του από τον γνώριμο Βέλιμιρ Περάσοβιτς. Ο two-way χαρακτήρας του Τζέισον Γκρέιντζερ έλλειψε αρκετά σε κάποιους αγώνες για τη Μπασκόνια, η οποία βασίστηκε αρκετά στον ταλαντούχο μεν άπειρο στο κομμάτι της απόφασης δε, Λούκα Βιλντόζα. Ο Σαβόν Σιλντς δεν έχει καταφέρει να ξετυλίξει με συνέπεια το κουβάρι του ανοιχτού γηπέδου και στο set παιχνίδι δείχνει να μην κουμπώνει το πακέτο του με αυτό του Τόκο Σενγκέλια. Το τρένο της 8άδας δεν έχει χαθεί σε καμία περίπτωση. Ο coach Περάσοβιτς έχει ήδη συμμαζέψει την κατάσταση με καλύτερες αποστάσεις στο επιθετικό μισό, ενώ στο κρίσιμο σημείο της regular season η Buessa Arena θα αρχίσει να παίρνει τη γνωστή κατηφορική της, για τον αντίπαλο, κλίση. Ο τραυματισμός του Γκαρίνο αποτελεί σημαντικό τεστ πρωτίστως για Σιλντς κι έπειτα για Χίλιαρντ. Θα πρέπει να αποδείξουν, πως μπορούν να αποτελέσουν παράγοντα σε σταθερή βάση για την ομάδα τους, αλλιώς η προσθήκη ενός 3&D παίκτη θα μοιάζει απαραίτητη.

13-Maccabi Tel Aviv↓ (2-8, ORAT : 94.8, DRAT : 102.5, eFG% : 53.0)

Αλλαγή στην τεχνική ηγεσία και για τη Μακάμπι με τον Γιάννη Σφαιρόπουλο να διαδέχεται τον Νέβεν Σπάχια, με τον τελευταίο να μην μπορεί να επιβάλλει αρχές και στεγανά στο παιχνίδι ενός μεγάλου οργανισμού, που ψάχνει μετά από χρόνια μία επιτυχημένη ευρωπαϊκή σεζόν. Ο coach Σφαιρόπουλος θα προσπαθήσει να δώσει νέα πνοή στο παιχνίδι ενός απρόσωπου, μέχρι πρότινος, συνόλου πηγαίνοντας σε safe καταστάσεις εντός της comfort zone των σημαντικών παικτών του κορμού. Καταλυτική θα είναι η άνοδος στην απόδοση του Ουίλμπεκιν, ο οποίος και σουτάρει μέτρια (31.9% στο τρίποντο για 7.7 προσπάθειες ανά αγώνα και 52.8% στα δίποντα για 4.0 προσπάθειες ανά αγώνα – κακή κατανομή των προσπαθειών του, κακό shot selection) και δεν αναπτύσσει με μεγάλη συχνότητα άμεσους δίαυλους επικοινωνίας με την frontline σε pick n roll καταστάσεις, παρά το ενθαρρυντικό του ξεκίνημα στα δύο πρώτα ματς της σεζόν. Ο Γιάννης Σφαιρόπουλος θα ακουμπήσει στο δίδυμο Ουίλμπεκιν-Μπλακ, το οποίο σε συνδυασμό με σωστό spacing μπορεί να κάνει θαύματα σε 2 ή 3 man game. Νευραλγική αναμένεται και η συνεισφορά του ΝτιΆντρε Κέιν, που είναι ξεκάθαρα «Σφαιρό-material» λόγω της ικανότητάς του να αμυνθεί σε 4 (πολλές φορές και 5) θέσεις και να σπρώξει στο transition την ομάδα του λαού. Ερωτηματικά για τη θέση 4, όπου ο Έλληνας τεχνικός ψάχνει κάτι πιο versatile και ευρωπαϊκό από τον βαρύ Ο’Μπράιαντ. Η πορεία στη συνέχεια αναμένεται δύσκολη, ο Σφαιρόπουλος όμως μπορεί να εμπνεύσει τους παίκτες του, ώστε να διεκδικήσουν τις όποιες πιθανότητές τους μέχρι τέλους.

14-Buducnost Podgorica(2-8, ORAT : 90.9, DRAT : 105.8, eFG% : 50.8)

Από εκεί που κάποιοι μιλούσαν για ένα μεγάλο, ενδεχομένως, bust, οι Μαυροβούνιοι διέψευσαν τα προγνωστικά και πέτυχαν δύο μεγάλες εντός έδρας νίκες απέναντι σε Μπασκόνια και ΤΣΣΚΑ. Η Μπούντουσνοστ διαθέτει πολύ καλή έδρα και τα βράδια, που οι καλοί σουτέρ της είναι ζεστοί από την περιφέρεια δεν θα αποτελέσει εύκολη λεία για κανέναν. 3 point team (3η πιο εύστοχη με 42.3% με το 38.2% της επιθετικής συγκομιδής να προέρχεται από την περίμετρο) με αρκετούς streaky σουτέρ, οι οποίοι αν βρουν ρυθμό δεν κόβονται εύκολα, όμως αν ξεκινήσουν άσχημα μπορούν να καταδικάσουν το σύνολο σε έναν ασύμφορο ρυθμό, αφού δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως πρόκειται για την 2η πιο limited επίθεση της διοργάνωσης. Θα πρέπει να προστατεύσει καλύτερα το ζωγραφιστό της αν θέλει να πετύχει και άλλες ανάλογες νίκες.

15-Gran Canaria↓ (3-7, ORAT : 93.1, DRAT : 104.9, eFG% : 51.0)

Παραδοσιακή fast pace ισπανική ομάδα, το σύνολο του Σάλβα Μαλντονάντο προσπαθεί απέναντι σε οποιονδήποτε αντίπαλο να επιβάλει τους δικούς του κανόνες ανεβάζοντας τον αριθμό των κατοχών. Ο Όντρεϊ Μπάλβιν έχει απογοητεύσει με την απόδοσή του (5.6ppg με 63.2% εντός πεδιάς και το πολύ άσχημο 114.2 όσον αφορά το defensive rating), ενώ ο Κλέβιν Χάνα είχε πάρει στις πλάτες του την ομάδα μέχρι να τραυματιστεί αφήνοντας σημαντικό κενό στην περιφέρεια των Ισπανών. Καθώς η Γκραν Κανάρια έχει μείνει με μόνο καθαρόαιμο pg τον γερόλυκο Άλμπερτ Όλιβερ, ο coach Μαλντονάντο δοκίμασε τον Strawberry στο point, με τον Αμερικανό να τα πηγαίνει καλά έχοντας 10.5 πόντους στους τελευταίους δύο αγώνες. Εξαιρετικός επιθετικά ο Μάρκους Έρικσον, ο οποίος δείχνει ψήγματα του αστείρευτου ταλέντου του και των scoring instincts του με το τεράστιο range, που τον διακρίνει.

16-Darussafaka↓ (1-9, ORAT : 90.3, DRAT : 105.1, eFG% : 50.1)

Κι αν η Μακάμπι του Νέβεν Σπάχια χαρακτηριζόταν ως ομάδα δίχως ταυτότητα, στην περίπτωση της Νταρουσάφακα η κατάσταση είναι, δυστυχώς, χειρότερη. Προβληματισμός για τη θέση 1, όπου ο ΜακΚάλουμ ούτε παίζει ούτε σουτάρει καλά με τους παίκτες του Αχμέτ Τσακί να λειτουργούν πολλές φορές ως αυτόφωτες μονάδες στο επιθετικό μισό. Έγινε μία καλή προσπάθεια μεταγραφικής ενίσχυσης με την υπογραφή του έμπειρου Τόνεϋ Ντάγκλας και ίσως ο Αμερικανός πρώην NBAer μπορέσει να βάλει τους συμπαίκτες του στις σωστές θέσεις και τους τροφοδοτήσει για τα σωστά σουτ. Κακή δουλειά και στα μετόπισθεν, όπου αν και το δίδυμο Έρικ-Έβανς (ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει η Ντάκα) έχει οικοδομήσει με το αθλητικό του πακέτο ένα αξιόλογο οχυρό στη ρακέτα, η περιφερειακή άμυνα είναι η 2η χειρότερη στη διοργάνωση, καθώς παραχωρεί 41.6% στο τρίποντο για κάθε αντίπαλο.

Advanced Stats: Overbasket.com

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Like us on Facebook !

Blogs

More in EDITORIAL