Connect with us

BASKETBALL

Συνέντευξη Άλεξ Βουγιούκα: «Υπάρχουν και άλλα πράγματα εκτός από το μπάσκετ»

Ο Αλέξανδρος Βουγιούκας, παραχώρησε μια συνέντευξη από καρδιάς στον Πάνο Παναγιωτόπουλο και στο Jumpshot.gr, κάνοντας παράλληλα μια… αναδρομή από τα παιδικά του χρόνια, μέχρι και σήμερα. 

Επιμέλεια: Πάνος Παναγιωτόπουλος | panospanagiotopoulos@jumpshot.gr

🏀 Ξεκινάμε, λοιπόν. Από ποια ηλικία άρχισες το μπάσκετ και ποιο ήταν το έναυσμα για να ακολουθήσεις το άθλημα επαγγελματικά ;

«Καταρχήν, προέρχομαι από μπασκετική οικογένεια αφού παλαιότερα έπαιζε ο πατέρας, ενώ ο αδερφός μου είναι στον Παναθηναϊκό. Έτσι, δε θα μπορούσα να μη ξεκινήσω το μπάσκετ από νεαρή ηλικία. Στα έξι μου χρόνια προτοέπιασα τη «σπυριάρα» στα χέρια μου και έκτοτε, το μπάσκετ έγινε τρόπος ζωής. Ωστόσο, έχω κάνει διάφορα αθλήματα, όπως καράτε, βόλεϊ, κολύμβηση, πόλο αλλά το μπάσκετ με κέρδισε!

 🏀 Πότε κατάλαβες ότι μπορείς να παίξεις επαγγελματικά ;

«Μεγαλώνοντας, έπαιξα σε κάποιες μικρές εθνικές ομάδες και εκεί κατάλαβα ότι θα μπορούσα να μετουσιώσω το χόμπι μου, σε επάγγελμα. Έτσι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ το ταλέντο μου και με σκληρή δουλειά να καταφέρω κάτι.»

🏀 Σίγουρα, όλοι οι αθλητές που βρίσκονται στο κορυφαίο επίπεδο, «αναγκάστηκαν» να θυσιάσουν αρκετά πράγματα από τη νεαρή τους ηλικία, συνέβη το ίδιο και με εσένα να υποθέσω ;

«Πιστεύω πως θυσίες πρέπει να κάνει ο οποιοσδήποτε που θέλει να πετύχει, σε ό,τι δουλειά και να κάνει. Είτε είναι δικηγόρος, ιατρός, δημοσιογράφος, χωρίς θυσίες και άπειρη δουλειά και αφοσίωση, δε θα καταφέρει να προχωρήσει ποτέ. Έτσι και στον αθλητισμό, από μικρό παιδί, μπαίνεις σε ένα πρόγραμμα και μαθαίνεις πρώτα απ’ όλα, να σέβεσαι αυτό που κάνεις αλλά και την ήττα, τη νίκη και γενικότερα να είσαι πειθαρχημένος σε όλες σου τις εκφάνσεις.»

🏀 Από ποια ομάδα ξεκίνησες τη καριέρα σου;

«Η πρώτη ομάδα που ξεκίνησα εγώ και ο αδερφός μου, ήταν ο Άρης Γλυφάδας, στα έξι μου χρόνια. Είναι μια τοπική ομάδα κοντά στο πατρικό μας. Εκεί, στα δύο ανοιχτά που είχε, μάθαμε τα πρώτα «μυστικά» του μπάσκετ».

🏀 Θα ήθελες να τελειώσεις σε κάποια συγκεκριμένη ομάδα τη καριέρα σου ;

«Όχι, δεν έχω κάποια ομάδα που θέλω να τελειώσω τη καριέρα μου. Μοναδική μου επιθυμία, είναι κάθε φορά που παίζω, να έχω υγεία, να βρίσκομαι σε μια ομάδα που έχει στόχους, να είναι ανταγωνιστική. Ποτέ δε θα ήθελα να παίξω σε ομάδα που δεν έχει στόχους. Γενικότερα, θέλω να το απολαμβάνω, να χαίρομαι τη στιγμή, να έχω ανυπομονησία να πηγαίνω στο γήπεδο και να περιμένω την επόμενη μέρα για να ξαναπάω».

🏀 Επειδή αρκετός κόσμος δεν γνωρίζει, θα ήθελα να αναφερθείς στην αγωνιστική σου εμπειρία στην Αμερική και τι αποκόμισες από εκεί.

«Είχα την ευκαιρία να παίξω στην Αμερική με υποτροφία στη πρώτη κατηγορία του NCAA. Εκεί, επί της ουσίας, ανδρώθηκα. Έφυγα 17 χρονών από την Ελλάδα, έπαιξα ένα χρόνο στο Λύκειο στην Αμερική και γύρισα στα 23. Οπότε, απέκτησα πολλές εμπειρίες από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού και καλές και κακές αλλά δε θα το άλλαζα ποτέ. Πιστεύω πως με καθόρισε, όχι μόνο ως άνθρωπο αλλά και ως αθλητή.»

🏀 Πριν δυο χρόνια, περίπου, ανακοίνωσες πως σταματάς τη καριέρα σου αλλά εν τέλει, δε τα παράτησες. Περιέγραψε μας το σκεπτικό αυτής της απόφασης.

«Ναι, όντως, πριν κάποια χρόνια είχα πει ότι θα σταματήσω. Ήταν μια σκέψη που έκανα εκείνο τον καιρό. Είχα απογοητευτεί με κάποια προσωπικά θέματα, που δεν μπορώ να μπω σε λεπτομέρειες. Ωστόσο, ήθελα να αφοσιωθώ και σε κάτι άλλο, το οποίο μπορούσα να κάνω μετά το μπάσκετ. Γενικά, είμαι της λογικής, πως το μπάσκετ, μπορεί να μας έχει προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις αλλά είναι εξίσου σημαντικό να κάνεις και άλλα πράγματα στη ζωή σου. Οπότε για αυτό το λόγο, σκέφτηκα να αφοσιωθώ σε έναν άλλο τομέα, σε έναν διαφορετικό κλάδο, τον οποίο συνεχίζω μέχρι και σήμερα. Όμως, εκείνο το καλοκαίρι που αποφάσισα να σταματήσω, δεν πίστευα ότι θα μου λείψει τόσο πολύ, μέχρι τη μέρα που έπαιξα ένα μονό με κάτι φίλους τυχαία, μετά από αρκετούς μήνες που είχα να ακουμπήσω μπάλα. Εκείνο το βράδυ, κατάλαβα πόσο πολύ μου έλειπε το μπάσκετ και αποφάσισα να βρω μια ομάδα να συνεχίσω. Εκεί, ήρθε το τέλειο timing με τον Ιωνικό Νικαίας και συνέχισα τη καριέρα μου εκεί.»

🏀 Υπάρχουν πράγματα για τα οποία έχεις μετανιώσει στη καριέρα σου ;

«Είναι δύσκολη ερώτηση αυτή. Ό,τι απόφαση έχω πάρει, οποιαδήποτε δράση κι αν έχω κάνει, με έχει φέρει στο σημείο που είμαι σήμερα. Δε νομίζω πως τίποτα συμβαίνει τυχαία. Όμως, κάποια πράγματα θα ήθελα να τα κάνω λίγο διαφορετικά. Για παράδειγμα, αν και δούλευα τα καλοκαίρια, όταν ήμουν πιο μικρός, δεν είχα την απόλυτη αφοσίωση στο μπάσκετ, συγκριτικά με τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, λόγω της δουλειάς, δεν έκανα τη κατάλληλη διατροφή που θα άρμοζε σε έναν αθλητή. Αλλά, όσο μεγαλώνεις, μαθαίνεις και καταλαβαίνεις τι χρειάζεσαι, τι δεν χρειάζεσαι. Αυτό, μου έγινε μάθημα, ώστε να καταλάβω πόσο σημαντική είναι η δουλειά και εκτός γηπέδου, όχι μόνο στην προπόνηση της ομάδας».

 

🏀 Ως νεαρός αθλητής, πόσο καλά κατάφερες να συνδυάσεις τις σπουδές σου με το τότε χόμπι σου, το μπάσκετ ;

«Από παιδί που πήγαινα σχολείο, πάντα ήθελα και προσπαθούσα να τα συνδυάζω. Ειδικά στην Αμερική, που όλα ήταν συγκεντρωμένα και δομημένα σε ένα μέρος (ομάδα, σχολείο, σπίτι, βιβλιοθήκη). Οπότε, έχω μάθει πια να τα συνδυάζω μέχρι και φέτος που κάνω μεταπτυχιακό. Ήταν κάτι που πάντα ήθελα, καθώς η γνώση σε ακαδημαϊκό επίπεδο, δε σταματά ποτέ».

🏀 Δυστυχώς, τα περισσότερα παιδιά, βιώνουν καθημερινά έναν αθλητικό «βιασμό». Αρκετοί γονείς συνεχώς διορθώνουν και επιπλήττουν τα παιδιά τους μετά από μια μη παραγωγική εμφάνιση. Πως το κρίνεις αυτό ;

«Εντάξει, ο κάθε γονιός μεγαλώνει το παιδί του με το τρόπο που πιστεύει αυτός. Δε θα κρίνω το πως θα μεγαλώνει κανείς το παιδί του. Πολλές φορές, πιέζουν και αγχώνουν τα παιδιά τους χωρίς λόγο. Το μπάσκετ είναι ένα άθλημα το οποίο, όντως, είναι πολύ ανταγωνιστικό αλλά είναι δύσκολο να το αγαπήσεις όταν κάποιος σε πιέζει και σε αγχώνει να είσαι καλός ή ο καλύτερος στην ομάδα. Πρέπει το κάθε παιδί να πιστέψει μέσα του, πως μπορεί να γίνει καλός. Αν δε το κάνει αυτό, με τη πίεση των γονιών, δε θα καταφέρει ποτέ τίποτα».

🏀 Ποιος ήταν ο καλύτερος προπονητής που είχες και ποιος ο καλύτερος συμπαίκτης μέχρι στιγμής και γιατί;

«Ευτυχώς είχα τη τύχη να δουλέψω με αρκετούς καλούς προπονητές, γιατί έχω αγωνιστεί σε αρκετές κατηγορίες, όπως Β΄ Εθνική, Α2, Α1, NCAA και πιο μικρός σε παιδικά, εφηβικά σε καλές ομάδες. Βέβαια, για τον αθλητή, ο καλός προπονητής είναι πολύ σχετικό. Ο αθλητής, συνήθως, κρίνει έναν προπονητή «καλό», όταν αυτός ο coach τον πιστεύει και μπορεί να του αναδείξει το ταλέντο του. Βέβαια, ο καλός προπονητής έχει και άλλες αρετές αλλά πολλές φορές αν ρωτήσεις έναν αθλητή, θα σου απαντήσει πως καλός προπονητής είναι αυτός που τον πίστεψε.

Για συμπαίκτες, είναι δύσκολο να πω γιατί ήταν και πολλοί. Ίσως έναν μπορώ να πω, που τον γνώρισα μέσα στο μπάσκετ και έγινε αδερφικός φίλος. Είναι  ο Βλάντο Γιάνκοβιτς. Τον ξέρω από 15 χρονών, πηγαίναμε μαζί σχολείο και υπήρξαμε συμπαίκτες στο εφηβικό του Πανιωνίου. Οπότε, αν έπρεπε να επιλέξω κάποιον, θα ήταν αυτός, αλλά είναι και πολλοί ακόμα που θα μπορούσα να πω».

🏀 Υπάρχει κάποια ομάδα που ήταν απωθημένο σου να αγωνιστείς σε αυτήν;

«Όχι, δεν έχω κάποια ομάδα που έχω απωθημένο να παίξω. Σε όσες ομάδες έχω αγωνιστεί, στις περισσότερες έχω καλές αναμνήσεις και εμπειρίες».

🏀 Τέλος, θα θέλαμε να δώσεις ένα μήνυμα από την εμπειρία σου, στα παιδιά – αθλητές.

«Αυτό που θα ήθελα να πω στα παιδιά, είναι ότι το σχολείο είναι πολύ σημαντικό για την ακαδημαϊκή μόρφωση του ανθρώπου. Ο αθλητισμός, είναι φοβερός. Αποκτάς μεγάλες εμπειρίες και γνώσεις για τη ζωή, αλλά το σχολείο είναι το σημαντικότερο εφόδιο για να προχωρήσει κάποιος τη ζωή του. Όποιον δω και έχει κάποιο ταλέντο, συνέχεια του λέω να πάει στην Αμερική. Για μένα πλέον, στην ηλικία των 17, 18 χρονών, εκτός άμα είσαι το… σούπερ ταλέντο της Ευρώπης, δεν υπάρχει λόγος να μείνεις εδώ. Τις εμπειρίες που θα αποκτήσεις παίζοντας στο κολεγιακό μπάσκετ με υποτροφία και με το καλό να πάρεις και ένα πτυχίο στο τέλος είναι άπειρες, είναι μαθήματα ζωής. Γενικότερα, ό,τι και να κάνουν, να έχουν και κάποιες άλλες βάσεις. Να μην αμελούν να δουλεύουν σε αυτό που τους αρέσει, είτε λέγεται μπάσκετ, είτε οτιδήποτε άλλο. Όμως, πάντα να έχουν και κάποια εναλλακτική γιατί ποτέ δε ξέρεις τι γίνεται».

 

 

Click to comment

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Like us on Facebook !

Blogs

More in BASKETBALL