Connect with us

BLOGS EXPERTS

Η διατροφή ενός NBAer που τον φώναζαν… «αρκουδάκι» όταν ήταν παιδί!

Δημοσιεύτηκε

Οι περισσότεροι επαγγελματίες αθλητές είναι ευλογημένοι με αυτό που ονομάζουμε «καλά γονίδια». Στον αντίποδα υπάρχει το τρανό παράδειγμα  του Jared Dudley των Brooklyn Nets (νεοαποκτηθείς), του οποίου το ψευδώνυμο ως παιδάκι ήταν “Teddy” (αρκουδάκι) επειδή ήταν παχουλός, ενώ είχε εθισμό στη διατροφή από το γνωστότερο fast food των ΗΠΑ!

Γράφει η Κλεοπάτρα Κετσελίδη | [email protected]  

Σήμερα αναφέρεται σε αυτού του είδους την διατροφή ως “ανοησία, εφόσον θέλετε μια μεγάλη καριέρα”!

Κι ο ίδιος πέτυχε, φτιάχνοντας το ημερήσιο πρόγραμμά του, να κάνει 11 χρόνια καριέρα στο ΝΒΑ, να παίξει έως την περίοδο 2017/18 σε 817 αγώνες του καλύτερου Πρωταθλήματος του κόσμου!

Ναι, δεν είναι ο super star, πρόσεξε όμως τον εαυτό του κι έκανε ένα όνειρο που έχουν χιλιάδες παιδιά που παίζουν μπάσκετ, πραγματικότητα!

Παρακάτω αναγράφεται ένα πρότυπο πρόγραμμα με το οποίο ο παίκτης διατηρεί το βάρος του στα 109kg, όπως το ανέλυσε ο ίδιος σε συνεντεύξεις του.

ΠΗΓΗ: active.com

7:00 π.μ. – Αφύπνιση

Ο Dudley σπάνια ξυπνάει υπό το φως του ήλιου. Δεν προγραμματίζει το ξυπνητήρι του τόσο νωρίς απλά και μόνο για να βασανίσει τον εαυτό του. Εάν δυσκολεύεστε να ξυπνήσετε νωρίς το πρωί πρέπει να πιέσετε τον εαυτό σας μέχρι αυτό να σας γίνει συνήθεια, ώστε να έχετε χρόνο να καταναλώσετε ένα πλήρες πρωινό. Με αυτόν τον τρόπο θα ξεκινήσετε την ημέρα σας δυναμικά.

«Η παράκαμψη του πρωινού γεύματος αυξάνει τις πιθανότητες να φάτε άτσαλα αργότερα», λέει χαρακτηριστικά.

7:30 π.μ.-Πρωινό

Το τυπικό πρωινό του Dudley περιλαμβάνει αυγά, καθώς και φρούτα ή βρώμη με γάλα.

www.allstarbasket.gr

«Τα αυγά με κρατούν χορτάτο», λέει. Και αυτό έχει όντως νόημα: Άτομα  που ακολουθούσαν υποθερμιδική διατροφή και έτρωγαν αυγά για πρωινό έχασαν κατά 65 τοις εκατό περισσότερο βάρος από εκείνους που κατανάλωναν ένα bagel sandwich (γεμιστό κουλούρι) με τον ίδιο αριθμό θερμίδων, διαπίστωσε μελέτη που δημοσιεύτηκε περιοδικό International Journal of Obesity.

9:00 έως 10:15 π.μ.-αερόβια άσκηση

Πριν από την προπόνηση μπάσκετ ο Dudley  συνηθίζει να πραγματοποιεί υψηλής έντασης αερόβια άσκηση, όπως κολύμπι, καθώς θέλει να κρατά τους καρδιακούς παλμούς του υψηλά για μεγάλη διάρκεια χωρίς να καταπονεί τις αρθρώσεις του.

10:30 π.μ. έως 12:00 -προπόνηση μπάσκετ

 

www.allstarbasket.gr

12:30 μ.μ.-Γεύμα

Αν θέλετε να ακολουθείτε μια σωστή διατροφή, καταναλώστε το γεύμα σας μετά από την προπόνηση. Ο Dudley προτιμά ένα σάντουιτς κοτόπουλου, τόνου ή γαλοπούλας. Οι υδατάνθρακες (ψωμί) τον βοηθούν να αποκαταστήσει την ενέργειά του (μυϊκό γλυκογόνο) και το κρέας του παρέχει την πρωτεΐνη που χρειάζεται για την αναδόμηση των μυών.

2:00 μ.μ.-Μεσημεριανός ύπνος

Ο Dudley κοιμάται για περίπου δύο ώρες το μεσημέρι για να κρατήσει το σώμα και το πνεύμα του σε εγρήγορση.

Δύσκολο έτσι;

Κι όμως, ο παίκτης ξέρει ότι αν στερηθεί ύπνο, θα γίνει υποτονικός και αυτομάτως θα βάλει βάρος.

Το ίδιο ισχύει και για τον βραδινό ύπνο. Προγραμματίστε οκτώ ώρες ύπνου τη νύχτα αλλιώς θα διατρέχετε τον ίδιο κίνδυνο.

4:00 μ.μ.-Σνακ

Μεταξύ των γευμάτων, ο Dudley τρώει μίγμα ξηρών καρπών και αποξηραμένων φρούτων ή μια σαλάτα με σολομό ή ψητή γαλοπούλα σε φέτες. (Αν θέλει γλυκό, θα προτιμήσει παγωμένα φρούτα όπως berries ή σταφύλια ή κάποιο γιαούρτι με γεύση φρούτων.)

«Ο Steve Nash και ο Grant Hill έχουν μεγάλη επιρροή σε μένα. Μου έδειξαν ότι η κατανάλωση σωστών ενδιάμεσων γευμάτων μας αποτρέπει από την υπερκατανάλωση τροφής», εξηγεί.

www.allstarbasket.gr

7 μ.μ.-Δείπνο

Επιλέξτε ένα γεύμα πλούσιο σε πρωτεΐνη – ο Dudley σχεδόν πάντα έχει κοτόπουλο – και προσθέστε μαρούλι, σπανάκι, σπαράγγια, ή οποιοδήποτε άλλο λαχανικό. “Η φυτική ίνα θα σας βοηθήσει να νιώσετε σαν να τρώτε περισσότερο, χωρίς την ενοχή ή την ανησυχία ότι θα σας φουσκώσει”, λέει.

 

11 μ.μ.-Επιδόρπιο

Όταν ο Dudley βρίσκεται στο τέταρτο δωδεκάλεπτο, να είστε σίγουροι ότι… στο μυαλό του έχει μπισκότα με κομματάκια σοκολάτας. Είναι το αγαπημένο του, για να μπορεί να τα απολαμβάνει δημιούργησε έναν κανόνα: “Μπορώ να φάω ένα μόνο μετά από κάθε νίκη”.

Εφαρμόστε λοιπόν τον δικό σας κανόνα για την αγαπημένη σας λιχουδιά.

 

11:30 μ.μ. – Ταξίδια και φαγητό

Όπως και όλοι οι παίκτες του NBA, ο Dudley συχνά ταξιδεύει-εργάζεται τα βράδια: Πολλές φορές αμέσως μετά από αγώνα ταξιδεύει για την επόμενη πόλη. Ξέρει ότι το φαγητό των αεροπορικών εταιρειών είναι ανθυγιεινό (αλλά  και αυτό του ξενοδοχείου δεν είναι το καλύτερο), γι’ αυτό προετοιμάζει πάντα ένα γεύμα για το ταξίδι.

Πηγή: ALL STAR BASKET

 

Για συμβουλές, απορίες κι οτιδήποτε αφορά σε ζητήματα διατροφής μη διστάσετε να ρωτήσετε την ειδικό μας στην ηλεκτρονική διεύθυνση: kleokets@gmail.com

 

 

To jumpshot.gr, πρόκειται για μια νέα υπερπλήρης ιστοσελίδα, που μπορείς να βρεις ειδήσεις από τον διεθνή χώρο, απόψεις από έμπειρους και φέρελπις δημοσιογράφους και πλούσιες αναλύσεις από επαγγελματίες προπονητές. Ακόμα, μπορείς να βρεις συμβουλές διατροφής, ασκησιολόγια, plays, άρθρα για τη ψυχολογία ενός αθλητή, αλλά και συμβουλές για πρόληψη και αντιμετώπιση τραυματισμών.

Διαβάστε περισσότερα...
Πατήστε για σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

COACHES

Σεμινάριο προπονητικής από τον Κωνσταντίνο Πανά (vid)

Ένα επιτυχημένο προπονητικό σεμινάριο ολοκλήρωσε ο δικός μας Κωνσταντίνος Πανάς, που αν μη τι άλλο είχε περιεχόμενο ενδιαφέρον για μικρούς και μεγάλους, αλλά και για ανθρώπους που ασχολούνται με το μπάσκετ.

Δημοσιεύτηκε

Μια ομιλία για προπονητικές τακτικές που αφορούν τους δύο τύπους αμυντικής κατάστασης, ήταν αρκετή για να δώσει στον κόσμο να καταλάβει το πως πρέπει να λειτουργούν αμυντικά οι ομάδες. Μια πρωτοβουλία του ίδιου του coach Πανά, αλλά και του Scouting View.

Απολαύστε το προπονητικό σεμινάριο:

Διαβάστε περισσότερα...

BLOGS EXPERTS

Μπαμπά… Μαμά… Δεν φταίνε πάντα οι προπονητές!

Ένα από τα πιο καυτά θέματα που απασχολούν τον αθλητισμό είναι η συμμετοχή του γονέα στην αθλητική ανατροφή του παιδιού του. Γράφει ο coach Κωνσταντίνος Πανάς.

Δημοσιεύτηκε

Παρακολουθώντας την εμπνευσμένη ομιλία του κορυφαίου ποδοσφαιριστή Ρόμπιν Φαν Πέρσι(σαν μπαμπά), μου ήρθαν ορισμένες σκέψεις τις οποίες θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας απευθυνόμενος κυρίως στους γονείς, αλλά πλαγίως ταυτίζομαι με χιλιάδες προπονητές ανά το κόσμο που τυχαίνει να συναντούν παρόμοια περιστατικά.

H εμπνευσμένη ομιλία του Φαν Πέρσι

Αγαπητοί μου φίλοι, ανεβάζω μια τόσο απλή, αλλά και τόσο συναρπαστική ομιλία του Ολλανδού πρώην ποδοσφαιριστή, Ρόμπιν Φαν Πέρσι. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να την παρακολουθήσουν οι γονείς. Δύο είναι τα πιο σπουδαία σημεία της ομιλίας: 1) Πως δεν πρέπει να κατηγορούμε τους άλλους για ότι μας συμβαίνει, αλλά να κάνουμε πάντα την αυτοκριτική μας. Αυτό αφορά όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά και σε κάθε περίπτωση της ζωής μας. 2) Οτι το πιο σημαντικό για τα παιδιά μας δεν είναι ούτε να γίνουν διάσημοι ποδοσφαιριστές, ούτε γιατροί, ούτε καθηγητές πανεπιστημίου, αλλά να είναι καλοί άνθρωποι: Να σέβονται τους συνανθρώπους τους, το περιβάλλον και τα ζώα, να μιλούν όμορφα για τους ανθρώπους. Να μην είναι εκδικητικοί, να μην είναι βίαιοι, να μην προσβάλλουν, να μην ζηλοφθονούν, να μην στεναχωρούν… Να κάνουν τον κόσμο μας καλύτερο…

Δημοσιεύτηκε από Andrikopoulos Bet στις Τρίτη, 28 Απριλίου 2020

«Αγαπητοί γονείς

Δεν πρόκειται ποτέ να κρίνω κανέναν σας για το πως ανατρέφετε τα παιδιά σας, αλλά επειδή περνάω αρκετές ώρες τις εβδομάδας με αυτά, θα ήταν φρόνιμο να μου δείξετε εμπιστοσύνη. Τα παιδιά σας δεν έρχονται στη προπόνηση απλά για να μάθουν τη τεχνική του αθλήματος. Έρχονται για να κοινωνικοποιηθούν, να αποκτήσουν πειθαρχεία και να μάθουν να παλεύουν. Καλώς ή κακώς δεν ασχολούνται με κάποιο ατομικό άθλημα, οπότε θα υπάρχει μεγάλος συναγωνισμός και αργότερα ανταγωνισμός.

Ωστόσο δεν πρέπει να σας φοβίζει το γεγονός ότι το παιδί σας θα έρθει αντιμέτωπο με την ίδια τη ζωή. Θα μονομαχήσει και θα λογομαχήσει με συμπαίκτες και αντιπάλους και διάφορα πράγματα από τα οποία εσείς προσπαθείτε να το προστατέψετε.  

Είναι φυσικά κατανοητή η παρουσία σας στο γήπεδο έως ένα σημείο. Το παιδί στην αρχή φοβάται και έχει ανάγκη να βλέπει τον γονιό στο γήπεδο, ώστε να του παρέχει ασφάλεια, αλλά από ένα σημείο και μετά απλά κάνετε κακό στο παιδί-αθλητή.

Ακριβώς γιατί δεν αφήνετε να υπάρξει αυτή η ομαλή εξέλιξη από παιδί σε πραγματικό αθλητή.

Το να φέρετε το παιδί σας στον αθλητισμό προάγει και μια πρόωρη ενηλικίωση. Το παιδί μαθαίνει να λειτουργεί μόνο του, αντιμετωπίζει δύσκολες καταστάσεις που το ωριμάζουν και το αναγκάζουν να πειθαρχήσει σε ορισμένους κανόνες. Κανόνες που αν δεν ακολουθήσει θα πρέπει να τιμωρηθεί και εσείς δεν θα πρέπει να ρίξετε τις ευθύνες σε άλλον πέρα από το παιδί σας.

Είναι ψυχολογικά αποδεδειγμένο, ότι τα παιδιά που δεν λαμβάνουν ευθύνες από τους γονείς είτε θα γίνουν ανεξέλεγκτα, είτε δεν θα μπορέσουν να αναλάβουν ευθύνες όταν θα μείνουν μόνα και πάντα θα εξαρτιόνται από άλλους.

Βέβαια θα ήταν σωστό να μιλήσετε με το προπονητή του παιδιού, αλλά όχι να απαιτείται πράγματα. Και φυσικά όχι σε βάρος άλλων παιδιών. Είναι κατανοητό ότι για εσάς το παιδί σας είναι μοναδικό, ωστόσο για το προπονητή είναι ένα από τα πολλά. Είναι δύσκολο να το καταλάβετε γιατί εσείς φέρνετε στη προπόνηση ένα παιδί, αλλά για το προπονητή που έχει να διαχειριστεί δεκαπέντε παιδιά και τριάντα γονείς είναι ένα βουνό ολόκληρο!

Όταν λοιπόν το παιδί σας θα αρχίσει τα παράπονα του τύπου «Δεν παίζω αρκετά» και εσείς αντί να το ενθαρρύνετε να μιλήσει το ΙΔΙΟ στο προπονητή, πιάνετε ΕΣΕΙΣ τον προπονητή και του ζητάτε το λόγο, τότε πραγματικά έχετε χάσει το παιχνίδι. Το παιδί αντιλαμβάνεται ότι οι γονείς θα λύσουν το πρόβλημα και περιβάλλεται από μια προστατευτική φτερούγα ή οποία αν συνεχιστεί το ίδιο τροπάριο θα είναι πολύ δύσκολο να απεγκλωβιστεί(Τώρα αν είστε γονείς που ΔΕΝ θέλετε το παιδί σας να απελευθερωθεί από αυτή τη φτερούγα… Λυπάμαι).

Και σκεφτείτε μαζί με εσάς άλλους δέκα γονείς να ζητάνε το λόγο στο προπονητή και να ΑΠΑΙΤΟΥΝ το παιδί τους να παίξει στο επόμενο παιχνίδι. Ποια πρέπει να είναι η στάση του προπονητή;

Η δική μου στάση λοιπόν θα ήταν κάθετη αγαπητοί γονείς… «Αν το παιδί δεν αξίζει, ΔΕΝ θα παίξει!».

Όσο σκληρό και αν ακούγεται αυτή είναι η ωμή πραγματικότητα της ίδιας της ζωής…

Κανείς δεν ξύπνησε ένα πρωί και είπε θα ασχοληθώ με ένα άθλημα… Αλλά ξύπναγε κάθε πρωί με το ίδιο όνειρο… Πως θα γίνει καλύτερος…

Τα ομαδικά αθλήματα είναι ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΚΑ και ΟΧΙ δημοκρατικά… Δεν παίζουν όλοι… Δεν μπορούν να παίξουν όλοι…

Μέσα από αυτό προσπαθούμε να δημιουργήσουμε αθλητές που θα παλεύουν και θα προπονούνται σκληρά για να πάρουν μια ευκαιρία, γιατί έτσι είναι η ζωή.

Δεν θα πάει το παιδί τριάντα χρονών και επειδή δεν θα το προσλαμβάνουν σε μια δουλειά, ο μπαμπάς και η μαμά θα επεμβαίνουν…

Όταν λοιπόν το παιδί θα συνεχίσει να παραπονιέται «Δεν παίζω αρκετά… Ο προπονητής δεν με συμπαθεί… Ο προπονητής βάζει άλλους περισσότερο… Είμαι καλύτερος από άλλους συμπαίκτες μου… Δεν παίρνω αρκετά σουτ», αν εσείς θα του επιτρέψετε να παραπονιέται, δημιουργείται έναν χαρακτήρα που ΔΕΝ αξίζει να βρίσκετε σε ομαδικά αθλήματα.

Αυτό που σας προτείνω, προτού πάρετε δραστικές αποφάσεις(Να μιλήσετε εσείς οι ίδιοι με το προπονητή ή να απομακρύνετε το παιδί από την ομάδα) είναι μέσω της μαιευτικής μεθόδου να γεννήσετε ερωτήματα στον αθλητή που θα τον βοηθήσουν στη καλλιέργεια της κριτικής του σκέψης και της μετέπειτα ωρίμανσης του.

«Γιατί δεν παίζω αρκετά;»

Προσπαθήστε να κάνετε αυτοκριτική στον εαυτό σας, μετά στους συμπαίκτες σας και εν τέλει στο προπονητή.

«Γιατί ο προπονητής δεν με συμπαθεί;»

Είναι καθαρά στο μυαλό σας. Λέτε όλοι εμείς που ασχολούμαστε με παιδιά να μην τα αγαπάμε; Και τότε γιατί επιλέγουμε να περνάμε τόσες ώρες της μέρας μας μαζί τους;!»

«Γιατί ο προπονητής βάζει άλλους περισσότερο;»

Μήπως επειδή έχουν δουλέψει περισσότερο και είναι πιο έτοιμοι;

«Είμαι καλύτερος από άλλους συμπαίκτες μου!!!»

Αυτό το γνωρίζουν άλλοι καλύτερα από σένα.

«Δεν παίρνω αρκετά σουτ»¨

Το μπάσκετ δεν είναι μόνο σκοράρισμα. Μπορείς να είσαι χρήσιμος σε μια ομάδα κάνοντας εκατοντάδες άλλα πράγματα και πάλι ο προπονητής θα σε εμπιστεύεται γι’ αυτά.

Αφήστε λοιπόν τα παιδιά σας να λάβουν ευθύνες, αφήστε τα να παλέψουν, αφήστε τα μόνα και μην φοβάστε, κανένας προπονητής δεν θέλει το κακό τους. Ίσα, ίσα θέλουμε να αποκτήσουμε ένα καλό όνομα μέσω της καλύτερης ανατροφής των παιδιών σας.

Με τιμή, Κωνσταντίνος Πανάς,

Προπονητής Μπάσκετ».

Διαβάστε περισσότερα...

Coach Παντελής Καλογερόπουλος

Παίκτες – σταρ

Ο coach Παντελής Καλογερόπουλος γράφει για τους παίκτες σταρ αλλά και για την αντιμετώπιση τους.

Δημοσιεύτηκε

Είχα την τύχη να παρακολουθήσω διαδικτυακά το σεμινάριο του coach Μανουσέλη που είχε ως θέμα το πως αντιμετωπίζουμε έναν παίκτη σταρ και πως τον εκμεταλλευόμαστε αν τον έχουμε στην φαρέτρα με τα όπλα μας.

Μου δημιουργήθηκε λοιπόν η εξής απορία, ποιος αλήθεια ο παίκτης σταρ; Πως τον αναγνωρίζω; Τον θέλω τελικά στην ομάδα μου; Προσπάθησα λοιπόν παρακάτω και κατέληξα σε κάποιες προσωπικές πεποιθήσεις για το πως ορίζεται ένας παίκτης σταρ και για το αν τον χρειάζονται πραγματικά οι ομάδες.

Αρχικά έχει τεράστια διαφορά ο παίκτης ηγέτης με τον παίκτη σταρ αλλά εδώ θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε τον δεύτερο. Αναφέρω απλά ότι παίκτης ηγέτης μπορεί να είναι και ένας παίκτης που μπορεί να μην βάζει πολλούς πόντους αλλά να προσφέρει σε άλλους τομείς του παιχνιδιού, του λείπει όμως αυτή η λάμψη των πόντων ενός σταρ παίκτη.

Εξετάζοντας λοιπόν τα χαρακτηριστικά ενός παίκτη σταρ θα έλεγα ότι ένας τέτοιος παίκτης θα πρέπει  να έχει τα παρακάτω.

  • Οι στατιστικές του στο κομμάτι όλων των θεαματικών κατηγοριών να είναι ιδιαίτερα υψηλές (πόντοι, ασσιστ, μπλοκ)
  • Να έχει τον χαρακτήρα να πάρει το μεγαλύτερο μέρος των προσπαθειών στο τέλος του παιχνιδιού, εκβιάζοντας πολλές φορές κάποιες.
  • Να μπορεί να αντιμετωπίσει σχεδόν όλα τα είδη άμυνας που μπορεί να προσαρμόσει πάνω του ο αντίπαλος.
  • Να έχει τεράστια έφεση στο σκορ με σχεδόν όλους τους τρόπους βάζοντας στον αντίπαλο προπονητή μεγάλους πονοκέφαλους.
  • Να είναι ιδιαίτερα επικοινωνιακός με τα μέσα μαζικής ενημέρωσης

Υπάρχουν φυσικά και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που μπορεί να είναι αρνητικά πάνω σε έναν σταρ παίκτη

  • Ένα βασικό μειονέκτημα είναι ότι λόγω του υψηλού μπασκετικού του ταλέντου να αγνοεί πολλές φορές τις εντολές του προπονητή του χαλώντας τις ισορροπίες μέσα σε μια ομάδα
  • Εκβιάζοντας αρκετές προσπάθειες μπορεί η μπάλα να «κολλάει» , κάνοντας την επίθεση πολύ προβλέψιμη . βοηθώντας την άμυνα να προσαρμοστεί πιο εύκολα.
  • Πολλές φορές οι παίκτες σταρ μετατρέπονται σε κακούς συμπαίκτες καθώς έχουν την διαρκή απαίτηση για μπάλες αγνοώντας καταστάσεις και συνθήκες.

Τελικά όμως είναι χρήσιμοι σε μια ομάδα αυτοί οι παίκτες η όχι; Υπάρχουν αρκετά θετικά κομμάτια που δημιουργούνται από την ύπαρξη παικτών σταρ καθώς μπασκετικά η ομάδα παίρνει πόντους από φάσεις που δεν υπολόγιζε ότι θα πάρει. Αυτό όμως που κατά την προσωπική μου άποψη δεν καταλαβαίνουν οι περισσότεροι είναι ότι όταν αποκτάς έναν παίκτη σταρ πρέπει να χτίσεις και την ομάδα γύρω του.

Επιπρόσθετα ένα άλλο λάθος που κάνουν αρκετές ομάδες είναι ότι παίρνουν παραπάνω από έναν, πολλές φορές και από δυο σταρ. Αυτό πιστεύω, καταστρέφει κομβικά σημεία και βάσεις μιας ομάδας, όπως είναι, η χημεία μεταξύ των παικτών , οι συνεργασίες εντός και εκτός γηπέδου, όπως επίσης και οι σχέσεις αλληλεξάρτησης μέσα στην ομάδα.

Προσωπικά , θα ήθελα να είχα παίκτες «ηγέτες» και όχι παίκτες σταρ. Επιπρόσθετα θα ήθελα να είχα σημεία αναφοράς στην επίθεση μου, χωρίς να βαφτίσω κάποιον παίκτη σταρ. Προτιμώ να έχω παίκτες που να μπορούν να συμπαρασύρουν θετικά τους υπολοίπους , που μπορούν να αντέξουν να γίνουν σημείο αναφοράς στην επίθεση μιας ομάδας , όχι όμως εις βάρος των άλλων συμπαικτών τους.

Κλείνοντας λοιπόν , καταλήγω στο ότι για να αποκτήσεις έναν παίκτη σταρ πρέπει να γνωρίζεις ότι προσθέτεις μια ωρολογιακή βόμβα μέσα στην ομάδα σου. Θα πρέπει λοιπόν να έχεις όλες εκείνες τις απαραίτητες προπονητικές ικανότητες , να βάλεις σε καλούπια τον σταρ και να τον κάνεις να αντιληφθεί ότι είναι πολύ πιο σημαντικό το τι γράφει μπροστά η φανέλα παρά πίσω.

Θα πρέπει να τον πείσεις δηλαδή , ότι τους πόντους θα τους πετύχει για την ομάδα και όχι για την προσωπική του αυτοϊκανοποίηση και στατιστική ανέλιξη. Έτσι λοιπόν, θα καταφέρεις να μετατρέψεις έναν παίκτη σταρ σε έναν παίκτη ηγέτη και σε έναν παίκτη σημείο αναφοράς για όλο το σύνολο.

Διαβάστε περισσότερα...

Coach Παντελής Καλογερόπουλος

Μια ματιά στο μέλλον

Παρακολουθώντας την συνέντευξη των τριών κατά την ταπεινή μου άποψη μεγαλύτερων Ελλήνων προπονητών στα χρόνια που ζούμε βγήκαν κάποια χρήσιμα συμπεράσματα σχετικά με την εξέλιξη του μπάσκετ σε οργανωτικό επίπεδο. Γράφει ο coach Παντελής Καλογερόπουλος

Δημοσιεύτηκε

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι η προσέγγιση του μπασκετικού μέλλοντος στο κομμάτι της οργάνωσης και τι αρνητικά ή θετικά θα έχει αυτό στην συνολική ροή του αθλητισμού.

Όπως λοιπόν, υποστήριξε κυρίως ο coach Ιτούδης τα επόμενα χρόνια, η Εuroleague εξετάζει να πάει σε μια λογική μιας κλειστής λίστας ομάδων οι οποίες θα αγωνίζονται πρακτικά μόνο στην Εuroleague, και όχι στα τοπικά πρωταθλήματα τους.

Σε συνέχεια δήλωσε ότι και οι τελικοί της διοργάνωσης θα είναι σε σειρά και όχι στην μορφή του final four, που είναι τώρα. Πρακτικά φυσικά ακόμη ίσως βρισκόμαστε μακριά από αυτήν την λογική, όλα όμως δείχνουν ότι εκεί θα καταλήξουμε τα επόμενα χρόνια.

Υπάρχουν πολλά τα οποία πρέπει να γίνουν προς αυτήν την κατεύθυνση αλλά προκύπτουν και κάποια δεδομένα τα οποία θα εξετάσουμε παρακάτω:

  • Η λογική της Euroleague έχει ξεκινήσει να μοιάζει και να ακολουθεί πολύ αυτήν του NBA και γι’ αυτό προτείνεται η κατάργηση του final four και η ύπαρξη σειράς αγώνων.
  • Τα budget των ομάδων της Euroleague είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό των ομάδων των τοπικών τους πρωταθλημάτων κάτι που κάνει τα πρωταθλήματα μη ελκυστικά.
  • Εξαίρεση στο παραπάνω ίσως αποτελεί η ACB η οποία ακολουθεί ήδη πρότυπα κλειστής λίγκας καθώς για να είσαι εκεί θα πρέπει να πληρείς αρκετά κριτήρια.
  • Οι παίκτες πολύ μεγάλου βεληνεκούς επιλέγουν τις ομάδες οι οποίες είναι στην Euroleague , μην κοιτώντας πρακτικά το επίπεδο των εθνικών πρωταθλημάτων.
  • Είναι παράλογο να υπάρχει μια λογική NBA, στο κομμάτι των αγώνων στην Euroleague (διπλά παιχνίδια μέσα στην εβδομάδα), αλλά η τελική φάση να ακολουθεί παλιό μοντέλο.

Κοιτώντας το κομμάτι τώρα των εθνικών πρωταθλημάτων θα μπορούσαν οι ομάδες της Euroleague να έχουν τις development ομάδες τους στα εθνικά πρωταθλήματα και να συμμετέχουν μόνο στους τελικούς των διοργανώσεων με ένα μειωμένο σε ράστερ ξένους.


Επιπρόσθετα προς αυτήν την κατεύθυνση , θα μπορούν οι υπόλοιπες ομάδες στα εθνικά πρωταθλήματα να επενδύσουν κάποια χρήματα σε ένα πρωτάθλημα που πραγματικά θα έχει αξία να διεκδικήσουν. Ακόμη σε επίπεδο ανάδειξης παικτών αυτό είναι κάτι που μαζί με τον περιορισμό των ξένων στα εθνικά πρωταθλήματα θα βοηθήσει τις χώρες να βγάζουν πιο εύκολα παίκτες σε εθνικό επίπεδο.

Τέλος για τις ίδιες τις ομάδες του κλειστού κύκλου της Euroleague , θα είναι μια ευκαιρία να πάρουν κάποια παιδιά που δεν είναι έτοιμα ακόμα για το υψηλό επίπεδο και να τα δοκιμάζουν σε εθνικό επίπεδο. Χαρακτηριστικά ο coach Ιτούδης δήλωσε ότι οι εισπράξεις στα παιχνίδια της VTB είναι ελάχιστες σε σχέση με αυτές της Euroleague κάτι που δείχνει την υποτίμηση των εθνικών πρωταθλημάτων.

Μην ξεχνάμε άλλωστε το σερβικό μοντέλο που στα εθνικά πρωταθλήματα στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά σε Σέρβους αθλητές , κάτι το οποίο βοηθάει στην λογική ανάδειξης αθλητών καθώς παίρνουν αγώνες που σε περίπτωση ύπαρξης πολλών ξένων δεν θα ήταν σε θέση να πάρουν.

 Εξετάζοντας τα αρνητικά αυτά έχουν να κάνουν κυρίως κατά την προσωπική μου άποψη στην μείωση του απρόβλεπτου και της τύχης που μπορεί να υπάρξει σε ένα παιχνίδι final four. Επιπρόσθετα σε επίπεδο εθνικών πρωταθλημάτων ένα αρνητικό είναι , ότι δεν είναι όλα τα εθνικά πρωταθλήματα στο ίδιο επίπεδο και το ότι πρέπει να υπάρχει μια κοινή πορεία , τουλάχιστον στον ευρωπαϊκό μπασκετικό χάρτη.

Τέλος το κομμάτι των budget είναι κάτι που πρέπει να εξεταστεί στην Εuroleague , για να μην δημιουργούνται τεράστιες διαφορές, ίσως δηλαδή να πάμε σε μια μορφή salary cap όπως και στο ΝΒΑ , δηλαδή να σε αναγκάζει η διοργάνωση ανά 2 χρόνια πχ να μην μπορείς να δώσεις max συμβόλαια ώστε οι πολύ καλοί παίκτες να μπορούν να πάνε σε έναν ευρύτερο κύκλο ομάδων.

Κλείνοντας να πω ότι είμαι υπέρμαχος 2 πραγμάτων. Το πρώτο είναι ότι το μπάσκετ δεν είναι ποδόσφαιρο και κατά την προσωπική μου άποψη δεν πρέπει στο μυαλό μας να προσπαθούμε να ανεβάσουμε την τύχη και το απρόβλεπτο για να το κάνουμε να μοιάσει.

Το μπάσκετ είναι το πιο δίκαιο άθλημα και θα πρέπει πάντα να το κατευθύνουμε ώστε να παραμένει αυτό . Το δεύτερο είναι ότι είναι έκτακτη ανάγκη ειδικά στην Ελλάδα οι ομάδες να στραφούν στο κομμάτι ανάδειξης αθλητών και όχι στο πως θα σωθούν στην αξιωμένη αυτήν την στιγμή BasketLeague , η στο πως θα μπουν playoff θάβοντας Έλληνες παίκτες στον βωμό ύπαρξης αμφίβολου ποιότητας ξένων παικτών.

Εάν προχωρήσει κάποια στιγμή η Euroleague στην πιο πάνω λογική θα είναι τρομερή εύκαιρα για όλες τις ομάδες της Ελλάδας να επενδύσουν χρήματα στο κομμάτι των ακαδημιών και στο κομμάτι ανάδειξης παικτών σε εθνικό επίπεδο γιατί δυστυχώς με την υπάρχουσα λογική οδηγούμαστε σε γκρεμό αν δεν έχουμε πέσει ήδη.

Διαβάστε περισσότερα...

BLOGS EXPERTS

Body Language: Τι σημαίνει για το μπάσκετ

Αφορμή γι αυτό το άρθρο υπήρξε η προχθεσινή ομιλία του coach Βοβορα σχετικά με το λεγόμενο «body language», την γλώσσα του σώματος δηλαδή και πως αυτή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στο κομμάτι στελέχωσης της ομάδας, αλλά και την γενική αξιολόγηση παικτών. Τι εννοούμε όμως λέγοντας ότι αυτός ο παίκτης έχει «καλό» «body language» και τι όταν κάποιος έχει κακό.

Δημοσιεύτηκε

Γράφει ο coach Παντελής Καλογερόπουλος

Όταν μιλάμε για γλώσσα σώματος εννοούμε όλες εκείνες τις αντιδράσεις που έχουν οι παίκτες κατά την διάρκεια ενός παιχνιδιού η κάποιας προπόνησης. Αυτές μπορεί να αφορούν κάποιες αντιδράσεις σε ένα κακό σφύριγμα , η σε μια εντολή του coach η ακόμα και σε μια εξτρά πάσα που ο παίκτης δεν πήρε. Αυτές οι αντιδράσεις ποικίλουν και δημιουργούν διάφορα συναισθήματα μέσα στην ομάδα.

Για παράδειγμα αλλιώς θα αντιδράσει μια ομάδα αν δει κάποιον παίκτη να αντιμιλήσει στον προπονητή του και αλλιώς θα αντιδράσει αν τον δει να δέχεται χωρίς γκρίνια την παρατήρηση του , η αλλιώς θα αντιδράσει μια ομάδα βλέποντας έναν παίκτη να αντιδράει έντονα σε ένα κακό σφύριγμα και αλλιώς όταν τον δει να πηγαίνει αδιαμαρτύρητα στην επόμενη φάση. Γιατί όμως άραγε ο coach Βόβορας έδωσε τόση μεγάλη σημασία στο «Body language» σε επίπεδο Euroleague και άραγε αυτό είναι κάτι το οποίο εκπαιδεύεται;

Όπως γνωρίζουμε κάθε ομάδα είναι ένα σύστημα ανθρώπων το οποίο αλληλεπιδρά. Επίσης είναι ένα σύστημα ανθρώπων στο οποίο οι ρόλοι και οι κανόνες είναι ευδιάκριτοι. Με λίγα λόγια το τι θα κάνω εγώ σαν παίκτης και το τι συμπεριφορά θα έχω ναι μεν την ρυθμίζω αποκλειστικά εγώ αλλά σίγουρα αλληλεπιδρώ ανάλογα με τα ερεθίσματα που παίρνω. Έχω δει προσωπικά πάρα πολλούς παίκτες να έχουν σε κάποιες ομάδες μια εικόνα και σε μια άλλη ομάδα να δημιουργούν μια εντελώς διαφορετική.

Ο βασικός λόγος είναι το συμπεριφορικό σύστημα των παικτών και πως αυτό το σύστημα μέσα από την διάκριση των ρόλων διαμορφώνεται . Για παράδειγμα, είναι καθαρά ευθύνη του προπονητή να μην ανέχεται συμπεριφορές οι οποίες παραβαίνουν το αξιακό σύστημα της ομάδας, ή συμπεριφορές που βάζουν σε αμφισβήτηση τους ρόλους μέσα σε αυτή . Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, όταν ένας προπονητής δεν διορθώνει τον παίκτη ο οποίος διαμαρτύρεται συνεχώς στον διαιτητή η δεν μιλάει στον παίκτη ο οποίος έχει κακή συμπεριφορά προς τους συμπαίκτες του, δημιουργεί αυτόματα μια σύγχυση στην ομάδα και η αλληλεπίδραση που αυτό θα φέρει στις αξίες και στην ισορροπία της ομάδας μπορεί να είναι τεράστια.

Προφανώς υπάρχουν παίκτες οι οποίοι μπορεί να προτιμηθούν κάποιοι πιο ταλαντούχοι παίκτες από κάποιους άλλους με καλύτερη γλώσσα σώματος στον βωμό του χτισίματος μιας ομάδας με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ακόμη όμως και αυτούς τους παίκτες θα πρέπει ο προπονητής να τους κάνει αισθητή την ύπαρξη ρόλων και δομών συμπεριφοράς μέσα στην ομάδα και ακόμη να είναι έτοιμος να έρθει σε ρήξη μαζί του αν χρειαστεί μη θυσιάζοντας τις αρνητικές αλληλεπιδράσεις που αυτός μπορεί να φέρει στο σύνολο της ομάδας.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι όλοι οι προπονητές αλλά ειδικά οι προπονητές αναπτυξιακών θα πρέπει να εκπαιδεύουν τους παίκτες στο σεβασμό των αρχών της ομάδας, των δομών του παιχνιδιού και των ευδιάκριτων ρόλων. Αυτή είναι μια εκπαίδευση που μπορεί να ξεκινήσει από μικρές ηλικίες και από όταν το παιδί αντιλαμβάνεται ότι είναι μέλος ενός συστήματος και του ότι το εγώ του είναι πολύ πιο κάτω από τα θέλω της ομάδας. Είναι για μένα ίσως η πιο κρίσιμη διαδικασία στην ανάπτυξη ενός παίκτη καθώς η ύπαρξη κουλτούρας και νοοτροπίας θα μπορέσουν σίγουρα μελλοντικά να τον ανεβάσουν επίπεδο, αλλά και συνολικά να τον κάνουν πιο ολοκληρωμένο άνθρωπο και προσωπικότητα.

Είναι επομένως πολύ σημαντικό οι προπονητές να σκεφτόμαστε ότι η ομάδα και το μπάσκετ συνολικά αφορά την πετυχημένη συνεργασία και αλληλεπίδραση πολλών διαφορετικών προσωπικοτήτων και πως αυτό θα επιτευχθεί. Εκτός λοιπόν από τις ασκήσεις τεχνικής κατάρτισης και ομαδικής τακτικής ας δώσουμε έμφαση και σε αυτό το πολύ δύσκολο σκέλος ανάπτυξης του αθλητή μας καθώς θα βοηθήσει το σύστημα μας μέσα από επιτυχημένες αλληλεπιδράσεις να προχωρήσει.

Διαβάστε περισσότερα...

BLOGS EXPERTS

Άρης blog: «Τελικός» ΚΑΙ με Παναθηναϊκό

Μπορεί να ακούγεται ουτοπικό, σουρεαλιστικό και πάει… λέγοντας όσον αφορά το σήμερα, όμως ο Άρης πρέπει να κερδίσει τον Παναθηναϊκό το Σάββατο αν θέλει να «επιβιώσει».

Δημοσιεύτηκε

Τη μέρα που ανέλαβε την τεχνική ηγεσία του Άρη ο Σάββας Καμπερίδης, στις 10 Δεκεμβρίου, έκανε λόγο για 16 «τελικούς». Όσα είναι και τα παιχνίδια που είχε να δώσει η ομάδα μέχρι το τέλος της κανονικής περιόδου.

Ο Άρης δεν μπορεί και δεν πρέπει να αφήσει κανένα παιχνίδι να χαθεί. Ούτε με τον Παναθηναϊκό, ούτε με τον Κολοσσό που ακολουθεί, ούτε και με τους… Λέικερς αν έπαιζε ακόμα. Κάθε χαμένο παιχνίδι από εδώ και πέρα ισοδυναμεί με επιπλέον ένα βαρίδιο στη μεγάλη και δύσβατη διαδρομή που έχει να διανύσει μέχρι τα μέσα Απριλίου, όταν και ολοκληρώνονται οι 26 αγωνιστικές της Basket League.

Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό στο Παλέ (15/02) μπορεί να θεωρείται από τους περισσότερους χαμένο. Ακούγεται λογικό αν αναλογιστεί κανείς τη διαφορά που έχουν οι δύο ομάδες σε ποιότητα και σε ποσότητα. Ωστόσο, οι «κιτρινόμαυροι» οφείλουν να πολεμήσουν και να κάνουν τα αδύνατα δυνατά, διεκδικώντας τη νίκη, όσο δύσκολο και αν ακούγεται αυτό.

Το πιθανότερο είναι η ομάδα του Ρικ Πιτίνο, που είναι και το αδιαφιλονίκητο φαβορί, να κερδίσει. Όμως στο φετινό πρωτάθλημα τα… ματάκια μας έχουν δει πολλά. Πάρα πολλά! Και ίσως δουν ακόμα περισσότερα. Με περίεργα αποτελέσματα και περίεργες καταστάσεις.

Ομάδες που χάνουν εντός και εκτός έδρας με 40 πόντους και ξαφνικά γίνονται υπερομάδες κερδίζοντας εκτός έδρας αντιπάλους κατά πολύ ανώτερους, και άλλες που κάνουν φάουλ στο τελευταίο δευτερόλεπτό ενώ χάνουν 20+ πόντους. Και άλλα ωραία…

O Άρης, λοιπόν, μπορεί να έχει τις δικές του κρυφές ελπίδες για νίκη επί του Παναθηναϊκού. Σαφώς όμως και θα πρέπει οι παίκτες του να υπερβούν εαυτούς για να τα καταφέρουν. Και στο τέλος, όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, θα πρέπει να είναι ικανοποιημένοι από την σκληρή και γεμάτη προσπάθειά τους, έχοντας πάρει έτσι ψυχολογία για τη συνέχεια.

Διαβάστε περισσότερα...

BLOGS EXPERTS

ΠΑΟΚ Blog: Θα ζήσει ή θα… πεθάνει στην έδρα του, εκτός αν του βγουν οι αλλαγές και επηρεάσουν την γενικότερη του παρουσία

Ο ΠΑΟΚ έκανε χθες το καθήκον του απέναντι στον αποδυναμωμένο Ιωνικό, καθώς όχι μόνο επικράτησε αλλά κάλυψε και με το παραπάνω την διαφορά των 17 πόντων με την οποία είχε ηττηθεί στην πρώτη αναμέτρηση.

Δημοσιεύτηκε

Έτσι πλέον σε περίπτωση ισοβαθμίας με Άρη, Λάρισα και Ιωνικό υπερτερεί.  Κάτι ανάλογο θα προσπαθήσει να πετύχει και στον μεθεπόμενο του αγώνα κόντρα στον Κολοσσό της Ρόδου. Εκεί όπου θα χρειαστεί όμως να καλύψει και διαφορά 21 πόντων με την οποία ηττήθηκε στο ματς του πρώτου γύρου.

Το μεγάλο του όμως πρόβλημα παραμένει άλυτο και δεν είναι άλλο από την γενικότερη αμυντική λειτουργία του. Ακόμα και κόντρα στην αποδυναμωμένη ομάδα της της Νίκαιας το παρουσίασε για μία ακόμη φορά.

Η καλή άμυνα είναι αποτέλεσμα σε μεγάλο βαθμό της διάθεσης των παικτών να πέσουν για να διεκδικήσουν κάθε μπάλα. Να κάνουν γρήγορα τις περιστροφές όταν αμύνονται ώστε να μην βρει αμαρκάριστο σουτ η εύκολη διείσδυση ο αντίπαλος.

Δεν φτάνει όμως πάντα το πάθος για άμυνα, χρειάζεται μερικές φορές και η ικανότητα σ’ αυτήν. Ένας καλαθοσφαιριστής που που στην καριέρα του έχει επικεντρωθεί στον επιθετικό τομέα δύσκολα αλλάζει.

Έτσι ίσως μ’ αυτόν τον σκοπό να γίνονται οι αλλαγές στο ρόστερ του Δικέφαλου του Βορρά. Ώστε να βρει και παίκτες πιο σκληρούς, που να κάνουν πιο δύσκολη την… ζωή των αντιπάλων τους όταν στην επίθεση. Το θέμα είναι αν τελικές οι αλλαγές που θα γίνουν θα είναι… εύστοχες.

Ο Γουίγκινς τον τελευταίο καιρό είναι σαφώς ανεβασμένος. Αν έρθει κάποιος άλλος στην θέση του, θα αποδώσει καλύτερα ή όχι;. Ότι και να γίνει πάντως με τα αποτελέσματα τον τελευταίο καιρό, ο πήχης έχει ανέβει αρκετά για τις νίκες που χρειάζονται για την παραμονή.

Έτσι θα χρειαστεί να μην κάνει… λάθος στην έδρα του (Κολοσσός, Περιστέρι, Πανιώνιος, Λαύριο και Ηρακλή) ή να αρχίσει να παίρνει και ροζ φύλλα αγώνα και μακριά από το “PAOK Sports Arena”, που θα μετράνε διπλά.

ΥΓ1: O τραυματισμός του Σχίζα ήταν μια σημαντική απώλεια για το σύνολο του Χαραλαμπίδη, καθώς πρόσφερε πολλά στην άμυνα ενώ έδινε και κάποιους κρίσιμους πόντους στην επίθεση.

ΥΓ2: Η ολοκλήρωση των υποχρεώσεων του ΠΑΟΚ σε λίγο καιρό στην Ευρώπη θα δούμε αν θα τον βοηθήσει στις ελληνικές του υποχρεώσεις που μέχρι τώρα δεν συνέβη σε δύο φορές που έτυχε να μην έχει ματς μεσοβδόμαδα.

*Η φώτο είναι από το PAOKbc.gr

Διαβάστε περισσότερα...

BLOGS EXPERTS

Οι βασικές αρχές ενός προπονητή

Η προπονητική αποτελεί ένα πολύπλευρο και πολύπλοκο λειτούργημα, εφόσον βέβαια αυτό γίνεται σωστά. Είχα πάντα την αίσθηση ότι ο προπονητής μπορεί να μάθει πολλά πράγματα όχι μόνο μέσα από τον αθλητισμό αλλά και από άλλες επιστήμες που έχουν σχέση με τον αθλητισμό.

Δημοσιεύτηκε

Γράφει ο Μιχάλης Λάγκης

Κάθε επιστήμη έχει βασικές αρχές και εφαρμογές που αποτελούν απαράβατους κανόνες στη θεμελίωση θεωριών γύρω από τη σωστή, ενίοτε, λειτουργία των πραγμάτων. Το ίδιο συμβαίνει και στην προπονητική.

Κάνω αυτό που αγαπάω

Γιατί προπονείς; Για να έχεις συμμετοχή στο παιχνίδι; Για να παραμείνεις ανταγωνιστικός; Επειδή σου αρέσει να διδάσκεις; Είναι ο τρόπος για να περνάς περισσότερη ώρα με τα παιδιά; Επειδή θα βγάλεις πιο πολλά χρήματα; Τα παραπάνω ερωτήματα αποτελούν ίσως βάσιμους λόγους για κάποιον για να ξεκινήσει την προπονητική αλλά σίγουρα δεν είναι λόγοι για να συνεχίσει να προπονεί.

Αν κοιτάξει κανείς τριγύρω πολλούς προπονητές και μπει στην ψυχολογία τους, θα διαπιστώσει πως, πρώτα απ’ όλα, αυτοί οι άνθρωποι διδάσκουν το πώς πρέπει να παίζεται το μπάσκετ και στη συνέχεια βλέπουν το μπάσκετ σαν δουλειά.Υπάρχει τεράστια διαφορά στις προτεραιότητες. Είναι πιθανόν κάποιος να ξεχωρίσει σε κάτι που απλά ανέχεται αλλά η άποψη μου είναι πως αν δεν αγαπάς κάτι δεν πρέπει να το κάνεις.


Δημιουργώ

Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση οι προσωπικές αντιλήψεις να στέκονται εμπόδιο σε οτιδήποτε καινούργιο παρουσιάζεται, τόσο σε προπονητικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο παικτών. Τα όνειρα που κάνει κάποιος αυξάνουν την δημιουργικότητα. Ο προϋπολογισμός ή ακόμα και το τεχνικό team δεν πρέπει να επηρεάζουν σε καμία περίπτωση τον τρόπο διδασκαλίας ενός προπονητή. Η προετοιμασία και η αλληλεπίδραση με τους παίκτες είναι must. Όπως ο στόχος του παίκτη είναι να μπει σε μια ομάδα, να γίνει μέλος της και μέσα από αυτή να κυνηγήσει τα όνειρα του, έτσι και ο προπονητής πρέπει να δώσει και να θέσει τις βάσεις για την υγιή ανάπτυξη αυτού του σχεδίου.


Ενημερώνω

Ο προπονητής πάντα μαθαίνει. Το μπάσκετ συνεχώς αλλάζει μορφές και τρόπους ανάπτυξης. Οφείλει να συμμετέχει στα σεμινάρια, να παρακολουθεί video, να διαβάζει και γενικά να ενημερώνεται γύρω από το άθλημα. Στη συνέχεια, πρέπει να διδάσκει στους παίκτες του τα καλύτερα με την απλούστερη μορφή.


Στηρίζω

Ο προπονητής θα πρέπει να κατανοεί αυτό που ζητούν οι παίκτες και να τους στηρίζει ώστε να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους. Πολλά από τα παιδιά που αγωνίζονται σε παιδικά τμήματα μπορούν να γίνουν καλύτεροι κατά 10% ενώ άλλα μπορούν να βελτιωθούν ακόμα και 20%. Στα εφηβικά τμήματα η βελτίωση μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Δυστυχώς, οι περισσότεροι παίκτες δεν έχουν ιδέα για το πόσο καλοί μπορούν να γίνουν, αν φυσικά δουλέψουν σκληρά και ο προπονητής πρέπει να τους δώσει μια ιδέα για το που μπορούν να φτάσουν. Ο αθλητής δεν είναι αυτό που είναι εκείνη τη στιγμή, είναι αυτό που μπορεί να γίνει με τη δουλειά.


Προσωπικότητα


Ο προπονητής πρέπει να έχει προσωπικότητα. Δεν πρέπει να θέτει ποτέ σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των παικτών, ούτε να δίνει βάση σε φτηνές δικαιολογίες. Θα πρέπει να είναι αυστηρός απέναντι σε παίκτες που δεν εργάζονται σκληρά, που εκτελούν τις ασκήσεις πρόχειρα και γενικά να διορθώνει τα κακώς κείμενα. Θα πρέπει να εξαλείψει εξ αρχής κάθε πράγμα που κάνει κακό στην ομάδα και θα εντυπωσιαστεί με το τελικό αποτέλεσμα.


Δημιουργώ εμπειρίες


Αυτή τη στιγμή, οι πίνακες της βαθμολογίας είναι σημαντικοί όπως και τα στατιστικά. Το αποτέλεσμα του παιχνιδιού φυσικά είναι ζωτικής σημασίας. Ωστόσο, σε δέκα χρόνια από τώρα, κανείς δεν θα θυμάται ούτε το βαθμολογικό πίνακα ούτε τα στατιστικά ούτε το τελικό αποτέλεσμα. Εκείνο που θα έχει μείνει είναι η σωστή δουλειά που θα έχει γίνει σε συνδυασμό με τη συνολική εμπειρία που θα έχει αποκτήσει η ομάδα. Μαζί με την ανάπτυξη των ατομικών δεξιοτήτων, ο προπονητής θα πρέπει να κάνει οτιδήποτε ώστε ο παίκτης να έχει αποκτήσει θετική και διασκεδαστική εμπειρία.


Επικοινωνώ

Οι μεγάλοι προπονητές είναι και μεγάλοι επικοινωνιολόγοι. Είτε με την ομιλία είτε με το γραπτό λόγο είτε με τη γλώσσα του σώματος είτε επίσης με έναν συνδυασμό από όλα αυτά, γνωρίζουν πως θα κινηθούν, θα εμπνεύσουν και θα κατατοπίσουν.


ΤΟ ΟΡΑΜΑ ΕΝΟΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΟΥ

Διαβάστε περισσότερα...

Like us on Facebook !

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

Advertisement

Ενδιαφέροντα